Royal Alfred (1864)

Pancernik centralnobateryjny HMS Royal AlfredHMS "ROYAL ALFRED" został rozpoczęty jako 91-działowy, dwupokładowy parowo-żaglowy okręt liniowy klasy "BULWARK". Konwersja na fregatę pancerną została zatwierdzona w czerwcu 1861 roku. Okręt został zaprojektowany przez Edwarda Reed'a. Tym razem jednak w odróżnieniu od swoich poprzedników, zdecydowano się ukończyć okręt jako centralnobateryjny.
Wielka Brytania flagaKraj: Wielka Brytania
klasa: pancernik centralnobateryjny (okręt pancerny z baterią centralną, drewnianokadłubowy pancernik centralnobateryjny)

Specyfikacja

Nazwa okrętu Stocznia Położenie stępki Wodowanie Ukończenie budowy Los okrętu
ROYAL ALFRED Portsmouth Dockyard 01.12.1859 15.10.1864 23.03.1867 Sprzedany na złom w 1885 r.

Dane taktyczno-techniczne

Wymiary:

Wyporność 6720 ts
Tonaż 4068 bm
Długość między pionami 83,21 m (273 ft 0 in)
Długość stępki do obliczeń tonażu 70,93 m (232 ft 8⅝ in)
Szerokość 17,88 m (58 ft 7 in)
Szerokość do obliczeń tonażu 17,42 m (57 ft 2 in)
Zanurzenie dla wyporności lekkiej - dziób 7,19 m (23 ft 7 in)
Zanurzenie dla wyporności lekkiej - rufa 8,28 m (27 ft 2 in)

Napęd:

Maszyny 2-cylindrowa, podwójnotłoczyskowa, pozioma maszyna parowa z powrotnymi korbowodami pojedynczego rozprężania firmy Maudslay , 6 kotłów kufrowych, 1 śruba
Ożaglowanie Ożaglowanie pełnorejowe o powierzchni 2713 m² (29 200 sq ft), 3 maszty.
Moc nominalna 800 nhp
Moc indykowana 3434 ihp
Prędkość (maszyna parowa) 12,36 węzła
Prędkość (żagle) 12,5 węzła
Paliwo 550 t węgla
Zasięg 2200 mil morskich przy prędkości 5 węzłów

Opancerzenie:

Pas pancerny 152 - 114 mm (6 - 4,5 in) na podkładzie z 749 mm (29,5 in) drewna
Bateria 152 mm (6 in) na podkładzie z 749 mm (29,5 in) drewna
Przegrody 114 mm (4,5 in)

Uzbrojenie:

Początkowe 10 dział 229 mm (9 in) (12,5-ton) MLR; 8 dział 178 mm (7 in)/16 (6,5-ton) MLR; 6 dział 20-funtowych (20 pdr) SBML (salutacyjnych).

Ludzie:

Załoga 605 oficerów i marynarzy

Projekt

HMS "ROYAL ALFRED" został rozpoczęty jako tradycyjny parowo-żaglowy okręt liniowy klasy "BULWARK", jednak w czerwcu 1861 roku podjęto decyzję o przebudowaniu go na fregatę pancerną. Projekt nieco opóźniono aby nanieść poprawki wynikłe z analizy poprzednich konwertowanych okrętów pancernych: HMS "ROYAL OAK" oraz typu "PRINCE CONSORT". Ostatecznie zdecydowano się na modyfikację projektu konwersji, już po zwodowaniu kształtując przyszły okręt (głównie uzbrojenie i opancerzenie) na podobieństwo HMS "BELLEROPHON". Był ostatnim drewnianokadłubowym okrętem pancernym wybudowanym w stoczni Portsmouth.

Konstrukcja


Służba

08.04.1859 Okręt zatwierdzony do budowy w swej pierwotnej postaci.
01.12.1859 Położenie stępki w stoczni Portsmouth Dockyard.
05.06.1861 Zatwierdzono okręt do przebudowy na okręt pancerny.
22.06.1861 Rozpoczęcie konwersji.
15.10.1864 Wodowanie okrętu.
08.1866 Na okręcie została zmieniona konfiguracja ożaglowana z typu bark, na pełnorejowe.
14.01.1867 Wcielenie okrętu do służby i przydział dowódcy. Okręt została przeznaczony do North America and the West Indies Station.
23.03.1867 Ukończenie budowy okrętu oraz jego wyposażania. Koszt okrętu wyniósł 282 803 funty.
1867 Okręt udał się przez Atlantyk do baz rejonu Ameryki Północnej oraz Zachodnich Indii, gdzie pełnił rolę okrętu flagowego dla Vice-Admiral George Robert Mundy.
01.09.1869 Okręt nadal przebywał w rejonie North America and the West Indies Station, jednakże zmienił się na nim dowódca i jednocześnie oficer flagowy który bazował na okręcie. Został nim Vice-Admiral George Greville Wellesley.
09.1870 Kolejna zmiana oficera flagowego. Tym razem został nim Vice-Admiral Edward Gennys Fanshawe.
13.12.1870 Okręt był raportowany na Bermudach.
17.01.1873 Okręt przebazowano z Bermudów na Barbados.
26.02.1873 W towarzystwie HMS "SIRIUS", HMS "PLOVER" i HMS "FLY" okręt przybywa do Holland Bay, Port Royal na Jamajce.
10.03.1873 Okręt opuszcza port i kieruje się do Havannah.
26.03.1873 Okręt był raportowany na Bermudach.
03.01.1874 Okręt po przebyciu Atlantyku przybywa do Spithead, Portsmouth.
15.01.1874 Okręt został przeniesiony do rezerwy w Portsmouth. Inżynierowie stoczniowi stwierdzili znaczne skorodowanie kotłów co przekładało się na znacznie słabsze parametry pary. Remont okazał się nieopłacalny.
04.02.1874 Ponownie wcielony do służby. Przez resztę czasu pełnił służbę portową w Portland i był stopniowo dekompletowany.
30.03.1875 Ostatecznie zdjęcie okrętu ze służby w Portsmouth i przeniesienie do rezerwy.
12.1885 Sprzedany do Castle na złom za 5562 funty.

ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)

14.01.1867 Captain Frederick Anstruther Herbert, okręt flagowy Vice-Admiral George Rodney Mundy, Ameryka Północna i Zachodnie Indie
01.09.1869 Captain Richard Wells, okręt flagowy Vice-Admiral George Greville Wellesley, Ameryka Północna i Zachodnie Indie
09.1870 - 15.01.1874 Captain Henry Frederick Nicholson, okręt flagowy Vice-Adm. Edward Gennys Fanshawe

Galeria

Źródła:
- Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing.
- Chesneau, Roger; Kolesnik, Eugene M., eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Wikipedia, oraz inne strony internetowe.