Pallas (1865)

Wyporność normalna wynosiła 3661 ts, natomiast pełna 3794 ts. Długość między pionami wynosiła 68,58 m (225 ft 0 in), szerokość 15,24 m (50 ft 0 in), natomiast zanurzenie średnie 6,60 m (21 ft 8 in). Okręt otrzymał wzmocniony dziób typu taranowego. Posiadał zdolność taranowania, co dodatkowo zapewniała mu znaczna prędkość oraz duża manewrowość. Kadłub okrętu został zaprojektowany na podobieństwo okrętów typu "LORD CLYDE".

Początkowo okręt był wyposażony w 4 działa 178 mm (7 in)/16 MLR oraz 2 działa 178 mm (7 in) Armstronga 110-funtowe RBL. Działa MLR znajdowały się w boksie bateryjnym, natomiast działa RBL znajdowały się na pokładzie głównym na dziobie i na rufie jako działa pościgowe. W 1866 roku działa 7-calowe MLR zostały zastąpione przez 8-calowe oraz dodano dwa działa 5-calowe RBL na pokładzie górnym, również w charakterze dział pościgowych. W latach 1870/72 wszystkie działa RBL zostały zastąpione przez 4 działa 6-calowe MLR.

Opancerzenie HMS "PALLAS" ochraniało na linii wodnej całą długość kadłuba. Podobnie jak w HMS "RESEARCH" pas pancerny miał grubość 114 mm (4,5 in) na podkładzie z 559 mm (22 in) drewna i sięgał od pokładu głównego, aż do poziomu 1,37 m (4,5 ft) poniżej poziomu wody. Na obu końcach okrętu pancerz burtowy sięgał aż do pokładu górnego, ochraniając w ten sposób działa pościgowe. Centralna bateria sięgała od pokładu głównego aż do górnego i była zakończona przegrodami zamykającymi część bateryjną od dziobu i rufy. Wycięcia w przegrodach pozwalały na ograniczony ogień w kierunku dziobu i rufy.

Maszyny HMS "PALLAS" były wyprodukowane przez Humphreys & Tennant i miały moc 3581 ihp. Zostały zaprojektowane w postaci 4-cylindrowej, poziomej maszyny parowej z tłokiem rurowym podwójnego rozprężania. Pozwalały na osiąganie 12,5 węzła, a po modyfikacji dziobu prędkość wzrosła do 13,058 węzła. Był to pierwszy okręt wojenny Royal Navy wyposażony w maszyny wyposażone w tłoki o różnym ciśnieniu pary - posiadał 4 cylindry, z czego dwa były niskiego (średnicy 2,53 m (99,5 in), po 1871 r. średnica cylindrów niskiego ciśnienia wynosiła 2,65 m (104,25 in)), a dwa wysokiego ciśnienia (średnica cylindrów wynosiła 1,30 m (51 in)). Skok tłoków wynosił 0,99 m (39 in). Para dostarczana przez kotły typu kufrowego miała ciśnienie 30 psi. Okręt pierwotnie napędzała pojedynczą czterołopatowa śruba typu Griffith o średnicy 5,44 m (17 ft 10 in), jednak próby odbiorcze wykazały że okręt równie dobrze zachowuje się pod parą napędzany jedynie dwiema łopatami.

Był udanym parowcem mimo innowacji wprowadzonych podczas konstrukcji. Pod żaglami okręt zachowywał się nie najlepiej podczas żeglugi po wzburzonym morzu, okręt ulegał silnym przechyłom. Ożaglowanie było typu pełnorejowego i miało powierzchnię 1553 m² (16 716 sq ft).