Brytyjskie kanonierki klasy "gunvessel"

Algerine (1880)

Ostatnie kompozytowe (o mieszanej, drewniano - żelaznej konstrukcji) większe kanonierki (wg. brytyjskiej nomenklatury klasy "gunvessel") wcielone do służby w Royal Navy. Wybudowane później kanonierki typów "MARINER" i "DOLPHIN", były już na tyle duże, że zostały przeklasyfikowane na slupy.

Arab (1874)

Dwie kanonierki o mieszanej (żelazno - drewnianej), kompozytowej budowie zaprojektowane przez Nathaniela Barnaby'ego w 1873 r. i zbudowane w stoczni Robert Napier and Sons, Govan, Glasgow.

Arrow (1854)

Drewnianokadłubowe kanonierki śrubowe II klasy (wg. angielskiej nomenklatury należące do klasy "gunvessel") typu "ARROW" (początkowo klasyfikowane jako okręty łącznikowe), zostały zaprojekotwane w Surveyor Department i zbudowane w stoczniach C. J. Mare & Co., Leamouth i R. & H. Green, Blackwall.

Beacon (1867)

Pierwsze w Royal Navy niewielkie okręty zaprojektowane z wykorzystaniem konstrukcji kompozytowej, czyli z wewnętrzną ramą z żelaza i pokryciem drewnianym. Te kanonierki zostały zaprojektowane przez Edwarda Reed'a, który zaplanował wykorzystać podczas ich budowy silniki parowe wykorzystywane wcześniej w starszych kanonierkach, budowanych w dużej liczbie w czasie wojny krymskiej.

Condor (1876)

Kanonierki typu "CONDOR" zostały zaprojektowane przez Nathaniela Barnaby'ego w 1875 r. W porównaniu do wcześniej zbudowanych kanonierek typu "ARAB" były lepiej pszystosowane do działania na otwartych wodach.

Cormorant (1860)

Kanonierki typu "CORMORANT" (czasami nazywane również typem "ECLIPSE") obejmowały kanonierki I klasy zbudowane w latach 1860 - 1867. Konstrukcyjnie były próbą budowy okrętów o silniejszym uzbrojeniu, co wymagało zwiększenia rozmiarów i zamontowania silników o lepszych parametrach.

Curlew (1885)

Kanonierki typu "CURLEW" zostały zaprojektowane przez Williama White'a w 1885 r. Stanowiły kolejny etap ewolucji niewielkich okrętów artyleryjskich. W porównaniu z wcześniejszymi kanonierkami kompozytowymi (żelazno - drewnianymi) ich kadłuby były wykonane ze stali, nie miały ożaglowania, zaś na pokładzie pojawiło się uzbrojenie torpedowe.

Frolic (1872)

Te zaprojektowane w 1871 r. przez Edwarda Reeda kanonierki były powtórzeniem projektu wcześniejszych kanonierek typu "BEACON", jednak z wykorzystaniem całkiem nowych maszyn parowych. W kanonierkach typu "BEACON" użyto maszyn parowych zaadaptowanych z wcześniej zbudowanych okrętów.

Linnet (1880)

Kompozytowe kanonierki śrubowe typu "LINNET" zostały zaprojektowane przez Nathaniela Barnaby'ego. Były bardzo podobne konstrukcyjnie do wcześniejszych kanonierek typu "CONDOR", różniły się szczegółami, głównie konfiguracją uzbrojenia.

Minx (1846)

Stocznia Miller, Ravenhill & Co., Blackwall była kolejną stocznią, w której zbudowano jedne z pierwszych kanonierek śrubowych. HMS "MINX" była kanonierką śrubową II klasy o kadłubie wykonanym z żelaza, została zaprojektowana przez Sir Williama Symonds'a.

Philomel (1859)

Typ "PHILOMEL" (lub wg. innego nazewnictwa "RANGER") obejmował drewnianokadłubowe kanonierki śrubowe II klasy (wg. angielskiej nomenklatury należące do klasy "gunvessel"), zbudowane w 3 seriach w latach 1859 - 1867. Konstrukcyjnie te kanonierki stanowiły modernizację (obejmującą powiększenie kadłuba) projektu jednostek typu "ALGERINE".