Peter Wilcox to brytyjski historyk i autor specjalizujący się w historii starożytnych cywilizacji oraz wojen okresu rzymskiego, uznawany za cenionego eksperta w dziedzinie wojskowości ludów barbarzyńskich stojących w opozycji do Imperium Rzymskiego. Jako badacz Wilcox posiada unikalne kwalifikacje łączące rygorystyczne podejście archiwalne z głęboką pasją do historii wojskowej świata antycznego. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu organizacji, taktyki, umundurowania i wyposażenia formacji wojskowych ludów celtyckich, germańskich, dackich, partyjskich i sasanidzkich, które w różnych okresach historycznych stanowiły wyzwanie dla potęgi militarnej Rzymu.
Absolwentka polonistyki i dziennikarstwa na UJ. Zaczynała jako reporterka radiowa. W "POLITYCE" od 1984 r. Lubi obserwować ludzi, politykę i nowe krajobrazy. Przejmuje się ochroną przyrody, prawami zwierząt i ekologią. Opisywała wojny na Bałkanach, Ukrainę i Białoruś. Autorka książki reporterskiej "Musicie zabić".
Andrew W. Wilkie to współczesny autor i ilustrator specjalizujący się w historii marynarki wojennej, ze szczególnym uwzględnieniem okrętów pancernych okresu I wojny światowej oraz floty Austro-Węgier. Jako badacz i artysta Wilkie posiada unikalne kwalifikacje łączące pasję do historii morskiej z zaawansowanymi umiejętnościami w dziedzinie modelowania 3D i wizualizacji technicznej. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu konstrukcji, uzbrojenia i wyposażenia historycznych okrętów wojennych z przełomu XIX i XX wieku.
Christopher Wilkinson-Latham to brytyjski historyk wojskowości i autor, uznawany za cenionego specjalistę w dziedzinie historii British Army XIX i XX wieku. Jako badacz Wilkinson-Latham posiada unikalne kwalifikacje łączące rygorystyczne podejście archiwalne z głęboką wiedzą na temat organizacji, mundurologii i taktyki brytyjskich sił zbrojnych okresu imperialnego. Jego prace koncentrują się na kampaniach kolonialnych, ewolucji regimentów piechoty oraz doświadczeniach bojowych żołnierzy brytyjskich na różnych teatrach wojny.
James H. Willbanks to wybitny amerykański historyk wojskowości, autor i emerytowany oficer United States Army, urodzony w 1947 roku w Hot Springs w stanie Arkansas. Pochodził z rodziny o tradycjach wojskowych – jego ojciec był zawodowym podoficerem armii, co sprawiło, że rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania. Ukończył Texas A&M University w 1969 roku, uzyskując tytuł licencjata z historii, po czym natychmiast wstąpił do armii i otrzymał nominację oficerską. Jego pierwszą służbą było dowodzenie plutonem w 2. Batalionie, 30. Pułku Piechoty, 3. Dywizji Piechoty stacjonującej w Niemczech Zachodnich, gdzie zetknął się z kryzysem morale w armii amerykańskiej u schyłku wojny w Wietnamie.
Gordon Williamson (ur. 1951) to brytyjski historyk wojskowości, autor i emerytowany urzędnik państwowy, uznawany za jednego z najbardziej płodnych i cenionych autorów literatury militarnej poświęconej niemieckim siłom zbrojnym II wojny światowej. Jako badacz Williamson posiada unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie wojskowe z rygorystycznym podejściem historycznym. Spędził siedem lat w Military Police brytyjskiej Territorial Army (TA), co dało mu bezpośrednie zrozumienie struktury, dyscypliny i funkcjonowania jednostek żandarmerii wojskowej. Obecnie mieszka w pobliżu Edynburga w Szkocji, gdzie poświęca się badaniom historycznym i pisarstwu.
Matthew Willis to brytyjski pisarz, historyk lotnictwa i marynarki wojennej oraz dziennikarz, specjalizujący się w historii lotnictwa morskiego, ze szczególnym uwzględnieniem Fleet Air Arm Royal Navy z okresu II wojny światowej. Jako badacz Willis posiada solidne kwalifikacje akademickie – ukończył studia z zakresu literatury i historii nauki na University of Kent w Canterbury, gdzie obronił pracę magisterską pt. "The Authority of the Author in a Scientific Age", analizującą reakcje autorów takich jak Émile Zola i Joseph Conrad na rosnącą rolę nauki w dyskursie publicznym przełomu XIX i XX wieku. Po studiach pracował jako dziennikarz w publikacjach poświęconych sportom motorowym, a następnie jako oficer ds. komunikacji w brytyjskiej służbie zdrowia NHS.
Ned Willmott, to nieżyjący już (zmarł w wieku 74 lat) wysoko ceniony historyk, znany ze swojej rygorystyczności w analizie działań wojennych na morzu w XX wieku. Zaczynał jako historyk ogólny w magazynach "Warships" (1975) i "Sea Warfare" (1981), a następnie w 1982 opublikował książkę "Empires in the Balance: Japanese and Allied Pacific Strategies to April 1942", opisującą działalność polityczną, gospodarczą, wojskową i morską na Pacyfiku. Odtąd japońska potęga morska stała się jego zajęciem. Kontynuacja, Bariera i oszczep (1983), skupiała się na pięciu miesiącach od lutego do czerwca 1942 r., kiedy to równowaga sił między Japończykami i Amerykanami zdecydowanie zmieniła się na korzyść Amerykanów. W kolejnych książkach Ned badał początki i rozwój japońskiej floty z lat dwudziestych XX wieku, wyjaśniając, dlaczego wojna z Zachodem stała się nieunikniona, a w Bitwie w Zatoce Leyte (2005) wyjaśnił, korzystając ze źródeł niedostępnych dotychczas zachodnim historykom, powód nieustępliwość wroga: Japończycy postrzegali bitwę jako "odpowiednie miejsce na śmierć", gdyby zwycięstwo było nieosiągalne.
Michael Wilson to brytyjski oficer Royal Navy i historyk marynistyki, specjalizujący się w historii okrętów podwodnych oraz działań morskich Royal Navy okresu I i II wojny światowej. Służył w Royal Navy jako dowódca trzech okrętów podwodnych, a po zakończeniu kariery operacyjnej spędził kilka lat jako historyk w Naval Historical Branch, gdzie zajmował się kwerendą archiwalną i opracowywaniem dokumentacji historycznej floty brytyjskiej. Jego dorobek publikacyjny obejmuje liczne artykuły poświęcone różnym aspektom historii okrętownictwa podwodnego, publikowane w prestiżowym roczniku „Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press. W tomach tego periodyku zamieścił m.in. wieloczęściowe opracowanie „The British 'B' Class Submarine" oraz artykuł poświęcony pierwszym okrętom podwodnym Royal Navy. Współpracował również z Paulem Kempem przy monografii „Mediterranean Submarines: Submarine Warfare in World War One" (1997), wydanej przez Crecy Publishing, stanowiącej szczegółową analizę działań okrętów podwodnych na Morzu Śródziemnym podczas Wielkiej Wojny.
Martin Windrow to wybitny brytyjski historyk wojskowości, autor i redaktor, urodzony w 1943 roku w Wielkiej Brytanii, którego twórczość koncentruje się na historii militarnej XIX i XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem Francuskiej Legii Cudzoziemskiej, wojny w Indochinach oraz konfliktów dekolonizacyjnych. Przez wiele lat pełnił funkcję redaktora naczelnego prestiżowego czasopisma "Military Illustrated", a następnie założył i prowadził własne wydawnictwo Windrow & Greene, które przez dwie dekady publikowało cenione prace z zakresu historii wojskowości, zanim zostało przejęte przez Greenhill Books. Jego kariera dziennikarska i wydawnicza zapewniła mu unikalną perspektywę w badaniach nad historią militarną oraz dostęp do szerokiego grona ekspertów i weteranów.
Rif Winfield to wybitny brytyjski historyk marynarki wojennej i autor specjalizujący się w historii okrętów żaglowych, ze szczególnym uwzględnieniem floty Royal Navy w okresie żaglowym (Age of Sail). Mieszka w środkowej Walii i jest dożywotnim badaczem historii marynarki wojennej. Jako autor Winfield jest najbardziej znany z monumentalnej, czterotomowej serii "British Warships in the Age of Sail", stanowiącej kompleksowe kompendium wiedzy o wszystkich brytyjskich okrętach wojennych z lat 1603–1863. Poszczególne tomy obejmują okresy: 1603–1714, 1714–1792, 1793–1817 oraz 1817–1863, a każdy z nich zawiera szczegółowe informacje o projektowaniu, budowie, przebiegu służby i losach poszczególnych jednostek. Prace te są uznawane za standardowe źródła wiedzy dla historyków, modelarzy i entuzjastów marynarki wojennej.
John F. Winkler to amerykański historyk wojskowości, emerytowany prawnik i uznany autor publikacji z zakresu historii militarnej oraz dziejów prawa. Na co dzień mieszka w Columbus w stanie Ohio, gdzie prowadzi spokojne życie rodzinne – od ponad czterdziestu lat pozostaje w związku małżeńskim, jest ojcem trojga dzieci i dziadkiem sześciorga wnuków. Po zakończeniu aktywnej kariery prawniczej poświęcił się badaniom historycznym, łącząc wykształcenie prawnicze z pasją do dziejów, co pozwala mu na interdyscyplinarne i źródłowo rzetelne podejście do analizy wydarzeń przeszłości.
Peter Wilcox to brytyjski historyk i autor specjalizujący się w historii starożytnych cywilizacji oraz wojen okresu rzymskiego, uznawany za cenionego eksperta w dziedzinie wojskowości ludów barbarzyńskich stojących w opozycji do Imperium Rzymskiego. Jako badacz Wilcox posiada unikalne kwalifikacje łączące rygorystyczne podejście archiwalne z głęboką pasją do historii wojskowej świata antycznego. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu organizacji, taktyki, umundurowania i wyposażenia formacji wojskowych ludów celtyckich, germańskich, dackich, partyjskich i sasanidzkich, które w różnych okresach historycznych stanowiły wyzwanie dla potęgi militarnej Rzymu.
Absolwentka polonistyki i dziennikarstwa na UJ. Zaczynała jako reporterka radiowa. W "POLITYCE" od 1984 r. Lubi obserwować ludzi, politykę i nowe krajobrazy. Przejmuje się ochroną przyrody, prawami zwierząt i ekologią. Opisywała wojny na Bałkanach, Ukrainę i Białoruś. Autorka książki reporterskiej "Musicie zabić".
James H. Willbanks to wybitny amerykański historyk wojskowości, autor i emerytowany oficer United States Army, urodzony w 1947 roku w Hot Springs w stanie Arkansas. Pochodził z rodziny o tradycjach wojskowych – jego ojciec był zawodowym podoficerem armii, co sprawiło, że rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania. Ukończył Texas A&M University w 1969 roku, uzyskując tytuł licencjata z historii, po czym natychmiast wstąpił do armii i otrzymał nominację oficerską. Jego pierwszą służbą było dowodzenie plutonem w 2. Batalionie, 30. Pułku Piechoty, 3. Dywizji Piechoty stacjonującej w Niemczech Zachodnich, gdzie zetknął się z kryzysem morale w armii amerykańskiej u schyłku wojny w Wietnamie.
Gordon Williamson (ur. 1951) to brytyjski historyk wojskowości, autor i emerytowany urzędnik państwowy, uznawany za jednego z najbardziej płodnych i cenionych autorów literatury militarnej poświęconej niemieckim siłom zbrojnym II wojny światowej. Jako badacz Williamson posiada unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie wojskowe z rygorystycznym podejściem historycznym. Spędził siedem lat w Military Police brytyjskiej Territorial Army (TA), co dało mu bezpośrednie zrozumienie struktury, dyscypliny i funkcjonowania jednostek żandarmerii wojskowej. Obecnie mieszka w pobliżu Edynburga w Szkocji, gdzie poświęca się badaniom historycznym i pisarstwu.
Matthew Willis to brytyjski pisarz, historyk lotnictwa i marynarki wojennej oraz dziennikarz, specjalizujący się w historii lotnictwa morskiego, ze szczególnym uwzględnieniem Fleet Air Arm Royal Navy z okresu II wojny światowej. Jako badacz Willis posiada solidne kwalifikacje akademickie – ukończył studia z zakresu literatury i historii nauki na University of Kent w Canterbury, gdzie obronił pracę magisterską pt. "The Authority of the Author in a Scientific Age", analizującą reakcje autorów takich jak Émile Zola i Joseph Conrad na rosnącą rolę nauki w dyskursie publicznym przełomu XIX i XX wieku. Po studiach pracował jako dziennikarz w publikacjach poświęconych sportom motorowym, a następnie jako oficer ds. komunikacji w brytyjskiej służbie zdrowia NHS.
Ned Willmott, to nieżyjący już (zmarł w wieku 74 lat) wysoko ceniony historyk, znany ze swojej rygorystyczności w analizie działań wojennych na morzu w XX wieku. Zaczynał jako historyk ogólny w magazynach "Warships" (1975) i "Sea Warfare" (1981), a następnie w 1982 opublikował książkę "Empires in the Balance: Japanese and Allied Pacific Strategies to April 1942", opisującą działalność polityczną, gospodarczą, wojskową i morską na Pacyfiku. Odtąd japońska potęga morska stała się jego zajęciem. Kontynuacja, Bariera i oszczep (1983), skupiała się na pięciu miesiącach od lutego do czerwca 1942 r., kiedy to równowaga sił między Japończykami i Amerykanami zdecydowanie zmieniła się na korzyść Amerykanów. W kolejnych książkach Ned badał początki i rozwój japońskiej floty z lat dwudziestych XX wieku, wyjaśniając, dlaczego wojna z Zachodem stała się nieunikniona, a w Bitwie w Zatoce Leyte (2005) wyjaśnił, korzystając ze źródeł niedostępnych dotychczas zachodnim historykom, powód nieustępliwość wroga: Japończycy postrzegali bitwę jako "odpowiednie miejsce na śmierć", gdyby zwycięstwo było nieosiągalne. 
Martin Windrow to wybitny brytyjski historyk wojskowości, autor i redaktor, urodzony w 1943 roku w Wielkiej Brytanii, którego twórczość koncentruje się na historii militarnej XIX i XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem Francuskiej Legii Cudzoziemskiej, wojny w Indochinach oraz konfliktów dekolonizacyjnych. Przez wiele lat pełnił funkcję redaktora naczelnego prestiżowego czasopisma "Military Illustrated", a następnie założył i prowadził własne wydawnictwo Windrow & Greene, które przez dwie dekady publikowało cenione prace z zakresu historii wojskowości, zanim zostało przejęte przez Greenhill Books. Jego kariera dziennikarska i wydawnicza zapewniła mu unikalną perspektywę w badaniach nad historią militarną oraz dostęp do szerokiego grona ekspertów i weteranów.
Rif Winfield to wybitny brytyjski historyk marynarki wojennej i autor specjalizujący się w historii okrętów żaglowych, ze szczególnym uwzględnieniem floty Royal Navy w okresie żaglowym (Age of Sail). Mieszka w środkowej Walii i jest dożywotnim badaczem historii marynarki wojennej. Jako autor Winfield jest najbardziej znany z monumentalnej, czterotomowej serii "British Warships in the Age of Sail", stanowiącej kompleksowe kompendium wiedzy o wszystkich brytyjskich okrętach wojennych z lat 1603–1863. Poszczególne tomy obejmują okresy: 1603–1714, 1714–1792, 1793–1817 oraz 1817–1863, a każdy z nich zawiera szczegółowe informacje o projektowaniu, budowie, przebiegu służby i losach poszczególnych jednostek. Prace te są uznawane za standardowe źródła wiedzy dla historyków, modelarzy i entuzjastów marynarki wojennej.
John F. Winkler to amerykański historyk wojskowości, emerytowany prawnik i uznany autor publikacji z zakresu historii militarnej oraz dziejów prawa. Na co dzień mieszka w Columbus w stanie Ohio, gdzie prowadzi spokojne życie rodzinne – od ponad czterdziestu lat pozostaje w związku małżeńskim, jest ojcem trojga dzieci i dziadkiem sześciorga wnuków. Po zakończeniu aktywnej kariery prawniczej poświęcił się badaniom historycznym, łącząc wykształcenie prawnicze z pasją do dziejów, co pozwala mu na interdyscyplinarne i źródłowo rzetelne podejście do analizy wydarzeń przeszłości.