Arab (1874)

Szczegóły
Kategoria: Kompozytowe kanonierki śrubowe
HMS ArabDwie kanonierki o mieszanej (żelazno - drewnianej), kompozytowej budowie zaprojektowane przez Nathaniela Barnaby'ego w 1873 r. i zbudowane w stoczni Robert Napier and Sons, Govan, Glasgow. 
Kraj: Wielka Brytania
klasa: kanonierka śrubowa, kompozytowa kanonierka śrubowa, "gunvessel"

Specyfikacja
Nazwa okrętu Stocznia Położenie stępki Wodowanie Ukończenie budowy Los okrętu
ARAB Napier DYd ?.?.1873 13.10.1874 ?.07.1875 Sprzedany w 1889 r.
LILY Napier DYd ?.?.1873 27.10.1874 ?.08.1875 Rozbity w 1889 r

Dane taktyczno-techniczne

Wymiary:

Wyporność 720 ts
Długość całkowita 50,90 m (167 ft 0 in)
Długość pomiędzy pionami 45,77 m (150 ft 2 in)
Szerokość 8,69 m (28 ft 6 in) 
Głębokość 5,33 m (17 ft 6 in)
Zanurzenie - dziób 3,20 m (10 ft 6 in)
Zanurzenie - rufa 4,11 m (13 ft 6 in)

Napęd:

Maszyny 2-cylindrowa pozioma maszyna parowa z normalnie prowadzonymi korbowodami podwójnego rozprężania; 3 kotły parowe; 1 śruba
Ożaglowanie typu bark o nieznanej powierzchni; 3 maszty
Moc nominalna 95 nhp
Moc indykowana (projektowa) 570 ihp
Prędkość projektowa (maszyna parowa) 10,5 węzła
Prędkość (żagle) brak danych
Paliwo 70 ton węgla
Zasięg 790 mil morskich przy prędkości 10 węzłów

Uzbrojenie:

Początkowe 1 działo 178 mm (7 in) 4½ ton MLR; 2 działa 160 mm (6,3 in) 64-funtowe (64 pdr) 64 cwt MLR; 1 lekkie działo; 2 karabiny maszynowe (kartaczownice)
Modernizacja w 1879 r. - "ARAB" 1 działo 178 mm (7 in) 4½ ton MLR; 1 działo 160 mm (6,3 in) 64-funtowe (64 pdr) 64 cwt MLR; 3 działa 20-funtowe (20 pdr ) RBL; 1 lekkie działo; 2 karabiny maszynowe (kartaczownice)

Ludzie:

Załoga 90 oficerów i marynarzy

Projekt

Te kanonierki zostały zaprojektowane w 1873 r. przez Nathaniela Barnaby'ego, głównego konstruktora marynarki wojennej, zostały zamówione w stoczni Robert Napier and Sons, Govan, Glasgow w 1873 r. i rozpoczęto ich budowę w tym samym roku, przydzielając im numery stoczniowe 333 i 334. Okręty te zostały rozpoczętej jako slupy, jednak 10 kwietnia 1876 r., już po wcieleniu do służby zostały przeklasyfikowane na kanonierki ("gunvessel"). Ich kadłuby zostały również wykonane w systemie mieszanym, z wewnętrznym szkieletem wykonanym z żelaza i drewnianym poszyciem. Ta "kompozytowa” konstrukcja była zarówno tania, jak i łatwa do naprawy i pozwoliła na pokrycie poszycia miedzianym obiciem, co zapobiegało narastaniu organizmów morskich niszczących drewniane elementy poszycia. Na odległych stacjach kolonialnych korzyści zarówno z prostej naprawy, jak i zmniejszonego szkodliwego wpływu organizmów morskich na kadłub były szczególnie wymagane, ze względu na brak odpowiedniej infrastruktury do napraw i opieki nad okrętami. Z tego powodu mniejsze jednostki nadal stosowały konstrukcję kompozytową, dopóki nie pojawiły się okręty zbudowane całkowicie z żelaza lub stali.

Konstrukcja

Służba

Galeria

- Roger Chesneau, Eugene M. Kolesnik, eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing.
- Rif Winfield (2014). British Warship of the Age of Sail 1817 - 1863. Seaforth Publishing.
- Wikipedia, The Dreadnought Project oraz inne strony internetowe.