Lively (1900)

Szczegóły
Kategoria: Niszczyciele
HMS LivelyCzterokominowe niszczyciele typu "LIVELY" zostały zbudowane w stoczni Laird, Son & Company, Birkenhead. Ostatecznie okazało się iż były to jedne z ostatnich niszczycieli serii 30-węzłowców.
Kraj: Wielka Brytania
klasa: niszczyciel

Specyfikacja
Nazwa okrętu Stocznia Położenie stępki Wodowanie Ukończenie budowy Los okrętu
LIVELY Laird DYd 20.06.1899 14.07.1900 ?.04.1902 Złomowany w 1920 r.
SPRIGHTLY Laird DYd 20.06.1899 25.09.1900 ?.03.1902 Złomowany w 1921 r.

Dane taktyczno-techniczne

Wymiary:

Wyporność pełna 435 ts
Wyporność normalna 385 ts
Długość całkowita 66,75 m (219 ft 0 in) 
Długość pomiędzy pionami 65,53 m (215 ft 0 in)
Szerokość 6,48 m (21 ft 3 in)
Głębokość brak danych
Zanurzenie 2,62 m (8 ft 7 in)

Napęd:

Maszyny Dwie 4-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania; 4 kotły wodnorurkowe firmy Normand; 2 śruby
Moc indykowana  6250 ihp
Prędkość 30 węzłów (kontraktowa 30 węzłów)
Paliwo od 40 ton do 95 ton węgla
Zasięg 1615 mil morskich przy prędkości 11 węzłów

Opancerzenie:

Brak  

Uzbrojenie:

Początkowe 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF; 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowych (6 pdr) 8 cwt QF; 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in)

Ludzie:

Załoga 63 oficerów i marynarzy

Projekt

Istnieją niestety spore rozbieżności co do okoliczności zamówień tych okrętów. David Lyon w swoim opracowaniu "The First Destroyers" przypisuje te okręty do programu rozbudowy floty 1898 - 1900 Programme. Oryginalnie program rozbudowy floty 1898 -1899 Programme nie obejmował niszczycieli, jednak w lipcu 1898 r. House of Commons zatwierdził program uzupełniający (1898 - 1899 Naval Estimates) obejmujący cztery pancerniki, cztery krążowniki i dwanaście niszczycieli. Początkowo program zakładał szybką budowę okrętów według powielonych planów wcześniejszych 30-węzłowców. Jednakże First Lord Sir George Goschen zasugerował, iż należy się skupić bardziej na silnej budowie strukturalnej okrętów niż na ich prędkości, preferując tym samym wcześniejsze konstrukcje niszczycieli 27-węzłowych. Według niego były to okręty rzadziej przebywające w doku z powodu awarii i nie ulegały im tak często jak niszczyciele 30-węzłowe. Jednak ostatecznie jego obawy zostały rozproszone, przekonano go iż konstrukcyjnie 30-węzłowce "dojrzały" już wystarczająco, iż można zaufać konstruktorom. Ostatecznie z listy przypisanych nazw z dnia 11 kwietnia 1899 r. budowniczymi kolejnych okrętów w 1898 - 1899 Naval Estimates zostały stocznie Hawthorn Leslie (trzy okręty), Palmers (trzy okręty), Fairfield (dwa okręty), Laird (dwa okręty ), Doxford (jeden okręt) i Vickers (jeden okręt). Te dwa okręty ze stoczni Laird, które wymieniono w liście to według "The First Destroyers" właśnie niszczyciele typu "LIVELY". Przemawia za taką opinią fakt, iż nie ma innych okrętów z tej stoczni które mogłyby zostać przyporządkowane do tego programu. 

Z drugiej strony Norman Friedman w "British Destroyer - From Earliest Days to the Second World War" twierdzi, iż te  niszczyciele zostały zakupione "interwencyjnie" przez Admiralicję w obliczu utraty w 1901 r. z powodu wypadków dwóch niszczycieli dwóch prototypów niszczycieli turbinowych. Chęć uzupełnienia tych dwóch braków połączona z dynamicznym rozwojem francuskiej floty torpedowców spowodowała podjęcie decyzji o zakupie w październiku 1901 r. dwóch niszczycieli w stoczni Laird, Son & Company, Birkenhead, które zostały rozpoczęte jako prywatna inicjatywa stoczni. Koszt zakupu tych okrętów został częściowo pokryty w ramach programu finansowego floty 1901 -1902 Estimates, a częściowo w ramach 1902 - 1903 Estimates. Tak czy inaczej, stocznia Laird, Son & Co., Birkenhead zbudowała 2 niszczyciele: HMS "LIVELY" i HMS "SPRIGHTLY". Oba te niszczyciele bazowały na wcześniejszym typie "EARNEST", również charakteryzowały się zastosowaniem czterech równomiernie rozmieszczonych kominów, jednak występowały pewne różnice w wymiarach okrętów. 30 sierpnia 1912 r. dokonano klasyfikacji niszczycieli. Jeżeli chodzi o serię 30-węzłową, to wydzielono 3 typy. Niszczyciele czterokominowe zaklasyfikowano do typu "B", trzykominowe do typu "C", natomiast dwukominowe do typu "D". Do typu "B" należały właśnie niszczyciele typu "LIVELY".

Konstrukcja

Służba

Galeria


Źródła:
- Chesneau, Roger; Kolesnik, Eugene M., eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Norman Friedman (2009). British Destroyer - From Earliest Days to the Second World War. Seaforth Publishing
- Эдгар Дж.Марч. Британские эсминцы. История эволюции. 1892—1953. Часть 1. — "Галея Принт", 2012
- Wikipedia oraz inne strony internetowe.