Janus (1895)

Wyporność pełna okrętów liczyła 320 ts, długość całkowita 62,33 m (204 ft 6 in), szerokość wynosiła 6,02 m (19 ft 9 in) natomiast zanurzenie 2,44 m (8 ft 0 in). Kadłub okrętów był wykonany ze stali. Okręty miały trzy kominy, z czego środkowy odprowadzał spaliny z dwóch kotłów i był nieco szerszy. Podobnie jak większość wczesnych niszczycieli miały zakryty dziób, ukształtowany na podobieństwo skorupy żółwia (ang. "turtleback"), miał on ułatwić omywanie kadłuba przez fale przy dużej prędkości. W części dziobowej znajdowało się odkryte stanowisko działa 12-funtowego, które w dużym stopniu było zintegrowane z niewielkim mostkiem (stanowiskiem dowodzenia). Powodowało to pewne problemy (głównie dlatego, iż dla wygody oficerowie używali platformy działa jako mostka, zamiast używać stanowiska pod nią) i w późniejszych, większych konstrukcjach odseparowano te dwa elementy.

Okręty podobnie jak niszczyciele poprzednich dwóch typów z zamówień uzupełniających były uzbrojone 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF, 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowe (6 pdr) 8 cwt QF i 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in). Działo 12-funtowe znajdowało się na odsłoniętym stanowisku w części dziobowej. Dwa stanowiska szybkostrzelnych dział 6-funtowych znajdowały się zaraz za stanowiskiem dowodzenia, dwa kolejne na burtach na śródokręciu natomiast ostatnie z nich na rufie. Zarówno działo 12-funtowe jak i działa 6-funtowe były wyposażone w osłony przeciwodłamkowe, jednak mogły być one demontowane i często na zdjęciach nie są one uwidocznione. Okręt był wyposażony w dwie wyrzutnie torpedu umieszczonych na obrotowych pojedynczych stanowiskach. Jedno z nich znajdowało się pomiędzy kominem środkowym a rufowym, natomiast drugie pomiędzy rufowym kominem a rufowym stanowiskiem działa 6-funtowego. Wyrzutnie torped w nomenklaturze brytyjskiej określane jako 18-calowe w rzeczywistości miały 17,72 cala, co dawało w przeliczeniu 450 mm.

Okręty nie posiadały opancerzenia. Jedyną ochroną były zasobnie węglowe umieszczone na burtach.

Okręty zostały wyposażone w dwie 3-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania. Parę zapewniało cztery kotły firmy Reed (ciśnienie pary 250 psi), które mieszczono je w dwóch oddzielnych kotłowniach, z czego z kotłów nr 2 i 3 spaliny były odprowadzane do wspólnego, środkowego komina, który dlatego był nieco szczerszy od pozostałych dwóch. Moc osiągana przez zespół napędowy została zakontraktowana na 27 węzłów (22 przy maksymalnej wyporności). Moc generowana przez maszyny została określona konstrukcyjnie na 3900 ihp. Na próbach HMS "JANUS" osiągnął prędkość 27,84 węzła przy wyporności 245,4 ts. Przy pełnym wyposażeniu i załadowany zapasami (w stanie gotowości operacyjnej) okręt osiągnął na próbach 23,4 węzła. Na HMS "JANUS" w 1902 r dokonano wymiany kotłów na model firmy Reed. HMS "LIGHTNING" na próbach 5 listopada 1895 r. osiągnął 27,94 węzła. HMS "PORCUPINE" osiągnął na próbie prędkość 27,91 węzła.

Znani dowódcy (przydziały)

Znani dowódcy (przydziały)

Znani dowódcy (przydziały)