Formidable (1898)

Pancernik HMS FormidableOkręty typu "FORMIDABLE"" były pancernikami I klasy zaprojektowanymi przez Sir Williama White'a na wzór okrętów typu "CANOPUS", były jednak większe i lepiej opancerzone. Przy ich budowie również zastosowano stal Krupp'a.
Flaga Wielkiej BrytaniiKraj: Wielka Brytania
klasa: pancernik - predrednot I klasy

Specyfikacja

Nazwa okrętu Stocznia Położenie stępki Wodowanie Ukończenie budowy Los okrętu
FORMIDABLE Portsmouth DYd 21.03.1898 17.11.1898 ?.09.1901 Zatopiony przez okręt podwodny "U 24" 01.01.1915 r. w okolicy Portland
IRRESISTIBLE Chatham DYd 11.04.1898 15.12.1898 ?.02.1902 Zatopiony na minie 18.03.1915 r. w cieśninie Dardaneli
IMPLACABLE Devonport DYd 13.07.1898 11.03.1899 ?.09.1900 Sprzedany na złom w 1921 r.

Dane taktyczno-techniczne

Wymiary:

Wyporność 14 480 ts - 14 720 ts
Wyporność pełna 15 805 ts - 15 930 ts
Długość między pionami 121,92 m (400 ft)
Długość linii wodnej 125,27 m (411 ft)
Długość całkowita 131,60 m (431 ft 9 in)
Szerokość 22,86 m (75 ft)
Zanurzenie 7,90 m (25 ft 11 in)


Napęd:

Maszyny Dwie 3-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszonych potrójnego rozprężania, 20 kotłów wodnorurkowych Belleville, 2 śruby
Moc 15 511 ihp (HMS "IRRESISTIBLE": 15 603 ihp; HMS "IMPLACABLE": 15,262 ihp)
Prędkość 18,13 węzła (HMS "IRRESISTIBLE": 18,2 węzła; HMS "IMPLACABLE":18,22 węzła)
Paliwo 2000 ts węgla
Zasięg 5100 mil morskich przy prędkości 10 węzłów


Opancerzenie:

Pas burtowy 229 mm (9 in)
Barbety 305 mm (12 in)
Przegrody 305 mm - 229 mm (12 in - 9 in)
Kazamaty 152 mm (6 in)
Cytadela działowa 254 mm - 203 mm (10 in - 8 in)
Stanowisko dowodzenia 356 mm (14 in)
Pokład 76 mm - 25 mm (3 in - 1 in)


Uzbrojenie:

Początkowe 4 działa 305 mm (12 in)/40 Mk. IX RBL (2x2); 12 dział 152 mm (6 in)/45 QF Mk. VII (12x1); 16 dział 12-funtowych (12 pdr) QF (16x1); 6 dział 3-funtowych (3 pdr) QF (6x1); 4 wyrzutnie torped 457 mm (18 in)
Modernizacja w trakcie I wojny światowej 4 działa 305 mm (12 in)/40 Mk. IX RBL (2x2); 8 dział 152 mm (6 in)/45 QF Mk. VII (12x1); 8 dział 12-funtowych (12 pdr) QF (16x1); 6 dział 3-funtowych (3 pdr) QF (6x1); 4 wyrzutnie torped 457 mm (18 in)


Ludzie:

Załoga 780 oficerów i marynarzy

Projekt

Prace projektowe nad okrętami które ostatecznie stały się typem "FORMIDABLE", rozpoczęły się od spotkania Rady Admiralicji w dniu 3 maja 1897 r., na którym omówiono ogólne parametry nowych jednostek. Zarząd doszedł do wniosku, że powtórzenie typu "CANOPUS" nie byłoby wykonalnym rozwiązaniem, ponieważ Cesarska Marynarka Wojenna Japonii zaczęła budować większe pancerniki o wyporności 15 000 ton, a okręty typu "CANOPUS" były zbyt małe, aby przenosić nowe działa 12-calowe (305 mm) działa Mk IX o długości 40 kalibrów, które były znacznie cięższe niż krótsze 35-kalibrowe 12-calowe działa BL Mk VIII. Zespół projektowy ustalił, że możliwe jest zbudowanie nowego okrętu, który łączyłby innowacje typu "CANOPUS", a mianowicie pancerz Krupp'a oraz ulepszone silniki i kotły wodnorurkowe na większym kadłubie, takim jak we zbudowanych wcześniej pancernikach typu "MAJESTIC", bez znacznego zwiększania wyporności i utrzymując taką samą prędkość jak przy typie "CANOPUS".

Dyrektor ds. Konstrukcji Marynarki Wojennej (Director of Naval Construction), William Henry White, przedstawił dwie opcje projektowe, obie oparte o zmodyfikowane plany podstawowej formy typu "MAJESTIC". Oba warianty miały główną baterię składającą się z czterech 12-calowych dział, pancerz pasa o grubości 8 cali (203 mm) i maksymalną prędkość 18 węzłów. Główną różnicą między projektami była liczba dział dodatkowych. Pierwszy wariant miał dwanaście, natomiast drugi wariant czternaście dział 6-calowych (152 mm).. Różnica w wyporności wynosiła zaledwie 200 ton, przy 14 500 ton dla wariantu z 12 działami i 14 700 ton dla drugiego. White preferował wersję z 14 działami, chociaż Zarząd był zgodny co do tego, że wystarczyło dwanaście dział, ponieważ dwa dodatkowe działa zwiększyłyby ciasnotę na górnym pokładzie oraz powiększyło liczbę załogi. Dodatkowo uznano, że dodatkowa bateria składająca się z dwunastu dział jest wystarczająca w porównaniu z większością innych zagranicznych pancerników. I chociaż wzrost siły ofensywnej byłby mile widziany, członkowie Zarządu zdecydowali, że oszczędność masy uzyskana dzięki pominięciu dwóch dział mogłaby zostać wykorzystana do wzmocnienia pancerza okrętów, co bardziej przemawiało w czasach, gdy działa morskie stawały się coraz potężniejsze.

Zarząd przyjął wersję 12-działową wraz z prośbą o pogrubienie pasa pancernego do 9 cali (229 mm). Grubszy pancerz zwiększył wyporność do 15 000 ton. Zarząd zażądał, aby White przygotował rysunki do tego nowego projektu do 19 czerwca. Do 17 sierpnia powstał model, który pozwolił projektantom dopracować kształt kadłuba.

Konstrukcja


Służba


Galeria

Źródła:
- Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing.
- Chesneau, Roger; Kolesnik, Eugene M., eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Wikipedia, oraz inne strony internetowe.