Impérieuse (1852)

Oryginalnie fregaty typu "EMERALD", jeszcze jako tradycyjne fregaty żaglowe okręty miały mieć następujące wymiary: tonaż 2146 81/94 bm, długość na na wysokości pokładu działowego 56,39 m (185 ft 0 in), długość stępki 46,38 m (152 ft 2 in), szerokość 15,85 m (52 ft 0 in), głębokość ładowni 4,78 m (15 ft 8 in). W wyniku podjęcia decyzji o przebudowie na okręty z napędem parowo-żaglowym zmianie uległy również wymiary kadłuba. Po konwersji wymiary HMS "IMPÉRIEUSE" przedstawiały się następująco: tonaż 2,358 30/94 bm, długość na na wysokości pokładu działowego 64,62 m (212 ft 0 in), długość stępki 55,05 m (180 ft 7¼ in), szerokość 15,25 m (50 ft 0½ in), głębokość ładowni 5,10 m (16 ft 8¾ in). Zanurzenie na dziobie - projektowe: 3,84 m (12 ft 7 in); pełne 6,45 m (21 ft 2 in), zanurzenie na rufie - projektowe: 5,46 m (17 ft 11 in); pełne 6,78 m (22 ft 3 in). W porównaniu do późniejszej przebudowy kolejnych fregat typu "EMERALD" można zauważyć, iż doświadczenia z początkowej eksploatacji fregaty wykazały potrzebę znacznego przedłużenia kadłubów, co też dokonano projektując konwersję kolejnych fregat tego typu.

Pierwotnie fregaty typu "EMERALD", jako tradycyjne 60-działowe fregaty żaglowe miały być uzbrojone w 38 dział 203 mm (8 in) 68-funtowych (68 pdr) 65 cwt shell oraz 22 działa 32-funtowe (32 pdr) 45cwt, z których 30 dział 8-calowych miało się znajdować na pokładzie bateryjnym, a reszta na dziobowym i rufowym. W przypadku HMS "IMPÉRIEUSE" po modyfikacji projektu uzbrojenie zostało zmienione na 30 dział 203 mm (8 in) 65 cwt/9 ft SBML shell, 20 dział 32-funtowych (32 pdr) 56 cwt/9½ ft SBML oraz 1 działo 68-funtowe (68 pdr) 95 cwt/10 ft (na podstawie typu pivot) SBML. Na pokładzie głównym znajdowało się 30 dział 8-calowych, natomiast reszta znajdowała się na pokładzie górnym. W 1862 roku okręt przeszedł modyfikację konfiguracji uzbrojenia, które zostało zmienione na 30 dział 32-funtowych (32 pdr) 56 cwt/9½ ft SBML, 4 działa 40-funtowe (40 pdr) Armstrong RBL oraz 1 działo 178 mm (7 in) Armstrong 110-funtowe (110 pdr) RBL (pivot).

Na fregacie zdecydowano się zamontować poziomą, 2-cylindrową maszynę parową z tłokiem rurowym pojedynczego rozprężania przenoszącą moc 360 nhp na jedną śrubę. Moc indykowana osiągana przez maszynę parową wyprodukowaną przez John Penn & Sons wynosiła 1296 ihp, co pozwalało na osiągnięcie 9,85 węzła. Średnica cylindrów w maszynie parowej wynosiła 1,38 m (55 in) natomiast skok 0,91 m (3 ft).