- Szczegóły
- Kategoria: Predrednoty
Pancerniki typu "FORMIDABLE" stanowiły bezpośrednie rozwinięcie wcześniejszych jednostek typu "CANOPUS", kontynuując brytyjską dążność do budowy szybkich i silnie uzbrojonych okrętów liniowych. W przeciwieństwie do swoich lżejszych poprzedników, zaprojektowanych z uwzględnieniem restrykcyjnych limitów tonażowych dla żeglugi na Daleki Wschód, nowa seria porzuciła wymuszone kompromisy na rzecz znacznie grubszego pancerza i większej wyporności. Pozwoliło to na uzyskanie pełnowartościowych, ciężkich okrętów o doskonałej dzielności morskiej, które na długie lata zdominowały wody Imperium jako jedne z najbardziej klasycznych przedstawicieli ery przeddrednotów. |
- Szczegóły
- Kategoria: Predrednoty
Okręty typu "CANOPUS"" były pancernikami I klasy zaprojektowanymi na wzór okrętów typu "MAJESTIC", jednak były mniejsze i szybsze. Zaprojektowane z myślą o służbie na odległych akwenach Dalekiego Wschodu, stanowiły udany kompromis między siłą ognia a mobilnością. Wprowadzenie nowatorskich pancerzy Kruppa oraz kotłów wodnorurkowych pozwoliło na redukcję wyporności przy jednoczesnym zwiększeniu prędkości i zachowaniu solidnej ochrony. Ich wielkość została dostosowana do Kanału Sueskiego, który to kanał musiały pokonać w drodze na miejsce pełnienia służby. |
- Szczegóły
- Kategoria: Predrednoty
Okręty typu "MAJESTIC" były pancernikami I klasy zaprojektowanymi w taki sposób by połączyć najlepsze cechy dwóch typów: "ROYAL SOVEREIGN" oraz "RENOWN". Zastosowano w nich działa 305 mm (12 in.) Mk. VIII, które były wykonane w technologii wykorzystującej wynalazek lufy wewnętrznej i koszulki zewnętrznej zbrojonej drutem. Ich potencjał bojowy był znacznie większy niż dotychczas używanych pancerników. |
- Szczegóły
- Kategoria: Predrednoty
HMS "RENOWN" był pancernikiem II klasy będący nieco powiększoną i zmodernizowaną wersją pancerników typu "CENTURION". W odróżnieniu od swoich poprzedników zwiększono wymiary okrętu, użyto cięższej artylerii pomocniczej oraz zwiększono prędkość i wytrzymałość okrętu. Cały pancerz został wykonany ze stali NS. |
- Szczegóły
- Kategoria: Predrednoty
Okręty typu "CENTURION" były pancernikami II klasy zaprojektowanymi przez Sir Williama White'a do służby na Dalekim Wschodzie. Zasadniczo były mniejszymi kopiami pancerników typu "ROYAL SOVEREING". |
- Szczegóły
- Kategoria: Pancerniki wieżowe
HMS "HOOD" był ósmym, ostatnim pancernikiem z zaplanowanych w Akcie Obrony Morskiej z 1889 r., obok pancerników typu "ROYAL SOVEREIGN". Właściwie HMS "HOOD" również należał do tego typu, jednakże w przeciwieństwie do swoich poprzedników był zbudowany wg. nieco innej koncepcji - miał być swoistym eksperymentem oraz miał wykazać przewagę pewnych rozwiązań konstrukcyjnych. Został wyposażony w cylindryczne wieże artylerii głównej oraz miał niższą wolną burtę od swoich bliźniaków. |
- Szczegóły
- Kategoria: Drewniane slupy śrubowe
- Szczegóły
- Kategoria: Drewniane slupy śrubowe
- Szczegóły
- Kategoria: Blockship'y
- Szczegóły
- Kategoria: Drewniane kanonierki śrubowe
Drewniane kanonierki śrubowe typu "ALGERINE" były wzorowane na typie "ALBACORE". Zostały zaprojektowane przez Surveyor Department ze szczególnym uwzględnieniem planowanego miejsca służby na obszarach o znikomym zaopatrzeniu w paliwo i prowiant. Kanonierki tego typu zostały zaprojektowane przez sir Baldwina Walkera i należały do generacji okrętów budowanych w pośpiechu podczas wojny krymskiej. Były to niewielkie jednostki o napędzie parowo-żaglowym, które miały operować na płytkich wodach przybrzeżnych (np. na Bałtyku lub Morzu Czarnym), gdzie duże liniowce nie mogły wpłynąć. |
- Szczegóły
- Kategoria: Drewniane kanonierki śrubowe
Drewniane kanonierki śrubowe typu "CLOWN" były wzorowane na typie "CHEERFUL", jednak ze zmianami zwiększającymi autonomiczność i z powiększeniem powierzchni ożaglowania. Zostały zaprojektowane przez Sir Baldwina Walkera w odpowiedzi na potrzeby wojny krymskiej (1853–1856). Brytyjska Admiralicja potrzebowała dużej liczby tanich, małych jednostek o płytkim zanurzeniu, które mogłyby operować na przybrzeżnych wodach Morza Bałtyckiego (podczas ataku na rosyjskie forty) oraz na Morzu Czarnym. |
- Szczegóły
- Kategoria: Kompozytowe kanonierki śrubowe
Kanonierki I klasy typu "REDBREAST" stanowiły naturalną kontynuację i rozwinięcie brytyjskiej myśli technicznej zapoczątkowanej przez okręty typu "BRAMBLE" i "PIGMY". Były to ostatnie duże serie klasycznych, kompozytowych kanonierek wiktoriańskiej Royal Navy, zaprojektowane 1888 r. przez sir Williama White Dyrektora Konstrukcji Navalnych (Głównego Konstruktora) Royal Navy. Kadłub posiadał konstrukcję kompozytową (mieszaną), to znaczy składał się z żelaznego kilu, wręgów, stewy dziobowej i rufowej oraz drewnianego poszycia. Był to ostatni typ kanonierek o kadłubie kompozytowym zbudowany dla Royal Navy. |
- Szczegóły
- Kategoria: Kompozytowe kanonierki śrubowe
Kanonierki 6-dzialowe typu "PIGMY" stanowiły bezpośrednią kontynuację i ewolucję linii rozwojowej zapoczątkowanej przez typy "ALBACORE" oraz "BRAMBLE" . Były to jedne z ostatnich brytyjskich kanonierek o konstrukcji kompozytowej. Zostały zaprojektowane przez sir Williama White'a w 1887 r. specjalnie do pełnienia roli "pływających posterunków" w najdalszych zakątkach Imperium. |
- Szczegóły
- Kategoria: Kompozytowe kanonierki śrubowe
Typ "BRAMBLE" to seria czterech brytyjskich kanonierek o napędzie śrubowym, oddanych do służby dla Royal Navy w 1887 roku. Zaprojektowane przez sir Williama White'a, charakteryzowały się tzw. kompozytową konstrukcją kadłuba, w której żelazny szkielet połączono z drewnianym poszyciem krytym blachą miedzianą, co zapobiegało porastaniu kadłuba i ułatwiało służbę w odległych stacjach kolonialnych bez dostępu do suchych doków. Ich projekt oparto na poprzednich kanonierkach kompozytowych typu "ALBACORE", zdecydowano się jednak na zaprojektowanie jednostek większych, silniej uzbrojonych i o większej autonomiczności. |
- Szczegóły
- Kategoria: Kompozytowe kanonierki śrubowe
Typ "ALBACORE" został zaprojektowany przez Nathaniela Barnaby’ego, dyrektora ds. konstrukcji morskich Admiralicji. Okręty miały konstrukcję kompozytową, co oznaczało, że żelazna stępka, wręgi oraz stewy (dziobowa i rufowa) były wykonane z żelaza, podczas gdy poszycie kadłuba wykonano z drewna. Stanowiły nieco większą wersję typów "FORESTER" i "BANTERER", które je poprzedzały. Były pionierami w zastosowaniu nowoczesnych dział odtylcowych jako głównego uzbrojenia, pozostając jednocześnie ostatnimi kanonierkami, w których broń montowano na lawetach trawersowych. |














