Philomel (1859)

Szczegóły: Kategoria: Drewniane kanonierki śrubowe; Utworzono: 21 kwiecień 2025; Poprawiono: 17 styczeń 2026

Typ "PHILOMEL" (lub wg. innego nazewnictwa "RANGER") obejmował drewnianokadłubowe kanonierki śrubowe II klasy (wg. angielskiej nomenklatury należące do klasy "gunvessel"), zbudowane w 3 seriach w latach 1859 - 1867. Konstrukcyjnie te kanonierki stanowiły modernizację (obejmującą powiększenie kadłuba) projektu jednostek typu "ALGERINE".

Kraj: Wielka Brytania klasa: klasa: kanonierka śrubowa, drewniana kanonierka śrubowa, "gunvessel"	Specyfikacja Dane taktyczno-techniczne Projekt Konstrukcja Służba Galeria

Specyfikacja

Pierwsza seria (zamówienia od 1857 r. do kwietnia 1859 r.)

Nazwa okrętu	Stocznia	Położenie stępki	Wodowanie	Ukończenie budowy	Los okrętu
RANGER	Deptford DYd	16.11.1857	26.11.1859	06.02.1860 – 10.05.1860	Sprzedany w 1869 r.
ESPOIR	Pembroke DYd	25.04.1859	07.01.1860	27.09.1860	Utylizowany w 1881 r.
LANDRAIL	Deptford DYd	03.08.1859	27.03.1860	27.09.1860	Sprzedany w 1869 r.
NIMBLE	Pembroke DYd	30.10.1859	15.09.1860	27.09.1860 – 08.04.1861	Sprzedany w 1906 r.
SPEEDWELL	Deptford DYd	02.04.1860	12.02.1861	19.10.1861	Utylizowany w 1876 r.
PANDORA	Pembroke DYd	30.03.1860	07.02.1861	?.10.1861	Zatonął w 1881 r.

Druga seria (zamówienie z czerwca 1859 r.)

Nazwa okrętu	Stocznia	Położenie stępki	Wodowanie	Ukończenie budowy	Los okrętu
LEE	Wigram & Son, Blackwall	20.06.1859	25.01.1860	24.04.1862	Utylizowany w 1875 r.
DART	C. J. Mare & Co., Millwall	27.06.1859	10.03.1860	?.?.1860	Utylizowany w 1884 r.
SNIPE	J. Scott Russell, Millwall	27.06.1859	05.05.1860	?.?.1860	Utylizowany w 1868 r.
SPARROW	J. Scott Russell, Millwall	27.06.1859	07.07.1860	16.03.1863	Utylizowany w 1868 r.
TORCH	R. & H. Green, Blackwall	29.06.1859	24.12.1859	14.7.1860	Utylizowany w 1881 r.
PLOVER	R. & H. Green, Blackwall	29.06.1859	19.01.1860	05.09.1861	Sprzedany w 1865 r.
PENGUIN	W. C. Miller, Toxteth Dock, Liverpool	29.06.1859	08.02.1860	13.03.1861	Sprzedany w 1870 r.
STEADY	W. C. Miller, Toxteth Dock, Liverpool	29.06.1859	08.02.1860	12.06.1861	Sprzedany w 1870 r.
CYGNET	Wigram & Co., Northam	28.07.1859	06.06.1860	13.06.1861	Utylizowany w 1868 r.
GRIFFON	W. & H. Pitcher, Northfleet	28.06.1859	25.02.1860	28.07.1861	Zniszczony w 1866 r.
MULLET	Charles Lungley, Rotherhithe	29.06.1859	03.02.1860	30.04.1862	Sprzedany w 1872 r.
PHILOMEL	J. & R. White, Cowes	09.07.1859	10.03.1860	11.02.1861	Sprzedany w 1865 r.

Trzecia seria (zamówienia z 1860 i 1861 r.)

Nazwa okrętu	Stocznia	Położenie stępki	Wodowanie	Ukończenie budowy	Los okrętu
NEWPORT	Pembroke DYd	17.09.1860	20.07.1867	?.04.1868	Sprzedany w 1881 r.
ALBAN	Deptford DYd	01.10.1860	Zawieszony w latach 1862/63. Budowa anulowana 12.12.1863 r.
JASEUR	Deptford DYd	07.01.1861	15.5.1862	brak danych	Sprzedany w 1874 r.
HUMBER	Pembroke DYd	08.02.1861	Budowa anulowana 12.12.1863 r.
UNDINE	Deptford DYd	31.12.1861	Budowa anulowana 12.12.1863 r.
RYE	Pembroke DYd	Nie położono stępki. Budowa anulowana 12.12.1863 r.
PORTIA	Deptford DYd	Nie położono stępki. Budowa anulowana 12.12.1863 r.
DISCOVERY	Deptford DYd	Nie położono stępki. Budowa anulowana 12.12.1863 r.

Dane taktyczno-techniczne

Wymiary:

Wyporność	570 ts
Tonaż	425 14/94 bm
Długość pokładu działowego	44,20 m (145 ft 0 in)
Długość stępki dla obliczeń tonażu	38,98 m (127 ft 10¼ in)
Szerokość całkowita	7,72 m (25 ft 4 in)
Szerokość do obliczeń tonażu	7,62 m (25 ft 0 in)
Głębokość	3,96 m (13 ft 0 in)
Zanurzenie konstrukcyjne - dziób	3,20 m (10 ft 6 in)
Zanurzenie konstrukcyjne - rufa	3,66 m (12 ft 0 in)

Napęd:

Maszyny	2-cylindrowa pozioma maszyna parowa z normalnie prowadzonymi korbowodami pojedynczego rozprężania ("RANGER": maszyna parowa z tłokiem rurowym); nieznana liczba kotłów; 1 śruba
Ożaglowanie	typu bark o nieznanej powierzchni; 3 maszty
Moc nominalna	80 nhp
Moc indykowana	od 276 ihp do 382 ihp
Prędkość (maszyna parowa)	od 8 do 11 węzłów
Prędkość (żagle)	brak danych
Paliwo	brak danych
Zasięg	brak danych

Uzbrojenie:

Początkowe	1 działo 203 mm (8 in) 68-funtowe (68 pdr) 87 cwt / 9½ ft SBML; 2 haubice 24-funtowe (24 pdr) SBML; 2 działa 20-funtowe (20 pdr) Armstrong RBL
Modernizacja	1 działo 178 mm (7 in) Armstronga 110-funtowe (110 pdr) 82 cwt RBL; 2 haubice 24-funtowe (24 pdr) SBML; 2 działa 20-funtowe (20 pdr) Armstrong RBL

Ludzie:

Załoga

60 oficerów i marynarzy

Projekt

Projekt tych kanonierek nie wywodził się z czasów wojny, a stanowił jedynie próbę zwiększenia ilości kanonierek wcześniej reprezentowanych przez jednostki typu "ALGERINE". Pierwsza partia sześciu okrętów została zamówiona w stoczniach jako "szkunery parowe nowego typu", ale 8 czerwca 1859 r. zmieniono klasyfikację na kanonierki II klasy (wg. nomenklatury angielskiej "gunvessel"). Ten typ został uznany za "bardzo przydatny i bardzo wymagany na zagranicznych stacjach". Szybko zamówiono partię kolejnych dwunastu jednostek, jednocześnie kontraktując ich wyposażanie w tych stoczniach: Deptford ("LEE" i "DART"), Woolwich ("SNIPE" i "SPARROW"), Chatham ("TORCH" i "PLOVER"), Devonport ("PENGUIN" i "STEADY"), Portsmouth ("CYGNET" i "PHILOMEL") i Sheerness ("GRIFFON"), do których nie długo później dodano "MULLET" (Deptford). Ostatnia trzecia seria zawierała 8 jednostek, z których jednak 6 zostało anulowanych, kilka nawet jeszcze przed położeniem stępki, natomiast budowa HMS "NEWPORT" została zawieszona na okres czterech lat. Nazwy dla pierwszych 18 okrętów zostały zatwierdzone 24 września 1859 r., dla kolejnej szóstki 4 października 1860 r., natomiast dla ostatniej pary 21 marca 1861 r. Początkowo "GRIFFON", "MULLET" i "PHILOMEL" miały należeć do wcześniejszego typu "ALGERINE", jednak ostatecznie zostały zaliczone do nowego typu. Kanonierka "SPARROW" została wyposażona przez Armstronga specjalnie do służby na West Coast of Africa Station i jej załoga liczyła 65 marynarzy i oficerów. Koszty budowy poszczególnych okrętów zostały umieszczone w ich opisie służby, natomiast początkowe koszty dla anulowanych jednostek przedstawiają się następująco: "ALBAN" do czasu anulowania 951 funtów, "UNDINE" do czasu anulowania 868 funtów, "HUMBER" do czasu anulowania 1149 funtów, "RYE" do czasu anulowania 1293 funtów.

Konstrukcja

Kadłub

Opancerzenie

Uzbrojenie

Napęd

Służba

Ranger

01.04.1857	Złożenie zamówienia do stoczni.
16.11.1857	Położenie stępki okrętu w stoczni Deptford Dockyard.
24.09.1859	Zatwierdzenie nazwy dla okrętu.
26.11.1859	Wodowanie okrętu.
06.02.1860 - 10.05.1860	Ukończenie budowy i wyposażanie okrętu w Woolwich. Koszt budowy wyniósł 12 537 funtów za kadłub. Okręt został wyposażony w maszynę parową firmy George Rennie & Sons i na próbach przy mocy 284 ihp osiągnął 9,006 węzła.
05.04.1860	Okręt odwiedził Rear-Admiral Sir Baldwin Wake Walker, Bart., K.C.B. Generaly Kontroler Marynarki Wojennej ("Controller-General of the Navy") wraz z Commodore Superintendent oraz szefami departamentów w celu sprawdzenia postępów prac na ukończeniem wyposażania okrętu. Te odwiedziny powtarzały się potem jeszcze kilkukrotnie, m.in. 13 kwietnia (dodatkowo okręt wizytował również Vice-Admiral the Hon. Sir Richard Dundas, Lord Commissioner of the Admiralty).
16.04.1860	Wcielenie okrętu do służby w Woolwich z przydziałem do West Coast of Africa Station. Dowódca, Commander Henry R. Wratislaw przybył na pokład 20 kwietnia.
26.06.1860	Ostatecznie próby prędkościowe w Stokes Bay, Spithead.
03.07.1860	Okręt opuścił Spithead i udał się do miejsca pełnienia służby w West Coast of Africa Station. Zabrał również pocztę dla Sierra Leone.
25.09.1860	Okręt dotarł do Fernando Po. Po trzech dniach (28 września) okręt wyruszył do Cape Coast Castle, gdzie przybył 3 października.
05.10.1860	Okręt opuścił Cape Coast Castle w celu skontaktowania się z Senior Officer w Lagos. Na miejsce dotarł 11 października.
12.10.1860	Okręt opuścił Lagos i udał się do Whydah, gdzie dotarł 22 października.
31.10.1860	Okręt opuścił Whydah udając się w rejs z przystankami na Accra (12.11.) i Lagos (21.11.). Powrócił do Whydah 2 grudnia. W dniu następnym nasąpiło spotkanie z HMS "ALECTO".
06.12.1860 - 22.12.1860	Okręt opuścił Whydah udając się w rejs, z przystankiem na Quittah (17.12.).
24.12.1860	Okręt opuścił ponownie Whydah, zabirając na pokład botanika, pana Mann'a i udając się do Fernando Po. Na miejsce przybył 31 grudnia. Po krótkim pobycie okręt udał się 7 stycznia do Ambaz Bay, cały czas goszcząc na pokładzie pana Mann'a. Dotarł tam tego samego dnia.
07.01.1860	Okręt opuścił Ambaz Bay, zawinął do Cameroons River gdzie podjął konsula, pana Laughland'a. Po drodze okręt odwiedził 8 stycznia King Bell's Town w Kamerunie, aby zdobyć informację o napadach, które zostały popełnione w okolicy. 10 stycznia okręt udał się do Malimba, docierając na miejsce dzień później. 12 stycznia udał się do Batanga (droga również zajęła jeden dzień). Tego samego dnia okręt udał się w górę rzeki Old Calabar River, 16 stycznia docierając do Duke Town.
20.01.1861	Okręt opuścił Duke Town i udał się do Fernando Po (na miejsce dotarł tego samego dnia). Tego samego dnia opuścił port i udał się do Bonny River (na miejscu 21 stycznia) w celu rozmieszczenia boi na rzece.
25.01.1861	Okręt opuścił Bonny River i tego samego dnia dotarł do Fernando Po. Po krótkim pobycie, tego samego dnia opuścił port i udał się do Lagos. Na miejsce dotarł 2 lutego.
04.02.1861	Okręt tymczasowo objął funkcję okrętu flagowego dywizjonu, z powodu nieobecności HMS "ALECTO", który udał się do Ascension.
11.02.1861	Okręt opuścił Lagos, udając się w rej poprzez Whydah (13.02.), Aghwey (14.02.-16.02.), by 17 lutego wrócić do Lagos.
21.02.1861	Na prośbę konsula z okrętu zostało wydzielonych gunner i 16 ludzi, w celu ekspedycji karnej przeciwko Królowi Porto Novo, oskarżonego o sabotowanie handlu.
22.02.1861	Okręt opuścił Lagos i udał się do Whydah, gdzie miał się spotkać z HMS "ESPOIR".
24.02.1861	Okręt dotarł do Badagry i po krótkim pobycie, 27 lutego udał się do Lagos.
07.03.1861	Nieopodal Jackin okręt spotkał się z HMS "ALECTO", przekazując na niego flagę dowódcy dywizjonu. Dzień później okręt dotarł do Jackin. W marcu okręt krążył nieopodal Whydah, zawijając w międzyczasie do Whydah (22.03. i 30.03.) oraz do Lagos (27.03.).
30.03.1861 - 05.04.1861	Okręt wyruszył w rejs zawijając po drodze do Porto Novo. Do Whydah okręt wrócił 5 kwietnia.
08.04.1861	Okręt wyruszył do Lagos, gdzie dotarł następnego dnia. Tego samego dnia opuścił port udając się w patrol w poszukiwaniu podejrzanych statków.
21.04.1861	Okręt przybył do Lagos i między 22 a 28 kwietnia obserwował wybrzeże nieopodal Badagry, gotowy udzielić jakiejkolwiek pomocy w wyprawie przeciwko Porto Novo, jeżeli byłaby konieczna.
01.05.1861	Okręt opuścił port i dał się udał się do Akry, gdzie miał oddać się do dyspozycji gubernatorowi Gold Coast. Na miejsce przybył 6 maja.
09.05.1861	Okręt wyruszył do Quittah celu odebrania długów, na miejsce dotarł tego samego dnia. W porcie na pokład wszedł Gubernator i okręt udał się do Great Mingo. Na miejsce okręt dotarł 10 maja. Tego samego dnia okręt udał się do Acry, gdzie Gubernator miał opuścić pokład.
11.05.1861	Okręt dotarł do Akry, na ląd zszedł Gubernator.
13.05.1861	Okręt ruszył do Lagos, docierając na miejsce 17 maja. Pozostawał tam aż do 21 maja.
29.10.1861	Okręt zatrzymał około 60 mil na zachód od Mangue Grande, około lat. 6 ° 46 'S., lon. 12 ° 38 'E., niewolniczy bark "LYRA" wraz z 890 niewolnikami, płynący na Kubę. Została wysłana z Punta da Lenha na rzece Kongo, w chwili schwytania nie posiadał żadnych papierów ani kolorów, chociaż początkowo wywiesił amerykańską banderę. Statek został wysłany do St. Helena i decyzją Vice-Admiralty Court załoga została uznana za winną, zaś sam bark został zarekwirowany. Wcześniej statek został zauważony przez HMS "ALECTO" w Punta da Lenha w dniu 10 października 1861 r. natomiast tydzień przed schwytaniem statek był kontrolowany przez załogę HMS "PHILOMEL".
01.01.1862	Okręt zatrzymał między Ambrizette i Mangue Grande, rzeka Kongo, około lat. 6° 55 'S., lon. 11° 36 'E., szkuner niewolników (175 t.) o nieznanej nazwie, rzekomo portugalski statek "SAN PHILLIPE". Statek przybył bezpośrednio z Morza Śródziemnego, na pokładzie miał 511 niewolnikami zaokrętowanych na rzeki Kongo. Większość niewolników okazała się wyjątkowo w dobrym stanie więc zostali wysłani na szkunerze do St. Helena, gdzie decyzją Vice-Admiralty Court, załoga została skazana, statek zajęty natomiast niewolnicy uwolnieni. Nie zgłoszono żadnych ofiar śmiertelnych przed wyokrętowaniem niewolników.
26.04.1862	Grupa abordażowa z okrętu weszła na pokład amerykańskiego statku wielorybniczego "LARK", który to (jak później stwierdził Commodore Edmonstone) był wcześniej zatrzymywany przez HMS "TORCH" i HMS "RANGER" nieopodal Mangue Grande i uznany za podejrzany.
25.05.1862	Commodore Wratislaw napisał do komandora Edmonstone'a, informując go, że 23 maja na pozycji lat 2° 19 'N., lon. 9° 10' E., zatrzymano bark "CLARISSA" z Nowego Jorku, w amerykańskich barwach i wysłano grupę abordażową aby ustalić jej narodowość. Statek płynął z Kadyksu, zmierzając do Punta da Lenha, na rzece Kongo. Pomimo iż statek nie miał rejestru, a jedynie certyfikat podpisany przez konsula Stanów Zjednoczonych w Kadyksie, pozostałe dokumenty były najwyraźniej poprawne. Nie złożono skargi, a statek mógł udać się do miejsca przeznaczenia w Kongo i bez wątpienia wyśle ładunek niewolników.
17.07.1862	Okręt zatrzymał na pozycji lat. 8° T S., lon. 10° 26' E. amerykański bark "JOSHUA BRAGDON", którego dokumenty okazały się poprawne. Mimo to został oznaczony jako podejrzany.
10.1863	Okręt zawinął do Spithead (najprawdopodobniej 27 października), powracając z West Coast of Africa Station. W rejsie do Anglii po drodze zawinął do Cape Coast Castle (opuścił port 21 sierpnia) oraz Ascension (opuścił port 9 września). W trakcie pobytu w Cape Coast Castle okręt wziął udział w tłumieniu powstania Ashantees, w tym celu dowódca wysłał na brzeg gunner'a i 27 członków załogi, aby pomóc władzom. Zabrał po drodze poszkodowanych i chorych marynarzy z West Coast of Africa Station oraz odwiedzanych portów, przekazując ich po dotarciu do kraju na HMS "VICTORY". Okręt został skierowany do Woolwich (przybył tam 2 listopada), gdzie miał zostać zdjęty ze służby i przekazany do remontu. Wstępne oględziny wykazały iż stan kotłów okrętu jest alarmująco zły.
10.11.1863	Zdjęcie okrętu ze służby w Woolwich i przekazanie do remontu.
27.02.1864	Ponowne wcielenie okrętu do służby, również z przydziałem do West Coast of Africa Station. Okręt przebywał tam aż do 1868 r.
24.01.1868	Zdjęcie okrętu ze służby w Woolwich. Wcześniej, najprawdopodobniej 11 stycznia okręt dotarł do Spithead płynąc z West Coast of Africa Station.
03.11.1869	Sprzedany dla Messrs, Moss Isaacs.

Znani dowódcy (przydziały)

16.04.1860 - 10.11.1863	Commander Henry Rushworth Wratislaw (West Coast of Africa Station)
27.02.1864 - 19.05.1665	Commander William Ebrington Gordon (inwalidztwo) (West Coast of Africa Station)
19.05.1865 - 10.08.1866	Commander Charles Gudgeon Nelson (inwalidztwo) (West Coast of Africa Station)
10.08.1866 - 24.01.1868	Commander William Alfred Gambier (West Coast of Africa Station)

Espoir

01.04.1857	Złożenie zamówienia do stoczni.
16.11.1857	Położenie stępki okrętu w stoczni Pembroke Dockyard.
24.09.1859	Zatwierdzenie nazwy dla okrętu.
07.01.1860	Wodowanie okrętu.
21.08.1860	Okręt został wcielony do służby w Plymouth z przydziałem do West Coast of Africa Station.
27.09.1860	Ukończenie budowy i wyposażanie okrętu w Plymouth. Koszt budowy wyniósł 12 067 funtów za kadłub. Okręt został wyposażony w maszynę parową firmy A. & J. Inglis i na próbach przy mocy 286 ihp osiągnął 9,658 węzła. Wkrótce potem (a nawet tego samego dnia) okręt udał się na miejsce pełnienia służby.
11.1860	Po dotarciu do West Coast of Africa Station okręt udał się w w górę rzeki Gambii w celu rozwiązywania lokalnych sporów. Następnie podjął część żołnierzy pochodzących z transportowca wojska HMS "PERSEVERANCE", który uległ rozbiciu w 1860 r. i przewiózł ich z Navy Island do Sierra Leone. Podczas przejścia wybuchła gorączka, a po przybyciu trzy czwarte załogi okrętu znalazło się na liście chorych, dlatego kanonierka zwróciła się do Bananas, aby rekrutować nowych marynarzy.
19.11.1860	Okręt zatrzymał w pobliżu rzeki Shebar, na pozycji lat 7° 10' N., lon 12° 40' W., niewolniczy bryg o nieznanej nazwie. Statek miał ok. 200 t. i był kompleksowo przygotowany do przewozu niewolników. Dowodził nim master Joseph Ross, nie posiadał ani dokumentów, ani żadnej bandery. Podejrzany statek został przeholowany do Sierra Leone w celu osądzenia, przybywając na miejsce 20 listopada, a 29 listopada 1860 r. statek został decyzją sądu zarekwirowany.
14.12.1860	Okręt zatrzymał na pozycji Lat. 4° 44' S., long. 14° 21' W. niewolniczy statek "CLARA WINDSOR". Dowodził nim master Juan Pablo, zaś sam statek przewoził 677 niewolników. Statek nie posiadał papierów, ani żadnej bandery. 29 (z ok. 40) członków załogi statku zostało zabranych na pokład kanonierki, natomiast statek został wysłany do Sierra Leone, gdzie decyzją sądu z 15 stycznia 1861 r. został zarekwirowany.
20.01.1861	Okręt zawinął do Little Popoe, gdzie przekazano na ląd załogę z "CLARA WINDSOR". Tego samego dnia okręt wyruszył do Lagos, gdzie dotarł dwa dni później.
26.01.1861	Okręt opuścił Lagos i udał się w rejs do Whydah, gdzie spotkał się z HMS "ALECTO" i dołączył do okrętów Bights Division. Krążył na morzu aż do 4 lutego, kiedy to zawinął do Lagos w celu spotkania się z HMS "RANGER". Dzień później wyruszył w kolejny patrol w okolice Whydah.
14.02.1861	Okręt zawinął do Aghwey. Dzień później okręt wyruszył w kierunku Whydah.
23.02.1861	Okręt dotarł do Whydah, przywożąc pocztę. Dzień później okręt udał się do Ascension.
07.03.1861	Okręt zawinął do Ascension. Przebywał tam do 14 lutego, kiedy to wyruszył do Quittah.
28.03.1861	Okręt dotarł do Quittah. Tego samego dnia okręt opuścił port i udał się na patrol w rejonie Whydah i Fish Town.
16.04.1861	Okręt dotarł do Lagos. opuścił port 22 kwietnia i udał się do Porto Novo. 28 kwietnia wrócił do Lagos.
29.04.1861	Okręt udał się do Benin River, gdzie dotarł 1 maja. Dzień później udał się do Nun River, gdzie nawiązał kontakt z członkami ekspedycji badającymi rzekę Niger.
05.05.1861	Okręt odwiedził Brass River, gdzie przybył w celu wyjaśnienia przyczyny ataków tubylców na członków ekspedycji.
08.05.1861	Okręt wrócił do Lagos, gdzie doszło do spotkania Commodore z wodzami tubylców z Brass River, w celu wyjaśnienia przyczyny zatargów z członkami ekspedycji. 14 maja okręt wrócił do Brass River odwożąc wodzów na miejsce.
23.05.1861	Okręt zawinął do Fernando Po, w celu odebrania rozkazów i uzupełnienia paliwa.
03.06.1861	Okręt na pozycji lat. 3° 27' N., lon 7° 23' E. zatrzymał podejrzany statek, który okazał się amerykańską brygantyną "AFRICAN". Statek został zatrzymany o 11.50 i zwolniony 15 minut później. Kapitan nie odpowiedział na niektóre pytania i był niejasny w stosunku do innych.
07.1861	Do lipca okręt był zaangażowany w polowanie na łowców niewolników. Następnie okręt był zaangażowany w eskortę statku "SUNBEAM" w górę Nigru do Onitsy, a podczas wykonywania tego obowiązku najpierw ostrzelano, a potem spalono wioskę Kpetema, dwóch marynarzy zginęło podczas tej akcji.
10.1861	Przez poprzednie kilka miesięcy okręt odbywał rejsy z Lagos do ujścia rzeki Niger, aż do Onitsa. Takie rejsy odbywały się na pewno w lipcu, sierpniu i wrześniu.
25.04.1862	Okręt zatrzymał amerykańską brygantynę "POTOMAC". Statek został odprowadzony do Isles de Los, gdzie został przeszukany. Ostatecznie statek został wypuszczony, jednak został oznaczony jako podejrzany.
22.07.1862	Okręt zatrzymał na pozycji lat. 6° 45' S., long. 12° 25' E., bark niewolniczy o nieznanej nazwie (prawdopodobnie "TRAVIATA") 250 t. Statkiem dowodził master Vianna, zaś sama jednostka była w pełni wyposażona do transportu niewolników. Statek pod strażą został odesłany do St. Helena, gdzie po rozprawie został zarekwirowany.
20.09.1862	Okręt zatrzymał w Cabenda szkuner niewolniczy "BRITANNIA". Nie ma danych na temat losu statku.
15.10.1862	Okręt zatrzymał na rzece Kongo holenderski bark "JANE" (master B.A. Prince, nazwa mogła również brzmieć "FLEET EAGLE"), który pod załoga pryzową został wysłany do Sierra Leone. Tam decyzją Court of Mixed Commission statek został zarekwirowany za handel niewolnikami.
02.11.1862	Okręt zatrzymał w Mangue Grande portugalski statek niewolniczy o nieznanej nazwie. Został on wysłany do Luandy, gdzie decyzją Commission Court zarekwirowano statek.
12.08.1863	Okręt zatrzymał na pozycji lat. 7° 34' S., long. 12° 30' E. niewolniczy bryg o nieznanej nazwie (najprawdopodobniej "HAIDEE"), który został wysłany do St. Helena i decyzją Vice-Admiralty Court zarekwirowany.
09.1963 - 01.1864	Okręt został zaangażowany w rejs polegający na odwiedzaniu fortów na wybrzeżu. W tym celu na pokładzie przebywał Major Clarke, R.E.
16.04.1864	Okręt dotarł do Plymouth Sound podróżując z Afryki. Po drodze zawinął do Sierra Leone (04.02.), Goree (20.02.), Cape Verd Islands (06.03.) i Western Islands (04.04.).
25.04.1864	Okręt został zdjęty ze służby w Plymouth po powrocie z Afryki i skierowanie do remontu. W trakcie służby u wybrzeży Afryki na okręcie zginęli: Lieutenant Stephenson i Mr. Teppett (Gunner), zmarli na gorączkę, Mr. Hersee, pomocnik inżyniera, zmarł na suchoty oraz 11 marynarzy z różnych przyczyn. Łączna kwota pryzowego z tej tury wyniosła ok. 10 000 funtów.
01.11.1864	Ponowne wcielenie okrętu do służby, również z przydziałem do West Coast of Africa Station. Spotyka się również datę 7 listopada.
09.03.1866	Nieopodal Aghwey okręt zatrzymał portugalski niewolniczy bark "DAHOMEY" (276 t., master Pereira). Okręt został odprowadzony do St. Paul's de Loanda, gdzie decyzją Mixed Commission Court statek dowódca został uwolniony od zarzutów i statek został zwrócony właścicielowi.
17.09.1866	40 mil na północny zachód Point Padron okręt zatrzymał niewolniczą brygantynę o nieustalonej nazwie (153 t.), którego załoga nie posiadała żadnych dokumentów ani nie legitymowała się żadną banderą. Statek został wysłany do St. Helena i po decyzji Vice Admiralty Court zarekwirowany i sprzedany na aukcji.
02.11.1866 - 04.11.1866	Okręt wyruszył na patrol na rzece Kongo, docierając aż do Embomma. Patrol nie stwierdził żadnych niepożądanych zachowań. 6 listopada okręt wrócił do Banana.
12.1866 - 01.1867	Okręt patrolował obszar aż do Mossamedes, donosząc o poprawie sytuacji i spadku handlu niewolnikami.
21.03.1867	Okręt był raportowany w Ambrizette.
28.07.1867	Okręt wyruszył wraz z HMS "INVESTIGATOR", okrętem badawczym Royal Navy aż do ujścia River Nun, gdzie okręty rozdzieliły się, a HMS "INVESTIGATOR" wyruszył z ekspedycją w górę rzeki Niger.
18.09.1867	Dowódca kanonierki poinformował Commodore, iż w Akrze doszło do zamieszek i zostały one stłumione przy pomocy marynarzy i Marines z okrętu.
12.12.1867	Okręt dotarł do Plymouth Sound wracając z West Coast of Africa Station. Okręt opuścił Ascension 3 listopada 1867 r. Po powrocie, 17 grudnia, był wizytowany przez Vice-Admiral Sir B. W. Walker, K.C.B., który ocenił stan okrętu po długiej słuzbie.
24.12.1867	Wycofanie okrętu ze służby w Sheerness i przekazanie go do 3. Division, Steam Reserve, Medway.
10.1868 - 05.1869	Okręt został przebudowany w Sheerness na pogłębiarkę i nazwany "YC.19".
26.10.1869	Okręt opuścił Wielką Brytanię i udał się na Bermudy, gdzie miał pełnić swoją funkcję.
06.1881	Okręt został utylizowany.

Znani dowódcy (przydziały)

21.08.1860 - 25.04.1864	Commander Sholto Douglas (West Coast of Africa Station)
01.11.1864 - 24.12.1867	Commander Mountford Stephen Lovielle Peille (West Coast of Africa Station, również Senior Officer, Bight of Benin Division)
10.1869 - ?	Navigating Lieutenant William Hutton

Landrail

27.03.1858	Złożenie zamówienia do stoczni.
03.08.1859	Położenie stępki okrętu w stoczni Deptford Dockyard.
24.09.1859	Zatwierdzenie nazwy dla okrętu.
27.03.1860	Wodowanie okrętu.
07.09.1860	Okręt został wcielony do służby w Woolwich z przydziałem do North America and the West Indies Station.
27.09.1860	Ukończenie budowy i wyposażanie okrętu w Woolwich. Okręt został wyposażony w maszynę parową firmy Humphrys & Tennant i na próbach przy mocy 253 ihp osiągnął 8,432 węzła.
04.10.1860	Okręt przeszedł zadowalające próby na mili pomiarowej.
05.11.1860	Okręt opuścił Plymouth Sound i udał się do North America and the West Indies Station.
01.1862	Okręt wziął udział w ratowaniu ładunku z okrętu liniowego II klasy HMS "CONQUEROR", który rozbił się nieopodal Rum Cay. 1 lutego okręt wraz z HMS "DIADEM" dotarł na Bermudy.
12.1863	Okręt opuścił North America and the West Indies Station i udał się do kraju.
03.03.1864	Okręt dotarł do Spithead wracając ze służby w North America and the West Indies Station. 23 i 24 lutego płynąc z Bermudów okręt wszedł w obszar bardzo złej pogody.
15.03.1864	Okręt został zdjęty ze służby w Woolwich. Został skierowany na gruntowany remont.
11.11.1864	Okręt udał się na pierwsze próby silników na rzece nieopodal Woolwich.
14.01.1865	Ponowne wcielenie okrętu do służby w Woolwich z przeznaczeniem na tą samą Station. Czasami spotyka się również również datę 19 stycznia (tego dnia przybył na pokład Commander Maitland).
09.02.1865	Okręt opuścił Plymouth i skierował się na miejsce pełnienia służby.
03.02.1868	Okręt dotarł do Sheerness wracając z North America and the West Indies Station.
15.02.1868	Okręt został wycofany ze służby w Sheerness i przydzielono do go do 3. Division, Steam Reserve, Medway.
23.09.1869	Okręt został sprzedany za 1328 funtów do celów cywilnych i przemianowany na "WALRUS".

Znani dowódcy (przydziały)

07.09.1860 - 14.05.1863	Commander Thomas Hutchinson Mangles Martin (North America and the West Indies Station)
14.05.1863 - 15.03.1864	Lieutenant (Commander?) William Arthur (North America and the West Indies Station)
14.01.1865 - 15.02.1868	Commander Horatio Laurence Arthur Lennox Maitland (North America and the West Indies Station)

Nimble

27.03.1858	Złożenie zamówienia do stoczni.
24.09.1859	Zatwierdzenie nazwy dla okrętu.
30.10.1859	Położenie stępki okrętu w stoczni Pembroke Dockyard.
15.09.1860	Wodowanie okrętu.
07.09.1860	Okręt został wcielony do służby w Plymouth z przydziałem do North America and the West Indies Station.
27.09.1860 - 08.04.1861	Ukończenie budowy i wyposażanie okrętu w Devonport. Okręt został wyposażony w maszynę parową firmy A. & J. Inglis i na próbach przy mocy 334 ihp osiągnął 9,933 węzła.
12.02.1861	Wcielenie okrętu do służby w Plymouth z przeznaczeniem na North America and the West Indies Station, gdzie miał pełnić funkcję tendera dla HMS "NILE". Niekiedy spotykana jest również data 18 lutego.
09.1863 - 01.1864	Okręt w tym czasie nie posiadał dowódcy, najprawdopodobniej znajdował się w remoncie lub był odstawiony do rezerwy.
04.02.1864	Okręt został ponownie wcielony do służby, jako tender dla HMS "DUNCAN".
09.1865	Okręt został odstawiony do rezerwy.
17.10.1865	Ponowne wcielenie do służby, nadal na North America and the West Indies Station.
1868	Okręt powrócił do Anglii i został odstawiony do rezerwy w Devonport.
19.10.1870	Wcielenie okrętu do służby z przydziałem dla East Indies Station.
25.12.1870	Okręt dociera na Maltę w drodze do East Indies Station. Wypłynął w drogę z Plymouth 26 listopada, zawijając na Gibraltar 17 grudnia.
01.01.1871	W porcie na Malcie doszło do zderzenia okrętu z parowcem "NORTH TYNE". Na szczęście statek uszkodził jedynie łańcuchy kotwiczne na których zacumowana była kanonierka. 17 stycznia okręt opuścił Maltę i udał się w dalszą drogę.
07.04.1871	Okręt był raportowany w Zanzibarze.
03.03.1874	Okręt został ponownie wcielony do służby w Bombaju po krótkim remoncie, z tym samym dowódcą.
03.1876	Okręt udał się w drogę powrotną do kraju.
01.08.1876	Okręt został zdjęty ze służby w Chatham. Okręt po remoncie został wysłany najpierw do Hull, gdzie pełnił rolę okrętu szkolnego dla Royal Navy Reserve.
04.1878	Okręt został przekształcony w hulk, jego maszyny zostały zdemontowane.
05.1878	Okręt został tenderem dla HMS "ENDYMION", w późniejszym okresie dla "AUDACIOUS", a ostatecznie dla HMS "REPULSE". Wszystkie stacjonowały w Hull. Przez resztę służby okręt nadal pełnił funkcje szkoleniowe dla członków Royal Navy Reserve.
1890	Okręt w tym czasie pełnił funkcję tendera dla HMS "RUPERT" w Hull.
10.07.1906	Okręt został sprzedany dla W. R. Jones.

Znani dowódcy (przydziały)

12.02.1861 - 09.1863	Lieutenant John D’Arcy (North America and the West Indies Station)
04.02.1864 - 09.1865	Lieutenant Frederick William Hallowes (North America and the West Indies Station)
17.10.1865 - 1868	Commander Alfred John Chatfield (North America and the West Indies Station)
19.10.1870 - 11.06.1872	Commander William Frederick Lee (East Indies Station)
11.06.1872 - 10.10.1873	Commander Richard Hastings Harington
10.10.1873 - 01.12.1874	Commander Henry Compton Best
01.12.1874 - 01.08.1876	Commander William Derenzy Donaldson Selby

Speedwell

Pandora

08.04.1859	Złożenie zamówienia do stoczni.
24.09.1859	Zatwierdzenie nazwy dla okrętu.
30.03.1860	Położenie stępki okrętu w stoczni Deptford Dockyard.
07.02.1861	Wodowanie okrętu.
20.03.1861	Okręt został zadokowany w Portsmouth w celu pokrycia jego kadłuba miedzią oraz montażu dodatkowego wyposażenia. Prace zakończyły się wydokowaniem okrętu 2 kwietnia.
10.1861	Ukończenie budowy i wyposażanie okrętu. Okręt został wyposażony w maszynę parową firmy C. A. Day & Co. i na próbach przy mocy 346 ihp osiągnął 9,387 węzła. Po zakończeniu wyposażania okręt został przekazany do rezerwy.
27.12.1861	Okręt został przydzielony jako tender dla HMS "MAJESTIC", z miejscem stacjonowania w Mersey.
19.03.1863	Wcielenie okręto do służby w Portsmouth z przydziałem do West Coast of Africa Station.
09.04.1863	Okręt wyruszył ze Spithead w Kierunku Sierra Leone, rozpoczynając drogę do miejsca pełnienia służby.
18.11.1864	Podczas patrolu na River Componee okręt zatrzymał szkuner niewolniczy o nieustalonej nazwie.
02.10.1866	Podczas pobytu w Little Popoe, Bight of Benin okręt zderzył się niegroźnie z bliźniaczą kanonierką HMS "GRIFFON", która zaraz potem rozbiła się na plaży. Pomimo wysiłków kanonierek "MULLET" i "PANDORA" aż do 6 października usiłowały wspólnie ściągnąć pechowy okręt z mielizny, jednak bez rezultatów. Na całe szczęście obyło się bez ofiar.
06.02.1867	Kanonierka przybyła do Spithead wracając z miejsca pełnienia służby w West Coast of Africa Station.
15.02.1867	Na pokładzie HMS "VICTORY" odbyła się rozprawa sądowa (przewodniczący Captain E. Tatham, HMS "BELLEROPHON") w sprawie zarzutów dla jednego z członków załogi okrętu HMS "PANDORA" (master John Edwards), który został oskarżony o dopuszczenie do podejścia zbyt blisko bregu podczas pobytu w Settle Popo. Sąd uniewinnił oskarżonego.
21.02.1867	Po powrocie z West Coast of Africa Station okręt został zdjęty ze służby w Portsmouth.
14.03.1868	Ponowne wcielenie po remoncie, również z przydziałem do West Coast of Africa Station.
04.1869	Okręt został skierowany na Morze Śródziemne. Data ta wydaje się terminem wydania rozkazu przemieszczenia, nie opuszczenia West Coast of Africa Station.
13.06.1870	Okręt dotarł tego dnia do Gibraltaru, płynąc prosto z West Coast of Africa Station.
14.02.1871	Okręt wypłynął z Pireusu na Maltę, docierając na miejsce 19 lutego.
23.03.1871	Okręt przybył do Neapolu z Malty wraz z pocztą.
13.07.1872	Okręt dotarł do Spithead, wracając z Mediterranean Station.
26.07.1872	Okręt został zdjęty ze służby.
13.01.1875	Okręt został sprzedany dla Allen Young w celu użycia go w ekspedycji polarnej.
1878	Okręt został odsprzedany dla Jamesa Gordona Bennetta Jnr. (właściciela New York Herald), oraz przemianowany na "JEANETTE" w Le Havre. Został wcielony do marynarki wojennej USA i przygotowany do ekspedycji polarnej.
07.1879	Okręt wyruszył w ekspedycję polarną.
13.06.1881	Po wcześniejszym utknięciu w polu lodowym został zmiażdżony przez lód.

Znani dowódcy (przydziały)

19.03.1863 - 18.12.1865	Commander William Fitzherbert Ruxton (West Coast of Africa Station, czasami spotyka sie przedział od 20.03.1863 r. do 16.12. 1865 r.)
18.12.1865 - 21.02.1867	Commander Ernest Augustus Travers Stubbs (West Coast of Africa Station)
14.03.1868 - 24.08.1868	Commander William Spratt (West Coast of Africa Station, czasami spotyka się datę zakończenia służby 20 sierpnia)
24.08.1868 - 26.07.1872	Commander John Burgess (West Coast of Africa Station, czasami spotyka się datę rozpoczęcia służby 20 sierpnia, od 04.1869 Mediterranean Station)

Lee

14.06.1859	Złożenie zamówienia do stoczni.
20.06.1859	Położenie stępki okrętu w stoczni Wigram & Son, Blackwall.
24.09.1859	Zatwierdzenie nazwy dla okrętu.
25.01.1860	Wodowanie okrętu.
13.03.1862	Okręt został wcielony do służby w Sheerness z przydziałem do West Coast of Africa Station.
24.04.1862	Ukończenie budowy i wyposażanie okrętu w Sheerness i Woolwich. Okręt został wyposażony w maszynę parową firmy Robert Napier & Sons i na próbach przy mocy 352 ihp osiągnął 9,691 węzła.
16.07.1862	Oddział abordażowy z okrętu wszedł na pokład pokład portugalskiego szkunera "MASSANGO", zatrzymanego na pozycji lat 2' 11° S, long 6° 3' E. Kontrola nie wykazała uchybień.
01.08.1862	Okręt był raportowany w Loanda.
27.08.1862	Okręt zatrzymał amerykański bark "ELIZABETH" nieopodal Great Popoe. Statek został po kontroli wypuszczony, jednak został on oznaczony jako podejrzany.
30.06.1863	Ponowne wcielenie okrętu do służby na tej samej Station, jako tender dla HMS "RATTLESNAKE".
10.07.1864	Okręt zatrzymał na pozycji lat. 11° 37' S., long. 13° 20' E. niewolniczy bark o nieznanej nazwie, który został wysłany do St. Helena, i decyzją Vice-Admiralty Court skazany na zarekwirowanie.
24.12.1865	Ponowne wcielenie okrętu do służby na tej samej Station, jako tender dla HMS "BRISTOL".
1867	Okręt po powrocie do kraju został zdjęty ze służby.
08.06.1867	Ponowne wcielenie okrętu do służby po remoncie i ponowne skierowanie go do West Coast of Africa Station.
03.1869	Okręt został skierowany z powrotem do kraju.
20.06.1870	Wcielenie okrętu do służby po remoncie i przydział do Mediterranean Station.
06.1871	Okręt został sierowany z powrotem do Anglii, gdzie został zdjęty ze służby w Sheerness.
1873	Okręt został przeniesiony do Chatham.
20.03.1875	Zakończono utylizację okręt w Sheerness.

Znani dowódcy (przydziały)

13.03.1862 - 30.06.1863	Commander Edwin Charles Symons (West Coast of Africa Station)
30.06.1863 - 12.01.1854	Lieutenant Philip Ruffle Sharpe (West Coast of Africa Station)
12.01.1854 - 02.01.1865	Lieutenant Charles Edward Foot (West Coast of Africa Station)
02.01.1865 - 24.12.1865	Lieutenant Oliver Thomas Lang (West Coast of Africa Station)
24.12.1865 - 1867	Lieutenant Herbert Holden Edwards (West Coast of Africa Station)
08.06.1867 - 1869	Commander Charles William Andrew (West Coast of Africa Station)
20.06.1870 - 1971	Commander Charles Sedgwick Fitton (Mediterranean Station)

Dart

14.06.1859	Złożenie zamówienia do stoczni.
27.06.1859	Położenie stępki okrętu w stoczni C. J. Mare & Co., Millwall.
24.09.1859	Zatwierdzenie nazwy dla okrętu.
10.03.1860	Wodowanie okrętu.
1860	Ukończenie budowy i wyposażanie okrętu w Woolwich. Okręt został wyposażony w maszynę parową firmy Robert Napier & Sons i na próbach przy mocy 281 ihp osiągnął 8,708 węzła. Okręt po zakończeniu budowy został przeniesiony do Chatham i odstawiony do rezerwy.
08.03.1862	Wcielenie okrętu do służby z przydziałem do West Coast of Africa Station.
12.05.1862	Okręt zatrzymał amerykański bryg "SAMUEL CHURCHMAN", który został wypuszczony po kontroli, jednak został oznaczony jako podejrzany.
13.06.1862	Okręt zatrzymał brygantynę "SYLPHIDE", statek który został wypuszczony po kontroli, jednak został oznaczony jako podejrzany.
11.07.1862	Okręt zatrzymał na pozycji lat. 8° 30' S., long. 12° 56' E. w odległości około 30 mil od Loandy w Angoli, niewolniczy bryg o nieznanej nazwie, bez dokumentów oraz bandery. Statek miał 4 stopy wody w ładowni. Mat statku, Antonio Avera oświadczył iż master statku wylądował w sąsiedztwie Ambriz, aby zorganizować wysyłkę niewolników, którzy w liczbie do 750 mieli zostać przejęci w Kongo około 20 dnia miesiąca. Z powodu nieszczelności statku, decyzją dowódcy kanonierki został on zniszczony, zaś odpowiednie zawiadomienie o tym zdarzeniu wraz z zeznaniami załogi zostało przesłane do St. Helena.
19.07.1862	Okręt zatrzymał amerykański bryg wielorybniczy "JOSHUA BRAGDON", który został wypuszczony po kontroli, jednak został oznaczony jako podejrzany.
07.07.1864	Okręt zatrzymał nieopodal Vista na rzece Kongo niewolniczy statek, szkuner o nieznanej nazwie. Statek został skierowany do St. Helena i po rozprawie przeznaczony do zarekwirowania.
22.07.1864	Okręt zatrzymał w Bay of Mayumba niewolniczy statek "MELVIRA", (lub "CHARLES"). Statek został skierowany do St. Helena i po rozprawie przeznaczony do zarekwirowania.
05.01.1866	Okręt został zdjęty ze służby w Portsmouth i skierowany do remontu.
25.08.1866	Ponowne wcielenie do służby na tej samej Station. Później okręt został przeniesiony do West Indies Station.
08.11.1870	Zdjęcie okrętu ze służby w Portsmouth i skierowanie do remontu.
09.05.1872	Wcielenie okrętu do służby z przydziałem do East Coast of South America Station.
31.05.1876	Zdjęcie okrętu ze służby w Portsmouth.
01.04.1882	Przemianowanie okrętu na "KANGAROO".
12.1884	Utylizowanie okrętu.

Znani dowódcy (przydziały)

08.03.1862 - 05.01.1866	Commander Frederick William Richards (West Coast of Africa Station)
25.08.1866 - 26.10.1868	Commander Marcus Lowther (West Coast of Africa Station, czasami spotyka się datę zakończenia służby 23 października)
26.10.1868 - 08.11.1870	Commander John Carnegie (West Coast of Africa Station)
09.05.1872 - 31.05.1876	Commander D’Arcy Anthony Denny (East Coast of South America Station)

Snipe

Sparrow

Torch

14.06.1859	Złożenie zamówienia do stoczni.
29.06.1859	Położenie stępki okrętu w stoczni R. & H. Green, Blackwall.
24.09.1859	Zatwierdzenie nazwy dla okrętu.
24.12.1859	Wodowanie okrętu.
14.06.1860	Wcielenie okrętu do służby z przydziałem do West Coast of Africa Station.
14.07.1860	Ukończenie budowy i wyposażanie okrętu w Woolwich. Okręt został wyposażony w maszynę parową firmy Robert Napier & Sons i na próbach przy mocy 281 ihp osiągnął 8,843 węzła.
08.09.1860	Okręt opuścił Wielką Brytanię i udał się na miejsce pełnienia służby.
07.11.1860	Okręt dotarł do St Paul de Loanda, gdzie zastąpił HMS "PROMETHEUS" w pełnieniu funkcji okrętu flagowego North Division.
14.11.1860	Okręt opuścił St Paul de Loanda udając się do Sierra Leone.
15.11.1860	Okręt zatrzymał na pozycji lat. 6° 48' 54" S., long. 11° 57' 15" E. statek niewolniczy, kuter o nieustalonej nazwie z załogą 9 ludzi. Statek po zbadaniu i przeładowaniu wszelkich cennych towarów został spalony. Meldunek został wysłany do rozstrzygnięcia w sądzie admiralicji w Sierra Leone, wszelkie cenne towary zostały przekazane w celu sprzedaży ich na aukcji, jednak nie pokryły one kosztów kar, które winowajca musiał pokryć. Następnego dnia załoga pryzowa wylądowała w Loango Bay, w celu ustalenia szczegółów. Wszyscy marynarze ze statku byli Hiszpanami, nie mieli żadnych dokumentów przy sobie, jednakże zeznali iż zostali wysłąni z Hawany i mieli załadować na pokład 300 niewolników przed powrotem do portu macierzystego.
20.11.1860	Okręt dotarł do Fernando Po. Po uzupełnieniu paliwa opuścił port następnego dnia, udając się do Lagos w celu dostarczenia przesyłki od Commodore dla tamtejszego Konsula. Na miejsce okręto dotarł 24 listopada i po rozmowie z Senior Officer, Bights Division i dostarczeniu przesyłki ruszył w dalszą drogę tego samego dnia.
26.11.1860	Okręt dotarł do Cape Coast Castle. Przybył tam w celu spotkania z gubernatorem Gold Coast i dostarczenia przesyłek od Commodore. Port opuścił 27 listopada i udał się do Sierra Leone, gdzie dotarł 5 grudnia.
13.12.1860	Okręt opuścił Sierra Leone udając się do Monrovia. Na miejse dotarł 16 grudnia.
17.12.1860	Okręt opuścił Monrovia, udając się do Solymy, aby dostarczyć 2 szkunery należące do brytyjskiego przedsiębiorcy, pana Harrisa, które zostały zatrzymane przez rząd Liberii. Dzień później dotarł na miejsce.
19.12.1860	Okręt opuścił Solyme i udał się do Sierra Leone, wioząc pocztę. Na miejsce dotarł 21 grudnia.
21.12.1860	Okręt po dostarczeniu poczty niezwłocznie wyruszył na patrol, krążąc pomiędzy Sierra Leone, a Cape Palmas. Powrócił do Sierra Leone 13 stycznia 1861 r.
17.01.1861	Okręt wyruszył z Sierra Leone w kierunku ujścia rzeki Rio Pongas, gdzie zauważono statek niewolniczy. Dzień później dotarł na miejsce, spotykając 22 mil w wąskiej zatoczce w górę Rio Pongas, statek niewolniczy, brygantynę o nieznanej nazwie znajdujący się na mieliźnie. Pozbawiony załogi i dokumentów , 19 grudnia statek został spalony, a sprawa skierowana do sądu wiceadmiralicji w Sierra Leone i wyrokiem sądu z 2 lutego 1861 r. akcja została uznana za zgodną z prawem.
23.01.1861	Okręt opuścił Rio Pongas i skierował się do Sierra Leone. Na miejsce dotarł dzień później.
29.01.1861	Okręt opuścił Sierra Leone i udał się do Bathurst, River Gambia część ekspedycji karnej przeciwko Królowi Baddiboo. Na miejsce odtarł 2 lutego i po wysadzeniu na brzeg oddziału udał się do Goree w celu uzupełnienia paliwa.
21.02.1861	Okręt był raportowany w Saba.
06.03.1861	Okręt opuścił Bathurst, River Gambia udając się do Rio Pongas, gdzie zgodnie z otrzymanymi rozkazami miał sprawdzić stan handlu niewolnikami w rzece i okolicach.
17.03.1861	Okręt dotarł do Rio Pongas, w celu uzyskania pierwszej raty grzywny nałożonej na króla Baddiboo. 22 marca opuścił Rio Pongas i udał się do ujścia rzeki Gambia.
27.03.1861	Okręt dotarł do Bathurst na rzece Gambia. Dzień później udał się do Suwarra Cunda Creek, również na rzece Gambia.
11.04.1861	Okręt wrócił do Sierra Leone. Dzień później ruszył w kierunku ujścia rzeki Bramiah. 13 kwietnia dotarł do ujścia, gdzie załoga otrzymała informacje o statku niewolniczym w górze rzeki. Ostatecznie okręt zatrzymał 60 mil w górę rzeki Bramiah statek niewolniczy o nieznanej nazwie (52 t.), który był częściowo wyposażony do handlu niewolnikami. Statek został porzucony i nie znaleziono na nim dokumentów. Najwyraźniej nie udało mu się zabrać 100 niewolników do Rio Pongas. Sprawa została skierowana do sądu wiceadmiralicji w Sierra Leone i wyrokiem z 27 kwietnia 1861 r. statek został zarekwirowany.
19.04.1861	Okręt opuścił rzekę Bramiah i udał się do Sierra Leone, docierając na miejsce tego samego dnia.
24.04.1861	Okręt opuścił Sierra Leone udając się do Bendoo na rzece Sherbro, aby uzyskać podpisy wodzów Sherbro do formalnego aktu cesji terytorium Bendoo do rządu brytyjskiego. 3 maja okręt udał się na Banana Islands, gdyż na pokładzie wybuchła epidemia.
11.05.1861	Okręt opuścił Banana Islands udając się z powrotem do Sierra Leone. 13 maja był już na miejscu (mógł dotrzeć już 12 maja).
10.06.1861	Gubernator poinformował dowódcę okrętu o hiszpańskim statku niewolniczym zauważonym na rzece Gallinas i okręt opuścił jak najszybciej Sierra Leone, przybywając rano 13-go na miejsce. Na miejscu okazało się, iż fale były zbyt wysokie, aby dostać się na ląd na łodziach, dowódca zdecydował się odwiedzić angielską fabrykę w Solyma, aby uzyskać pomoc. Po przybyciu do Krooman uzyskano informacje na temat podejrzanego hiszpańskiego statku, jak również pomoc w znalezieniu najlepszego miejsca do lądowania. Okręt wrócił do Gallinas, gdzie o godz. 14.11 zauważono statek pod amerykańską banderą, a po wejściu dwóch statków wielorybniczych zacumowano obok niego o o godz. 14.40. Wkrótce potem statek podniósł flagę Liberii. O 15.00 przybył liberyjski szkuner "QUAIL" i zakotwiczył w pobliżu. Na szkuner został wysłany 2nd Master, Mr Cunningham ze zwykłą komplementarną wiadomością i zapytaniem dlaczego hiszpański statek podniósł teraz kolory Liberii. Po powrocie pan Cunningham poinformował, że załoga "QUAIL" 16 dni wcześniej zajęła statek za udział w handlu niewolnikami. Następnego ranka pan Cunningham wrócił na liberyjski szkuner, aby poinformować dowódcę, że Liberia nie ma traktatu z Hiszpanią w sprawie zniesienia handlu niewolnikami i jako, że rzeka Gallinas nie znajdowała się na terytorium Liberii, nie mieli prawa do zajęcia statku. Dowódca "QUAIL" zgodził się z taką argumentacją i po oficjalnym zajęciu statku, Commander Smith nakazał spalenie statku, co zostało wykonane. Decyzja została potwierdzona przez sąd 1 lipca 1861 r. Jak się później okazało statek miał nazwę "BUENAVENTURA CUBANO".
03.07.1861	Na pozycji lat 10 29 40 N., lon 14 54 30 W., ok. 13 mil okręt zatrzymał statek niewolniczy, szkuner o nieznanej nazwie (najprawdopodobniej "DIANA"). Na pokładzie znajdował się master, J Ros, z 11 członkami załogi i 4 pasażerami. Statek został w pełni wyposażony do handlu niewolnikami, a jego master nie posiadał ani dokumentów ani flagi (początkowo podniósł hiszpańską flagę, jednak później master statku przyznał, iż zrobił to bezprawnie. Decyzją Vice-Admiralty Court, Sierra Leone z dnia 19 lipca 1861 r. statek i wszystkie towary zostały zarekwirowane i sprzedane na aukcji. Sam statek został utylizowany.
23.07.1861	Około godziny 17.00 , płynąc z Cape Verga zauważono żagiel w kierunku zachodnim i okręt ruszył w pościg. Po zbliżeniu się do statku na odległość od dwóch do trzech mil wystrzelono ślepy ładunek z działa w celu wymuszenia kolorów. Po upływie około dwudziestu minut, ponieważ nie pokazano żadnych kolorów, wystrzelono drugi raz, niestety również bez rezultatu. Po zbliżeniu się na około 500 jardów wystrzelono po raz trzeci. Dodatkowo wystrzelono 2 razy z muszkietów, co dopiero spowodowało wywieszenie kolorów. Okazały się one francuską flagą, ale w związku z zapadającymi ciemnościami dowódca nakazał wejście na pokład i weryfikację narodowości statku. Statek okazał się francuskim brygiem "BERTHA". Kapitan francuskiego statku nie wniósł żadnej skargi, a oficerowie po weryfikacji dokumentów niezwłocznie go opuścili.
30.11.1861	Okręt był raportowany w Sierra Leone.
04.03.1862	Okręt po pościgu zatrzymał na pozycji lat. 6° 47' S., long. 11° 50' E. podejrzany statek, hiszpańskiej budowy bryg o nieznanej nazwie (ok. 207 t.). Po wystrzale ostrzegawczym w celu wymuszenia kolorów, statek podniósł flagę Francji. Dowódca okrętu wysłał na statek dwóch oficerów wraz z załogą abordażową. Lieutenant Martin i pan Cunningham'a (2nd master) udali się na statek, ale zanim dotarli na miejsce, francuska flaga została ściągnięta i wyrzucona za burtę. Nie znaleziono innych kolorów ani papierów na pokładzie, statek okazał się w pełni wyposażony do handlu niewolnikami. O godz. 13.00. tego samego dnia, pod dowództwem Lieutenant Martina, statek został odesłany do St. Helena. W wyniku śledztwa okazało się, iż statek płynął z Lizbony i zamierzał załadować niewolników (650 ludzi) w Mangue Grande. Decyzją Vice-Admiralty Court w St. Helena statek i wszystkie towary zostały zarekwirowane.
19.04.1862	Okręt zatrzymał na pozycji lat. 7° 15' S, lon. 11° 52' E portugalską brygantynę "LIBERDADE". Statek kierował się z Loandy do St. Thomas, mając na pokładzie 65 Murzynów, zaopatrzonych w paszporty Generalnego Gubernatora Angoli, najwyraźniej prawidłowe. Raport oficera kontrolującego statek wykazywał, iż Murzyni udawali się do St. Thomas z własnej woli i nie składali żadnych skarg, więc pozwolono aby statek kontynuował swoją podróż.
26.04.1862	Okręt zatrzymał na pozycji lat. 6° 40 S., Long. 12° 10' E. amerykański bark "Lark". Kontrola rejestru statku nie wykazała nieprawidłowości i po dokonaniu odpowiednich wpisów o kontroli statek został puszczony wolno. Jednakże z dokumentów Commodore Edmonstone wynika, iż statek ten był później zatrzymywany zarówno przez HMS "TORCH" jak i przez HMS "RANGER" nieopodal Mangue Grande i że został uznany za podejrzany.
24.07.1862	Okręt zatrzymał u ujścia rzeki Punta da Congo, statek niewolniczy "CLARISSA". Został od odprowadzony do Sierra Leone i decyzją sądu z 20 sierpnia 1862 r. skazany na zarekwirowanie.
09.1863	Okręt został skierowany do kraju. Po powrocie został zdjęty ze służby w Chatham, najprawdopodobniej 9 marca 1864 r.
22.02.1865	Ponowne wcielenie okrętu do służby i skierowanie go ponownie do West Coast of Africa Station.
1869	Okręt został po powrocie zdjęty ze służby w Woolwich, potem został przeniesiony do Sheerness, gdzie rozpoczęto remont okrętu.
09.03.1867	Okręt opuścił Prince's Island. 11 marca dotarł do Corisco Island, zaś 15 marca dotarł do Cape Lopez. Zgodnie z raportem po wizytach na wyspach St. Thomas, Prince's i Corisco, a także w Elobey i Cape Lopez Town, doniesiono, że handel niewolnikami prawie nie istniał na tych wyspach.
29.05.1867	Okręt w towarzystwie bliźniaczej kanonierki HMS "MULLET" dotarł do Kabenda Bay. Przebywał tam aż do 3 czerwca.
05.01.1871	Wcielenie okrętu do służby z przydziałem do West Coast of Africa Station.
	Okręt przybył do Plymouth, z Sheerness i Portsmouth, w drodze do West Coast of Africa Station.
03.1873	Okręt został przekierowany do Mediterranean Station.
30.10.1873	Okręt został czasowo zdjęty ze służby i skierowany do remontu.
27.01.1876	Ponowne wcielenie z przydziałem do Mediterranean Station.
1879	Okręt stacjonuje w Larnaki. Zostaje zluzowany przez kanonierkę HMS "FALCON" 26 sierpnia 1879 r.
09.1881	Okręt został utylizowany na Malcie.

Znani dowódcy (przydziały)

14.06.1860 - 1863	Commander Frederick Harrison Smith (West Coast of Africa Station)
22.02.1865 - 1869	Commander George Amelius Douglas (West Coast of Africa Station)
05.01.1871 - 11.09.1871	Commander Louis Geneste (West Coast of Africa Station)
11.09.1871 - 17.09.1871	Commander Joseph Edward Maitland Wilson (West Coast of Africa Station)
17.09.1871 - 08.10.1873	Commander Hugh McNeile Dyer (West Coast of Africa Station, od 03.1873 r. Mediterranean Station)
08.10.1873 - 30.10.1873	Commander Richard Henry Napier (Mediterranean Station)
27.01.1876 - 13.06.1878	Commander Richard Henry Hamond (Mediterranean Station)
13.06.1878 - 30.01.1880	Commander Richard Henry Hamond (po raz drugi, Mediterranean Station)
30.01.1880 - 1881	Commander William Charles Selby (Mediterranean Station)

Plover

Penguin

Steady

Cygnet

Griffon

Mullet

Philomel

Newport

Jaseur

Galeria

- Roger Chesneau, Eugene M. Kolesnik, eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing.
- Rif Winfield (2014). British Warship of the Age of Sail 1817 - 1863. Seaforth Publishing.
- Wikipedia, The Dreadnought Project oraz inne strony internetowe.

08.09.1863 - 25.02.1865	Commander George Frederick Cottam (West Coast of Africa Station)
25.02.1865 - 16.02.1867	Commander James Elphinstone Erskine (West Coast of Africa Station)
19.07.1867 - 21.11.1871	Commander John Parry Jones Parry (East Coast of South America Station)

06.08.1863 - 22.09.1865	Commander Albert Henry William Battiscombe (West Coast of Africa Station)
22.09.1865 - 30.07.1867	Commander Henry Anthony Trollope (West Coast of Africa Station)

24.03.1863 - 13.07.1864	Commander Ernest Grey Lambton Cochrane (West Coast of Africa Station)
13.07.1864 - 17.08.1866	Commander Loftus Francis Jones (West Coast of Africa Station)

14.06.1859	Złożenie zamówienia do stoczni.
29.06.1859	Położenie stępki okrętu w stoczni W. C. Miller, Toxteth Dock, Liverpool.
24.09.1859	Zatwierdzenie nazwy dla okrętu.
08.02.1860	Wodowanie okrętu.
26.12.1860	Wcielenie okrętu do służby w Plymouth z przydziałem do Cape of Good Hope Station, jako tender dla fregaty śrubowej HMS "NARCISSUS".
13.03.1861	Ukończenie budowy i wyposażanie okrętu w Devonport. Okręt został wyposażony w maszynę parową firmy Robert Napier & Sons i na próbach przy mocy 365 ihp osiągnął 11,078 węzła.
17.02.1864	Ponowne wcielenie okrętu do służby z przydziałem jednocześnie do Cape of Good Hope Station i East Indies Station jako tender dla HMS "PRINCESS ROYAL". W późniejszym okresie okręt został przydzielony wyłącznie do East Indies Station.
13.08.1868	Okręt został zdjęty ze służby w Devonport.
26.02.1870	Okręt został sprzedany dla Lethbridge & Drew w celu utylizacji.

26.12.1860 - 17.02.1864	Lieutenant John George Graham McHady (Cape of Good Hope Station)
17.02.1864 - 13.08.1868	Lieutenant Edmund St John Garforth (East Indies Station)

Philomel (1859)

Specyfikacja

Dane taktyczno-techniczne

Projekt

Konstrukcja

Kadłub

Opancerzenie

Uzbrojenie

Napęd

Służba

Ranger

Espoir

Landrail

Nimble

Speedwell

Pandora

Lee

Dart

Snipe

Sparrow

Torch

Plover

Penguin

Steady

Cygnet

Griffon

Mullet

Philomel

Newport

Jaseur

Galeria

Philomel (1859)

HMS Jaseur

HMS Newport

HMS Newport

HMS Nimble

HMS Nimble

HMS Nimble

HMS Nimble

HMS Nimble

HMS Pandora

HMS Pandora

HMS Pandora

HMS Pandora

HMS Pandora

HMS Pandora

HMS Penguin