Vixen (1900)

Jeżeli chodzi o wymiary i ogólne założenia projektowe okręt był zbliżony do innych poprzedników z tej stoczni. Jednakże w porównaniu do niszczycieli typu "AVON", na których wzorowano się podczas projektowania wzrosła wyporność okrętu. Wyporność pełna liczyła 445 ts, natomiast wyporność normalna 400 ts. Niszczyciele typu "AVON" miały mniejszą wyporność, jednakże wymiary obu typów wg. źródeł była identyczna. Zwiększenie wyporności bez zmiany długości musiała spowodować co najmniej wzrost zanurzenia, jednak w dostępnych źródłach brak dokładnych informacji. Długość całkowita niszczyciela wynosiła 65,30 m (214 ft 3 in), szerokość 6,10 m (20 ft 0 in) natomiast zanurzenie 2,57 m (8 ft 5 in). Kadłub okrętów był wykonany ze stali. Podobnie jak w typie "AVON" zastosowano układ trzykominowy, z których środkowy komin był nieco szerszy od pozostałych dwóch. Podobnie jak większość wczesnych niszczycieli miały zakryty dziób, ukształtowany na podobieństwo skorupy żółwia (ang. "turtleback"), miał on ułatwić omywanie kadłuba przez fale przy dużej prędkości. W części dziobowej znajdowało się odkryte stanowisko działa 12-funtowego, które w dużym stopniu było zintegrowane z niewielkim mostkiem (stanowiskiem dowodzenia). Powodowało to pewne problemy (głównie dlatego, iż dla wygody oficerowie używali platformy działa jako mostka, zamiast używać stanowiska pod nią) i w późniejszych, większych konstrukcjach odseparowano te dwa elementy.

Okręty nie posiadały opancerzenia.

Okręty były uzbrojone 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF, 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowe (6 pdr) 8 cwt QF i 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in). Działo 12-funtowe znajdowało się na odsłoniętym stanowisku w części dziobowej. Dwa stanowiska szybkostrzelnych dział 6-funtowych znajdowały się zaraz za stanowiskiem dowodzenia, dwa kolejne na burtach na śródokręciu natomiast ostatnie z nich na rufie. Zarówno działo 12-funtowe jak i działa 6-funtowe były wyposażone w osłony przeciwodłamkowe, jednak mogły być one demontowane i często na zdjęciach nie są one uwidocznione. Okręty były wyposażone w dwie wyrzutnie torped umieszczone na obrotowych pojedynczych stanowiskach. Oba stanowiska znajdowały się w części rufowej, za kominami. Wyrzutnie torped w nomenklaturze brytyjskiej określane jako 18-calowe w rzeczywistości miały 17,72 cala, co dawało w przeliczeniu 450 mm. W porównaniu do typu "AVON" zmieniło się umiejscowienie wyrzutni. W poprzednim typie jedna z nich znajdowała się pomiędzy pierwszym a środkowym kominem, natomiast druga za ostatnim kominem. W HMS "VIXEN" na prośbę Admiralicji zmieniono lokalizację przedniej wyrzutni i przeniesiono ją pomiędzy środkowy, a ostatni komin.

Okręt został wyposażony w dwie 4-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania. Maszyny te miały dwa cylindry niskiego ciśnienia, co generowało mniejsze drgania całego urządzenia. W odróżnieniu od niszczycieli typu "AVON" maszyny okrętu miały łączną moc 6000 ihp (w porównaniu do 6300 ihp u poprzedników) Parę zapewniały cztery kotły wyprodukowane przez Thornycroft, które były umieszczone w dwóch oddzielnych kotłowniach. Okręty posiadały trzy kominy, z których środkowy był nieco szczerszy gdyż odprowadzał spaliny z dwóch kotłów. Zgodnie z zaleceniami Admiralicji były przystosowane do opalania zarówno ropą jak i węglem. W opracowaniu "Британские эсминцы. История эволюции. 1892—1953"można znaleźć informacje na temat osiągów tych niszczycieli podczas prób. HMS "VIXEN" osiągnął prędkość 29,500 węzła, co wskazuje iż miał on problemy z osiągnięciem zakładanej, kontraktowej prędkości 30 węzłów.