Graham Turner to brytyjski historyczny artysta i ilustrator specjalizujący się w sztuce militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem okresu średniowiecza, wojen napoleońskich oraz konfliktów XX wieku. Urodzony w rodzinie o tradycjach artystycznych jako syn znanego ilustratora Michaela Turnera, Graham Turner od wczesnej młodości był otoczony atmosferą sztuki i motoryzacji. Początkowo zainteresowany zostaniem kreślarzem mechanicznym, w wieku 16 lat podjął decyzję o podążaniu śladem ojca, co poprzedziły dwuletnie studia w Art & Design College w Amersham.
Pierre Turner, znany również jako Henri-Pierre Robert Delacroix Turner, zapisał się w historii brytyjskiej ilustracji wojskowej jako twórca o niezwykłej skrupulatności i dbałości o historyczny detal. Urodzony w 1943 roku w rodzinie brytyjskiego urzędnika państwowego i francuskiej żony, od wczesnych lat czerpał z wielokulturowego dziedzictwa, co później przekładało się na jego wrażliwość artystyczną. Swoje formalne wykształcenie zdobywał w Kingston Grammar School, a następnie rozwijał talent na Wimbledon College of Art. Zanim jednak w pełni poświęcił się ilustratorstwu historycznemu, musiał odnaleźć swoją ścieżkę zawodową, eksperymentując z różnymi dziedzinami, co ostatecznie ukształtowało jego unikalne, analityczne podejście do rekonstrukcji wizualnej.
Dariusz "Chemik" Tustira to polski badacz i publicysta historyczny, miłośnik spraw związanych z morzem, specjalizujący się w dziejach jednostek cywilnych, ze szczególnym uwzględnieniem polskiej floty rybackiej. Jego prace koncentrują się na drobiazgowej kwerendzie źródłowej, w tym analizie rejestrów Polskiego Rejestru Statków oraz archiwaliów stoczniowych. Jest autorem artykułów publikowanych w polskim czasopiśmie specjalistycznym „Okręty Wojenne", w tym prac: „Superkutry rybackie typu MFV-75 w Polsce" (nr 169/2021) oraz „Superkutry typu KFK w Polsce" (nr 171/2022). Regularnie publikuje również w portalu „Nasz Bałtyk", gdzie przygotował wieloczęściowy „Wykaz polskich kutrów" – unikalne opracowanie dokumentujące historię, charakterystykę techniczną i losy eksploatacyjne jednostek rybackich, w tym kutrów typu "MFV-75", "KFK", "B-368", "KU-128" oraz "MIR-20". Jego teksty pojawiały się także w serwisie Morze.org, m.in. cykl „Historia polskich lugrotrawlerów B11" (2019). Prace Tustiry wyróżniają się mrówczą pracą badawczą, weryfikacją danych w źródłach pierwotnych oraz dbałością o szczegóły techniczne – od parametrów konstrukcyjnych, przez zmiany właścicieli i użytkowników, po epizody z życia załóg. Adresowane są do pasjonatów marynistyki, modelarzy oraz badaczy historii polskiego rybołówstwa i żeglugi przybrzeżnej. Publikacje dostępne są w formie elektronicznej w portalach branżowych oraz w bibliotekach specjalistycznych, w tym w Bibliotece Głównej Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni.
Marek Twardowski to polski historyk marynistyki, kustosz w Narodowym Muzeum Morskim, specjalizujący się w historii okrętów wojennych i polskiej żeglugi. Jest autorem licznych publikacji z zakresu marynistyki i militariów, w tym monografii takich jak Fregata "DAR POMORZA" (2009), dwuczęściowego opracowania Niszczyciele typu "GROM" ("GROM", "BŁYSKAWICA", "ORKAN", "HURAGAN"), Radziecki okręt podwodny typu "K" z serii „Typy Broni i Uzbrojenia" (1990) oraz współautorem tomu Księga Statków Polskich 1918–1945. Tom 4 (z Bohdanem Hurasem, 2002), poświęconego polskim jednostkom rybackim okresu międzywojennego. Współpracował również przy międzynarodowym projekcie Warships of the Soviet Fleets, 1939–1945 (wyd. US Naval Institute), obejmującym trzy tomy szczegółowej dokumentacji radzieckiej floty wojennej z okresu II wojny światowej. Jego prace, cenione za rzetelność źródłową i bogactwo materiału ilustracyjnego, adresowane są zarówno do specjalistów, jak i pasjonatów historii marynarki wojennej, a dostępne są w księgarniach internetowych, bibliotekach muzealnych i naukowych.
Dr Jan Tymiński to absolwent Instytutu Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Instytutu Historii i Politologii w Słupsku (studia doktoranckie). W 2018 roku obronił rozprawę doktorską pt. "Administracja morska w Gdyni w okresie Drugiej Rzeczypospolitej. Organizacja, kadry, działalność". Pracownik Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni. Zajmuje się badaniami Polskiej Marynarki Wojennej, administracją morską w okresie II Rzeczypospolitej, historią historiografii marynistyki polskiej. Publikuje m.in. w "Biuletynie Historycznym Muzeum Marynarki Wojennej", "Nautologii", "Studiach z Dziejów Polskiej Historiografii Wojskowej", "Morzach, Statkach i Okrętach", "Okrętach Wojennych".
Rolando Ugolini to brytyjski artysta, grafik komputerowy i ilustrator lotniczy, mieszkający i pracujący w Wielkiej Brytanii, uznawany za jednego z czołowych współczesnych twórców profili barwnych samolotów wojskowych. Jako ilustrator Ugolini współpracuje z prestiżowymi wydawnictwami specjalizującymi się w literaturze militarnej i lotniczej, takimi jak Osprey Publishing. Jego dorobek obejmuje ilustracje do licznych tytułów z serii Combat Aircraft, w tym "F-100 Super Sabre Units of the Vietnam War" napisanego wspólnie z Peterem E. Daviesem i Davidem W. Menardem, "F-104 Starfighter Units in Combat", "F-111 & EF-111 Units in Combat" oraz "Su-25 'Frogfoot' Units In Combat" autorstwa Alexandra Mladenowa.
Igor G. Ustimienko to wybitny rosyjski (lub białoruski) badacz i historyk marynistyki, który na łamach "Okrętów Wojennych" zyskał opinię jednego z najbardziej rzetelnych ekspertów od technicznej historii floty rosyjskiej i radzieckiej. Jego publikacje są cenione za unikalne podejście – Ustimienko często sięga do dokumentacji projektowej, analizując nie tylko to, jak okręty walczyły, ale przede wszystkim jak i dlaczego zostały tak zbudowane. Igor G. Ustimienko to autor, który w polskiej marynistyce pełni rolę "analityka projektów". Jego teksty w "Okrętach Wojennych" pozwalają zrozumieć skomplikowaną drogę, jaką przeszedł rosyjski przemysł okrętowy – od kopiowania wzorców zachodnich, przez ambitne własne konstrukcje, aż po masową produkcję floty radzieckiej. Dla czytelnika nazwisko Ustimienki to gwarancja artykułu opartego na faktach, a nie na propagandowych mitach.
Andres Valdre to wybitny estoński historyk marynistyki i badacz, który na łamach "Okrętów Wojennych" stał się najważniejszym źródłem wiedzy na temat historii morskiej państw bałtyckich, ze szczególnym uwzględnieniem Estonii. Jego prace są kluczowe dla zrozumienia, jak małe państwa budowały swój potencjał obronny na Bałtyku w okresie międzywojennym. Jego publikacje wyróżniają się unikalnym dostępem do archiwów estońskich i skrupulatnością w odtwarzaniu losów jednostek, które często "znikały" w mrokach historii po aneksji krajów bałtyckich przez ZSRR. Andres Valdre to autor, który w polskiej marynistyce wypełnił "białą plamę" dotyczącą naszych północnych sąsiadów zza Bałtyku. Jego teksty są cenione za bezstronność i ogromną dawkę faktów, które pozwalają spojrzeć na historię morską Bałtyku jako na skomplikowaną grę interesów małych państw i wielkich mocarstw. Dla czytelnika nazwisko Valdre to gwarancja rzetelnej wiedzy o flocie, która mimo niewielkich rozmiarów, posiadała jednostki o światowym standardzie technicznym.
Leo van Ginderen to wybitny belgijski badacz, historyk marynistyki i jeden z najbardziej znanych na świecie kolekcjonerów oraz dokumentalistów fotografii okrętów wojennych. W polskim środowisku marynistycznym jest kojarzony przede wszystkim jako wieloletni współpracownik czasopisma "Okręty Wojenne", dostarczający unikalnych materiałów wizualnych i faktograficznych. Leo van Ginderen to postać, bez której polska i światowa literatura marynistyczna byłaby znacznie uboższa pod względem ikonograficznym. Jako "strażnik pamięci wizualnej" flot wojennych, przez dekady wspierał badaczy, dostarczając im dowodów w postaci fotografii, które pozwalały na precyzyjną identyfikację zmian w uzbrojeniu czy architekturze okrętów. W "Okrętach Wojennych" jego nazwisko stało się synonimem rzetelności dokumentacyjnej, a jego praca pozwoliła polskiemu czytelnikowi zobaczyć detale konstrukcyjne jednostek, które dawno przestały istnieć.
Robert F. van Oosten to wybitny holenderski historyk marynistyki i wieloletni pracownik Biura Historii Morskiej Sztabu Marynarki Wojennej Holandii. W polskim piśmiennictwie marynistycznym, a szczególnie na łamach czasopisma "Okręty Wojenne", uznawany jest za najwyższy autorytet w dziedzinie historii technicznej i operacyjnej Królewskiej Holenderskiej Marynarki Wojennej (Koninklijke Marine). Robert F. van Oosten to autor, który w "Okrętach Wojennych" pełni rolę głównego strażnika pamięci o holenderskiej banderze. Jego artykuły cechują się "sztabową" precyzją – każda informacja o uzbrojeniu, opancerzeniu czy modyfikacjach jest poparta twardymi danymi z archiwów w Hadze. Dzięki jego pracy, holenderska flota przestała być postrzegana jedynie jako drugoplanowy aktor wojny na Pacyfiku, a stała się obiektem podziwu dla inżynieryjnej pomysłowości tego narodu.
Jasper van Raemdonck to belgijski badacz, historyk marynistyki i publicysta, który w kręgu autorów związanych z czasopismem "Okręty Wojenne" oraz międzynarodowymi wydawnictwami specjalistycznymi pełni rolę eksperta od technicznych aspektów budownictwa okrętowego i historii mniejszych flot europejskich. Jasper van Raemdonck to autor, który w polskiej marynistyce reprezentuje nurt „szkoły zachodnioeuropejskiej” – charakteryzującej się ogromną rzetelnością w operowaniu danymi technicznymi i skupieniem na faktach konstrukcyjnych. Jego prace są szczególnie wartościowe dla modelarzy i historyków techniki, ponieważ pozwalają prześledzić drobne różnice projektowe między typami okrętów, które decydowały o ich skuteczności na morzu. Dzięki jego współpracy z polskimi redakcjami, wiedza o marynarkach wojennych państw Beneluksu stała się w Polsce znacznie bardziej dostępna i usystematyzowana.
Greg VanWyngarden, nauczyciel historii mieszkający w St Charles w stanie Iowa, przez całe życie interesował się lotnictwem z okresu I wojny światowej i był szczególnie aktywny w badaniu kolorów i oznaczeń niemieckich samolotów myśliwskich. Greg zasiadał w Radzie Dyrektorów Ligi Historyków Lotnictwa z I Wojny Światowej i był zarówno dyrektorem artystycznym, jak i redaktorem czasopisma Over the Front tego towarzystwa.Jest długoletnim członkiem Cross & Cockade International i jest autorem wielu artykułów w publikacjach specjalistycznych oraz przyczynił się do kilku monografii poświęconych jego ulubionemu tematowi.
Graham Turner to brytyjski historyczny artysta i ilustrator specjalizujący się w sztuce militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem okresu średniowiecza, wojen napoleońskich oraz konfliktów XX wieku. Urodzony w rodzinie o tradycjach artystycznych jako syn znanego ilustratora Michaela Turnera, Graham Turner od wczesnej młodości był otoczony atmosferą sztuki i motoryzacji. Początkowo zainteresowany zostaniem kreślarzem mechanicznym, w wieku 16 lat podjął decyzję o podążaniu śladem ojca, co poprzedziły dwuletnie studia w Art & Design College w Amersham.
Pierre Turner, znany również jako Henri-Pierre Robert Delacroix Turner, zapisał się w historii brytyjskiej ilustracji wojskowej jako twórca o niezwykłej skrupulatności i dbałości o historyczny detal. Urodzony w 1943 roku w rodzinie brytyjskiego urzędnika państwowego i francuskiej żony, od wczesnych lat czerpał z wielokulturowego dziedzictwa, co później przekładało się na jego wrażliwość artystyczną. Swoje formalne wykształcenie zdobywał w Kingston Grammar School, a następnie rozwijał talent na Wimbledon College of Art. Zanim jednak w pełni poświęcił się ilustratorstwu historycznemu, musiał odnaleźć swoją ścieżkę zawodową, eksperymentując z różnymi dziedzinami, co ostatecznie ukształtowało jego unikalne, analityczne podejście do rekonstrukcji wizualnej.
Marek Twardowski to polski historyk marynistyki, kustosz w Narodowym Muzeum Morskim, specjalizujący się w historii okrętów wojennych i polskiej żeglugi. Jest autorem licznych publikacji z zakresu marynistyki i militariów, w tym monografii takich jak Fregata "DAR POMORZA" (2009), dwuczęściowego opracowania Niszczyciele typu "GROM" ("GROM", "BŁYSKAWICA", "ORKAN", "HURAGAN"), Radziecki okręt podwodny typu "K" z serii „Typy Broni i Uzbrojenia" (1990) oraz współautorem tomu Księga Statków Polskich 1918–1945. Tom 4 (z Bohdanem Hurasem, 2002), poświęconego polskim jednostkom rybackim okresu międzywojennego. Współpracował również przy międzynarodowym projekcie Warships of the Soviet Fleets, 1939–1945 (wyd. US Naval Institute), obejmującym trzy tomy szczegółowej dokumentacji radzieckiej floty wojennej z okresu II wojny światowej. Jego prace, cenione za rzetelność źródłową i bogactwo materiału ilustracyjnego, adresowane są zarówno do specjalistów, jak i pasjonatów historii marynarki wojennej, a dostępne są w księgarniach internetowych, bibliotekach muzealnych i naukowych.
Dr Jan Tymiński to absolwent Instytutu Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Instytutu Historii i Politologii w Słupsku (studia doktoranckie). W 2018 roku obronił rozprawę doktorską pt. "Administracja morska w Gdyni w okresie Drugiej Rzeczypospolitej. Organizacja, kadry, działalność". Pracownik Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni. Zajmuje się badaniami Polskiej Marynarki Wojennej, administracją morską w okresie II Rzeczypospolitej, historią historiografii marynistyki polskiej. Publikuje m.in. w "Biuletynie Historycznym Muzeum Marynarki Wojennej", "Nautologii", "Studiach z Dziejów Polskiej Historiografii Wojskowej", "Morzach, Statkach i Okrętach", "Okrętach Wojennych".
Rolando Ugolini to brytyjski artysta, grafik komputerowy i ilustrator lotniczy, mieszkający i pracujący w Wielkiej Brytanii, uznawany za jednego z czołowych współczesnych twórców profili barwnych samolotów wojskowych. Jako ilustrator Ugolini współpracuje z prestiżowymi wydawnictwami specjalizującymi się w literaturze militarnej i lotniczej, takimi jak Osprey Publishing. Jego dorobek obejmuje ilustracje do licznych tytułów z serii Combat Aircraft, w tym "F-100 Super Sabre Units of the Vietnam War" napisanego wspólnie z Peterem E. Daviesem i Davidem W. Menardem, "F-104 Starfighter Units in Combat", "F-111 & EF-111 Units in Combat" oraz "Su-25 'Frogfoot' Units In Combat" autorstwa Alexandra Mladenowa.