Ian Sumner (ur. 1953, Eccles, w pobliżu Manchesteru, Wielka Brytania) to brytyjski historyk wojskowości, bibliotekarz z wykształcenia i autor specjalizujący się w historii militarnej XVIII–XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem armii francuskiej podczas I wojny światowej oraz operacji lądowych i morskich obu wojen światowych. Urodzony w 1953 roku w Eccles niedaleko Manchesteru, Sumner kształcił się początkowo jako bibliotekarz w Newcastle-upon-Tyne, jednak z czasem poświęcił się pisarstwu historycznemu w pełnym wymiarze. Obecnie mieszka z żoną w hrabstwie East Riding of Yorkshire w Anglii, gdzie kontynuuje działalność badawczą i pisarską, publikując również prace poświęcone historii lokalnej tego regionu.
Marek Supłat to uznany polski historyk marynistyki, badacz oraz autor licznych monografii i artykułów naukowych poświęconych historii wojskowości morskiej przełomu XIX i XX wieku oraz okresu obu wojen światowych. W swojej działalności naukowej koncentruje się przede wszystkim na analizie ewolucji technicznej i taktycznej okrętów wojennych – ze szczególnym uwzględnieniem pancerników ery przeddrednotów, krążowników pancernych oraz okrętów liniowych. Jego prace drobiazgowo opisują architekturę okrętową, systemy opancerzenia, uzbrojenie oraz parametry maszynowni kluczowych jednostek epoki pary i stali. Badania Supłata obejmują rozwój i działania operacyjne czołowych flot świata, w tym w szczególności Brytyjskiej Royal Navy, Imperialnej Marynarki Wojennej Japonii ("Nippon Kaigun") oraz floty carskiej i radzieckiej. Jako autor od lat regularnie współpracuje z najważniejszymi polskimi czasopismami branżowymi, takimi jak "Okręty Wojenne" oraz "Morza, Statki i Okręty". W swoich publikacjach charakteryzuje się wysoce technicznym podejściem badawczym, opartym na weryfikacji materiałów archiwalnych, analizie oryginalnych planów stoczniowych oraz precyzyjnym odtwarzaniu przebiegu starć morskich i programów rozbudowy floty.
Władimir Anatoljewicz Sutormin (ros. Владимир Анатольевич Сутормин) to rosyjski historyk wojskowości, badacz oraz oficer marynarki wojennej w stopniu kapitana II rangi (капитан 2 ранга). Zawodowo jest związany z Instytutem Straży Przybrzeżnej FSB Rosji (Институт береговой охраны ФСБ России) w Anapie, a jako naukowiec legitymuje się stopniem kandydata nauk historycznych (кандидат исторических наук). Łącząc wiedzę teoretyczną z wieloletnim doświadczeniem w morskich formacjach granicznych, Sutormin wyspecjalizował się w historii technicznej i operacyjnej floty rosyjskiej oraz radzieckiej, ze szczególnym uwzględnieniem formacji ochrony pogranicza, kutrów patrolowych oraz specyfiki działań na akwenach zamkniętych (takich jak Morze Czarne i Bałtyk) w XX wieku.
David Sutton to współczesny australijski historyk wojskowości i autor, którego twórczość koncentruje się na historii militarnej II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem działań australijskich sił zbrojnych w Europie, na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej oraz wczesnych etapów wojny niemiecko-sowieckiej. Posiada tytuł doktora nauk historycznych, a jego praca doktorska była poświęcona operacjom "Barbarossa" i "Typhoon", w szczególności niemieckiemu natarciu na Moskwę w 1941 roku. Przed podjęciem pracy w Australian War Memorial wykładał historię dwudziestego wieku, politykę oraz historię świata w okresie wczesnonowożytnym na Uniwersytecie w Wollongong.
Boris Švel (14 września 1971 - Zagrzeb, 20 września 2013), chorwacki prawnik, ekspert wojskowy i pisarz science fiction. Z zawodu był prawnikiem , a na pewnych etapach swojego twórczego bogatego życia pracował również jako dziennikarz - ekspert w kilku publikacjach o tematyce wojskowej. Oprócz tego zajmował się również science fiction – pisał opowiadania SF, uczestniczył w konwencjach SF i pracach stowarzyszenia SFera w Zagrzebiu oraz redagował jego tematyczny fanzin Parsek.
John Sweetman to brytyjski historyk wojskowości, wykładowca akademicki i autor specjalizujący się w historii konfliktów zbrojnych XIX i XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem wojny krymskiej, operacji lotniczych Royal Air Force oraz kampanii II wojny światowej. Sweetman jest byłym szefem działu Obrony i Spraw Międzynarodowych (Head of Defence and International Affairs) w Royal Military Academy Sandhurst, gdzie kształcił przyszłych oficerów British Army w zakresie historii wojskowości, studiów strategicznych i polityki obronnej. Jest również honorowym pracownikiem naukowym (Honorary Research Fellow) na Keele University. Poza działalnością akademicką jest znany jako wieloletni kibic klubu piłkarskiego Portsmouth F.C.
Janusz Światłoń to polski artysta, ilustrator lotniczy i historyk wojskowości, mieszkający i pracujący w Krakowie. Jest uznawany za jednego z czołowych współczesnych twórców profili barwnych samolotów, specjalizującego się w tematyce lotnictwa wojskowego z okresu I i II wojny światowej oraz zimnej wojny. Jako ilustrator Światłoń współpracuje z prestiżowymi wydawnictwami specjalizującymi się w literaturze militarnej i lotniczej, takimi jak Osprey Publishing, MMP Books/Stratus, Kagero Publishing oraz Squadron/Signal Publications. Jego dorobek obejmuje ilustracje do licznych tytułów z serii Combat Aircraft, TopColors, Polish Wings, Luftwaffe Gallery oraz wielu monografii książkowych poświęconych konkretnym typom samolotów i jednostkom bojowym.
Andrzej W. Święch to współczesny polski archeolog morski i hydrograf, doktorant Polskiej Akademii Nauk, którego działalność badawcza koncentruje się na nowoczesnych metodach prospekcji podwodnej oraz dokumentacji zatopionych obiektów antropogenicznych, w szczególności wraków jednostek pływających z okresu II wojny światowej. Jako badacz specjalizuje się w nieinwazyjnych technikach eksploracji dna morskiego, wykorzystując echosondy, sonary boczne oraz kamery wysokiej rozdzielczości do tworzenia precyzyjnej dokumentacji stanowisk archeologii podwodnej. Jego zainteresowania naukowe obejmują przede wszystkim polskie wraki wojenne zlokalizowane na wodach norweskich, w tym niszczyciel ORP "GROM" zatopiony w maju 1940 roku oraz statek pasażersko-transportowy MS "CHROBRY", który zatonął po niemieckim nalocie w tym samym okresie.
Pochodzący z Ukrainy nurek i miłośnik wraków (ukr. Олександр B. Шестопалець, ros. Александр В. Шестопалец). Zdjęcia zbadanych przez niego wraków publikowano w wielu magazynach specjalistycznych związanych m.in. z historią wojennomorską.
Aleksandr Borisowicz Szirokorad (ros. Александр Борисович Широкорад) to rosyjski pisarz, publicysta wojskowy i historyk, powszechnie uznawany za jednego z wiodących ekspertów w dziedzinie rosyjskiej i radzieckiej artylerii. Urodził się w 1947 roku w Moskwie, a jego droga zawodowa została ukształtowana przez solidne wykształcenie techniczne - ukończył bowiem Wydział Cybernetyki prestiżowego Moskiewskiego Instytutu Inżynieryjno-Fizycznego. To inżynieryjne zaplecze głęboko wpłynęło na jego podejście do historii wojskowości. Zamiast skupiać się wyłącznie na opisach bitew i losach dowódców, Szirokorad opiera swoje badania na twardej analizie danych technicznych, parametrach fizycznych oraz rygorystycznych wyliczeniach balistycznych, co nadało jego pracom unikalny, analityczny charakter.
Maciej Szopa to jeden z czołowych współczesnych polskich dziennikarzy i analityków sektora obronnego. W magazynie "Okręty Wojenne" oraz na łamach portali branżowych (takich jak Defence24.pl) pełni rolę eksperta łączącego historię marynistyki z najnowszą technologią wojskową. Jego wkład koncentruje się na analizie nowoczesnych systemów walki, programach modernizacyjnych oraz technice morskiej przełomu XX i XXI wieku. Styl Macieja Szopy charakteryzuje się dużą dynamiką i osadzeniem w realiach geopolitycznych. W odróżnieniu od autorów skupionych wyłącznie na historii II wojny światowej, Szopa potrafi wytłumaczyć, dlaczego dana konstrukcja historyczna ewoluowała w konkretnym kierunku i jakie ma to znaczenie dla dzisiejszego pola walki. Jego artykuły są bogato ilustrowane współczesnymi schematami technicznymi i zdjęciami z prób morskich najnowszych jednostek.
Wiaczesław Olegowicz Szpakowski (ros. Вячеслав Олегович Шпаковский) to rosyjski historyk, pisarz, dziennikarz oraz były wykładowca akademicki, urodzony 18 października 1954 roku w Penzie. Wykształcenie zdobył w Państwowym Instytucie Pedagogicznym w Penzie na kierunku historia i język angielski, a następnie uzyskał stopień kandydata nauk historycznych (odpowiednik doktoratu) i tytuł docenta. Przez ponad trzy dekady, od 1982 do 2017 roku, związany był pracą dydaktyczną z Państwowym Uniwersytetem w Penzie, gdzie wykładał m.in. historię reklamy, teorię komunikacji oraz Public Relations, będąc autorem licznych podręczników akademickich z tej dziedziny.