Leopard (1897)

Wyporność pełna liczyła 400 ts, normalna liczyła 350 ts Długość całkowita wynosiła 65,30 m (214 ft 3 in), długość między pionami 64,01 m (210 ft 0 in), szerokość 6,10 m (20 ft 0 in) natomiast zanurzenie maksymalne 2,51 m (8 ft 3 in). Pod względem wyglądu okręt tego typu charakteryzował się zastosowaniem trzech kominów. W porównaniu do wcześniejszego typu "AVON" przeprojektowano nieco podwodną część kadłuba, co zaowocowało minimalnym spadkiem zanurzenia maksymalnego i wyporności. Podobnie jak większość wczesnych niszczycieli miał zakryty dziób, ukształtowany na podobieństwo skorupy żółwia (ang. "turtleback"), miał on ułatwić omywanie kadłuba przez fale przy dużej prędkości. W części dziobowej znajdowało się odkryte stanowisko działa 12-funtowego, które w dużym stopniu było zintegrowane z niewielkim mostkiem (stanowiskiem dowodzenia). Powodowało to pewne problemy (głównie dlatego, iż dla wygody oficerowie używali platformy działa jako mostka, zamiast używać stanowiska pod nią) i w późniejszych, większych konstrukcjach odseparowano te dwa elementy. 

Okręty nie posiadały opancerzenia.

Okręty podobnie jak inne niszczyciele typu 30-węzłowego były uzbrojone 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF, 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowych (6 pdr) L/40 8 cwt QF i 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in). Działo 12-funtowe znajdowało się na odsłoniętym stanowisku w części dziobowej. Dwa stanowiska szybkostrzelnych dział 6-funtowych znajdowały się zaraz za stanowiskiem dowodzenia, dwa kolejne na burtach na śródokręciu natomiast ostatnie z nich na rufie. Zarówno działo 12-funtowe jak i działa 6-funtowe były wyposażone w osłony przeciwodłamkowe, jednak mogły być one demontowane i często na zdjęciach nie są one uwidocznione. Okręty były wyposażone w dwie wyrzutnie torped umieszczone na obrotowych pojedynczych stanowiskach. Oba stanowiska znajdowały się w części rufowej, za kominami. Wyrzutnie torped w nomenklaturze brytyjskiej określane jako 18-calowe w rzeczywistości miały 17,72 cala, co dawało w przeliczeniu 450 mm.

Okręty zostały wyposażone w dwie 4-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania. Na okręcie zamontowano cztery kotły wodnorurkowe firmy Thornycroft, umieszczone w dwóch kotłowniach. Kotły wypracowywały parę o ciśnieniu 220 psi. Spaliny odprowadzały trzy kominy, z tym że ten środkowy obsługiwał dwa kotły, umieszczone w obu kotłowniach, tuż przy przylegających do siebie ścianach. Jeżeli chodzi o osiągi to w opracowaniu "Британские эсминцы. История эволюции. 1892—1953" również można znaleźć informacje na temat tych niszczycieli podczas prób. HMS "LEOPARD" osiągnął prędkość 30,139 węzła.