Redbreast (1889)

Kanonierki I klasy typu "REDBREAST" stanowiły naturalną kontynuację i rozwinięcie brytyjskiej myśli technicznej zapoczątkowanej przez okręty typu "BRAMBLE" i "PIGMY". Były to ostatnie duże serie klasycznych, kompozytowych kanonierek wiktoriańskiej Royal Navy, zaprojektowane przez sir Williama White’a w 1888 r.
Wielka_Brytania_flagaKraj: Wielka Brytania
klasa: kanonierka śrubowa, kompozytowa kanonierka śrubowa, "gunboat"

Specyfikacja

Nazwa okrętu Stocznia Położenie stępki Wodowanie Ukończenie budowy Los okrętu
MAGPIE Pembroke Dyd ?.?.1888 15.03.1889 ?.09.1889 Sprzedany w 1921 r.
REDBREAST Pembroke Dyd ?.?.1888 25.04.1889 ?.02.1890 Sprzedany w 1910 r.
REDPOLE Pembroke Dyd ?.?.1888 13.06.1889 ?.11.1889 Sprzedany w 1906 r.
RINGDOVE Devonport Dyd 01.06.1888 30.04.1889 ?.09.1890 Sprzedany w 1920 r.
LAPWING Devonport Dyd 01.05.1888 12.04.1889 ?.09.1890 Sprzedany w 1910 r.
GOLDFINCH Sheerness Dyd ?.?.1888 18.05.1889 ?.02.1890 Sprzedany w 1907 r.
THRUSH Scott's, Greenock ?.?.1888 22.06.1889 ?.06.1890 Rozbity w 1917 r.
WIDGEON Pembroke Dyd ?.?.1888 09.08.1889 ?.05.1890 Sprzedany w 1906 r.
SPARROW Scott's, Greenock ?.?.1888 26.09.1889 ?.05.1890 Utylizowany w 1955 r.

Dane taktyczno-techniczne

Wymiary:

Wyporność projektowa 805 ton angielskich
Długość pomiędzy pionami 50,29 m (165 ft 0 in) 
Szerokość 9,44 m (31 ft 0 in)
Wysokość wnętrza kadłuba 3,35 m (11 ft 0 in)
Zanurzenie brak danych

Napęd:

Maszyny 3-cylindrowa pionowa maszyna parowa o cylindrach podwieszonych potrójnego rozprężania; 2 kotły cylindryczne; 1 śruba
Ożaglowanie typu barkentyna o nieznanej powierzchni; 3 maszty
Moc indykowana (projektowa) 1200 ihp
Prędkość (maszyna parowa) 13 węzłów
Prędkość (żagle) brak danych
Paliwo 105 ton węgla
Zasięg 2500 mil morskich przy prędkości 10 węzłów

Opancerzenie:

Okręty były pozbawione opancerzenia

Uzbrojenie:

Początkowe - "MAGPIE", "REDBREAST", "REDPOLE", "RINGDOVE" 6 dział 102 mm (4 in) 25-funtowe (25 pdr) QF; 4 karabiny maszynowe (kartaczownice)
Początkowe - pozostałe 6 dział 102 mm (4 in) 25-funtowe (25 pdr) QF; 2 działa 47 mm 3-funtowe (3pdr) L/40 Hotchkiss Mk I, 2 karabiny maszynowe (kartaczownice)

Ludzie:

Załoga 76 oficerów i marynarzy

Projekt

Okoliczności powstania kanonierek typu "REDBREAST" stanowią zwieńczenie ewolucji wiktoriańskich "pływających posterunków policji". Projekt ten był bezpośrednim wynikiem doświadczeń zebranych podczas eksploatacji wcześniejszych typów ("BRAMBLE" i "PIGMY") oraz specyficznych potrzeb politycznych Imperium Brytyjskiego u progu lat 90. XIX wieku. Pod koniec lat 80. XIX wieku Brytyjska Admiralicja, pod wodzą głównego konstruktora sir Williama White’a, dążyła do ujednolicenia floty kolonialnej. Typ "REDBREAST" powstał jako próba stworzenia "idealnej kanonierki stacyjnej". White chciał jednostki, która byłaby na tyle mała, by wpłynąć w ujście afrykańskiej rzeki, ale na tyle solidna, by samodzielnie pokonać ocean w drodze na placówkę. W przeciwieństwie do mniej licznych, wcześniejszych serii, "REDBREAST" miał być sprawdzonym, seryjnym wzorcem (zbudowano aż 9 jednostek). Pierwsze trzy jednostki zbudowano w ramach programu z lat 1887–88, a ostatnie sześć w ramach programu z lat 1888–89.

Konstrukcja

Służba

Galeria

- Roger Chesneau, Eugene M. Kolesnik, eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing.
- Rif Winfield (2014). British Warship of the Age of Sail 1817 - 1863. Seaforth Publishing.
- Wikipedia, The Dreadnought Project oraz inne strony internetowe.