Trafalgar (1887)

Szczegóły
Kategoria: Pancerniki wieżowe
Pancernik wieżowy HMS TrafalgarOkręty typu "TRAFALGAR" były wzorowane na HMS "DREADNOUGHT", jednak w nowym projekcie poprawiono opancerzenie w stosunku do typów "ADMIRAL" i "VICTORIA". Okręty zostały zaprojektowane przez Williama Henry'ego White'a. W momencie oddania były największymi i najlepiej opancerzonymi pancernikami w brytyjskiej marynarce.
Kraj: Wielka Brytania
klasa: pancernik wieżowy (pancerny okręt wieżowy)

Specyfikacja
Nazwa okrętu Stocznia Położenie stępki Wodowanie Ukończenie budowy Los okrętu
TRAFALGAR Portsmouth DYd 18.01.1886 20.09.1887 ?.03.1890 Sprzedany na złom w 1911 r.
NILE Pembroke DYd 08.04.1886 27.03.1888 10.07.1891 Sprzedany na złom w 1912 r.

Dane taktyczno-techniczne

Wymiary:

Wyporność normalna 11 940 ton angielskich
Wyporność pełna 12 589 ton angielskich
Długość między pionami 105,15 m (345 ft 0 in)
Szerokość 22,25 m (73 ft 0 in)
Zanurzenie 8,69 m (28 ft 6 in)


Napęd:

Maszyny Dwie 3-cylindrowe, pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszonych potrójnego rozprężania Humphreys ("NILE": firmy Maudslay), 6 kotłów cylindrycznych, 2 śruby
Moc normalna 7500 ihp
Moc forsowna 12 000 ihp
Prędkość normalna 15 węzłów
Prędkość forsowna 16,75 węzła
Paliwo normalna 900 ton węgla
maksymalna 1200 ton węgla
Zasięg 6500 mil morskich przy prędkości 10 węzłów


Opancerzenie:

Burty 508 mm - 356 mm (20 in - 14 in) na podkładzie z 254 mm (10 in) drewna tekowego
Cytadela 457 mm - 406 mm (18 in - 16 in)
Wieże działowe 457 mm (18 in)
Przegrody 406 mm - 356 mm (16 in - 14 in)
Stanowisko dowodzenia 356 mm (14 in)
Pokład 76 mm (3 in)


Uzbrojenie:

Projektowane 4 działa 343 mm (13,5 in) (67-ton) RBL (2x2); 8 dział 127 mm (5 in) RBL (8x1); 8 dział 6-funtowych (6 pdr) QF (8x1); 9 dział 3-funtowych (3 pdr) QF (9x1); 4 wyrzutnie torped 356 mm (14 in)
Początkowe 4 działa 343 mm (13,5 in) (67-ton) RBL (2x2); 6 dział 119 mm (4,7 in) Armstrong QF (6x1); 8 dział 6-funtowych (6 pdr) QF (8x1); 9 dział 3-funtowych (3 pdr) QF (9x1); 4 wyrzutnie torped 356 mm (14 in)
Modernizacja w 1896 r. 4 działa 343 mm (13,5 in) (67-ton) RBL (2x2); 6 dział 152 mm (6 in) QF (6x1); 8 dział 6-funtowych (6 pdr) QF (8x1); 9 dział 3-funtowych (3 pdr) QF (9x1); 4 wyrzutnie torped 356 mm (14 in)


Ludzie:

Załoga 520 - 577 oficerów i marynarzy

Projekt

Okręty typu "TRAFALGAR" zostały zaplanowane w programie rozbudowy floty na rok 1886. Generalnie bazowały na projekcie HMS "DREADNOUGHT", jednak zrezygnowano z jednolitego pasa pancernego na całej długości okrętu na rzecz krótszego lecz grubszego opancerzenia cytadeli i na śródokręciu. Opóźnienie oddania okrętów do służby nastąpiło z powodu niedostarczenia na czas dział artylerii głównej, natomiast zmiany konstrukcyjne wprowadzone już w trakcie budowy, m.in. wymiana uzbrojenia średniego oraz zwiększenie ilości zabieranej amunicji spowodowało przeciążenie projektu o ok. 600 ts, co z kolei przełożyło się na wzrost zanurzenia, a co za tym idzie i niewielkie ograniczenie osiągów.

Kiedy okręty typu "TRAFALGAR" były budowane, wielu obserwatorów przeceniało podatność na uszkodzenia i wrażliwość na broń torpedową wielkich okrętów pancernych. Panowało przeświadczenie, iż wielkie okręty pancerne zostaną wkrótce zastąpione przez mniejsze, szybsze a przede wszystkim tańsze okręty, mogące łatwiej unikać torped z racji większej manewrowości. Dla przykładu John Hibbert, parlamentarny sekretarz admiralicji podczas przemówienia w Parlamencie w marcu 1886 r. powiedział: "Mogę śmiało powiedzieć, iż te dwa okręty pancerne (mówił oczywiście o typie "TRAFALGAR") są ostatnimi okrętami pancernymi takiego rodzaju wybudowanymi w tym czy w innych krajach. We Francji odchodzi się od budowy dużych okrętów pancernych." W rzeczywistości dopiero rozpowszechnienie samolotów w II wojnie światowej położyło kres wielkim pancernikom.

Pancerniki typu "TRAFALGAR" były ostatnimi pancernikiem ukończonymi z pojedynczą, centralną, ciągłą cytadelą pancerną. Wszystkie pozostałe pancerniki będą miały już dwie oddzielne cytadele - dziobową i rufową. Jednocześnie pancerniki tego typu miały jako pierwsze artylerię pomocniczą złożoną z dział szybkostrzelnych.

Konstrukcja

Służba

Galeria

Źródła:
- Roger Chesneau, Eugene M. Kolesnik, eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing.
- Rif Winfield (2014). British Warship of the Age of Sail 1817 - 1863. Seaforth Publishing.
- Wikipedia, The Dreadnought Project oraz inne strony internetowe.