Ardent (1894)

Wyporność pełna okrętów liczyła 301 ts, długość całkowita 61,47 m (201 ft 8 in), długość pomiędzy pionami 58,12 m (190 ft 8 in) i długość na linii wodnej wynosiła 61,42 m (201 ft 6 in). Istnieją niewielkie rozbieżności co do wyporności normalnej i pełnej, co zostało zawarte w tabeli. Szerokość wynosiła 5,79 m (19 ft 0 in) natomiast zanurzenie 2,22 m (7 ft 3¼ in). Kadłub okrętów był wykonany ze stali. Konstrukcyjnie okręty te były bardzo podobne do prototypowego typu "DARING". Okręty miały dwa kominy, z których pierwszy był nieco szerszy, z racji tego iż odprowadzał spaliny z dwóch z trzech kotłów. Okręty miały zakryty dziób, ukształtowany na podobieństwo skorupy żółwia (ang. "turtleback"), oraz pochyłą rufę. Dziób on ułatwić omywanie kadłuba przez fale przy dużej prędkości. W prototypowych konstrukcjach na dziobie znajdowała się wyrzutnia torped, co również stanowiło charakterystyczny element wczesnych niszczycieli. W typie "ARDENT" zrezygnowano z niej, gdyż zaburzała ona przepływ wody przy wysokiej fali i powodowały zalewanie dziobowej części okrętu. W części dziobowej znajdowało się również odkryte stanowisko działa 12-funtowego, które w dużym stopniu było zintegrowane z niewielkim mostkiem (stanowiskiem dowodzenia), który w porównaniu z poprzednimi konstrukcjami nieznacznie powiększono. Ogólnie wygląd tych niszczycieli powtarzał zamiar upodobnienia budowanych niszczycieli do sylwetek budowanych ówcześnie torpedowców, co miało zmylić potencjalnego przeciwnika. Właśnie dążenie do zastosowania jedynie dwóch kominów na to wskazywało, gdyż większość budowanych równolegle lub wcześniej w Thornycroft torpedowców miało również dwa kominy.

Okręty były uzbrojone w 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF, 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowych (6 pdr) 8 cwt QF oraz 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in). Działo 12-funtowe znajdowało się na odsłoniętym stanowisku w części dziobowej. Dwa stanowiska szybkostrzelnych dział 6-funtowych znajdowały się zaraz za stanowiskiem dowodzenia, dwa kolejne na burtach w rejonie śródokręcia oraz ostatnie z nich na rufie. Zarówno działo 12-funtowe jak i działa 6-funtowe były wyposażone w osłony przeciwodłamkowe, jednak mogły być one demontowane i często na zdjęciach nie są one uwidocznione. W porównaniu do typu "DARING" zwiększono o dwa liczbę dział 6-funtowych.

Okręty nie posiadały opancerzenia. Jedyną ochroną były zasobnie węglowe umieszczone na burtach.

Okręty zostały wyposażone w dwie 4-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania. Firma Thornycroft powtórzyła schemat rozmieszczenia napędu, w tym rodzaj maszyn parowych i kotłów zastosowany we wcześniejszym typie "DARING". Trzy kotły wodnorurkowe firmy Thornycroft zamontowano w trzech oddzielnych kotłowniach, z tym że z kotłowni nr 1 i 2 spaliny były odprowadzane przez wspólny komin, bliżej dziobu. Okręty wyposażono również w opatentowany wynalazek Thornycroft - podwójny ster. Kontraktowa prędkość miała nie być niższa niż 27 węzłów natomiast moc maszyn parowych miała osiągnąć poziom 4200 ihp. HMS "ARDENT" na próbach, które odbyły się 9 listopada 1894 r. na mili pomiarowej w Maplin Sound osiągnął 29,182 węzła. Kotły generowały parę o ciśnieniu 210 psi natomiast wały osiągnęły 407 obrotów na minutę. HMS "BOXER" odbył próby 25 stycznia 1895 r. uzyskując 29,076 na mili pomiarowej i 29,175 węzła w trakcie trzygodzinnego testu. HMS "BRUISER" odbył próby 29 marca 1895 r. osiągając 27,809 węzła na mili pomiarowej i 27,97 węzła podczas trzygodzinnego testu.

Znani dowódcy (przydziały)

Znani dowódcy (przydziały)

Znani dowódcy (przydziały)