Niszczyciele podtypu "TEST" (typ "RIVER") zostały zbudowane w stoczni Cammell Laird, Birkenhead, jako prywatna inicjatywa stoczni. Po długo trwających negocjacjach oba niszczyciele zostały zakupione przez Admiralicję w 1909 r., w ramach 1908 – 1909 Naval Estimates.
Dwukominowe niszczyciele podtypu "NESS" (typ "RIVER"), jako pierwsze i jedyne z tego, typu zostały wybudowane w stoczni J. Samuel White, Cowes. Niszczyciele tego podtypu zostały zamówione w ramach programu rozbudowy floty 1903 - 1904 Programme.
Niszczyciele podtypu "GALA" (typ "RIVER") zostały wybudowane w stoczni Yarrow Shipbuilders, Poplar, Londyn. Konstrukcyjnie stanowiły powtórzenie projektu niszczycieli podtypu "USK", z kilkoma konstrukcyjnymi modyfikacjami. Niszczyciele podtypu "GALA" zostały zamówione w ramach programu rozbudowy floty 1903 - 1904 Programme.
Ten niszczyciel został zbudowany z własnej inicjatywy stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company, Jarrow. Po negocjacjach został zakupiony przez Admiralicję w ramach programu rozbudowy 1904 – 1905 Naval Estimates. Konstrukcyjnie stanowił powtórzenie projektu wcześniejszych niszczycieli wybudowanych w tej stoczni - okrętów podtypu "URE".
Te niszczyciele zostały zbudowane w stoczni R.W. Hawthorn Leslie and Company, Ltd, Newcastle-upon-Tyne w ramach programu rozbudowy 1903 – 1904 Naval Estimates. Konstrukcyjnie stanowiły powtórzenie projektu wcześniejszych niszczycieli wybudowanych w tej stoczni - okrętów podtypu "DERWENT".
Niszczyciele podtypu "LIFFEY", należące do serii "RIVER" zostały zbudowane w stoczni Cammell Laird, Birkenhead w ramach programu rozbudowy floty 1903 - 1904 Programme. Konstrukcyjnie były niemal identyczne z niszczycielami podtypu "FOYLE", które zostały zbudowane w tej stoczni w ramach 1901 - 1902 Programme.
Trzy niszczyciele podtypu "URE" (typ "RIVER") zostały wybudowane w stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company, Jarrow. Niszczyciele podtypu "URE" zostały zamówione w ramach programu rozbudowy floty 1903 - 1904 Programme. Konstrukcyjnie stanowiły powtórzenie projektu niszczycieli podtypu "CHERWELL".
Niszczyciele podtypu "CHELMER", należące do serii "RIVER" zostały zbudowane w stoczni John I. Thornycroft & Co. Ltd. Te niszczyciele zostały zbudowane w ramach programu rozbudowy floty 1903 - 1904 Programme. Bazowały na wcześniejszym projekcie z tej stoczni - niszczycielach podtypu "KENNET".
Niszczyciel HMS "WELLAND" należał do serii "RIVER" ze stoczni Yarrow Shipbuilders, Poplar, Londyn. Okręt ten został zbudowany w ramach programu rozbudowy floty 1902 - 1903 Programme i konstrukcyjnie stanowił powtórzenie projektu niszczycieli typu "USK".
Ten okręt został zbudowany w stoczni R.W. Hawthorn Leslie and Company, Ltd, Newcastle-upon-Tyne w ramach programu rozbudowy 1902 – 1903 Naval Estimates. Konstrukcyjnie był niemal identyczny z wcześniejszym niszczycielem z tej stoczni - HMS "DERWENT".
Niszczyciele podtypu "ARUN", należące do serii "RIVER" zostały zbudowane w stoczni Cammell Laird, Birkenhead w ramach programu rozbudowy floty 1902 - 1903 Programme. Konstrukcyjnie były niemal identyczne z niszczycielami podtypu "FOYLE", które zostały zbudowane w tej stoczni w ramach 1901 - 1902 Programme.
Niszczyciele typu "CHERWELL" zostały zbudowane w stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company, Jarrow i były konstrukcyjnie niemal identyczne z wcześniejszymi niszczycielami serii "RIVER" z tej stoczni - niszczycielami typu "ERNE".
Niszczyciele podtypu "KENNET", należące do serii "RIVER" zostały zbudowane w stoczni John I Tornycroft Chiswick. Te niszczyciele zostały zbudowane w ramach programu rozbudowy floty 1902 - 1903 Programme.
Niszczyciele podtypu "FOYLE", należące do serii "RIVER" zostały zbudowane w stoczni Cammell Laird, Birkenhead w ramach programu rozbudowy floty 1901 - 1902 Programme. Były to ostatnie okręty pierwszych podtypów niszczycieli serii "RIVER" zbudowane w ramach tego programu.
Oba te niszczyciele zostały zbudowane w stoczni R.W. Hawthorn Leslie and Company, Ltd, Newcastle-upon-Tyne w ramach programu rozbudowy 1901 – 1902 Naval Estimates. Stanowiły jednak swoisty eksperyment, gdyż przy tych samych wymiarach wyposażono je w odmienne siłownie, aby sprawdzić poprzez porównanie zalety i wady obu zastosowanych rozwiązań.
Kolejną stocznią, która została zaangażowana w budowę pierwszych niszczycieli serii "RIVER" była stocznia Yarrow Shipbuilders, Poplar, Londyn. Były to niszczyciele typu "USK", które były optycznie dosyć podobne do niszczycieli typu "ERNE" ze stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company, Jarrow, jednak miały nieco inne rozmiary.
Niszczyciele typu "ERNE" były jednymi z pierwszych przedstawicieli większej serii "RIVER". Zostały zbudowane w stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company, Jarrow i stanowiły nową jakość wśród jednostek torpedowych Royal Navy.
Eksperymentalny niszczyciel o napędzie turbinowym HMS "VELOX" został zbudowany w stoczni Hawthorn Leslie & Co. w Newcastle upon Tyne na prywatne zamówienie firmy Parsons Marine Steam Turbine Company. Został zakupiony w maju 1902 r. przez Admiralicję i od innych wczesnych okrętów turbinowych odróżniał się zastosowaniem dodatkowo niewielkich, tradycyjnych silników parowych potrójnego rozprężania do osiągnięcia prędkości krążowniczych.
Rozpoczęty w stoczni J & G Thomson, Clydebank i ukończony w stoczni John Brown & Company niszczyciel HMS "ARAB" był ujęty ramach programu finansowego 1896–97 Naval Estimates. Był eksperymentalną jednostką która miała w założeniach osiągnąć 32 węzły, dlatego wraz z dwoma innymi jednostkami zbudowanymi w innych stoczniach stanowił oddzielną serię niszczycieli 32-33 węzłowych ("32-33 knotters").
Jedną ze stoczni zaangażowanych w program rozbudowy floty 1898 - 1899 Naval Estimates była stocznia William Doxford & Sons. Generalnie projektując HMS "SUCCESS" oparto się na projekcie niszczyciela HMS "LEE", jednak tym razem zamiast jednego, środkowego komina zastosowano dwa umieszczone blisko obok siebie.
Czterokominowe niszczyciele typu "LIVELY" zostały zbudowane w stoczni Laird, Son & Company, Birkenhead. Ostatecznie okazało się iż były to jedne z ostatnich niszczycieli serii 30-węzłowców.
Niszczyciele podtypu "TEST" (typ "RIVER") zostały zbudowane w stoczni Cammell Laird, Birkenhead, jako prywatna inicjatywa stoczni. Po długo trwających negocjacjach oba niszczyciele zostały zakupione przez Admiralicję w 1909 r., w ramach 1908 – 1909 Naval Estimates.
Dwukominowe niszczyciele podtypu "NESS" (typ "RIVER"), jako pierwsze i jedyne z tego, typu zostały wybudowane w stoczni J. Samuel White, Cowes. Niszczyciele tego podtypu zostały zamówione w ramach programu rozbudowy floty 1903 - 1904 Programme.
Niszczyciele podtypu "GALA" (typ "RIVER") zostały wybudowane w stoczni Yarrow Shipbuilders, Poplar, Londyn. Konstrukcyjnie stanowiły powtórzenie projektu niszczycieli podtypu "USK", z kilkoma konstrukcyjnymi modyfikacjami. Niszczyciele podtypu "GALA" zostały zamówione w ramach programu rozbudowy floty 1903 - 1904 Programme.
Ten niszczyciel został zbudowany z własnej inicjatywy stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company, Jarrow. Po negocjacjach został zakupiony przez Admiralicję w ramach programu rozbudowy 1904 – 1905 Naval Estimates. Konstrukcyjnie stanowił powtórzenie projektu wcześniejszych niszczycieli wybudowanych w tej stoczni - okrętów podtypu "URE".
Te niszczyciele zostały zbudowane w stoczni R.W. Hawthorn Leslie and Company, Ltd, Newcastle-upon-Tyne w ramach programu rozbudowy 1903 – 1904 Naval Estimates. Konstrukcyjnie stanowiły powtórzenie projektu wcześniejszych niszczycieli wybudowanych w tej stoczni - okrętów podtypu "DERWENT".
Niszczyciele podtypu "LIFFEY", należące do serii "RIVER" zostały zbudowane w stoczni Cammell Laird, Birkenhead w ramach programu rozbudowy floty 1903 - 1904 Programme. Konstrukcyjnie były niemal identyczne z niszczycielami podtypu "FOYLE", które zostały zbudowane w tej stoczni w ramach 1901 - 1902 Programme.
Trzy niszczyciele podtypu "URE" (typ "RIVER") zostały wybudowane w stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company, Jarrow. Niszczyciele podtypu "URE" zostały zamówione w ramach programu rozbudowy floty 1903 - 1904 Programme. Konstrukcyjnie stanowiły powtórzenie projektu niszczycieli podtypu "CHERWELL".
Niszczyciele podtypu "CHELMER", należące do serii "RIVER" zostały zbudowane w stoczni John I. Thornycroft & Co. Ltd. Te niszczyciele zostały zbudowane w ramach programu rozbudowy floty 1903 - 1904 Programme. Bazowały na wcześniejszym projekcie z tej stoczni - niszczycielach podtypu "KENNET".
Niszczyciel HMS "WELLAND" należał do serii "RIVER" ze stoczni Yarrow Shipbuilders, Poplar, Londyn. Okręt ten został zbudowany w ramach programu rozbudowy floty 1902 - 1903 Programme i konstrukcyjnie stanowił powtórzenie projektu niszczycieli typu "USK".
Ten okręt został zbudowany w stoczni R.W. Hawthorn Leslie and Company, Ltd, Newcastle-upon-Tyne w ramach programu rozbudowy 1902 – 1903 Naval Estimates. Konstrukcyjnie był niemal identyczny z wcześniejszym niszczycielem z tej stoczni - HMS "DERWENT".
Niszczyciele podtypu "ARUN", należące do serii "RIVER" zostały zbudowane w stoczni Cammell Laird, Birkenhead w ramach programu rozbudowy floty 1902 - 1903 Programme. Konstrukcyjnie były niemal identyczne z niszczycielami podtypu "FOYLE", które zostały zbudowane w tej stoczni w ramach 1901 - 1902 Programme.
Niszczyciele typu "CHERWELL" zostały zbudowane w stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company, Jarrow i były konstrukcyjnie niemal identyczne z wcześniejszymi niszczycielami serii "RIVER" z tej stoczni - niszczycielami typu "ERNE".
Niszczyciele podtypu "KENNET", należące do serii "RIVER" zostały zbudowane w stoczni John I Tornycroft Chiswick. Te niszczyciele zostały zbudowane w ramach programu rozbudowy floty 1902 - 1903 Programme.
Niszczyciele podtypu "FOYLE", należące do serii "RIVER" zostały zbudowane w stoczni Cammell Laird, Birkenhead w ramach programu rozbudowy floty 1901 - 1902 Programme. Były to ostatnie okręty pierwszych podtypów niszczycieli serii "RIVER" zbudowane w ramach tego programu.
Oba te niszczyciele zostały zbudowane w stoczni R.W. Hawthorn Leslie and Company, Ltd, Newcastle-upon-Tyne w ramach programu rozbudowy 1901 – 1902 Naval Estimates. Stanowiły jednak swoisty eksperyment, gdyż przy tych samych wymiarach wyposażono je w odmienne siłownie, aby sprawdzić poprzez porównanie zalety i wady obu zastosowanych rozwiązań.
Kolejną stocznią, która została zaangażowana w budowę pierwszych niszczycieli serii "RIVER" była stocznia Yarrow Shipbuilders, Poplar, Londyn. Były to niszczyciele typu "USK", które były optycznie dosyć podobne do niszczycieli typu "ERNE" ze stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company, Jarrow, jednak miały nieco inne rozmiary.
Niszczyciele typu "ERNE" były jednymi z pierwszych przedstawicieli większej serii "RIVER". Zostały zbudowane w stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company, Jarrow i stanowiły nową jakość wśród jednostek torpedowych Royal Navy.
Eksperymentalny niszczyciel o napędzie turbinowym HMS "VELOX" został zbudowany w stoczni Hawthorn Leslie & Co. w Newcastle upon Tyne na prywatne zamówienie firmy Parsons Marine Steam Turbine Company. Został zakupiony w maju 1902 r. przez Admiralicję i od innych wczesnych okrętów turbinowych odróżniał się zastosowaniem dodatkowo niewielkich, tradycyjnych silników parowych potrójnego rozprężania do osiągnięcia prędkości krążowniczych.
Rozpoczęty w stoczni J & G Thomson, Clydebank i ukończony w stoczni John Brown & Company niszczyciel HMS "ARAB" był ujęty ramach programu finansowego 1896–97 Naval Estimates. Był eksperymentalną jednostką która miała w założeniach osiągnąć 32 węzły, dlatego wraz z dwoma innymi jednostkami zbudowanymi w innych stoczniach stanowił oddzielną serię niszczycieli 32-33 węzłowych ("32-33 knotters").
Jedną ze stoczni zaangażowanych w program rozbudowy floty 1898 - 1899 Naval Estimates była stocznia William Doxford & Sons. Generalnie projektując HMS "SUCCESS" oparto się na projekcie niszczyciela HMS "LEE", jednak tym razem zamiast jednego, środkowego komina zastosowano dwa umieszczone blisko obok siebie.
Czterokominowe niszczyciele typu "LIVELY" zostały zbudowane w stoczni Laird, Son & Company, Birkenhead. Ostatecznie okazało się iż były to jedne z ostatnich niszczycieli serii 30-węzłowców.