Lord Clyde (1864)

Wyporność HMS "LORD CLYDE" wynosiła 7750 ts, natomiast HMS "LORD WARDEN" 7842 ts. Wymiary przedstawiały się następująco: długość między pionami 85,34 m (280 ft 0 in), szerokość HMS "LORD CLYDE" wynosiła 17,96 m (58 ft 11 in), natomiast HMS "LORD WARDEN" 17,98 m (59 ft 0 in). Zanurzenie dla wyporności lekkiej na dziobie wynosiło 7,24 m (23 ft 9 in), natomiast na rufie 8,18 m (27 ft 2 in). Kadłub okrętów typu "LORD CLYDE" był wykonany z kompozycji elementów drewnianych i metalowych. Pierwszą warstwę stanowiło ożebrowanie z drewna dębowego o grubości 610 mm (24 in). Na tym podkładzie znajdowała się warstwa żelaza o grubości 38 mm (1,5 in). Następną warstwę stanowiło 152 mm (6 in) drewna dębowego, które było bezpośrednim podkładem dla pancerza. Sam pancerz był pokryty cienką warstwą metalu typu Muntz, która miała zapobiegać porastaniu kadłuba. Konstrukcja okrętów była wzorowana na typie "BELLEROPHON", jednak ze zmianami konstrukcyjnymi wynikającymi z materiału użytego do budowy (drewna) jak i z faktu zastosowania ciągłego pokładu bateryjnego. Sam kadłub był częściowo przedzielony żelaznymi przegrodami i wzmocniony zastrzałami również wykonanymi z żelaza. Różnica między obiema fregatami zasadniczo sprowadzała się do drobnych elementów konstrukcyjnych i dziobu: "LORD CLYDE" posiadała dziobnicę typu taranowego, natomiast "LORD WARDEN" była na wzór HMS "BELLEROPHON" wyposażona w dziobnicę typu taranowo-kliprowego.

Warunki służby na pokładzie okrętów tej klasy były bardzo złe. Za wyjątkiem oficerów, cała załoga mieszkała na dolnym pokładzie, praktycznie bez dostępu światła słonecznego. Iluminatory wzdłuż burty były umieszczone zbyt nisko i w trakcie rejsu musiały być bezwarunkowo zamknięte z obawy przed zatopieniem okrętu. Przechyły okrętów tej klasy były obiektem kpin i narzekań marynarzy. Wg. Blackwoods Magazine w 1867 r. przechyły HMS "LORD CLYDE" sięgały 12 stopni przy średnim wietrze, dochodząc nawet do 30 stopni przy silnym, ale nawet nie sztormowym wietrze.

HMS "LORD CLYDE" został ukończony z zestawem 24 dział 178 mm (7 in)/16 MLR. 23 z nich znajdowały się na pokładzie głównym (20 na burtach, 2 umieszczone w kierunku dziobowym, a jedno w części rufowej). Ostatnie z nich znajdowało się na pokładzie górnym w części dziobowej chronione przez półokrągłą osłonę pancerną o grubości 114 mm (4,5 in). W latach 1869/70 okręt przeszedł modernizację uzbrojenia. Zamontowano 14 dział dział 203 mm (8 in)/15 MLR (10 po obu stronach śródokręcia, po dwa na dziobie i na rufie na pokładzie górnym w charakterze dział pościgowych), 2 działa 178 mm (7 in)/16 MLR w części dziobowej na pokładzie głównym oraz 2 działa 229 mm (9 in) MLR z których jedno znajdowało się w części rufowej na pokładzie głównym natomiast drugie z nich znajdowało się na pokładzie górnym w części dziobowej chronione przez półokrągłą osłonę pancerną o grubości 114 mm (4,5 in). "LORD WARDEN" został już ukończony z taką właśnie konfiguracją uzbrojenia.

Okręty posiadały pas pancerny ciągnący się przez całą długość okrętu wykonany z żelaza o grubości na śródokręciu 140 mm (5,5 in) zmniejszający się na dziobie i na rufie do 114 mm (4,5 in) na podkładzie z 152 mm (6 in) drewna. Pas pancerny chronił również baterię burtową. Dodatkowo okręty posiadały stanowisko dowodzenia chronione przez 114 mm (4,5 in) pancerz.

HMS "LORD CLYDE" został wyposażony w 2-cylindrową, poziomą maszynę parową z tłokiem rurowym pojedynczego rozprężania firmy Ravenhill, Salkeld & Co rozwijającą moc 6064 ihp. Cylindry tej maszyny parowej miały średnicę 2,95 m (116 in), natomiast skok tłoków wynosił 1,22 m (48 in). W odróżnieniu od niego HMS "LORD WARDEN" został wyposażony w 3-cylindrową, poziomą maszynę parową z powrotnymi korbowodami pojedynczego rozprężania firmy Maudslay, Sons & Field rozwijającą moc 6706 ihp. Cylindry miały średnicę 2,31 m (91 in), natomiast skok tłoków wynosił 1,37 m (54 in). Parę o ciśnieniu 28 psi dostarczało 9 kotłów typu kufrowego. Okręty posiadały również ożaglowanie pełnorejowe o powierzchni 2880 m² (31 000 sq ft). Zachowywały się poprawnie podczas żeglugi na spokojnym morzu jednak ulegały bardzo silnym przechyłom na wzburzonym morzu. Na HMS "LORD CLYDE" stwierdzono bardzo szybkie zużywanie się maszyn co doprowadziło do ich wymiany w latach 1869/70. Po wymianie maszyny osiągały moc 6442 ihp, natomiast prędkość okrętu wynosiła 11,938 węzła. Cylindry tej maszyny parowej miały średnicę 2,74 m (107¾ in), natomiast skok tłoków wynosił 1,22 m (48 in).

ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)

ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)