Lee (1899)

Wyporność pełna liczyła 410 ts. Długość całkowita wynosiła 65,23 m (214 ft 0 in), szerokość 6,40 m (21 ft 0 in) natomiast zanurzenie 2,92 m (9 ft 7 in). Kadłub okrętu był wykonany ze stali. Konstrukcyjnie ten okręt bazował na typie "VIOLET", jedynie przeprojektowanie części podwodnej i nieco inna aranżacja kadłuba spowodowały niewielki wzrost wyporności i zmniejszenie długości. Okręt również charakteryzował się zastosowaniem trzech kominów, z których środkowy był nieco szerszy, gdyż odprowadzał spaliny z dwóch kotłów. Podobnie jak większość wczesnych niszczycieli miał zakryty dziób, ukształtowany na podobieństwo skorupy żółwia (ang. "turtleback"), miał on ułatwić omywanie kadłuba przez fale przy dużej prędkości. W części dziobowej znajdowało się odkryte stanowisko działa 12-funtowego, które w dużym stopniu było zintegrowane z niewielkim mostkiem (stanowiskiem dowodzenia). Powodowało to pewne problemy (głównie dlatego, iż dla wygody oficerowie używali platformy działa jako mostka, zamiast używać stanowiska pod nią) i w późniejszych, większych konstrukcjach odseparowano te dwa elementy.

Okręty nie posiadały opancerzenia.

Okręt był uzbrojony 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF, 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowe (6 pdr) 8 cwt QF i 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in). Działo 12-funtowe znajdowało się na odsłoniętym stanowisku w części dziobowej. Dwa stanowiska szybkostrzelnych dział 6-funtowych znajdowały się zaraz za stanowiskiem dowodzenia, dwa kolejne na burtach na śródokręciu natomiast ostatnie z nich na rufie. Zarówno działo 12-funtowe jak i działa 6-funtowe były wyposażone w osłony przeciwodłamkowe, jednak mogły być one demontowane i często na zdjęciach nie są one uwidocznione. Okręty były wyposażone w dwie wyrzutnie torped umieszczone na obrotowych pojedynczych stanowiskach. Oba stanowiska znajdowały się w części rufowej, za kominami. Wyrzutnie torped w nomenklaturze brytyjskiej określane jako 18-calowe w rzeczywistości miały 17,72 cala, co dawało w przeliczeniu 450 mm.

Okręt ten, podobnie jak w typie "VIOLET" został wyposażony w dwie 4-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania. Maszyny te miały dwa cylindry niskiego ciśnienia, co generowało mniejsze drgania całego urządzenia. Parę zapewniały cztery kotły wyprodukowane przez Thornycroft były umieszczone w oddzielnych kotłowniach. Z dwóch środkowych kotłów spaliny były odprowadzane przez środkowy z trzech kominów, dlatego był on nieco szerszy od pozostałych dwóch. W opracowaniu "Британские эсминцы. История эволюции. 1892—1953"można znaleźć informacje na temat osiągów tego niszczyciela podczas prób. HMS "LEE" osiągnął prędkość 30,049 węzła przy 378,9 obrotach na minutę. Okręt miał ogromne problemy z osiągnięciem zakontraktowanej prędkości, został przyjęty do służby dopiero w marcu 1901 r.