Kraj: Wielka Brytaniaklasa: niszczyciel |
|
Specyfikacja |
| Nazwa okrętu | Stocznia | Położenie stępki | Wodowanie | Ukończenie budowy | Los okrętu |
| HARDY | Doxford | 04.06.1894 | 16.12.1895 | ?.08.1896 | Sprzedany w 1911 r. |
| HAUGHTY | Doxford | 28.05.1894 | 18.09.1895 | ?.08.1896 | Sprzedany w 1912 r. |
Dane taktyczno-techniczne |
Wymiary:
| Wyporność pełna | 325 ts |
| Wyporność normalna | 260 ts (wg Navy List wyporność normalna wynosiła 270 ts) |
| Długość całkowita | 61,04 m (200 ft 3 in) |
| Długość pomiędzy pionami | 59,44 m (200 ft 0 in) |
| Szerokość | 5,79 m (19 ft 0 in) |
| Głębokość | 3,48 m (11 ft 5 in) |
| Zanurzenie | 2,36 m (7 ft 9 in) |
Napęd:
| Maszyny | Dwie 3-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania; 4 kotły wodnorurkowe firmy Yarrow; 2 śruby |
| Moc indykowana | 4200 ihp |
| Prędkość | 27 węzłów (kontraktowa 26 węzłów) |
| Paliwo | 30 t. węgla (minimum) do 60 t. (maksimum) |
| Zasięg | 1155 mil morskich przy 11 węzłach |
Opancerzenie:
| Brak |
Uzbrojenie:
| Początkowe | 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF; 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowych (6 pdr) 8 cwt QF; 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in) |
Ludzie:
| Załoga | 53 oficerów i marynarzy |
Projekt |
Zamówienie na te okręty ujęto w 1893-94 Follow Up Order. Zamówienie złożono w stoczni William Doxford & Sons w Sunderland 2 listopada 1893 r. Admiralicja wyjątkowo zgodziła się na nieznaczne obniżenie kontraktowej prędkości do 26 węzłów z powodu braku doświadczenia tej stoczni w budowie okrętów wojennych podobnej wielkości, mimo to oba okręty bez trudu na próbach przekroczyły 27 węzłów. Podobnie jak pozostałe z wczesnych serii niszczycieli ich klasyfikacja została unormowana dopiero 30 sierpnia 1912 r., kiedy to pierwsze 42 jednostki zaklasyfikowano do typu "A". Zanim to nastąpiło okręty tego typu były nazywane 27-węzłowcami ("27-knotters").
Konstrukcja |
Kadłub
Wyporność pełna okrętów liczyła 325 ts, długość całkowita 61,04 m (200 ft 3 in), natomiast długość pomiędzy pionami 59,44 m (200 ft 0 in). Szerokość wynosiła 5,79 m (19 ft 0 in) natomiast zanurzenie 2,36 m (7 ft 9 in). Kadłub okrętów był wykonany ze stali. Okręty miały trzy kominy, z czego środkowy odprowadzał spaliny z dwóch kotłów i był nieco szerszy. Upodabniało to te niszczyciele do okrętów typu "CHARGER". Podobnie jak większość wczesnych niszczycieli miały zakryty dziób, ukształtowany na podobieństwo skorupy żółwia (ang. "turtleback"), miał on ułatwić omywanie kadłuba przez fale przy dużej prędkości. W części dziobowej znajdowało się odkryte stanowisko działa 12-funtowego, które w dużym stopniu było zintegrowane z niewielkim mostkiem (stanowiskiem dowodzenia). Powodowało to pewne problemy (głównie dlatego, iż dla wygody oficerowie używali platformy działa jako mostka, zamiast używać stanowiska pod nią) i w późniejszych, większych konstrukcjach odseparowano te dwa elementy.
Uzbrojenie
Okręty podobnie jak niszczyciele poprzednich dwóch typów z zamówień uzupełniających były uzbrojone 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF, 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowe (6 pdr) 8 cwt QF i 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in). Działo 12-funtowe znajdowało się na odsłoniętym stanowisku w części dziobowej. Dwa stanowiska szybkostrzelnych dział 6-funtowych znajdowały się zaraz za stanowiskiem dowodzenia, dwa kolejne na burtach na śródokręciu natomiast ostatnie z nich na rufie. Zarówno działo 12-funtowe jak i działa 6-funtowe były wyposażone w osłony przeciwodłamkowe, jednak mogły być one demontowane i często na zdjęciach nie są one uwidocznione. Okręt był wyposażony w dwie wyrzutnie torpedu umieszczonych na obrotowych pojedynczych stanowiskach. Jedno z nich znajdowało się pomiędzy kominem środkowym a rufowym, natomiast drugie pomiędzy rufowym kominem a rufowym stanowiskiem działa 6-funtowego. Wyrzutnie torped w nomenklaturze brytyjskiej określane jako 18-calowe w rzeczywistości miały 17,72 cala, co dawało w przeliczeniu 450 mm.
Opancerzenie
Okręty nie posiadały opancerzenia. Jedyną ochroną były zasobnie węglowe umieszczone na burtach.
Napęd
Okręty zostały wyposażone w dwie 3-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania. Parę zapewniało cztery kotły firmy Yarrow generujących parę o ciśnieniu 185 psi. Umieszczono je w dwóch oddzielnych kotłowniach, z czego z kotłów nr 2 i 3 spaliny były odprowadzane do wspólnego, środkowego komina, który dlatego był nieco szczerszy od pozostałych dwóch. Niektóre źródła podają inną liczbę kotłów, określając ich liczbę na 8, rozmieszczonych w czterech parach. Moc osiągana przez zespół napędowy została zakontraktowana na 26 węzłów (22 przy maksymalnej wyporności) gdyż Admiralicja podejrzewała iż konstruktorzy z tej stoczni mogą nie podołać zadaniu. Okazało się to bezpodstawne i na próbach oba okręty z łatwością osiągnęły 27 węzłów. Moc generowana przez maszyny została określona konstrukcyjnie na 4200 ihp. Na próbach HMS "NAUGHTY" osiągnął 27,1 węzła.
Służba |
HMS Hardy
| 02.11.1893 | Zamówienie okrętów przez Admiralicję. |
| 04.06.1894 | Położenie stępki okrętu w stoczni William Doxford & Sons w Sunderland z numerem stoczniowym 226. |
| 16.12.1895 | Wodowanie okrętu. |
| 08.1896 | Ukończenie budowy okrętu. Zgodnie z początkowymi założeniami oba niszczyciele miały być wysłane do Pacific Station, jednak ostatecznie zostały tam wysłany niszczyciel HMS "JANUS" z powodu większego zasięgu. Początkowo okręt pełnił służbę na wodach ojczystych. |
| 26.06.1897 | Okręt wziął udział w Rewii Floty z okazji Diamentowego Jubileuszu. |
| 1901 - 05.1902 | Okręt został wysłany na Morze Śródziemne, jednak w maju następnego roku został zmieniony przez niszczyciel HMS "MALLARD" i wrócił do Wielkiej Brytanii, docierając do Plymouth 5 lipca 1902 r. Tego samego miesiąca został odstawiony do rezerwy. |
| 01.1903 | Okręt zastąpił HMS "ANGLER" w składzie Medway Instructional Flotilla. |
| 11.07.1911 | Okręt został sprzedany w Devonport za 1400 funtów z przeznaczeniem na złom. |
Znani dowódcy (przydziały)
| 18.08.1896 - 03.03.1897 | Lieutenant & Commander Henry Blackett |
| 03.03.1897 - 15.04.1898 | Lieutenant & Commander Edward H. F. Heaton-Ellis |
| 15.04.1898 - 12.01.1899 | Lieutenant & Commander Llewellyn Griffiths |
| 19.04.1900 - 11.1900 | Lieutenant & Commander Harry H. Smyth |
| 28.11.1900 - 1901 | Lieutenant in Command Norman H. Carter |
| 04.1901 - 08.1902 | Lieutenant in Command Robert Gordon Douglas Dewar |
| 1902 - 14.01.1903 | Lieutenant & Commander George Geoffrey Codrington |
| 14.01.1903 - 25.03.1903 | Lieutenant & Commander Frederick B. Noble |
| 09.10.1903 - 14.10.1903 | Lieutenant William H. D. Boyle |
| 09.10.1903 (?) - 27.10.1904 | Lieutenant & Commander Arthur S. Chambers |
| 03.01.1905 - 01.02.1905 | Lieutenant & Commander Alfred B. Barker |
| 01.02.1905 - 01.04.1906 | Lieutenant & Commander Reginald G. Stone |
| 01.04.1906 - ? | Gunner in Command Charles W. Cock |
| 03.08.1906 - 20.09.1906 | Lieutenant & Commander Thomas N. James |
| 20.09.1906 - 29.04.1908 | Lieutenant & Commander Edward H. F. Boughey |
| 29.04.1908 - 15.06.1908 | Lieutenant & Commander John O. Barron |
| 15.06.1908 - 25.08.1909 | Lieutenant & Commander Richard M. King |
| 25.08.1909 - 22.02.1910 | Lieutenant & Commander Stuart E. Holder |
| 22.02.1910 - 08.1910 | Lieutenant & Commander Charles L. Fox |
| 18.08.1910 - 14.09.1910 | Lieutenant-Commander (T) Cecil R. Nicholl |
HMS Haughty
| 02.11.1893 | Zamówienie okrętów przez Admiralicję. |
| 04.06.1894 | Położenie stępki okrętu w stoczni William Doxford & Sons w Sunderland z numerem stoczniowym 227. |
| 16.12.1895 | Wodowanie okrętu. |
| 08.1896 | Ukończenie budowy okrętu. Zgodnie z początkowymi założeniami oba niszczyciele miały być wysłane do Pacific Station, jednak ostatecznie zostały tam wysłany niszczyciel HMS "JANUS" z powodu większego zasięgu. Początkowo okręt pełnił służbę na wodach ojczystych, zaczynając od przydziału do Medway Instructional Flotilla. |
| 26.06.1897 | Okręt wziął udział w Rewii Floty z okazji Diamentowego Jubileuszu. |
| 01.1900 | Okręt doznał uszkodzeń zespołu napędowego i został skierowany do naprawy w Chatham. |
| 05.1902 | Na okręt przeszła załoga z niszczyciela HMS "HAVOCK" i 8 maja okręt został wcielony do służby z przydziałem do Medway Instructional Flotilla. |
| 16.08.1902 | Okręt wziął udział w Rewii Floty z okazji koronacji Króla Edwarda VII. |
| 02.07.1908 | Okręt podczas letnich manewrów floty zderzył się z niszczycielem HMS "RANGER". Podczas gdy dziób niszczyciela "HAUGHTY" był tylko lekko uszkodzony, obrażenia HMS "RANGER" były poważniejsze, włącznie z przebiciem kadłuba. |
| 1910 | Okręt został wcielony do 6. Destroyer Flotilla, oraz pełnił funkcję tendera dla ośrodka szkoleniowego "Vernon". |
| 10.04.1912 | Okręt został sprzedany z przeznaczeniem na złom. |
Znani dowódcy (przydziały)
| 18.08.1896 - 01.12.1897 | Lieutenant William F. De Salis |
| 20.11.1897 - ? | Commander John M. de Robeck |
| 24.08.1899 - 01.1900 | Lieutenant & Commander Eustace La T. Leatham |
| 02.07.1901 - 09.1901 | Lieutenant & Commander John P. Irven |
| 18.09.1901 - 14.02.1902 | Lieutenant in Command John F. Grant-Dalton |
| 08.05.1902 - 02.09.1902 (?) | Lieutenant & Commander Harry Charles John Roberts West |
| 28.08.1902 - 08.10.1903 | Lieutenant William Henry Dudley Boyle |
| 03.01.1905 - 28.03.1905 | Lieutenant & Commander Charles L. Brendon |
| 28.03.1905 - ? | Lieutenant & Commander Montague G. Philpott |
| 01.04.1906 - 03.08.1906 | Gunner in Command William Cooper |
| 06.1906 - 08.1906 | Lieutenant in Command John M. Casement (na czas manewrów) |
| 03.08.1906 - 15.06.1908 | Lieutenant in Command George K. Chetwode |
| 15.06.1908 - 10.1909 | Lieutenant & Commander Charles G. Robinson |
| 16.10.1909 - 1910 | Lieutenant & Commander Julian M. Ogilvie |
| 1910 - 1911 | Lieutenant & Commander Frederick N. Eardley-Wilmot |
| 05.08.1911 - 31.10.1911 | Lieutenant & Commander Montague R. Bernard |
Galeria |
Źródła:
- Chesneau, Roger; Kolesnik, Eugene M., eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Wikipedia, oraz inne strony internetowe.

Kraj: Wielka Brytania