Samobieżna lub lokomotywowa torpeda zmieniła zasady gry w historii wojny morskiej. Po raz pierwszy największy okręt wojenny mógł zostać zatopiony przez broń przenoszoną przez najmniejszy, a większość marynarek wojennych szybko dostrzegła ten potencjał. Chociaż XIX-wieczna Royal Navy miała reputację konserwatyzmu technologicznego, była "wczesnym użytkownikiem" torpedy i odegrała kluczową rolę w rozwoju małych, szybkich jednostek wyposażonych właśnie w tą broń. Przed rewolucyjnym wynalazkiem Roberta Whiteheada, który uczynił samobieżną torpedę praktyczną bronią, torpedy wywodziły się z wcześniejszych podwodnych urządzeń wybuchowych - wytykowych i holowanych min. Admiralicja była tak pod wrażeniem, że kupiła prawa do urządzenia Whiteheada, a następnie Royal Navy w dużym stopniu wykorzystała wczesne prace nad projektowaniem okrętów torpedowych. W tym względzie bardzo im pomagali ówcześni budowniczowie okrętów, tacy jak Thornycroft i Yarrow, którzy specjalizowali się już w małych, szybkich jednostkach. Rdzeniem tej książki jest szczegółowa historia rozwoju brytyjskich łodzi torpedowych, od wczesnych eksperymentów, takich jak "VESUVIUS" i "POLYPHEMUS", przez torpedowce klasy 1 do tak zwanych niszczycieli przybrzeżnych z początku XX wieku. Istnieją również osobne rozdziały dotyczące torpedowców klasy 2, kanonierek torpedowych i "nosicieli torpedowców" "HECLA" i "VULCAN". Książka kończy się dodatkami poświęconymi kwestiom dodatkowym, takim jak szybkostrzelne działa i raporty dotyczące osiągów okrętów w różnych okolicznościach. Ponieważ wypełnia ona zaskakującą lukę w historii technicznej brytyjskich okrętów wojennych, ta książka powinna spodobać się entuzjastom marynarki wojennej, modelarzom i historykom.

Zaskakująco duża część książki składa się z dokumentacji z epoki, głównie artykułów z angielskiego czasopisma branżowego "Engineering" i raportów z HMS "Vernon" (ośrodka szkoleniowego broni torpedowej Royal Navy). Główny tekst koncentruje się głównie na stronie inżynieryjnej, w szczególności na projektowaniu kotłów i śrub napędowych oraz niektórych bardziej interesujących lub wyjątkowych jednostek. Historie poszczególnych okrętów są opisane tylko pokrótce, jednak generalnie podejście jest logiczne i systematyczne, z wieloma przydatnymi odniesieniami do współczesnych materiałów. Obejmuje to liczne fotografie, rysunki liniowe, drzeworyty i pełnokolorowe reprodukcje planów "jak na wyposażeniu" Admiralicji i stoczni. Zawiera również szczegóły dotyczące silników i kotłów używanych w tych nieco eksperymentalnych jednostkach. Tekst jest również wspierany przez siedem bardzo przydatnych dodatków, bibliografię i indeks.

Spis treści w języku angielskim:

• Introduction
• The Deployment of Moored, Towed and Spar Torpedoes
• Launching the Whitehead Torpedo
• HMS "Vernon", HMS "Defiance", HMS "VESUVIUS" and HMS "POLYPHEMUS"
• First-class Torpedo Boats, "TB1" – "TB79"
• First-class Torpedo Boats, "TB80" – "TB117"
• The "CRICKET"/"GADFLY"/"MAYFLY" Class ("TB1" – "TB36")
• Second-class Torpedo Boats
• Torpedo Gunboats
• HMS "HECLA" and HMS "VULCAN"
• Appendices
  • Experimental Cruise of Torpedo Flotilla
  • Disposition of First-class Torpedo Boats
  • Comparative Trials of Second-class Torpedo Boats
  • Quick-firing Guns
  • The Davits of HMS "VULCAN"
  • "TURBINIA"
  • Aluminium Torpedo Boats
• Bibliography