Kolejne trzy niszczyciele ze stoczni Laird, Son and Co., Birkenhead były zbudowane według nieco zmodernizowanych planów prototypowych niszczycieli wybudowanych w tej stoczni, okrętów typu "FERRET". Okręty również były wyposażone w cztery równomiernie rozstawione kominy, co upodabniało te dwa typy do siebie.
Podobnie jak w przypadku niszczycieli typu "ARDENT" ze stoczni Thornycroft zdecydowano o zamówieniu kolejnych trzech niszczycieli w stoczni Yarrow. Konstrukcję typu "CHARGER" oparto o prototypowy niszczyciel HMS "HAVOCK".
Po pozytywnym odbiorze prototypowych niszczycieli ze stoczni Thornycroft zdecydowano o zbudowaniu kolejnych. W 1893-94 Initial Order w ramach 1893/94 Programme zawarto zamównienie na 6 kolejnych niszczycieli, z których 3 przypadły do realizacji właśnie w stoczni Thornycroft, Church Wharf, Chiswick.
Następne dwa niszczyciele serii 26-węzłowców, zamówionych w ramach 1893 Naval Defence Act, tym razem zbudowane przez stocznię Cammell Laird. W porównaniu do niszczycieli z pozostałych dwóch stoczni budujących prototypowe niszczyciele wyróżniały się odmiennym wyglądem (cztery kominy) i inaczej rozmieszczonym uzbrojeniem torpedowym.
Kolejne dwa niszczyciele z prototypów zamówionych w ramach 1892 Naval Defence Act należących do zbiorczej serii niszczycieli 26-węzłowych ("26-knotters"), tym razem zbudowane przez stocznię John I. Thornycroft & Company. W porównaniu do niszczycieli ze stoczni Yarrow wyróżniały się odmiennym wyglądem i przede wszystkim były nieco szybsze.
Pierwsze dwa niszczyciele zbudowane dla Royal Navy. Później (30 sierpnia 1912 r.) zostały zaklasyfikowane do typu "A", liczącego łącznie 42 jednostki. Z racji budowy przez różne stocznie i wg odmiennych planów znacznie różniły się od siebie. Niszczyciele typu "HAVOCK" zostały zaprojektowane i zbudowane przez stocznię Yarrow Shipbuilders.
Kolejne trzy niszczyciele ze stoczni Laird, Son and Co., Birkenhead były zbudowane według nieco zmodernizowanych planów prototypowych niszczycieli wybudowanych w tej stoczni, okrętów typu "FERRET". Okręty również były wyposażone w cztery równomiernie rozstawione kominy, co upodabniało te dwa typy do siebie.
Po pozytywnym odbiorze prototypowych niszczycieli ze stoczni Thornycroft zdecydowano o zbudowaniu kolejnych. W 1893-94 Initial Order w ramach 1893/94 Programme zawarto zamównienie na 6 kolejnych niszczycieli, z których 3 przypadły do realizacji właśnie w stoczni Thornycroft, Church Wharf, Chiswick.
Następne dwa niszczyciele serii 26-węzłowców, zamówionych w ramach 1893 Naval Defence Act, tym razem zbudowane przez stocznię Cammell Laird. W porównaniu do niszczycieli z pozostałych dwóch stoczni budujących prototypowe niszczyciele wyróżniały się odmiennym wyglądem (cztery kominy) i inaczej rozmieszczonym uzbrojeniem torpedowym.
Kolejne dwa niszczyciele z prototypów zamówionych w ramach 1892 Naval Defence Act należących do zbiorczej serii niszczycieli 26-węzłowych ("26-knotters"), tym razem zbudowane przez stocznię John I. Thornycroft & Company. W porównaniu do niszczycieli ze stoczni Yarrow wyróżniały się odmiennym wyglądem i przede wszystkim były nieco szybsze.
Pierwsze dwa niszczyciele zbudowane dla Royal Navy. Później (30 sierpnia 1912 r.) zostały zaklasyfikowane do typu "A", liczącego łącznie 42 jednostki. Z racji budowy przez różne stocznie i wg odmiennych planów znacznie różniły się od siebie. Niszczyciele typu "HAVOCK" zostały zaprojektowane i zbudowane przez stocznię Yarrow Shipbuilders.