Drewniane kanonierki śrubowe typu "ALGERINE" były wzorowane na typie "ALBACORE". Zostały zaprojektowane przez Surveyor Department ze szczególnym uwzględnieniem planowanego miejsca służby na obszarach o znikomym zaopatrzeniu w paliwo i prowiant. Kanonierki tego typu zostały zaprojektowane przez sir Baldwina Walkera i należały do generacji okrętów budowanych w pośpiechu podczas wojny krymskiej. Były to niewielkie jednostki o napędzie parowo-żaglowym, które miały operować na płytkich wodach przybrzeżnych (np. na Bałtyku lub Morzu Czarnym), gdzie duże liniowce nie mogły wpłynąć.
Kanonierki tego typu zostały zaprojektowane do działania na odległych wodach kolonii brytyjskich. Podstawą dla projektu była konstrukcja kanonierek typu "ALBACORE". Zdecydowano się na zwiększenie rozmiarów kadłuba, co przełożyło się na większą autonomiczność jednostek i wydłużony okres działania w obszarach o niedostatecznym zaopatrzeniu w paliwo i prowiant. Wszystkie sześć zostało zamówionych 22 września 1856 r., a nazwy dla nich wybrano i zatwierdzono 16 lutego 1857 r. Początkowo wg brytyjskiej nomenklatury te okręty należały do klasy "gunboat", jednak 8 czerwca 1859 r. został przeklasyfikowane na "gunvessel". Trzy kolejne okręty zostały zamówione tego samego miesiąca, jednak zostały ukończone jako typ "PHILOMEL". Kolejne dwa bardzo podobne okręty zostały zamówione i wybudowane dla Bombay Marine w stoczni Bombay Dockyard, w 1859 r. Były to "CLYDE" i "SIR HUGH ROSE".
Konstrukcja
Kadłub
Wyporność okrętów liczyła 370 ton angielskich. Długość pokładu działowego wynosiła 38,10 m (125 ft 0 in), długość stępki do obliczeń tonażu 33,57 m (110 ft 1½ in), natomiast szerokość 7,01 m (23 ft 0 in). Nie ma danych na temat zanurzenia jednostek. Typ "ALGERINE" był zauważalnie dłuższy i cięższy. Dzięki temu jednostki te lepiej radziły sobie na pełnym morzu niż mniejsze "ALBACORE", które były projektowane głównie z myślą o przybrzeżnych wodach Bałtyku i Morza Czarnego.
Opancerzenie
Okręty nie posiadały opancerzenia.
Uzbrojenie
Początkowo okręty były uzbrojone w 1 działo 203 mm (8 in) 68-funtowe (68 pdr) 87 cwt / 9½ ft SBML oraz w 2 haubice 24-funtowe (24 pdr) SBML. Niektóre źródła podają, iż na niektórych okrętach zamiast działa 8 calowego było zamontowane działo 10-calowe SBML. W 1863 r. ocalałe 3 okręty (wg. niektórych źródeł) zostały przezbrojone w 1 działo 178 mm (7 in) Armstronga 110-funtowe (110 pdr) 82 cwt RBL oraz 1 działo 40-funtowe (40 pdr) Armstronga RBL.
Napęd
Okręty napędzała 1-cylindrowa pozioma maszyna parowa z normalnie prowadzonymi korbowodami pojedynczego rozprężania. Na wszystkich jednostkach zamontowano maszyny napędowe wyprodukowane przez Maudslay, Sons & Field. Projektowa moc osiągana przez tą maszynę parową wynosiła 294 ihp, na próbach poszczególne jednostki osiągały różne rezultaty. Śruba na okrętach była unoszona, tak aby zmniejszyć opory podczas pływania pod żaglami. Początkowo na okrętach znajdowało się charakterystyczne ożaglowanie typu szkuner, zwane zresztą w Royal Navy pod nazwą "gunboat rig", jednak w czasie późniejszej eksploatacji niektórzy dowódcy zdecydowali o powiększeniu powierzchni ożaglowania montując dodatkowe płótna, przekształcając schemat ożaglowania na barkentynę.
Służba
Jaseur
02.09.1856
Położenie stępki okrętu w stoczni R. & H. Green, Blackwall pod numerem stoczniowym 343.
22.09.1856
Zamówienie okrętu. Późniejsza data wskazuje, iż budowany okręt miał zostać ukończony wg innego projektu.
07.03.1857
Wodowanie okrętu.
09.03.1857 - 05.09.1857
Ukończenie budowy okrętu i przygotowanie go wyjścia w morze w Deptford Dockyard. Koszt wyniósł 14 178 funtów (w tym 5668 funtów za kadłub i 4350 funtów za maszyny).
07.1857
Wcielenie okrętu do służby (jeszcze w trakcie wyposażania), z przydziałem do West Indies Station. Większość służby spędził ścigając handalrzy niewolników i piratów.
23.02.1858
Okręt ścigał od Batabano do Manzanilla i ostatecznie zajął hiszpański szkuner "FILIS".
03.03.1858
Załoga dokonała inspekcji na statku "ENSENADA DE CORTES", który był zakotwiczony w Pirate's Lagoon.
25.03.1858
Załoga obserowała hiszpański szkuner "DESENGANO". Ostatecznie okręt został doścignięty i zajęty, oraz odprowadzony do Trynidadu.
07.04.1858
Komodor eskadry nakazał aby HMS "STYX", HMS "BASILISK", oraz kanonierki HMS "JASEUR", HMS "JASPER", HMS "SKIPJACK" i HMS "FORWARD" wyruszyły w patrol dookoła Kuby w celu przechwytywania statków handlarzy niewolników.
27.04.1858
Okręt doścignął i skontrolował amerykańską brygantynę "JAMES DAVIS", płynącą z Nowego Jorku do Cienfuegos.
28.05.1858
Okręt był raportowany na patrolu antyniewolniczym w opolicach Kuby.
09.07.1858
Okręt przybył do Hawany z Trynidadu i po załadowaniu węgla wyruszył tego samego dnia do Tampico.
25.08.1858
Okręt zawinął do Port Royal w celu złożenia wyczerpującego raportu przez jego dowódcę (Lieutenant & Commander John Binney Scott) na temat zajętych w okresie od 13 października 1857 r. do 8 sierpnia 1858 r. statków handlarzy niewolników. Było ich łącznie 19, raport obejmował m.in. wyszczególnienie nazwy statku, flagi, pod którą pływał, nazwisko oficera pokładowego, czy konieczne było otwarcie ognia na dany statek aby okazał się flagą narodową, czy też poprosić o pozwolenie na wejście na pokład; powód do otwarcia ognia, charakter rozmowy na pokładzie oraz uwagi.
10 1858
W październiku 1858 roku "JASEUR" i "KITE" pomagały w poszukiwaniach amerykańskiego barku "PARTHIAN", który według raportów znajdował się w niebezpieczeństwie u wybrzeży Bermudów. Prezydent Stanów Zjednoczonych przekazał później podziękowania oficerom i załogom obu jednostek.
26.02.1859
"JASEUR" zatonął na mieliźnie Bajo Nuevo Bank, 200 mil na południowy wschód od Jamajki, 26 lutego 1859 roku, podczas rejsu z Port Royal do San Juan de Nicaragua, pod dowództwem porucznika Scotta. Cała załoga obecna na pokładzie została uratowana. W kwietniu zapasy z wraku zostały odzyskane przez jednostki "CUBA" lub "ZELINDA" – tendry należące do HMS "IMAUM", okrętu bazy na Jamajce.
Znani dowódcy (przydziały)
07.1857 - 26.02.1859
Lieutenant John Binney Scott (stracił okręt)
Jasper
22.09.1856
Zamówienie okrętu.
26.09.1856
Położenie stępki okrętu w stoczni R. & H. Green, Blackwall pod numerem stoczniowym 344.
18.03.1857
Wodowanie okrętu.
19.03.1857 - 05.09.1857
Ukończenie budowy okrętu i przygotowanie go wyjścia w morze w Deptford Dockyard. Koszt wyniósł 14 195 funtów (w tym 5665 funtów za kadłub i 4350 funtów za maszyny).
28.07.1857
Wcielenie okrętu do służby (jeszcze w trakcie wyposażania), z przydziałem do North America and the West Indies Station.
10.11.1857 - 04.04.1858
Okręt był zaangażowany w zwalczanie handlu niewolnikami u wybrzeży Kuby. 21 marca okręt opuścił Matanzas i wieczorem nawiązał kontakt z HMS "STYX", który zatrzymał dwa hiszpańskie szkunery częściowo przystosowane do transportu niewolników. Jeden z nich korzystając z zapadających ciemności umknął. "JASPER" po odzyskaniu łodzi okrętowych udał się na poszukiwanie zagubionego statku wraz HMS "STYX", a w końcu następnego dnia rano o godz. 9.00 na trasie z Hawany do Cardenas, dogonił i zatrzymał statek na współrzędnych 23° 21' N., 81° 25' W. Statkiem okazał się hiszpański szkuner "JUANITA", który został odesłany do Hawany, w celu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Mieszany. 24 marca 1858 r. sąd podjął jednak decyzję uniewinniającą i uwolnił statek.
22 marca okręt wraz z HMS "STYX" zatrzymał po po wystrzeleniu 17 strzałów ostrzegawczych i długim pościgu statek niewolniczy o niewiadomej do końca nazwie pod banderą amerykańską (najprawdopodobniej był to statek "EMILIA" lub "MARIANNE"). Zatrzymanie dokonało się na współrzędnych 23 ° 21 'N. 81 ° 25 'W., szyper zatrzymanego statku wyrzucił za burte obciążające go dokumenty, 37 członków załogi zostało przeniesionych na HMS "STYX", a sam statek z 4 członkami załogi zdecydowano odesłać na Jamajkę w celu osądzenia sprawy. Przejęcie amerykańskiej jednostki wywołało kryzys dyplomatyczny między Wielką Brytanią a Stanami Zjednoczonymi, który został jednak później rozwiązany, gdy Wielka Brytania zgodziła się nie dokonywać przeszukań amerykańskich statków.
Dwa dni później o 4 pm okręt wziął zagarnięty pryz na hol, jednak o godzinie 5.20 pm zauważył inny statek, rzucił hol i ruszył w pogoń za pogejrzaną jednostką. O 7.10 pm okręt dogonił i zagarnął jednostkę, jednak podczas podawania holu nastąpiło splątanie olinowania na obu jednostkach co spowodowało uszkodzenie (złamanie) masztu na HMS "JASPER". Załoga okrętu po opanowaniu sytuacji i wyczyszczeniu ze wszystkich cennych rzeczy zagarniętego statku zatopiła go i wróciła po wcześniejszy pryz, ponownie biorąc go na hol. Okręt dotarł z pryzem na holu na Jamajkę 4 kwietnia.
07.04.1858
Komodor eskadry nakazał aby HMS "STYX", HMS "BASILISK", oraz kanonierki HMS "JASEUR", HMS "JASPER", HMS "SKIPJACK" i HMS "FORWARD" wyruszyły w patrol dookoła Kuby w celu przechwytywania statków handlarzy niewolników.
18.04.1858 - 16.07.1858
Kolejny patrol w poszukiwaniu handlarzy niewolników. Zakończył się przybyciem po paliwo do Hawany 16 lipca i dzień później okręt udał się do Port Royal.
26.07.1868
Złożenie raportu Admiralicji w Port Royal za okres od 13 listopada 1857 r. do 4 czerwca 1858 r. W tym okresie skontrolowano 54 statki zagraniczne.
03.05.1861
Zdjęcie okrętu ze służby po powrocie do Wielkiej Brytanii.
02.08.1862
2 sierpnia 1862 roku jednostka została zakupiona przez Horatio Nelsona Laya, Inspektora Generalnego Chińskiej Morskiej Służby Celnej dynastii Qing, w ramach wysiłków na rzecz wzmocnienia sił morskich dynastii Qing w odpowiedzi na trwające powstanie tajpingów. Następnie zmieniono jej nazwę na "AMOY" (chiń. "廈門"; pinyin: "XIÀMÉN") i włączono do Flotylli Lay-Osborn pod dowództwem Sherarda Osborna. Została oddana pod komendę porucznika Arthura Salweya i wypłynęła do Chin w kwietniu 1863 roku. Po przybyciu do Tiencinu rząd Qing nakazał przemianowanie statku na "KUANG WAN" (chiń. 廣萬; pinyin: "GUǍNGWÀN"), jednak ostatecznie do tego nie doszło.
Spory między rządem Qing a Layem dotyczące dowodzenia i składu Flotylli Lay-Osborn doprowadziły do jej rozwiązania w 1863 roku. "AMOY" została zabrana przez Osborna do Bombaju, przypuszczalnie w celu sprzedaży. Istnieją sprzeczne doniesienia na temat jej dalszych losów. Możliwe, że została sprzedana Egiptowi 30 grudnia 1865 roku lub kapitanowi Charlesowi Stuartowi Forbesowi z jednostki "KEANGSOO". Jedno z chińskich źródeł wskazuje, że ostatecznie została sprzedana klanowi Satsuma wraz z "KEANGSOO".
Znani dowódcy (przydziały)
28.07.1857 - 03.05.1861
Lieutenant William Henry Pym
Algerine
22.09.1856
Zamówienie okrętu.
01.10.1856
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
24.02.1857
Wodowanie okrętu.
27.02.1857 - 09.04.1857
Ukończenie budowy okrętu i przygotowanie go wyjścia w morze w Woolwich Dockyard. Koszt wyniósł 13 530 funtów (w tym 5641 funtów za kadłub i 4350 funtów za maszyny).
04.1857
Okręt po ukończeniu został wysłany do Chin. Brał udział w operacji zajęcia Kantonu.
16.10.1857
Okręt jest raportowany w Hongkongu.
28.12.1857
Okręt wziął udział w zajęciu Kantonu. Póżniej, 15 stycznia 1859 r. jest raportowany na rzece Kanton.
22.02.1858 - 25.08.1858
Okręt wypłynął z Hongkongu na krótki partol przeciwko piratom.
04.06.1858
Wcielenie okrętu do służby, z przydziałem do East Indies Station i China Station. Większość służby spędził w Chinach.
06.07.1858
Okręt ponownie jest raportowany w Hongkongu.
10.08.1858
Okręt wrócił na rzekę Kanton.
08.1858 - 09.1858
Okręt wziął udział w akcji przeciwko piratom pod Coulan.
28.09.1858
Kolejny patrol antypiracji razem z HMS "MAGICIENNE". Po patrolu załogom przydzielono pieniądze z nagrody za pryzy.
30.11.1858
Okręt ponownie udaje się do Hongkongu, by 30 grudnia wrócić na rzekę Kanton.
29.01.1859
Okręt wraca do Hongkongu.
15.02.1859
Okręt zawija do Szanghaju. Ponownie odwiedza ten port 23 kwietnia, w międzyczasie zawijajac 26 lutego do Hongkongu.
21.05.1859
Okręt zawija do Ningpo. Po krótkim wypadzie do zatoki Pecheli okręt wraca do Ningpo 22 lipca.
10.08.1859
Okręt zawija do Kintang.
28.09.1859
Okręt wraca do Ningpo.
21.08.1860
Okręt wziął udział w ostrzale fortów Taku.
09.03.1868 - 24.03.1868
Okręt bierze udział w trzech akcjach przeciwko piratom: 9, 12 i 24 marca.
07.05.1871
Okręt został zdjęty ze służby.
02.04.1872
Okręt został sprzedany w Hongkongu, zostaje przeklasyfikowany na statek handlowy pod starą nazwą.
1894
Statek zostaje poddany utylizacji.
Znani dowódcy (przydziały)
04.06.1858 - 03.1862
Lieutenant William Arthur - China Station
03.1862 - 05.1862
Lieutenant Frederick William Hallowes - East Indies Station i China Station
12.05.1862 - 10.1864
Lieutenant Arthur Rodney Blane - East Indies Station i China Station
07.10.1864 - 14.04.1866
Lieutenant John Collier Tucker - China Station
14.04.1866 - 01.10.1868
Lieutenant Compton Edward Domville (spotykana jest również data 16 kwietnia jako początek kadencji)
01.10.1868 - 1869
Lieutenant Henry Rowland Ellison Gray
1869 - 07.05.1871
Lieutenant Thornhaugh Philip Gurdon
Lee
22.09.1856
Zamówienie okrętu.
01.10.1856
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
28.02.1857
Wodowanie okrętu.
07.03.1857 - 13.04.1857
Ukończenie budowy okrętu i przygotowanie go wyjścia w morze w Woolwich Dockyard. Koszt wyniósł 13 424 funty (w tym 5541 funtów za kadłub i 4350 funtów za maszyny).
14.03.1857
Wcielenie okrętu do służby (jeszcze w trakcie wyposażania), z przydziałem do East Indies Station i China Station.
05.10.1857 - 30.10.1857
Okręt przybywa do Hongkongu.
15.11.1857
Okręt przybywa na rzekę Kanton.
06.07.1858
Okręt wpływa do zatoki Pecheli.
10.08.1858
Okręt zawija do jednego z portów Japonii.
29.10.1858
Okręt wraca do Szanghaju.
11.1858
Okręt został przeniesiony do Hankow.
25.06.1859
Okręt został zatopiony podczas bombardowania fortów Taku, na rzece Peiho, Chiny podczas drugiej wojny chińsko - angielskiej.
Znani dowódcy (przydziały)
13.04.1857 - 11.1858
Lieutenant William Graham
20.11.1858 - 25.06.1859
Lieutenant William Henry Jones (stracił okręt)
Leven
22.09.1856
Zamówienie okrętu.
01.10.1856
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
07.03.1857
Wodowanie okrętu.
10.03.1857 - 24.04.1857
Ukończenie budowy okrętu i przygotowanie go wyjścia w morze w Woolwich Dockyard. Koszt wyniósł 13 994 funty (w tym 5541 funtów za kadłub i 4350 funtów za maszyny).
04.1857
Wcielenie okrętu do służby (jeszcze w trakcie wyposażania), z przydziałem do East Indies Station i China Station.
16.10.1857
Okręt wpływa na rzekę Kanton.
13.04.1858
Okręt jest raportowany w Amoy. Dziesięć dni później okręt udaje się do zatoki Pecheli.
20.05.1858
Okręt wziął udział w bombardowaniu fortów Taku. Trzy dni później zawija do Amoy.
22.06.1858
Okręt wraca na chwilę do zatoki Pecheli.
10.08.1858
Okręt zawija do Hongkongu.
24.08.1858
Okręt wraca na rzekę Kanton.
15.11.1859
Okręt jest raportowany w Hongkongu.
07.01.1860
Okręt dociera do Chusan.
13.07.1860
Marynarz z okrętu, Private John Dalliger, Royal Marine, został uznany winnym morderstwa i powieszony na rei. Był to ostatni przypadek wykonania wyroku w taki sposób w Royal Navy.
10.08.1860
Okręt ponownie odwiedza zatokę Pecheli.
31.12.1860
Okręt wraca do Hongkongu. Ponownie jest tam raportowany 1 marca 1861 r. W międzyczasie odbywa rejsy wzdłuż północnego wybrzeża Chin.
01.05.1861
Okręt dociera do Szanghaju, a 26 czerwca odwiedza Japonię.
12.07.1861
Okręt jest raportowany na rzece Jangcy.
12.08.1861
Okręt ponownie odwiedził Japonię.
15.11.1861
Okręt wraca na rzekę Kanton.
15.12.1861
Okręt zawija do Szanghaju, a 1 stycznia wraca do Hongkongu.
15.10.1862
Okręt jest raportowany na rzece Jangcy. 15 grudnia wraca do do Hongkongu.
20.07.1867 - 18.08.1867
Okręt znajdował się wraz HMS "BOUNCER" na patrolu antypirackim.
26.01.1869
Okręt został przeniesiony do Outingpoi Creek.
24.07.1873
Okręt został zdjęty ze służby.
21.07.1873
Okręt został sprzedany w Szanghaju.
Znani dowódcy (przydziały)
04.1857 - 02.12.1862
Lieutenant Joseph Samuel Hudson
02.12.1862 - 25.05.1867
Lieutenant Herbert Price Knevitt
25.05.1867 - 25.02.1869
Lieutenant Orford Somerville Cameron
25.02.1869 - 25.05.1870
Lieutenant Herbert Holden Edwards
25.05.1870 - 24.07.1873
Lieutenant Albert W. Whish
Slaney
22.09.1856
Zamówienie okrętu.
01.10.1856
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
17.03.1857
Wodowanie okrętu.
18.03.1857 - 27.04.1857
Ukończenie budowy okrętu i przygotowanie go wyjścia w morze w Woolwich Dockyard. Koszt wyniósł 13 970 funty (w tym 5549 funtów za kadłub i 4350 funtów za maszyny).
26.03.1857
Wcielenie okrętu do służby (jeszcze w trakcie wyposażania), z przydziałem do East Indies Station i China Station.
16.10.1857
Okręt jest raportowany w Hongkongu, natomiast 30 października na rzece Kanton.
28.12.1857
Okręt brał udział w zajęciu Kantonu.
27.02.1858
Okręt znajdował się w Szanghaju, natomiast 23 kwietnia w zatoce Pecheli.
20.05.1858
Okręt brał udział w w bombardowaniu fortów Taku.
10.08.1858
Okręt jest raportowany w Hongkongu, natomiast 11 września na rzece Kanton.
28.09.1859
Okręt ponownie jest raportowany w Hongkongu.
28.02.1860
Okręt wraca na rzekę Kanton, a 25 kwietnia dociera do Szanghaju.
07.06.1860
Okręt jest raportowany w Chusan, natomiast 26 lipca w zatoce Pecheli.
09.05.1870
Okręt uległ zniszczeniu podczas tajfunu na Wyspach Paracelskich (na południe od Hongkongu).
Znani dowódcy (przydziały)
26.03.1857 - 02.1859
Lieutenant Anthony Hiley Hoskins
02.1859 - 01.05.1860
Lieutenant Henry Knox Leet
01.05.1860 - 10.1864
Lieutenant George Dacres Bevan
10.1864 - 04.1866
Lieutenant John Smith Keats
04.1866 - 09.05.1870
Lieutenant William Francis Leoline Elwyn
Galeria
Algerine (1857) - Historia wojen
HMS Jasper
Pojmanie statku niewolniczego u wybrzeży Kuby, 22 marca 1858 r. Ilustracja dla "The Illustrated London News", 15 maja 1858 r.
HMS Lee
Kanonierka HMS "LEE" prowadzi linię złożoną z kanonierki "DOVE" (typu "ALBACORE"), fregat bocznokołowych "RETRIBUTION" i "FURIOUS" oraz slupa śrubowego "CRUISER"
HMS Leven
HMS "LEVEN" z ożaglowaniem barkentyny. Data zdjęcia nieznana.
Drewniane kanonierki śrubowe typu "ALGERINE" były wzorowane na typie "ALBACORE". Zostały zaprojektowane przez Surveyor Department ze szczególnym uwzględnieniem planowanego miejsca służby na obszarach o znikomym zaopatrzeniu w paliwo i prowiant. Kanonierki tego typu zostały zaprojektowane przez sir Baldwina Walkera i należały do generacji okrętów budowanych w pośpiechu podczas wojny krymskiej. Były to niewielkie jednostki o napędzie parowo-żaglowym, które miały operować na płytkich wodach przybrzeżnych (np. na Bałtyku lub Morzu Czarnym), gdzie duże liniowce nie mogły wpłynąć.
Kraj: Wielka Brytania
