Hans Lengerer to jeden z najbardziej poważanych na świecie historyków marynistyki, uznawany za absolutny autorytet w dziedzinie techniki i historii Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii (Nippon Kaigun). Niemiecki badacz, który przez dziesięciolecia współpracował z japońskimi archiwistami (m.in. z Jiro Itanim), stał się kluczowym pomostem między hermetycznym światem japońskich dokumentów a europejskim czytelnikiem. Hans Lengerer to badacz, który "odczytał na nowo" historię japońskiej marynarki dla zachodniego świata. Jego teksty charakteryzują się niemal inżynierską precyzją – zamiast ogólnikowych opisów, czytelnik otrzymuje konkretne dane o ciśnieniu w kotłach, kątach podniesienia dział czy grubości płyt pancernych. W polskiej marynistyce jego nazwisko jest synonimem najwyższej jakości źródłowej, a jego prace o lotniskowcach takich jak "AKAGI" czy "KAGA" pozostają niedoścignionym wzorem monografii technicznej.
Enrico Leproni to włoski badacz, historyk marynistyki i publicysta, który wniósł znaczący wkład w popularyzację historii technicznej Regia Marina (Królewskiej Marynarki Wojennej Włoch) na łamach czasopisma "Okręty Wojenne". W gronie międzynarodowych autorów współpracujących z polską redakcją, Leproni jest ceniony za odkrywanie mało znanych aspektów włoskiej myśli okrętowej. Enrico Leproni to autor, który w polskiej literaturze marynistycznej pełni rolę eksperta od elegancji i inżynierii włoskich okrętów. Jego teksty pozwalają zrozumieć, że włoskie jednostki były budowane według zupełnie innej filozofii niż brytyjskie czy amerykańskie – z naciskiem na estetykę, prędkość i innowacyjność technologiczną. Dzięki jego pracy, szczegóły konstrukcyjne najszybszych krążowników świata czy losy niszczycieli osłaniających konwoje do Afryki Północnej stały się dostępne dla polskich pasjonatów w formie profesjonalnych studiów historyczno-technicznych.
Ryszard Leszczyński to nieżyjący już (1945 – 2021) wybitny polski marynista, starszy oficer mechanik okrętowy, honorowy kapitan żeglugi wielkiej, doktor nauk historycznych, pisarz i publicysta morski. Autor trylogii "Tragedie rybackiego morza" dokumentującej powojenne katastrofy polskich statków rybackich i czterotomowego dzieła "Ginące frachtowce", opisującego z benedyktyńską starannością przebieg i przyczyny zatonięć statków powojennej polskiej marynarki handlowej, losy ich załóg oraz ponad 600 stronicowej, pierwszej w polskiej historiografii monografii dziejów floty pomocniczej, "Katastrofy i wypadki morskie floty pomocniczej PMH (1926 – 2016)", będącej Jego dysertacją doktorską, obronioną na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 11 października 2016 roku. Był absolwentem Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni w roku 1967 i Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego.
Jerzy Lewandowski to jeden z najbardziej zasłużonych polskich autorów i badaczy historii marynistyki, od dekad związany z czasopismem "Okręty Wojenne". W środowisku historyków morskich uznawany jest za czołowego polskiego eksperta od historii operacyjnej i technicznej floty niemieckiej (Kaiserliche Marine oraz Kriegsmarine). To, co wyróżnia Jerzego Lewandowskiego na tle innych autorów "Okrętów Wojennych", to fakt, że jest on nie tylko historykiem, ale przede wszystkim wybitnym rysownikiem i dokumentalistą technicznym. Jego autorskie plany i sylwetki okrętów stały się znakiem rozpoznawczym czasopisma, stanowiąc dla czytelników (a zwłaszcza modelarzy) bezcenne źródło informacji.
Władimir Aleksandrowicz Lewickij (ros. Владимир Александрович Левицкий) to pochodzący z Mikołajowa inżynier okrętowy oraz historyk marynarki wojennej, uznawany w środowisku badaczy floty za wybitnego specjalistę w dziedzinie konstrukcji i historii okrętów wojennych z początku XX wieku. Jest absolwentem prestiżowego Mikołajowskiego Instytutu Budowy Okrętów im. admirała S.O. Makarowa, co pozwala mu na unikalne łączenie wiedzy czysto inżynieryjnej z rzetelnym, opartym na dokumentach archiwalnych warsztatem historycznym. Jego prace, charakteryzujące się głęboką analizą planów stoczniowych i danych technicznych, regularnie ukazują się w renomowanych periodykach i seriach naukowo-historycznych, takich jak czasopismo "Morskaja Kampanija” (Морская кампания) oraz monografie "Midel-szpangout” (Мидель-шпангоут) wydawnictwa Gangut.
Peter Lieb to niemiecki historyk wojskowości, urodzony w 1974 roku w Garmisch-Partenkirchen. Specjalizuje się w historii III Rzeszy i II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem zachodniego teatru działań wojennych oraz polityki okupacyjnej Wehrmachtu. Jest absolwentem Uniwersytetu w Monachium, gdzie uzyskał stopień doktora na podstawie pracy dotyczącej radykalizacji działań wojennych na Zachodzie w 1944 roku. Jego dysertacja została wyróżniona prestiżową nagrodą im. Wernera Hahlwega w 2006 roku i wydana drukiem w 2007 roku pod tytułem Konventioneller Krieg oder NS-Weltanschauungskrieg? Kriegführung und Partisanenbekämpfung in Frankreich 1943/44 („Wojna konwencjonalna czy wojna światopoglądowa NS? Prowadzenie wojny i walka z partyzantką we Francji 1943/44").
Juan Luis Coello Lillo (urodzony w 1958 roku w Ciudad Real) to jeden z najbardziej uznanych współczesnych hiszpańskich historyków marynarki wojennej, wybitny specjalista w dziedzinie historii technicznej oraz operacyjnej Armada Española. Choć z wykształcenia jest licencjatem nauk ekonomicznych i biznesowych (Ciencias Económicas y Empresariales), to swoją pasję i ścieżkę badawczą w pełni poświęcił dziejom hiszpańskiej floty wojennej, skupiając się w szczególności na ewolucji okrętów od momentu wprowadzenia napędu mechanicznego w pierwszej połowie XIX wieku aż po czasy współczesne. Jego prace cieszą się ogromnym uznaniem w środowisku marynistycznym ze względu na rygorystyczne, stricte techniczne podejście do opisywanych konstrukcji, a także głębokie kwerendy przeprowadzane w krajowych archiwach morskich, takich jak Archivo General de la Marina "Álvaro de Bazán” w Viso del Marqués.
Karol Lipiński to hobbysta, historyk i znawca tematyki wojennomorskiej, publikujący na łamach wielu magazynów specjalistycznych, m.in. "Okręty Wojenne".
Pułkownik Nicolas John Lipscombe FRHistS to brytyjski historyk wojskowości, autor, wykładowca i przewodnik turystyczny, urodzony 5 czerwca 1958 roku w Angers we Francji. Jest absolwentem St. Peter's Catholic School w Bournemouth oraz Królewskiej Akademii Wojskowej w Sandhurst, gdzie otrzymał prestiżowe stypendium im. Tombsa Bensona. W 1981 roku został oficerem Królewskiego Pułku Artylerii, a przez kolejne trzydzieści cztery lata służył w British Army, spędzając większość kariery za granicą i na operacjach bojowych. W 2006 roku został uhonorowany amerykańskim Brązowym Medalem Zasługi (Bronze Star Medal) w uznaniu za służbę podczas operacji koalicyjnych w Iraku. Po zakończeniu służby wojskowej w 2013 roku poświęcił się w pełni działalności naukowej i pisarskiej.
Fiodor Wiktorowicz Lisicyn (ros. Федор Викторович Лисицын, ang. Fedor Viktorovich Lisitsyn) to rosyjski rosyjski historyk, wirusolog, ale lepiej znany jako publicysta zajmujący się tematyką historyczną. Historyk wojskowości, bloger. Autor wielu książek i publikacji w prasie specjalistycznej. Urodził się w 1973 roku. Ukończył Moskiewską Państwową Akademię Technologii Chemicznej im. Łomonosowa (MITHT) (1990 - 1996). Dawniej starszy pracownik naukowy Instytutu Badawczego Wirusologii im DI. Iwanowskiego. Obecnie Wiodący specjalista Centrum Badawczego Epidemiologii i Mikrobiologii im. A.I. Gamaleja.
Antonio G. Erse Lissarraga (często występujący pod nazwiskiem Lissarraga, lub Lizarraga) to wybitny hiszpański historyk i badacz, mieszkający w San Fernando w prowincji Kadyksmieście o ogromnym znaczeniu dla historii morskiej Hiszpanii, gdzie znajduje się słynny historyczny arsenał marynarki wojennej La Carraca. Jest on aktywnie związany z lokalnym środowiskiem muzealniczym i współpracuje ze Stowarzyszeniem Przyjaciół Muzeów Morskich. Jego głównym przedmiotem zainteresowań jest historia hiszpańskiego budownictwa okrętowego, a w szczególności losy jednostek wojennych zbudowanych w hiszpańskich stoczniach (takich jak te w Kadyksie, Ferrol czy Kartagenie) na eksport dla innych państw, zwłaszcza krajów Ameryki Łacińskiej.
David List to brytyjski autor i historyk wojskowości, specjalizujący się w historii jednostek specjalnych British Army z okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem Long Range Desert Group (LRDG) oraz operacji na teatrze północnoafrykańskim. Jako badacz List posiada unikalne kwalifikacje łączące rygorystyczne podejście archiwalne z głęboką pasją do historii wojny pustynnej i działań specjalnych. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu działalności elitarnych formacji brytyjskich i alianckich działających na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej w latach 1940–1945.
Hans Lengerer to jeden z najbardziej poważanych na świecie historyków marynistyki, uznawany za absolutny autorytet w dziedzinie techniki i historii Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii (Nippon Kaigun). Niemiecki badacz, który przez dziesięciolecia współpracował z japońskimi archiwistami (m.in. z Jiro Itanim), stał się kluczowym pomostem między hermetycznym światem japońskich dokumentów a europejskim czytelnikiem. Hans Lengerer to badacz, który "odczytał na nowo" historię japońskiej marynarki dla zachodniego świata. Jego teksty charakteryzują się niemal inżynierską precyzją – zamiast ogólnikowych opisów, czytelnik otrzymuje konkretne dane o ciśnieniu w kotłach, kątach podniesienia dział czy grubości płyt pancernych. W polskiej marynistyce jego nazwisko jest synonimem najwyższej jakości źródłowej, a jego prace o lotniskowcach takich jak "AKAGI" czy "KAGA" pozostają niedoścignionym wzorem monografii technicznej.
Ryszard Leszczyński to nieżyjący już (1945 – 2021) wybitny polski marynista, starszy oficer mechanik okrętowy, honorowy kapitan żeglugi wielkiej, doktor nauk historycznych, pisarz i publicysta morski. Autor trylogii "Tragedie rybackiego morza" dokumentującej powojenne katastrofy polskich statków rybackich i czterotomowego dzieła "Ginące frachtowce", opisującego z benedyktyńską starannością przebieg i przyczyny zatonięć statków powojennej polskiej marynarki handlowej, losy ich załóg oraz ponad 600 stronicowej, pierwszej w polskiej historiografii monografii dziejów floty pomocniczej, "Katastrofy i wypadki morskie floty pomocniczej PMH (1926 – 2016)", będącej Jego dysertacją doktorską, obronioną na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 11 października 2016 roku. Był absolwentem Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni w roku 1967 i Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego.
Peter Lieb to niemiecki historyk wojskowości, urodzony w 1974 roku w Garmisch-Partenkirchen. Specjalizuje się w historii III Rzeszy i II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem zachodniego teatru działań wojennych oraz polityki okupacyjnej Wehrmachtu. Jest absolwentem Uniwersytetu w Monachium, gdzie uzyskał stopień doktora na podstawie pracy dotyczącej radykalizacji działań wojennych na Zachodzie w 1944 roku. Jego dysertacja została wyróżniona prestiżową nagrodą im. Wernera Hahlwega w 2006 roku i wydana drukiem w 2007 roku pod tytułem Konventioneller Krieg oder NS-Weltanschauungskrieg? Kriegführung und Partisanenbekämpfung in Frankreich 1943/44 („Wojna konwencjonalna czy wojna światopoglądowa NS? Prowadzenie wojny i walka z partyzantką we Francji 1943/44").
Juan Luis Coello Lillo (urodzony w 1958 roku w Ciudad Real) to jeden z najbardziej uznanych współczesnych hiszpańskich historyków marynarki wojennej, wybitny specjalista w dziedzinie historii technicznej oraz operacyjnej Armada Española. Choć z wykształcenia jest licencjatem nauk ekonomicznych i biznesowych (Ciencias Económicas y Empresariales), to swoją pasję i ścieżkę badawczą w pełni poświęcił dziejom hiszpańskiej floty wojennej, skupiając się w szczególności na ewolucji okrętów od momentu wprowadzenia napędu mechanicznego w pierwszej połowie XIX wieku aż po czasy współczesne. Jego prace cieszą się ogromnym uznaniem w środowisku marynistycznym ze względu na rygorystyczne, stricte techniczne podejście do opisywanych konstrukcji, a także głębokie kwerendy przeprowadzane w krajowych archiwach morskich, takich jak Archivo General de la Marina "Álvaro de Bazán” w Viso del Marqués.
Pułkownik Nicolas John Lipscombe FRHistS to brytyjski historyk wojskowości, autor, wykładowca i przewodnik turystyczny, urodzony 5 czerwca 1958 roku w Angers we Francji. Jest absolwentem St. Peter's Catholic School w Bournemouth oraz Królewskiej Akademii Wojskowej w Sandhurst, gdzie otrzymał prestiżowe stypendium im. Tombsa Bensona. W 1981 roku został oficerem Królewskiego Pułku Artylerii, a przez kolejne trzydzieści cztery lata służył w British Army, spędzając większość kariery za granicą i na operacjach bojowych. W 2006 roku został uhonorowany amerykańskim Brązowym Medalem Zasługi (Bronze Star Medal) w uznaniu za służbę podczas operacji koalicyjnych w Iraku. Po zakończeniu służby wojskowej w 2013 roku poświęcił się w pełni działalności naukowej i pisarskiej.
Fiodor Wiktorowicz Lisicyn (ros. Федор Викторович Лисицын, ang. Fedor Viktorovich Lisitsyn) to rosyjski rosyjski historyk, wirusolog, ale lepiej znany jako publicysta zajmujący się tematyką historyczną. Historyk wojskowości, bloger. Autor wielu książek i publikacji w prasie specjalistycznej. Urodził się w 1973 roku. Ukończył Moskiewską Państwową Akademię Technologii Chemicznej im. Łomonosowa (MITHT) (1990 - 1996). Dawniej starszy pracownik naukowy Instytutu Badawczego Wirusologii im DI. Iwanowskiego. Obecnie Wiodący specjalista Centrum Badawczego Epidemiologii i Mikrobiologii im. A.I. Gamaleja.