Zdzisław Kryger to współczesny polski historyk marynarki wojennej, publicysta i oficer rezerwy w stopniu komandora podporucznika, którego twórczość koncentruje się na historii polskiej floty wojennej, ze szczególnym uwzględnieniem działań okrętów podczas II wojny światowej oraz rozwoju techniki morskiej w okresie powojennym. Jest absolwentem studiów doktoranckich na Wydziale Dowodzenia i Operacji Morskich Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni, a w latach 2011-2014 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni. Jako autor współpracuje z polskimi wydawnictwami specjalistycznymi, takimi jak Kagero, dla którego przygotował monografię "Osa-Class Missile Boat" z serii "Super Drawings in 3D", wydaną w 2018 roku. Publikacja ta, licząca 68 stron i zawierająca 68 renderów 3D, stanowi szczegółową analizę konstrukcji i wyposażenia legendarnych radzieckich kutrów rakietowych projektu 205, które odgrywały znaczącą rolę w strategiach morskich państw Układu Warszawskiego.
Rosyjski historyk Kryłow Leonid E. (ang. Krylov Leonid E.; ros. Крылов Леонид Е.) prawie 20 lat badał tajny udział radzieckich sił powietrznych w wojnie powietrznej nad Koreą Północną i opublikowali kilka artykułów i książek na ten temat w Rosji. Jego badania, rozpoczęte w 1989 roku, opierają się na sowieckich dokumentach przechowywanych w Centralnym Archiwum Ministerstwa Obrony Rosji oraz wspomnieniach weteranów 64. IAK.W ciągu kilkunastu lat badań autor zgromadził wspomnienia ponad 100 uczestników wojny koreańskiej, przestudiował kilka tysięcy dokumentów archiwalnych, począwszy od przesłuchań i raportów bojowych, a skończywszy na dokumentach sporządzonych przez Naczelnego Dowódcę Sił Powietrznych i Sztab Generalny Sił Powietrznych.
Krzysztof Krzeszowiak to polski historyk, publicysta i pasjonat tematyki wojennomorskiej. Jako autor specjalizuje się w historii flot i uzbrojenia, regularnie publikując artykuły i opracowania w prasie specjalistycznej, w tym w cenionym periodyku "Okręty Wojenne”. Do jego najbardziej rozpoznawalnych tekstów należą publikacje poświęcone konstrukcjom marynarki wojennej, takie jak "Małe torpedowce typu S (Schichau) Division(s)torpedoboot” czy "»Kaleki Lansa« czyli Großes Torpedoboot 1911”. Zajmował się również historią rozwoju broni morskiej, opisując m.in. pierwsze próby z użyciem broni torpedowej w cesarskiej flocie Niemiec. Jego prace są cenione w środowisku miłośników historii militarnej za rzetelność, specjalistyczną wiedzę i szczegółowość badań.
Jacek Krzewiński to współczesny polski historyk marynarki wojennej, modelarz okrętowy i grafik komputerowy, pracujący w Centrum Techniki Okrętowej w Gdańsku. Posiada szesnastoletnie doświadczenie w budowie modeli okrętów oraz dwudziestoczteroletnie doświadczenie w projektowaniu grafiki komputerowej, co pozwala mu na tworzenie wysoce szczegółowych i historycznie wiernych rekonstrukcji jednostek pływających. Jako autor i ilustrator publikuje regularnie w prestiżowych polskich czasopismach militarnych, takich jak "Morze", "Nowa Technika Wojskowa", "Morze, Statki i Okręty", "Okręty", "Modelarz" oraz "Modelarstwo Okrętowe", gdzie jego artykuły pojawiają się nieprzerwanie od 1989 roku. Jego teksty charakteryzują się rzetelną analizą źródeł, dbałością o detale techniczne oraz przystępnym stylem narracji, co czyni je cennym źródłem wiedzy dla miłośników historii marynarki wojennej.
Marek Krzyształowicz to współczesny polski historyk marynarki wojennej, autor i tłumacz, urodzony i mieszkający w Polsce, którego twórczość koncentruje się na historii okrętów podwodnych, ze szczególnym uwzględnieniem niemieckich U-Bootów typu VII oraz działań wojny podwodnej na Atlantyku podczas II wojny światowej. Służył jako oficer w polskiej marynarce wojennej, gdzie doszedł do stanowiska dowódcy trałowca floty, a po zakończeniu służby wojskowej pracował jako starszy oficer w różnych przedsiębiorstwach żeglugowych oraz w przemyśle naftowym na morzu.
Mikołaj Kubacki to polski historyk wojskowości, publicysta i kustosz Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Specjalizuje się w tematyce wojennomorskiej oraz historii uzbrojenia i umundurowania, regularnie występując w mediach i podcastach jako ekspert w tych dziedzinach. Jako autor współpracował z miesięcznikiem "Okręty Wojenne", w którym opublikował ceniony, wieloczęściowy cykl artykułów pt. "Francuska Marynarka Wojenna w latach 1918-1939" (ukazujący się w numerach 99, 100 i 101 w 2010 roku). Ponadto jest współautorem katalogów i tekstów merytorycznych do wystaw organizowanych przez macierzyste muzeum, takich jak "1000 lat chwały oręża polskiego". Aktywnie angażuje się również w życie środowiska muzealnego, pełniąc m.in. funkcję wiceprzewodniczącego zakładowej "Solidarności" w Muzeum Wojska Polskiego.
Krzysztof Kubiak to intelektualny filar polskiej marynistyki współczesnej. Jako naukowiec i oficer, wprowadził do polskiego piśmiennictwa militarnego nową jakość – zamiast skupiać się wyłącznie na grubości pancerza (choć i to potrafi precyzyjnie opisać), analizuje dlaczego i jak toczone są nowoczesne wojny. Jego prace są niezbędne dla każdego, kto chce zrozumieć ewolucję współczesnej sztuki operacyjnej na morzu oraz rolę, jaką we współczesnym świecie odgrywają mniejsze, ale nasycone technologią jednostki rakietowe i podwodne.
Piotr Kubiszewski to polski autor, badacz i modelarz, który w kręgach czytelników "Okrętów Wojennych" oraz literatury modelarskiej kojarzony jest przede wszystkim z niezwykle precyzyjną dokumentacją brytyjskiej i polskiej broni podwodnej oraz sił lekkich okresu II wojny światowej. Piotr Kubiszewski to autor dla "dociekliwych". W "Okrętach Wojennych" jego nazwisko pojawia się tam, gdzie potrzeba wyjaśnić, dlaczego dany okręt wyglądał tak, a nie inaczej, i jakie zmiany konstrukcyjne wprowadzono w nim podczas remontów. Jego prace są fundamentem dla każdego, kto chce zrozumieć budowę okrętu podwodnego "od śruby po peryskop".
Konstantin Leonidowicz Kulagin (ros. Константин Леонидович Кулагин) to znany rosyjski historyk wojskowy, specjalizujący się w historii marynarki wojennej oraz doktor nauk historycznych. Jest jednym z wiodących badaczy historii floty radzieckiej i zagranicznej z pierwszej połowy i połowy XX wieku, a jego prace są szeroko cenione zarówno w środowisku akademickim, jak i wśród miłośników historii oraz modelarstwa redukcyjnego. Urodził się 7 grudnia 1975 roku, mieszka i pracuje w Moskwie. W 2007 roku z powodzeniem obronił rozprawę doktorską zatytułowaną "Uzbrojenie okrętów Marynarki Wojennej ZSRR w latach 1922-1945: historyczno-statystyczne studium”.
Wiktor Kulikow (ros. Виктор Куликов) to wybitny rosyjski historyk wojskowości i badacz dziejów lotnictwa, którego życiową pasją i główną specjalizacją jest lotnictwo Imperium Rosyjskiego z okresu I wojny światowej. Przez dekady prowadził żmudne i nowatorskie kwerendy w rosyjskich archiwach, gromadząc unikalne materiały dotyczące struktur, konstrukcji maszyn i biografii pilotów Rosyjskiej Cesarskiej Armii i Floty Powietrznej, które przez długi czas pozostawały praktycznie niedostępne dla badaczy z Zachodu. Jego wiedza merytoryczna i rzetelność sprawiły, że stał się międzynarodowo uznanym autorytetem w tej specyficznej dziedzinie historii wojskowości.
Bohdan A. Kuliński to współczesny polski historyk, nautolog i dyplomowany archiwista, urodzony w 1986 roku, którego twórczość koncentruje się na badaniach dziejów okrętu i żeglugi u schyłku średniowiecza oraz w okresie nowożytnym. Jest doktorantem na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie realizuje badania naukowe w zakresie historii marynarki wojennej i cywilnej. Jako badacz szczególnie interesuje się budową i ewolucją konstrukcji okrętów wiosłowo-żaglowych i żaglowych, kształtowaniem się polskojęzycznej terminologii związanej z żeglugą oraz historią żeglugi wiślanej. Od 2014 roku zatrudniony jest w archiwach zakładowych instytucji zajmujących się ochroną zdrowia oraz wspierających rehabilitację osób niepełnosprawnych, co łączy jego kompetencje archiwalne z praktycznym zastosowaniem w sektorze publicznym.
Andriej Jarosławowicz Kuzniecow (ros. Андрей Ярославович Кузнецов) to uznany rosyjski historyk marynarki wojennej i badacz, stale związany z Niżnym Nowogrodem, który w swojej pracy naukowej specjalizuje się w działaniach flot w czasie II wojny światowej. Jego głównym obszarem zainteresowań badawczych jest teatr czarnomorski, ze szczególnym uwzględnieniem operacji desantowych, niemieckich lotniczych zagród minowych oraz radzieckiej taktyki zwalczania zagrożenia minowego. Publikacje Kuzniecowa cieszą się dużym uznaniem w środowisku marynistycznym ze względu na wysoki profesjonalizm, bogatą i rzetelną bazę źródłową - opierającą się na konfrontacji dokumentów radzieckich z niemieckimi - a także samodzielnie opracowywane, precyzyjne schematy, rekonstrukcje pól minowych oraz mapy operacji.