 Okręty typu "CANOPUS"" były pancernikami I klasy zaprojektowanymi na wzór okrętów typu "MAJESTIC", jednak były mniejsze i szybsze. Zostały zbudowane z myślą o służbie na Dalekim Wschodzie, aby zrównoważyć rosnącą potęgę morską Japonii. Ich wielkość została dostosowana do Kanału Sueskiego, który to kanał musiały pokonać w drodze na miejsce pełnienia służby. |
 Kraj: Wielka Brytaniaklasa: pancernik - predrednot I klasy |
|
Specyfikacja |
| Nazwa okrętu | Stocznia | Położenie stępki | Wodowanie | Ukończenie budowy | Los okrętu |
| ALBION | Thames Iron Wks, Blackwall | 03.12.1896 | 21.06.1898 | ?.06.1901 | Sprzedany na złom w 1919 r. |
| CANOPUS | Portsmouth DYd | 04.01.1897 | 12.10.1897 | ?.12.1899 | Sprzedany na złom w 1920 r. |
| GLORY | Laird, Birkenhead | 01.12.1896 | 11.03.1899 | ?.10.1900 | Sprzedany na złom w 1922 r. |
| GOLIATH | Chatham DYd | 04.01.1897 | 23.03.1898 | ?.03.1900 | Zatopiony przez turecki torpedowiec "MAUVENET" 15.05.1915 r. |
| OCEAN | Devonport DYd | 15.02.1897 | 05.07.1898 | ?.02.1900 | Zatopiony na minie 18.03.1915 r. w cieśninie Dardaneli |
| VENGEANCE | Vickers, Barrow | 23.08.1898 | 25.07.1899 | ?.04.1902 | Sprzedany na złom w 1921 r. |
Dane taktyczno-techniczne |
Wymiary:
| Wyporność normalna | 13 150 ts |
| Wyporność pełna | 14 300 ts |
| Długość między pionami | 118,87 m (390 ft 0 in) |
| Długość całkowita | 128,47 m (421 ft 6 in) |
| Szerokość | 22,56 m (74 ft) |
| Zanurzenie | 7,98 m (26 ft 2 in) |
Napęd:
| Maszyny | Dwie 3-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszonych potrójnego rozprężania, 20 kotłów wodnorurkowych Belleville, 2 śruby |
| Moc normalna | 13 500 ihp |
| Prędkość | 18,5 węzła |
| Paliwo | brak danych |
| Zasięg | 4500 mil morskich przy prędkości 10 węzłów |
Opancerzenie:
| Pas burtowy | 152 mm (6 in) |
| Barbety | 305 mm (12 in) |
| Przegrody | 254 mm - 152 mm (10 in - 6 in) |
| Kazamaty | 152 mm (6 in) |
| Cytadela działowa | 203 mm (8 in) |
| Stanowisko dowodzenia | 305 mm (12 in) |
| Pokład | 51 mm - 25 mm (2 in - 1 in) |
Uzbrojenie:
| Początkowe | 4 działa 305 mm (12 in)/35 Mk. VIII RBL (2x2); 12 dział 152 mm (6 in)/40 QF (12x1); 12 dział 12-funtowych 12 cwt (12 pdr) QF (10x1); 6 dział 3-funtowych Hotchkiss (3 pdr) QF (6x1); 4 wyrzutnie torped 457 mm (18 in) |
| Modernizacja po 1914 r. (w okresie wojennym) | 4 działa 305 mm (12 in)/35 Mk. VIII RBL (2x2); 8 dział 152 mm (6 in)/40 QF (12x1); 8 dział 12-funtowych 12 cwt (12 pdr) QF (10x1); 6 dział 3-funtowych Hotchkiss (3 pdr) QF (6x1); 4 wyrzutnie torped 457 mm (18 in) |
Ludzie:
| Załoga | 682 oficerów i marynarzy |
Projekt |
Prace projektowe nad typem "CANOPUS" rozpoczęły się w marcu 1895 roku, kiedy William Henry White, dyrektor ds. konstrukcji marynarki wojennej (ang. Director of Naval Construction), przedstawił Radzie Admiralicji projekt japońskich pancerników typu "FUJI", budowanych wówczas w Wielkiej Brytanii. Okręty te, oparte na brytyjskich pancernikach typu "ROYAL SOVEREIGN", stanowiły wyraźne wzmocnienie potęgi japońskiej marynarki wojennej w Azji Wschodniej, a White argumentował, że na China Station potrzebne będą potężniejsze pancerniki, aby zrównoważyć siły. Zasugerował również, aby nowy projekt mógł przepłynąć przez Kanał Sueski, aby skrócić czas tranzytu między Europą a Azją. Zarząd zgodził się i 13 maja ponownie spotkał się z White'em, aby przedstawić swoje wymagania dotyczące nowych okrętów. Dwa dni później White przekazał swojemu personelowi parametry jednostek wraz z instrukcjami, aby jak najszybciej przygotować odpowiedni projekt. Nowe okręty miały mieć wolną burtę równą pancernikowi HMS "CENTURION", taką samą baterię główną jak poprzednie pancerniki typu "MAJESTIC", baterię dodatkową złożoną z dziesięciu dział 6-calowych (152 mm), zakładaną prędkość i zapas paliwa taki jak pancernik II klasy "RENOWN" oraz pas pancerny o grubości 6 cali.
White i jego sztab przygotowali 23 maja wstępny szkic projektu, który przekazali Admiralicji. Okręt ten miał przenosić cztery działa 12-calowe (305 mm) i dziesięć dział 6-calowych przy wyporności 13 250 ts. Prędkość miała wynosić 18 węzłów z 12 500 indykowanych koni mechanicznych. Kontynuowano dalsze prace nad udoskonaleniem projektu i stworzono trzy warianty: "A", "B" i "C". Projekt "A" zakładał nieznacznie mniejszą wyporność wynoszącą 13 000 ts, ale zachowywał to samo uzbrojenie i prędkość. Projekt "B" był zasadniczo podobny do pierwotnego projektu, ale dodawał dwa 6-calowe działa, a "C" był nieco mniejszy, podobnie jak "A", ale jego dodatkowa bateria składała się z ośmiu dział 6-calowych (152 mm) i ośmiu dział 4-calowych (102 mm). Trzy warianty zostały przekazane Admiralicji na początku października; 9-go Zarząd wysłał odpowiedź do White'a, polecając mu przygotowanie nowego projektu, który łączył układ pancerza "A" i "B" z dodatkową baterią z projektu "B".
Prace projektowe trwały prawie rok, zanim ostateczna wersja została zatwierdzona 2 września 1896 r. Do tego czasu Zarząd zdecydował o przyjęciu nowych kotłów wodnorurowych po ich pomyślnym przetestowaniu na pokładzie kanonierki torpedowej HMS "SHARPSHOOTER". Układ pancerza został dodatkowo zmieniony, przy czym ostateczna wersja odrzuciła cieńszy pancerz boczny ponad pasem burtowym, wraz z tylnym pasem pancerza, zmniejszono również ochronę pancerza wież dział głównych i dodatkowych. Redukcje te wykorzystano do zwiększenia grubości przedniego pasa i pokładu głównego oraz do umieszczenia dodatkowychczterech dział w opancerzonych kazamatach. Chociaż grubość pancerza została znacznie zmniejszona w porównaniu z poprzednim typem "MAJESTIC", zastosowanie nowej stali Krupp zamiast stali Harvey pozwoliło na zachowanie niemal takiego samego poziomu ochrony mimo zmniejszenia grubości opancerzenia.
W szacunkach z lat 1896 i 1897 zezwolono na budowę sześciu okrętów, ocenianych jako pancerniki pierwszej klasy. Chociaż schemat pancerza nie był tak słaby, jak się wydawało na papierze, Royal Navy nie była zadowolona ze zmniejszenia poziomu obrony. Departament White'a uważał je za pancerniki drugiej klasy i rzeczywiście zostały sklasyfikowane jako "improved Renowns" w szacunkach z 1896 roku. Niemniej jednak dorównywały japońskim pancernikom typu "FUJI", którym miały przeciwdziałać i reprezentowały maksymalne możliwe możliwości ofensywne i defensywne w zakresie ograniczeń nałożonych przez Admiralicję. Okazały się więcej niż zdolne do wykonania zadań w obszarze China Station, do których zostały zaprojektowane.
Konstrukcja |
Kadłub
Wyporność normalna wynosiła 13 150 ts, pełna 14 300 ts, długość między prostopadłymi wynosiła 118,87 m (390 ft 0 in), długość całkowita 128,47 m (421 ft 6 in), szerokość 22,56 m (74 ft), natomiast zanurzenie 7,98 m (26 ft 2 in). Projekt zasadniczo bazował na typie "MAJESTIC". Zmiany dotyczyły zastosowanych materiałów oraz zabudowy nadbudówek. Okręty były dobrymi parowcami i wykazywały się dobrą dzielnością morską. Stosowane dotychczas ustawienie kominów obok siebie został zarzucone na rzecz umieszczenia ich wzdłuż linii okrętu - jednego za drugim.
W 1907 r. zdjęto reflektory z marsów i zamontowano na okrętach dodatkowe reflektory na nadbudówkach. Zamontowano m.in. dodatkowe dwa 24-calowe reflektory. Później wymieniono je na 36-calowe, kiedy tylko stały się dostępne. Do 1909 r. wszystkie okręty zostały wyposażone w instrumenty kontroli ognia typu Siemens Mk. I, oprócz HMS "GLORY", który był wyposażony w model MK. II. Wszystkie pancerniki zostały ukończone bądź wyposażone wkrótce po oddaniu do służby w instrumenty radiowe typu Jackson W/T lub Marconi W/T.
Uzbrojenie
Uzbrojenie składało się z 4 dział 305 mm (12 in) RBL (2x2), 12 dział 152 mm (6 in) QF (12x1), 10 dział 12-funtowych (12 pdr) QF (10x1), 6 dział 3-funtowych (3 pdr) QF (6x1) oraz 4 wyrzutni torped 457 mm (18 in). Działa artylerii głównej były umieszczone w barbetach o grubości 305 mm (12 in), które miały owalny kształt, taki sam jak na okrętach HMS "CAESAR" i HMS "ILLUSTRIOUS". Za pancernym pasem burtowym grubość barbet zmniejszała się do połowy. Na barbetach znajdowały się w pełni zamknięte wieże, o grubości 203 mm (8 in). Z racji trudności w formowaniu kształtowych płyt pancernych ze stali Krupp'a, z którego wykonane były pancerze, były one płaskie na bokach. Rodzaje lawet na poszczególnych pancernikach przedstawiały się następująco: B III (HMS "CANOPUS"), B IV (HMS "ALBION", HMS "GLORY"). Na ostatnim pancerniku: HMS "VENGEANCE" zastosowano zmodyfikowaną lawetę dział głównego kalibru typu B V, pozwalającą na ładowanie dział w każdym położeniu (wzniosie) luf. Nieznany jest rodzaj lawet na pancernikach HMS "GOLIATH" i HMS "OCEAN".
Działa 152 mm znajdowały się w kazamatach na obu burtach, na pokładach głównym (8 dział) i górnym (4 działa). Grubość pancerza kazamat wynosił 152 mm (6 in). W trakcie wojny 8 dział na pokładzie głównym zostało zdemontowane, a otwory kazamat zostały zaspawane. 4 działa 152 mm zostały przeniesione na pokład górny. Z 12 dział 12-funtowych zdemontowano 4 sztuki. Wyrzutnie torped znajdowały się poniżej linii wodnej. Dwie dziobowe znajdowały się w osi okrętu, natomiast rufowe były odchylone od osi o 22,5° na zewnątrz.
Opancerzenie
Pas pancerny był miał długość 59,44 m (295 ft) i miał wysokość 4,27 m (14 ft). Grubość pancerza burtowego wynosiła 152 mm (6 in). W odróżnieniu do swoich poprzedników pas burtowy został rozciągnięty w kierunku dziobu i rufy - miał jedynie 51 mm (2 in) jednak lepiej chronił elementy kadłuba przed ogniem lekkich dział. Grubość przegród zamykających pas burtowy wynosiła na dziobie 254 mm (10 in), natomiast na rufie 152 mm (6 in). Pokłady miały grubość 51 mm - 25 mm (2 in - 1 in). Zastosowano dodatkowy pokład opancerzony - miał on grubość 25 mm (1 in). Miał on zabezpieczać przed ogniem haubic montowanych na niektórych francuskich okrętach, o których donosił wywiad (okazało się to nieprawdą). Stanowisko dowodzenia było chronione 305 mm (12 in) pancerzem. Płyty pancerza pionowego były w całości wykonane ze stali Krupp'a.
Napęd
Okręty zostały wyposażony w dwie 3-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszonych potrójnego rozprężania oraz (po raz pierwszy jeśli chodzi o pancerniki) w 20 kotłów wodnorurkowych typu Belleville. Kotły generowały parę o ciśnieniu 300 psi, w odróżnieniu do 155 psi osiąganych przez kotły poprzednich modeli. Przy forsownym trybie pracy maszyny osiągały średnio moc 13 500 ihp co przekładało się na prędkość 18,5 węzłów. Kominy zostały umieszczone jeden za drugim. Okręty były dobrymi parowcami, zużywając 9,1 ts węgla na godzinę rejsu przy pełnej prędkości. Były znacznie szybsze od pancerników typu "MAJESTIC", w momencie oddania do służby były również jednymi z najszybszych pancerników świata.
Służba |
HMS Albion
| 03.12.1896 | Położono stępkę okrętu w stoczni Thames Iron Works w Leamouth, Londyn. |
| 21.06.1898 | Wodowanie okrętu. Matką chrzestną została Księżna Yorku. Podczas wodowania zdarzyła się tragedia - fala wywołana wodowaniem okrętu dotarła na nabrzeże i ogarnęła przyglądających się widzów. Około 200 ludzi znalazło się w wodzie, 34 z nich - głównie kobiet i dzieci utonęło. Poza tragedią, było to najprawdopodobniej jedne z pierwszych wodowań okrętu, które zostało sfilmowane. Po wodowaniu okrętu jego ukończenie zostało opóźnione głównie z powodu braku maszyn, których dostarczenie się przeciągało. |
| 11.1900 | Okręt wreszcie rozpoczął próby odbiorcze, jednakże nastąpiły dalsze opóźnienia - głównie z powodu napędu i dział artylerii głównej. |
| 06.1901 | Budowa okrętu wreszcie dobiegła końca. |
| 25.06.1901 | Wcielenie okrętu do służby w Portsmouth Dockyard. Okręt został przeznaczony do zluzowania pancernika HMS "BARFLEUR". który pełnił służbę w składzie China Station. |
| 09.09.1901 | Okręt dotarł do Hongkongu, gdzie zwolnił pancernik HMS "BARFLEUR" z pełnienia służby w charakterze okrętu flagowego zastępcy dowódcy China Station. |
| 1902 | Okręt przeszedł remont w Hongkongu. |
| 1905 | Kolejny remont okrętu w stoczni w Hongkongu. |
| 20.06.1905 | Po podpisaniu porozumienia w 1905 r. pomiędzy Japonią i Wielką Brytanią dotyczącego redukcji brytyjskich okrętów ciężkich w China Station, Royal Navy zaczęła operację wycofywania dużych okrętów z powrotem do kraju. HMS "ALBION" udał się więc do Singapuru, gdzie spotkał się ze swoimi bliźniakami: HMS "OCEAN" i HMS "VENGEANCE" oraz pancernikiem HMS "CENTURION". Wszystkie razem 20 czerwca wyruszyły do kraju. |
| 02.08.1905 | Zespół pancerników dociera do Plymouth. Po dotarciu do kraju okręt zostaje przydzielony do Channel Fleet. |
| 26.09.1905 | Pancernik zderzył się z pancernikiem HMS "DUNCAN", jednak nie odniósł prawie żadnych uszkodzeń. |
| 03.04.1906 - 25.02.1907 | Okręt został przeniesiony do czasowej rezerwy i udał się do Chatham na remont i odświeżenie maszyn i kotłów. |
| 26.02.1907 | Okręt został ponownie wcielony do służby w Portsmouth. Został czasowo przydzielony do Portsmouth DIvision w składzie Home Fleet. |
| 26.03.1907 | Okręt został wcielony do czynnej służby z przydziałem do Atlantic Fleet. |
| 1908 | Okręt został poddany remontowi w Gibraltarze. |
| 1909 | Ponowny remont okrętu - tym razem na Malcie. |
| 17.07.1909 - 24.07.1909 | Pancernik brał udział pokazach morskich w Londynie. |
| 31.07.1909 | Okręt wziął udział w przeglądzie Home Fleet oraz Atlantic Fleet w Cowes. W rewii brał udział Król Edward VII oraz Królowa Aleksandra. |
| 25.08.1909 | Okręt zakończył służbę w składzie Atlantic Fleet. Została mu przydzielona funkcja okrętu szkolnego dla załóg nowych pancerników - okręt stacjonował w Nore. Został wcielony do 4th Division Home Fleet. |
| 05.1912 | Okręt został wcielony do 3rd Fleet, z miejscem stacjonowania w Nore. |
| 1912 | Okręt został skierowany na remont do Chatham. |
| 1913 | Miejsce stacjonowania okrętu zostało zmienione na Pembroke Dock. |
| 08.1914 | W momencie wybuchu I wojny światowej okręt został przydzielony do 8th Battle Squadron w składzie Channel Fleet. |
| 15.08.1914 | Okręt został drugim okrętem flagowym w nowoformowanym 7th Battle Squadron. |
| 21.08.1914 | Okręt został skierowany do Saint Vincent-Finisterre Station w celu wsparcia dywizjonów krążowników w przypadku przedarcia się ciężkich okrętów niemieckiej floty na Atlantyk. |
| 03.09.1914 | Okręt przestał być okrętem flagowym i został skierowany do Cape Verde na Wyspach Kanaryjskich, gdzie zluzował swojego bliźniaka - pancernik HMS "CANOPUS". |
| 10.1914 - 11.1914 | Okręt został przeniesiony do Przylądka Dobrej Nadziei w Afryce Południowej, gdzie pełnił służbę okrętu strażniczego w Walvis Bay. |
| 12.1914 | Okręt brał udział w operacji przeciwko siłom niemieckim w południowo - zachodniej Afryce. Ponownie wziął udział w podobnej operacji na początku 1915 r. |
| 01.1915 | Okręt został przeniesiony na Morze Śródziemne gdzie rozpoczął przygotowania do kampanii dardanelskiej. |
| 18.02.1915 - 19.02.1915 | W tych dwóch dniach okręt uczestniczył w bombardowaniu tureckich fortów. |
| 26.02.1915 | Pancernik wraz z HMS "MAJESTIC" oraz HMS "TRIUMPH" jako pierwsze pancerniki alianckie weszły do cieśnin tureckich i rozpoczęły ostrzał wewnętrznych fortów. |
| 02.1915 - 03.1915 | Pod koniec lutego i na początku marca 1915 r. okręt wspierał pierwsze lądowania sił alianckich na tureckim brzegu. |
| 01.03.1915 | Podczas ostrzeliwania fortów okręt został kilkukrotnie trafiony, jednak nie odniósł poważniejszych uszkodzeń. |
| 18.03.1915 | Okręt brał udział w głównym ataku na forty. |
| 25.04.1915 | Okręt wspierał główne lądowanie sił alianckich na plaży "V" na Cape Helles. |
| 28.04.1915 | Podczas ataku na Krithia okręt został uszkodzony ogniem baterii nabrzeżnych i musiał udać się do Mudros w celu naprawy uszkodzeń. |
| 02.05.1915 | Podczas kolejnej akcji ostrzeliwania baterii nabrzeżnych okręt doznał kolejnych uszkodzeń i ponownie wrócił do Mudros na naprawy. |
| 22.05.1915 - 23.05.1915 | W nocy okręt wszedł na mieliznę nieopodal Gaba Tepe i znalazł się pod ciężkim ogniem tureckich dział. W pancernik trafiło blisko 200 pocisków różnych kalibrów, jednak nie były w stanie przebić pancerza i okręt nie odniósł poważniejszych obrażeń, mimo iż stracił kilku ludzi. Po wielu wysiłkach (m. in. starano się uwolnić okręt z mielizny wykorzystując odrzut dział głównej artylerii) przy pomocy pancernika HMS "CANOPUS" udało się ściągnąć okręt. Nie przerywał on ognia do tureckich baterii nawet w trakcie holowania. |
| 26.05.1915 | Okręt opuścił rejon operacji i udał się na naprawy. |
| 05.1915 - 06.1915 | Okręt udał się na Maltę, gdzie został poddany naprawom i remontowi. |
| 04.10.1915 | Okręt przybył do Salonik i został przydzielony do 3rd Detached Squadron. Jego zadaniem było asystowanie flocie francuskiej w blokadzie wybrzeży greckich i bułgarskich oraz wzmocnienie w razie potrzeby sił Suez Canal Patrol. W Salonikach okręt nadzorował wysadzenie pierwszego rzutu sił alianckich (1500 żołnierzy), eskortował również okręty francuskie z drugim rzutem sił. |
| 04.1916 | Okręt zakończył służbę w składzie Salonika Station. W tym samym miesiącu okręt został przydzielony do Queenstown w Irlandii, jako okręt strażniczy. |
| 05.1916 | Okręt został przeniesiony do Devonport na remont. |
| 08.1916 | Po zakończeniu remontu okręt został przeniesiony do Humber. Pełnił tam służbę jako okręt strażniczy. |
| 10.1918 | Okręt zakończył służbę jako okręt strażniczy i został przeklasyfikowany na okręt kwaterunkowy. |
| 08.1919 | Okręt został umieszczony na liście okrętów do sprzedaży w Devonport. |
| 11.12.1919 | Okręt został sprzedany na złom. |
| 03.01.1920 | Okręt opuścił Devonport o własnych siłach i udał się do Morecambe, gdzie dotarł 06.01.1920 r. Tam rozpoczął się proces złomowania okrętu. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 25.06.1901 - 01.1902 | Captain William Warrington Hewett |
| 30.01.1902 - 03.1902 | Acting Captain William C. Pakenham (tymczasowo) |
| 14.03.1902 - 09.1903 | Captain Thomas Henry Martyn Jerram (kapitan flagowy) |
| 20.09.1903 - 01.08.1905 | Captain Sydney Robert Fremantle |
| 01.05.1905 - 31.05.1905 | Captain Robert F. Boyle (tymczasowo) |
| 01.08.1905 - 01.10.1907 | Captain Frederick Sidney Pelham |
| 10.1907 - 15.03.1909 | Captain Arthur H. Limpus |
| 15.03.1909 - 02.08.1909 | Captain Rosslyn Erskine Wemyss, First Baron Wester Wemyss |
| 20.08.1909 - 09.08.1910 | Captain Charles H. Morgan |
| 09.08.1910 - 08.08.1912 | Captain Judge D'Arcy |
| 20.08.1912 - 14.06.1913 (?) | Captain Alexander Percy Davidson |
| 14.06.1913 | Commander Richard G. A. W. Stapleton-Cotton |
| 09.02.1914 | Commander Ernest Henslowe |
| 27.06.1914 - 01.08.1914 | Commander George B. W. Young |
| 08.1914 - 07.1915 | Captain Algernon W. Heneage (test mobilizacji) |
| 12.07.1915 - 01.02.1916 | Captain Ernest K. Loring |
| 01.02.1916 - 18.05.1916 | Captain Alexander Victor Campbell |
| 20.07.1916 - 25.10.1916 | Captain Frederick Armand Powlett |
| 25.10.1916 - 14.12.1916 | Captain Charles Tibbits |
| 14.12.1916 - 25.06.1917 | Captain Stanhope Hawke |
| 20.06.1917 (?) - 04.11.1918 | Captain John M. D. E. Warren |
| 15.11.1918 - 01.1920 | Captain (emerytowany) H. Neville Rolfe |
HMS Canopus
| 04.01.1897 | Położenie stępki okrętu w Portsmouth Dockyard. |
| 12.10.1897 | Wodowanie okrętu. |
| 12.1899 | Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 921 316 funtów. |
| 05.12.1899 | Wcielenie okrętu do służby w Portsmouth z przeznaczeniem na Morze Śródziemne. |
| 12.1900 - 06.1901 | Okręt był remontowany na Malcie. |
| 04.1903 | Okręt zakończył służbę na Morzu Śródziemnym. |
| 25.04.1903 | Okręt został czasowo przeniesiony do rezerwy w Portsmouth. |
| 05.1903 - 06.1904 | Okręt został poddany remontowi i drobnej przebudowie w Cammel Laird w Birkenhead. Po remoncie znów czasowo przeniesiony do rezerwy w Portsmouth. |
| 05.08.1904 | Podczas manewrów okręt zderzył się z pancernikiem HMS "BARFLEUR" w Mount's Bay odnosząc niewielkie uszkodzenia. |
| 08.1904 - 01.1905 | Naprawy okrętu. |
| 09.05.1905 | Okręt został wcielony do czynnej służby. Jego zadaniem było zluzowanie pancernika HMS "CENTURION" w China Station. |
| 06.1905 | Po ratyfikowaniu traktatu pomiędzy Wielką Brytanią i Japonią dotyczącego zmniejszenia obecności Royal Navy w China Station okręt został odwołany z powrotem do Anglii. Podczas podjęcia decyzji o powrocie okręt przebywał w porcie Colombo. Z racji tego, iż okręt nie dotarł na miejsce pełnienia służby był jedynym pancernikiem typu "CANOPUS" który nie pełnił służby na Dalekim Wschodzie. |
| 22.07.1905 | Po powrocie do Wielkiej Brytanii okręt został wcielony do Atlantic Fleet. |
| 01.1906 | Okręt został przeniesiony do Channel Fleet i później tego samego roku został poddany niewielkiej modernizacji - m.in. zamontowano na nim urządzenia do kierowania ogniem. |
| 10.03.1907 | Kolejny transfer okrętu - tym razem do składu Portsmouth Division w Home Fleet. |
| 05.1907 | Załoga okrętu została zredukowana do składu szkieletowego (zalążka). |
| 11.1907 - 04.1908 | Okręt został poddany remontowi i modernizacji. |
| 28.04.1908 | Po zakończonym remoncie okręt został ponownie wcielony do służby czynnej z przeznaczeniem na Morze Śródziemne. |
| 12.1909 | Okręt został skierowany do służby w składzie 4. Division, Home Fleet. |
| 07.1911 - 04.1912 | Okręt został poddany kolejnemu remontowi w Chatham Dockyard. |
| 05.1912 | Okręt został skierowany do rezerwy w Nore. Pełnił tam służbę okrętu nadrzędnego w składzie 4. Division, Home Fleet. |
| 1913 - 1914 | Okręt stacjonował w Pembroke Dock w Walii, w składzie 3. Fleet. |
| 07.08.1914 | Po wybuchu I wojny światowej okręt został przywrócony do czynnej służby w składzie 8th Battle Squadron w Channel Fleet. |
| 21.08.1914 | Okręt został przeniesiony do Cape Verde na Kanarach, gdzie miał wspierać stacjonujący tam dywizjon krążowników. |
| 01.09.1914 | Pancernik został zluzowany przez swojego bliźniaka HMS "ALBION" i został przetransferowany do składu South America Station. |
| 22.09.1914 | Okręt dociera do Abrolhos Rocks. Pełnił tam służbę okrętu strażniczego i wspierał dywizjon krążowników którym dowodził Rear Admiral Christopher Cradock. |
| 08.10.1914 | Okręt opuścił Abrolhos Rocks, miał za zadanie wspierać krążowniki admirała Cradock'a w poszukiwaniu eskadry okrętów niemieckich pod dowództwem admirała Graf'a Maximilian'a von Spee, która to eskadra podróżowała przez południowy Atlantyk w drodze na Daleki Wschód. |
| 18.01.1914 | Okręt dociera do portu Stanley na Falklandach. Rozpoczął tam pełnienie służby strażniczej i eskortowej. |
| 01.11.1914 | Gdy admirał Cradock dowiedział się iż stary pancernik jest w stanie rozwinąć jedynie 12 węzłów, zdecydował się pozostawić pancernik w tyle, a sam ruszył na spotkanie z niemiecką eskadrą. W wyniku bitwy pod Coronelem siły brytyjskie zostały rozbite a sam admirał Cradock zginął. HMS "CANOPUS" znajdował się w momencie bitwy 300 mil od krążowników brytyjskich. Po bitwie okręt zawrócił do portu Stanley. |
| 12.11.1914 | Pancernik dociera do portu Stanley. Po dotarciu do portu załoga pancernika rozpoczęła przygotowania do odparcia ataku niemieckiej eskadry. Okręt został osadzony na mieliźnie przy wejściu do portu - miał być wykorzystany jako stacjonarna bateria. W celu utrudnienia wykrycia zdemontowano, a właściwie odcięto część jego masztów, zaś sam okręt został zakamuflowany. Obserwator artyleryjski został umieszczony w wysokim punkcie wybrzeża i jego stanowisko zostało połączone z okrętem za pomocą telefonu. Część z jego dział 12-funtowych oraz oddział piechoty morskiej liczący 70 żołnierzy został oddelegowany do obrony portu. |
| 07.12.1914 | Do portu docierają posiłki w postaci dywizjonu krążowników liniowych dowodzonych przez admirała Sir Frederic'a Doveton'a Sturdee. |
| 08.12.1914 | Rankiem 8 grudnia obserwatorzy zauważyli dym na horyzoncie. Okazało się iż nadciąga niemiecka eskadra. Otwierając ogień pośredni kierowany przez obserwatorów pancernik oddał pierwsze strzały w bitwie pod Falklandami. Ogień otworzono na maksymalnym zasięgu dział wynoszącym 11 km. W tym czasie okręty niemieckie znajdowały się jeszcze zdecydowanie poza zasięgiem ognia, mimo to udało się trafić rykoszetem krążownik pancerny SMS "GNEISENAU" w komin. Pocisk 305 mm po odbiciu się od powierzchni morza uderzył w niemiecki okręt, nie czyniąc mu większej szkody. Jednakże z racji ognia prowadzonego przez HMS "CANOPUS" oraz dlatego, iż zauważono dymy brytyjskich krążowników liniowych admirał von Spee zdecydował się zaniechać planowanego ataku na znajdujące się w porcie stacje bunkrowe i radio. Odwrót niemieckich okrętów umożliwił Brytyjczykom podniesienie pary w krążownikach liniowych i ruszenie w pościg za niemiecką eskadrą. Ostatecznie brytyjskie okręty wygrały bitwę niszcząc niemiecki zespół, jednakże sam HMS "CANOPUS" nie wziął udziału w bitwie pozostając w bazie z racji swojej niewielkiej prędkości. |
| 18.12.1914 | Okręt opuścił Falklandy i udał się do Abrolhos Rocks aby dalej pełnić służbę w składzie South America Station. |
| 02.1915 | Okręt został przeniesiony na Morze Śródziemne, gdzie rozpoczął przygotowania do kampanii dardanelskiej. |
| 02.03.1915 | Okręt wziął udział w drugim ataku na forty tureckie strzegące wejścia do cieśnin. Okręt doznał niewielkich uszkodzeń od ognia tureckich armat - m.in. uszkodzeniu uległ maszt i tylny komin, oraz część nadbudówek. |
| 04.03.1915 | Podczas trzeciego lądowania brał udział w demonstracji siły u wybrzeży Aegean. |
| 08.03.1915 | Pancernik osłaniał ostrzał fortów prowadzony przez pancernik HMS "QUEEN ELIZABETH". |
| 10.03.1915 - 12.03.1915 | Okręt osłaniał trałowce podczas akcji rozminowania niedaleko Kephes. |
| 18.03.1915 | Pancernik brał udział w potężnym bombardowaniu któremu poddane zostały forty w Narrow. Po zakończeniu bombardowania pancernik wraz z lekkim krążownikiem HMS "TALBOT" eskortowały uszkodzony krążownik liniowy HMS "INFLEXIBLE" do Mudros na Malcie, gdzie miał zostać poddany naprawom. Krążownik liniowy był holowany przez HMS "CANOPUS" rufą do przodu. Po wykonaniu zadania okręt eskortował konwój z wojskiem podążający z Egiptu. |
| 04.1915 | Po powrocie do Dardaneli okręt stał się częścią zespołu blokującego Smyrna. |
| 25.04.1915 | W trakcie lądowania alianckich oddziałów pancernik osłaniał dywersyjne lądowanie pod Bulair, które miało odciągnąć uwagę od głównego miejsca lądowania. |
| 23.05.1915 | Kiedy pancernik HMS "ALBION" utknął w nocy z 22 na 23 maja na mieliźnie i pod ciężkim ogniem, to właśnie HMS "CANOPUS" ściągnął pechowego bliźniaka z mielizny. |
| 05.1915 - 06.1915 | Okręt został poddany naprawom i remontowi na Malcie. |
| 01.1916 - 04.1916 | Po wycofaniu okrętów spod Dardaneli okręt został przydzielony do Eastern Mediterranean Squadron. |
| 22.04.1916 - 04.1916 | Okręt wrócił do Plymouth po zakończeniu służby na Morzu Śródziemnym. Został wycofany ze służby czynnej i przydzielono mu funkcję okrętu pomocniczego dla załóg okrętów sił przeciwpodwodnych. |
| 04.1916 | Okręt został poddany przeglądowi i remontowi w Chatham. Do końca roku zmieniono uzbrojenie okrętu likwidując 8 dział 152 mm z pokładu głównego i dodając 4 działa 152 mm na pokładzie górnym. |
| 1917 | Zdemontowano również część dział 12-funtowych oraz 3-funtowych, zastępując je nieznaną liczbą lekkich dział przeciwlotniczych. |
| 02.1918 | Okręt objął funkcję okrętu kwaterunkowego. |
| 04.1919 | Okręt został umieszczony na liście okrętów przeznaczonych na sprzedaż w Chatham. |
| 18.02.1920 | Okręt został sprzedany na złom. |
| 26.02.1920 | Okręt przybył do Dover i rozpoczął się proces utylizacji. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 05.12.1899 - 11.1900 | Captain Wilmot Hawkesworth Fawkes |
| 09.11.1900 - 12.12.1902 | Captain Harry Seawell Frank Niblett |
| 01.12.1902 (?) - 24.04.1903 | Captain Philip Francis Tillard |
| 18.07.1904 - 08.05.1905 | Captain Edward SStafford Fitzherbert (z przerwą między sierpniem 1904 a styczniem 1905 r.) |
| 09.05.1905 - 08.1905 | Captain Frederic William Fisher |
| 14.08.1906 - 04.1907 | Captain Douglas Austin Gamble |
| 30.04.1907 - 01.02.1908 | Captain Godfrey Harry Brydges Mundy |
| 01.02.1908 - 03.1909 | Captain William Oswald Story |
| 19.03.1909 - 12.1909 | Captain Francis G. Eyre |
| 12.1909 - 15.02.1910 | Commander Thomas E. Wardle (tymczasowo) |
| 15.02.1910 - 02.08.1910 | Commander Francis G. St. John |
| 02.08.1910 - 17.01.1911 | Commander Tristan Dannreuther |
| 07.1914 | Captain Sydney S. Hall (test mobilizacji) |
| 03.08.1914 - 05.05.1916 | Captain Heathcoat S. Grant |
| 28.05.1917 | Captain (emerytowany) Edgar G. H. Gamble |
HMS Glory
| 01.12.1896 | Położenie stępki okrętu w stoczni Cammel Laird, Birkenhead. |
| 11.03.1899 | Wodowanie okrętu. |
| 10.1900 | Ukończenie budowy. Koszt wyniósł 780 000 funtów. |
| 01.11.1900 | Wcielenie okrętu do służby z przeznaczeniem do służby w China Station. |
| 24.11.1900 | Okręt opuścił Wielką Brytanię i udał się na miejsce pełnienia służby. |
| 17.04.1901 | Już po dotarciu na miejsce okręt zderzył się z pancernikiem HMS "CENTURION" podczas sztormu. Do zderzenia doszło w porcie w Hongkongu. HMS "GLORY" nie doznał żadnych uszkodzeń. |
| 06.1901 | Na pancerniku podniósł swoją flagę szef sztabu China Station, Vice-Admiral Sir Cyprian Bridge. |
| 1901 - 1902 | Okręt został poddany remontowi i drobnej modernizacji w Hongkongu. |
| 22.07.1905 | Po podpisaniu traktatu pomiędzy Wielką Brytanią a Japonią dotyczącą redukcji sił brytyjskich na wodach Dalekiego Wschodu, ciężkie okręty opuściły China Station i wróciły do Anglii. 22 lipca HMS "GLORY" opuścił Hongkong. |
| 02.10.1905 | Po powrocie do kraju okręt został czasowo wycofany ze służby w Portsmouth. |
| 24.10.1905 | Okręt ponownie został wcielony do służby, tym razem w składzie Channel Fleet. |
| 31.01.1906 | Okręt został przeniesiony do Portsmouth Reserve Division. |
| 01.1907 | Portsmouth Reserve Division został przemianowany na Portsmouth Division w składzie Home Fleet. |
| 03.1907 - 09.1907 | Okręt został poddany modernizacji i remontowi w Portsmouth. Podczas modernizacji zamontowano urządzenia kontroli ognia, wentylację magazynów oraz wyremontowano maszynownie i kotły. |
| 18.09.1907 | Po zakończeniu remontu okręt został ponownie wcielony do służby w Portsmouth, z przeznaczeniem na Morze Śródziemne. |
| 20.04.1909 | Okręt zakończył służbę na Morzu Śródziemnym i został wcielony do składu 4th Division, Home Fleet z zalążkiem załogi. Okręt stacjonował w Nore. |
| 05.1912 | Okręt został wcielony do 3rd Fleet, z miejscem stacjonowania w Nore. |
| 04.1913 | Okręt został przetransferowany do Portsmouth. |
| 08.1914 | W momencie wybuchu I wojny światowej pancernik został przydzielony do 8th Battle Squadron w składzie Channel Fleet z miejscem bazowania w Devonport. |
| 05.08.1914 | Okręt został przekierowany do Halifaksu w Nowej Szkocji, Kanada. Miał tam pełnić służbę strażniczą oraz wspierać krążowniki należące do North America and West Indies Station. Pełnił funkcję okrętu flagowego. |
| 10.1914 | Okręt eskortował konwój z wojskiem kanadyjskim udający się do Europy. |
| 05.1915 | Okręt został przetransferowany na Morze Śródziemne. Miał wziąć udział w kampanii dardanelskiej. |
| 06.1915 | Okręt przybył w rejon operacji. |
| 04.01.1916 | Okręt został przydzielony do Suez Canal Patrol. |
| 04.1916 - 07.1916 | Okręt wrócił do Wielkiej Brytanii i został poddany remontowi i drobnej modernizacji w Portsmouth. |
| 01.08.1916 | Okręt został ponownie wcielony do służby po remoncie i został skierowany do Archangielska, gdzie dołączył do British North Russia Squadron. Pełnił tam funkcję okrętu flagowego, zaś jego zadaniem była osłona konwojów z zaopatrzeniem dla armii rosyjskiej. |
| 09.1919 | Okręt wrócił do Wielkiej Brytanii. |
| 01.11.1919 | Okręt został wycofany ze służby i przekazany do oceny stanu technicznego w Sheerness. Dokonano również jego niewielkiej przebudowy. |
| 04.1920 | Pancernik został przemianowany na HMS "CRESCENT". |
| 01.05.1920 | Został skierowany do Rosyth, gdzie pełnił funkcję pływającego magazynu. |
| 17.09.1921 | Okręt został umieszczony na liście okrętów do sprzedaży. |
| 19.12.1922 | Okręt został sprzedany na złom. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 01.11.1900 - 04.1901 | Captain Frederick Samuel Inglefield |
| 24.04.1901 - 02.1904 | Captain Arthur W. Carter |
| 29.02.1904 - 16.10.1905 | Captain Walter George Stopford (kapitan flagowy) |
| 14.10.1905 (?) - 05.03.1907 | Captain Ernest Charles Thomas Troubridge |
| 05.03.1907 - 09.1908 | Captain Robert Stewart Phipps Hornby |
| 08.09.1908 - 29.03.1909 | Captain William C. Pakenham |
| 29.03.1909 - 20.04.1909 | Captain Edmund R. Pears (tymczasowo) |
| 11.05.1909 - 1910 | Commander Norman L. Stanley |
| 24.06.1910 - 06.09.1910 | Captain Marcus R. Hill (na czas manewrów) |
| 06.09.1910 - 31.07.1912 | Captain Francis William Kennedy |
| 31.07.1912 - 05.12.1912 | Captain Edward B. Kiddle |
| 05.12.1912 - 15.04.1913 | Captain Guy Lutley Sclater |
| 01.08.1914 - 16.03.1916 | Captain Charles F. Corbett |
| 16.03.1916 - 04.1916 | Captain William F. Blunt |
| 20.07.1916 - 01.1918 | Captain Robert W. Glennie |
| 01.1918 - 30.10.1918 | Captain John Lewis Pearson (Chief of Staff, Rear Admiral, Murmańsk) |
| 30.10.1918 - 15.03.1919 | Captain Geoffrey Hopwood (Chief of Staff) |
| 15.03.1919 | Captain John F. Warton |
| 09.04.1919 - 29.03.1921 | Captain John E. Cameron (?) |
HMS Goliath
| 04.01.1897 | Położono stępkę okrętu w Chatham Dockyard. |
| 23.03.1898 | Wodowanie okrętu. |
| 03.1900 | Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 920 806 funtów. |
| 27.03.1900 | Wcielenie okrętu do służby z przeznaczeniem na China Station. |
| 09.1901 - 04.1902 | Okręt został poddany remontowi i modernizacji w Hongkongu. |
| 07.1903 | Okręt zakończył służbę w China Station i udał się do Wielkiej Brytanii. |
| 09.10.1903 | Okręt został czasowo przeniesiony do rezerwy w Chatham Dockyard. |
| 01.1904 - 06.1904 | Okręt został poddany remontowi w Palmers, Tyne. Po zakończeniu manewrów pod koniec roku okręt wziął udział w manewrach floty. |
| 09.05.1905 | Okręt został przydzielony do służby w China Station gdzie miał zluzować swojego bliźniaka HMS "OCEAN". |
| 06.1905 | Okręt po dotarciu do Colombo został zawrócony z powrotem. Zmiana decyzji była wynikiem porozumienia pomiędzy Japonią a Wielką Brytanią ograniczającym obecność dużych okrętów Royal Navy na wodach China Station. Okręt po podjęciu decyzji o powrocie został przydzielony do służby na obszarze Morza Śródziemnego. |
| 01.1906 | Został zmieniony przydział okrętu - dołączył do Channel Fleet. |
| 15.03.1907 | Okręt został przydzielony do Portsmouth Division w składzie Home Fleet. |
| 08.1907 - 02.1908 | Okręt przeszedł remont maszyn i kotłów w Portsmouth. |
| 04.02.1908 | Okręt został ponownie wcielony do służby po remoncie i przydzielony na Morze Śródziemne. Podczas rejsu na Maltę jeden z wałów napędowych uległ pęknięciu, co spowodowało czteromiesięczny pobyt w doku w celu naprawy awarii. |
| 20.04.1909 | Okręt powrócił do Wielkiej Brytanii i został czasowo zdjęty ze służby w Portsmouth. |
| 22.04.1909 | Okręt ponownie został wcielony do służby w składzie 4th Division, Home Fleet w Nore. |
| 1910 - 1911 | Okręt przeszedł remont i modernizację w Chatham. Po remoncie wysłano go do Sheerness. |
| 1913 | Pancernik zostaje przydzielony do 3rd Fleet, Pembroke Reserve w Pembroke Dock w Walii. |
| 08.1914 | Po wybuchu I wojny światowej okręt został przywrócony do czynnej służby i dostał przydział do 8th Battle Squadron, Channel Fleet. Miejsce stacjonowania w Devonport. Wkrótce został wysłany do Loch Ewe, gdzie miał pełnić służbę strażniczą na kotwicowisku Grand Fleet. |
| 25.08.1914 | Okręt osłaniał lądowanie żołnierzy Plymouth Marine Battalion w Ostendzie, w Belgii. |
| 20.09.1914 | Okręt został przydzielony do East Indies Station. Miał osłaniać konwoje i wspierać siły lekkie operujące na Środkowym Wschodzie. |
| 10.1914 | Okręt osłaniał konwoje wojsk indyjskich, oraz patrolował Zatokę Perską oraz wybrzeża Niemieckiej Afryki Wschodniej. |
| 11.1914 | Okręt był częścią blokady niemieckiego krążownika SMS "KÖNIGSBERG" w Rufiji River. |
| 28.11.1914 | Okręt wziął udział w bombardowaniu Dar es Salaam. |
| 30.11.1914 | Kolejne bombardowanie Dar es Salaam. |
| 12.1914 - 02.1915 | Okręt przeszedł remont w Simonstown, w Południowej Afryce. |
| 02.1915 - 03.1915 | Po zakończeniu remontu okręt przejął funkcję okrętu flagowego Vice Admiral King Hall'a, wrócił do blokady niemieckiego krążownika SMS "KÖNIGSBERG" w Rufiji River. |
| 25.03.1915 | Okręt został przydzielony do sił wydzielonych do kampanii dardanelskiej. |
| 01.04.1915 | Okręt przekazał flagę admiralską na krążownik HMS "HYACINTH" i wypłynął w kierunku Dardaneli. |
| 25.04.1915 | Pancernik stanowił część sił alianckich wspierających lądowanie na plażach X i Y w Cape Helles. Okręt odniósł niewielkie uszkodzenia od ognia tureckich baterii. Tego same dnia wspierał własne oddziały podczas pierwszej bitwy pod Krithia. |
| 26.04.1915 | Okręt osłaniał ewakuację sił alianckich. |
| 02.05.1915 | Okręt ponownie odniósł uszkodzenia od ognia tureckich baterii nabrzeżnych. |
| 12.05.1915 - 13.05.1915 |
W nocy z 12 na 13 maja okręt kotwiczył w Morto Bay w Cape Helles wraz z pancernikiem HMS "CORNWALLIS". Okręty były osłaniane przez 5 niszczycieli. Około godziny 1.00 w nocy, przy mglistej pogodzie turecki torpedowiec "MUAVENET-I MILLIYE" z mieszaną, niemiecko - turecką załogą wymanewrował będące w osłonie pancerników niszczyciele HMS "BEAGLE" i HMS "BULLDOG" i zbliżył się do miejsca kotwiczenia brytyjskich ciężkich okrętów. Turecki okręt wystrzelił dwie torpedy, które trafiły HMS "GOLIATH" prawie równocześnie - jedna na wysokości dziobowej wieży działowej, druga na wysokości pierwszego komina. Torpedy wywołały masywną eksplozję i okręt prawie natychmiast zaczął przewracać się na burtę. W chwilę później w okręt trafiła trzecia torpeda - tym razem na wysokości rufowej wieży artylerii głównej. Okręt w krótkim czasie przewrócił się dnem do góry, zabierając ze sobą 570 ludzi załogi, wliczając w tą liczbę swojego dowódcę Captain'a Thomas'a Lawrie Shelford'a. Pomimo tego, iż po eksplozji pierwszej torpedy turecki torpedowiec został natychmiast zauważony udało mu się uciec bez szwanku. Jego dowódca, Captain Ahmet Saffet Bey został awansowany do stopnia Major, natomiast niemiecki dowódca okrętu, Kapitänleutnant Rudolph Firle został odznaczony Żelaznym Krzyżem I Klasy oraz kilkoma odznaczeniami tureckimi i austro - węgierskimi. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 27.03.1900 - 11.07.1902 | Captain Lewis Edmund Wintz |
| 11.07.1902 - 08.10.1903 | Captain Frank H. Henderson |
| 18.07.1904 - 18.08.1904 | Captain Edmond J. W. Slade (na czas manewrów) |
| 03.01.1905 - 03.1905 | Captain John Casement |
| 07.03.1905 - 05.1905 | Captain Hugh P. Williams |
| 09.05.1905 - 10.1906 | Captain Henry Coare Kingsford |
| 01.10.1906 - 03.12.1907 | Captain Robert Hathorn Johnston Stewart |
| 04.12.1907 - 20.04.1909 | Captain Francis S. Miller |
| 10.06.1909 | Captain Edward Buxton Kiddle (?) |
| 24.06.1910 | Captain Frederick L. Field (?) |
| 08.05.1913 - 13.05.1913 | Captain Thomas Lawrie Shelford (zginął wraz z okrętem) |
HMS Ocean
| 15.12.1897 | Położono stępkę okrętu w Devonport Dockyard. |
| 05.07.1898 | Wodowanie okrętu. |
| 02.1900 | Ukończenie budowy okrętu. HMS "OCEAN" był pierwszym dużym okrętem pancernym zbudowanym w stoczni Devonport. Koszt budowy wyniósł 938 578 funtów. |
| 20.02.1900 | Okręt został wcielony do służby w Devonport z przeznaczeniem na Morze Śródziemne. |
| 20.02.1900 - 01.1901 | Okręt pełnił służbę na Morzu Śródziemnym. |
| 01.1901 | Pancernik został wysłany do służby na wodach China Station, w związku z powstaniem Bokserów. |
| 09.1902 | Okręt odniósł uszkodzenia w trakcie tajfunu. |
| 09.1902 - 1903 | W celu naprawy uszkodzeń okręt został skierowany do stoczni, przy okazji przeprowadzono na nim modernizację. |
| 07.06.1905 | Po zawarciu porozumienia pomiędzy Wielką Brytanią a Japonią dotyczącego ograniczenia obecności brytyjskich ciężkich okrętów na Dalekim Wschodzie pancerniki HMS "OCEAN" i HMS "CENTURION" opuściły Hongkong i udały się w rejs do domu. Po drodze zawinęły do Singapuru, gdzie spotkały się z HMS "ALBION" i HMS "VENGEANCE". |
| 20.06.1905 | Wszystkie cztery pancerniki opuściły Singapur i ruszyły w drogę do portów macierzystych. |
| 02.08.1905 | Zespół pancerników dociera do Plymouth. Po dotarciu na miejsce HMS "OCEAN" został przeniesiony do rezerwy w Chatham Dockyard. Na okręcie został przeprowadzony remont. |
| 02.01.1906 | Okręt wrócił do czynnej służby w składzie Channel Fleet. |
| 01.1907 - 03.1907 | Okręt przeszedł modernizację oraz rewitalizację w Chatham. |
| 04.1908 - 06.1908 | Kolejny pobyt w doku w Chatham. |
| 02.06.1908 | Okręt został oddelegowany do służby na Morzu Śródziemnym. |
| 1908 - 1909 | Na przełomie tych lat okręt został poddany remontowi i modernizacji na Malcie. W jego trakcie zamontowano na okręcie instrumenty kontroli ognia. |
| 16.02.1910 | Okręt po powrocie do ojczyzny został przydzielony do 4th Division Home Fleet. |
| 1910 | Remont w Chatham. |
| 1911 - 1912 | Kolejny remont. |
| 1913 - 1914 | Okręt stacjonował w Pembroke Dock w Walii, w składzie 3rd Fleet. |
| 14.08.1914 | Okręt został przydzielony do 8th Battle Squadron, Channel Fleet. |
| 21.08.1914 | Okręt zostaje oddelegowany do Queenstown w Irlandii, gdzie miał pełnić służbę jako okręt strażniczy oraz wspomagać w razie potrzeby stacjonujące tam krążowniki. |
| 09.1914 | Okręt został skierowany do Cape Verde na Wyspach Kanaryjskich, gdzie miał zmienić swojego bliźniaka HMS "ALBION". Jednakże kiedy okręt był już w trasie jego zadanie został zmienione na służbę konwojową w East India Station, gdzie miał wspierać działające tam krążowniki. |
| 10.1914 | Okręt brał udział w eskorcie konwoju z wojskiem, z Indii do Bahrajnu. |
| 10.1914 - 12.1914 | Pancernik pełnił rolę okrętu flagowego dla eskadry okrętów działających w Zatoce Perskiej przeciwko Basrze. |
| 12.1914 | Okręt został skierowany do Suezu w Egipcie, gdzie miał ochraniać Kanał Sueski. |
| 29.12.1914 - 15.01.1915 | Okręt zakotwiczył w pobliżu południowego ujścia kanału i pozostał tam w charakterze okrętu strażniczego. |
| 15.01.1915 | Okręt udał się w kierunku północnego wejścia do kanału, gdzie dalej pełnił służbę strażniczą. |
| 3-4.02.1915 | Pancernik brał udział w odparciu ataku tureckich wojsk na kanał. |
| 02.1915 | Pod koniec miesiąca okręt został przeniesiony w okolicę Dardaneli, gdzie miał wziąć udział w planowanej operacji przeciwko Turkom. |
| 01.03.1915 | Pancernik był jednym z okrętów ostrzeliwujących forty tureckie przy wejściu do cieśniny, otrzymał kilka niegroźnych trafień. |
| 04.03.1915 | Okręt wspierał swymi działami lądowanie pod Sedd el Bahr. |
| 18.03.1915 |
Okręt brał udział w ataku na forty Narrows. Kiedy pancernik HMS "IRRESISTIBLE" został wyłączony z akcji na minie w zatoce Erenkui, HMS "OCEAN" został skierowany do pomocy przy holowaniu. Podczas próby holowania HMS "OCEAN" osiadł na mieliźnie, na szczęście udało się ściągnąć pancernik z piaszczystej łachy. Jednakże w związku z niskim poziomem wody, przechyłem uszkodzonego pancernika HMS "IRRESISTIBLE" oraz prowadzonym przez cały czas ciężkim ostrzałem z pozycji tureckich zdecydowano się o zaniechaniu akcji ratowniczej. HMS "OCEAN" podjął resztę załogi z uszkodzonego pancernika pozostawiając tonący HMS "IRRESISTIBLE" własnemu losowi. Podczas odchodzenia na bezpieczniejszą pozycję HMS "OCEAN" około godz. 19.00 sam wpadł na minę. Jego prawoburtowe magazyny węglowe i przejścia uległy zalaniu, ster zaciął się w położeniu maksymalnym na sterburtę zaś przechył szybko wyniósł 15º na sterbutrę. Stopniowo uległa zalaniu prawobutrowa maszynownia, zaś próby naprawy steru zakończyły się niepowodzeniem z powodu silnego ognia z brzegu (pancernik zaczął otrzymywać kolejne trafienia). Podjęto decyzję o ewakuacji załogi, około 19.30 niszczyciele podjęły całą załogę - straty w ludziach były niewielkie. Dryfujący, płonący od ostrzału pancernik zatonął w zatoce Morto Bay około godziny 22.30. Kiedy niszczyciel "JED" późnym wieczorem tego samego dnia wszedł do zatoki z zadaniem dobicia pancerników tak aby nie wpadły w ręce Turków, nie odnalazł już obu jednostek. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 20.02.1900 - 08.1901 | Captain Assheton Gore Curzon-Howe |
| 29.08.1901 - 01.04.1903 | Captain Richard W. White |
| 01.04.1903 - 02.1904 | Captain Randolph Frank Ollive Foote |
| 23.02.1904 - 31.08.1905 | Captain Thomas Young Greet |
| 01.09.1905 - 01.1908 | Captain Charles H. Dundas of Dundas |
| 25.01.1908 - 15.02.1910 | Captain Francis W. Kennedy |
| 08.08.1911 - 11.01.1913 | Captain Bertram S. Thesiger (?) |
| 14.04.1914 | Commander Arthur B. Hughes |
| 01.08.1914 - 18.03.1915 | Captain Arthur Hayes-Sadler (stracił okręt) |
HMS Vengeance
| 23.08.1898 | Położono stępkę okrętu w stoczni Vickers, w Barrow-in-Furness. |
| 25.07.1899 | Wodowanie okrętu. |
| 04.1902 | Ukończenie budowy okrętu. Zostało ono opóźnione z powodu uszkodzenia doku. Był pierwszym brytyjskim pancernikiem zbudowanym, wyposażonym i uzbrojonym w jednej firmie. Koszt budowy wyniósł 891 417 funtów. |
| 08.04.1902 | Okręt został wcielony do służby w Portsmouth z przeznaczeniem na Morze Śródziemne. |
| 07.1903 | Okręt zostaje skierowany z Morza Śródziemnego do China Station, gdzie miał wymienić swojego bliźniaka HMS "GOLIATH". |
| 1903 - 1904 | Pancernik został poddany remontowi i drobnej modernizacji w Hongkongu. |
| 01.06.1905 | Po zawarciu porozumienia pomiędzy Wielką Brytanią a Japonią dotyczącego ograniczenia obecności brytyjskich ciężkich okrętów na Dalekim Wschodzie pancerniki HMS "VENGEANCE" dostał rozkaz powrotu do Anglii i udał się najpierw do Singapuru, gdzie wraz ze swoim bliźniakiem HMS "ALBION" miał oczekiwać na pancerniki HMS "OCEAN" i HMS "CENTURION". |
| 20.06.1905 | Wszystkie cztery pancerniki opuściły Singapur i ruszyły w drogę do portów macierzystych. |
| 02.08.1905 | Zespół pancerników dociera do Plymouth. |
| 23.08.1905 | Okręt zostaje przeniesiony do Devonport Reserve. |
| 09.1905 - 05.1906 | Pancernik został poddany remontowi. M.in. gruntownie naprawiono jego maszyny napędowe. |
| 15.05.1906 | Okręt został ponownie wcielony do służby czynnej i przydzielony do Channel Fleet. |
| 06.05.1908 | Okręt został przeniesiony do Home Fleet. |
| 13.06.1908 | Pancernik został uszkodzony w kolizji ze statkiem handlowym SS "BEGORE HEAD" w Portsmouth. |
| 02.1909 | Okręt został przydzielony do Nore Division, Home Fleet z miejscem stacjonowania w Nore. |
| 28.02.1909 | Okręt osiadł na mieliźnie w Thames Estuary, szczęśliwie nie odnosząc żadnych uszkodzeń. |
| 04.1909 | Okręt został przydzielony do szkoły artylerii przy Chatham Dockyard, gdzie pełnił rolę szkoleniową. |
| 29.11.1910 | Po raz kolejny okręt ulega kolizji. Tym razem w gęstej mgle zderzył się ze statkiem handlowym SS "BITER", uszkadzając sieci przeciwtorpedowe i naruszając jedną z burt. |
| 01.1911 | Okręt po naprawach został przydzielony do 6th Battle Squadron z miejscem bazowania w Portland. |
| 01.1913 | Pancernik objął funkcję artyleryjskiego okrętu treningowego w Nore. |
| 08.1914 | W momencie wybuchu I wojny światowej okręt został przydzielony do 8th Battle Squadron, Channel Fleet z zadaniem patrolowania Kanału La Manche i Atlantyku. |
| 15.08.1914 | Okręt został przydzielony do 7th Battle Squadron, gdzie zastąpił w roli okrętu flagowego pancernik HMS "PRINCE GEORGE". |
| 25.08.1914 | Pancernik osłaniał lądowanie Plymouth Marine Battalion w Ostendzie, w Belgii. |
| 11.1914 | Okręt został przetransferowany do Zachodniej Afryki gdzie miał wziąć udział w operacjach przeciwko niemieckiemu Kamerunowi. Później został przeniesiony do Egiptu, gdzie zluzował krążowniki pancerne HMS "BLACK PRINCE" i HMS "WARRIOR" w służbie strażniczej w Aleksandrii. Kolejnym przydziałem było Cape Verde na Wyspach Kanaryjskich, gdzie zluzował swojego bliźniaka HMS "ALBION" w służbie strażniczej w Saint Vincent. |
| 22.01.1915 | Tego dnia okręt został wytypowany do udziału w operacji dardanelskiej. Skierował się więc w rejon zgrupowania, po drodze zatrzymując się w Gibraltarze, gdzie na jego pokład wszedł Admiral John de Robeck. HMS "VENGEANCE" stał się z tym momentem drugim okrętem flagowym (zastępcy d-cy) eskadry wytypowanej do wykonania zadania w Dardanelach. |
| 02.1915 | Okręt dociera w rejon operacji. |
| 18.02.1915 - 19.02.1915 | Pancernik uczestniczy w początkowym bombardowaniu zewnętrznych fortyfikacji tureckich przy wejściu do cieśniny. Odniósł lekkie uszkodzenia omasztowania od ostrzału tureckiego. |
| 18.03.1915 | Okręt wziął udział w głównym ataku na forty Narrows. |
| 25.04.1915 | Pancernik wspierał oddziały lądujące na Cape Helles w zatoce Morto Bay. |
| 19.05.1915 | Okręt wspierał oddziały sprzymierzonych podczas tureckiego kontrataku na Anzac Cove. |
| 25.05.1915 | Okręt był bez powodzenia atakowany przez nieprzyjacielski okręt podwodny. |
| 07.1915 | Na okręcie uległy uszkodzeniu kotły. W związku z tym nie mógł kontynuować operacji bojowych i został skierowany do Anglii na remont. |
| 07.1915 - 12.1915 | Po dotarciu do Devonport na okręcie przeprowadzono remont i modernizację. |
| 30.12.1915 | W grudniu okręt został ponownie wcielony do służby i pod koniec roku opuścił Anglię i skierował się w rejon The Cape i Wschodniej Afryki. |
| 1916 | Po dotarciu na miejsce pancernik wspierał lądowanie oddziałów alianckich w Dar es Salaam. |
| 02.1917 | Okręt wrócił do Wielkiej Brytanii i został zdjęty z czynnej służby. |
| 02.1917 - 02.1918 | Okręt został poddany remontowi i modernizacji. |
| 02.1918 - 04.1918 | Okręt wziął udział w serii eksperymentów artyleryjskich i wyposażenia do prowadzenia ognia. |
| 04.1918 | Po zakończeniu eksperymentów okręt został częściowo rozbrojony. Cztery działa 152 mm zostały zdjęte całkowicie, natomiast cztery zostały zdemontowane z kazamat i zamontowane na pokładzie za osłonami. |
| 05.1918 | Okrętowi została przydzielona funkcja okrętu amunicyjnego. |
| 09.07.1920 | Okręt został umieszczony na liście okrętów do sprzedania w Devonport. |
| 01.12.1921 | Okręt został sprzedany na złom. |
| 27.12.1921 | Okręt opuścił Devonport na holu, udając się do Dover. |
| 29.12.1921 | Lina łącząca stary pancernik z holownikiem uległa zerwaniu i okręt wpadł w niekontrolowany dryf. Został odnaleziony przez francuski holownik i przeprowadzony do Cherbourga we Francji. |
| 09.01.1922 | Okręt ostatecznie dociera do Dover i rozpoczyna się jego utylizacja. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 08.04.1902 - 04.04.1905 | Captain Leslie Creery Stuart |
| 04.1905 - 08.1905 | Captain Charles H. Adair |
| 02.08.1905 - 14.03.1907 | Captain Harry Campbell Reynolds |
| 12.03.1907 (?) - 12.09.1908 | Captain Charles Eustace Anson |
| 12.09.1908 - 27.11.1908 | Captain William E. Goodenough |
| 27.11.1908 - 24.03.1909 | Captain Bentinck John Davies Yelverton |
| 22.04.1909 | Commander Edward G. W. Davy |
| 24.06.1910 - 05.08.1910 | Captain Ernest H. Grafton (na czas manewrów) |
| 11.07.1911 - 24.08.1912 | Commander Alan C. Bruce |
| 09.01.1913 - 01.05.1914 | Captain Herbert Algernon Adam |
| 05.1914 - 08.1914 | Captain Alexander V. Campbell |
| 15.08.1914 - 12.1915 | Captain Bertram H. Smith |
| 08.12.1915 - 03.1917 | Captain Adolphus H. Williamson |
Galeria |
Źródła:
- Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing.
- Chesneau, Roger; Kolesnik, Eugene M., eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Wikipedia, oraz inne strony internetowe.
