John Laffin (właśc. John Alfred Charles Laffin, 1922–2000) to australijski historyk wojskowości, dziennikarz i autor, uznawany za jednego z najbardziej płodnych pisarzy w dziedzinie historii militarnej XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem doświadczeń australijskich sił zbrojnych oraz konfliktów na Bliskim Wschodzie. Jako badacz Laffin posiadał unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie bojowe z pasją do dokumentowania historii wojskowej. Urodził się 21 września 1922 roku w Mosman w Sydney w Australii jako najstarsze z trojga dzieci. Oboje jego rodzice służyli w Australian Imperial Force podczas I wojny światowej – ojciec jako oficer piechoty, a matka jako pielęgniarka, co miało istotny wpływ na jego późniejsze zainteresowania. W latach 30. XX wieku pracował jako praktykant dziennikarski w "Smith's Weekly" oraz "Wagga Wagga Advertiser". W 1941 roku wstąpił do 2. Australian Imperial Force, służąc w kampanii nowogwinejskiej podczas II wojny światowej w szeregach 2/31. Batalionu, zanim został ewakuowany z powodu choroby i zwolniony ze służby we wrześniu 1945 roku.
Ernst Lehner to niemiecki miłośnik i badacz dziejów wojennomorskich, autor wielu artykułów w prasie specjalistycznej. Od 1959 r. jako ochotnik służył w Federalnej Marynarce Wojennej (BUMA), obecnie Niemieckiej Marynarce Wojennej. Dowodził szkoleniem podstawowym i kursem gościnnym w Glücksburg/Meierwik, kompanią sztabową szkoły artylerii morskiej w Kilonii/Holtenau, służył również na niszczycielu "Z-5" (Type 119 Zerstörer 1). Jest także członkiem stowarzyszenia sponsorskiego Traunstein.
Benjamin Lai to brytyjsko-hongkoński historyk wojskowości, autor i konsultant specjalizujący się w dziejach militarnej Azji, ze szczególnym uwzględnieniem Chin, Japonii oraz konfliktów w regionie Pacyfiku. Urodził się w Hongkongu, a w wieku dwunastu lat przeprowadził się z rodziną do Wielkiej Brytanii, gdzie odebrał wykształcenie. Jest absolwentem Royal Military Academy Sandhurst, a w latach 80. i 90. XX wieku służył jako oficer w brytyjskiej armii terytorialnej (Territorial Army). Płynnie posługuje się językiem chińskim i angielskim, co umożliwia mu korzystanie z szerokiego spektrum źródeł pierwotnych i prowadzenie badań w sposób interdyscyplinarny. Obecnie mieszka w Chinach, dzieląc czas między Hongkong a Szanghaj, gdzie pracuje jako konsultant biznesowy i rozwojowy, jednocześnie kontynuując działalność pisarską.
Jon Lake to brytyjski autor książek o lotnictwie i wojskowości. Pasjonat lotnictwa i latania, Jon dorastał wśród samolotów, nauczył się szybować, zanim zaczął prowadzić samochód, nauczył się latać w eskadrze lotniczej Uniwersytetu Londyńskiego i od 1984 roku publikuje w branży lotniczej. Dwukrotny zwycięzca w kategorii obronności w prestiżowym konkursie Aerospace Journalist of the Year Awards, Jon ma w swoim CV pracę jako redaktor World Air Power Journal, Warplane, Take Off i RotorHub, kompilator rosyjskich i międzynarodowych sekcji Jane's All the World's Aircraft, był również długoletnim członkiem zespołu dzienników Flight Daily News i Arabian Aerospace SHOW BUSINESS. Jest również autorem wielu publikacji dla wydawnictwa Osprey.
Andrew Lambert, PhD, FRHistS – wybitny brytyjski historyk marynistyki, profesor historii marynarki wojennej w King's College London oraz członek Royal Historical Society, uznawany za jednego z najważniejszych współczesnych badaczy brytyjskiej strategii morskiej i historii Royal Navy okresu żaglowego oraz XIX wieku. Ukończył studia historyczne na University of Hull, a tytuł doktora nauk humanistycznych uzyskał w King's College London, gdzie następnie prowadził badania i wykłady. W latach 1994–2000 pełnił funkcję redaktora naczelnego prestiżowego periodyku "The Mariner's Mirror", wydawanego przez Society for Nautical Research. Od 2000 roku kieruje katedrą historii marynarki wojennej w King's College London, kształcąc kolejne pokolenia historyków i analityków ds. bezpieczeństwa morskiego.
John Lambert (1937–2016) to wybitny brytyjski historyk marynistyki i ilustrator, specjalizujący się w historii małych okrętów wojennych, od kutrów torpedowych po niszczyciele. Jego prace wyróżniały się niezwykłą precyzją techniczną – szczegółowe rysunki okrętów i systemów uzbrojenia przygotowywał w oparciu o oficjalne źródła admiralicji oraz dokumentację stoczniową. Przez całą karierę opublikował ponad 350 artykułów w czasopismach modelarskich i specjalistycznych, takich jak „Model Boats", „Airfix Magazine", „Scale Models", „Model Shipwright" czy „Marine Modelling International". Jest autorem cenionych monografii, w tym wielotomowego dzieła „Allied Coastal Forces of World War II" (wspólnie z Alem Rossem), poświęconego alianckim siłom przybrzeżnym, oraz tytułów z serii Anatomy of the Ship: „The Fairmile D Motor Torpedo Boat" oraz „The Submarine Alliance" (wspólnie z Davidem Hillem). Współpracował również z Alanem Ravenem przy pracy „Flower Class Corvettes in World War II". Publikacje Lamberta, adresowane do historyków marynarki wojennej, modelarzy i entuzjastów techniki morskiej, cenione są za rzetelność źródłową, dbałość o detale konstrukcyjne oraz wartość dokumentacyjną, a dostępne są w księgarniach specjalistycznych, bibliotekach morskich oraz na rynku wtórnym.
John P. Langellier (ur. Tucson, Arizona, Stany Zjednoczone) to amerykański historyk wojskowości, public historian i autor specjalizujący się w historii amerykańskiego Zachodu, ze szczególnym uwzględnieniem Buffalo Soldiers, kawalerii USA XIX wieku oraz konfliktów zbrojnych na pograniczu amerykańsko-meksykańskim. Langellier dorastał w Tucson w Arizonie, gdzie od wczesnej młodości rozwinął pasję do historii regionu Borderlands i amerykańskiego Zachodu. Kształcił się na University of San Diego, gdzie uzyskał tytuły licencjata i magistra z historii oraz archeologii historycznej, a następnie obronił doktorat z historii wojskowości na Kansas State University. Przez ponad cztery dekady pracował na różnych stanowiskach w sektorze public history, zajmując się interpretacją historyczną, zarządzaniem zasobami kulturowymi oraz edukacją publiczną.
Mark Lardas to amerykański historyk marynarki wojennej, inżynier i płodny autor publikacji poświęconych historii morskiej, technice wojskowej oraz dziejom Teksasu. Urodzony i wychowany w Stanach Zjednoczonych, na co dzień mieszka w League City w stanie Teksas, gdzie łączy działalność pisarską z pracą inżynierską. Jego wykształcenie techniczne ma fundamentalny wpływ na charakter jego twórczości, pozwalając mu na szczegółową analizę konstrukcji okrętów, systemów uzbrojenia oraz aspektów technologicznych historycznych bitew morskich. Jest członkiem prestiżowych organizacji historycznych, w tym Company of Military Historians, a jego pasją jest również modelarstwo okrętowe, co przekłada się na niezwykłą dbałość o detale w jego publikacjach.
Robert P. Largess to amerykański historyk marynarki wojennej, autor i recenzent specjalizujący się w historii United States Navy okresu zimnej wojny, ze szczególnym uwzględnieniem konstrukcji okrętów podwodnych, innowacji technicznych oraz historii stoczni w Portsmouth. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim monografię "U.S.S. Albacore: Forerunner of the Future", wydaną w 1999 roku przez Portsmouth Marine Society we współpracy z Jamesem L. Mandelblattem. Praca ta stanowi szczegółowe opracowanie historii eksperymentalnego okrętu podwodnego USS "ALBACORE" (AGSS-569), który jako pierwszy otrzymał kadłub w kształcie "kropli wody" (tzw. body of revolution), rewolucjonizując projektowanie okrętów podwodnych i stając się protoplastą współczesnych jednostek tej klasy.
Richard Lathrop (ur. 1967) to amerykański autor i historyk wojskowości, specjalizujący się w historii współczesnej techniki pancernej, ze szczególnym uwzględnieniem amerykańskich pojazdów bojowych okresu zimnej wojny i wojny w Wietnamie. Jako badacz Lathrop posiada unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie akademickie z praktyczną pasją do kolekcjonowania i renowacji historycznych pojazdów wojskowych. Posiada tytuł licencjata (BA) z historii uzyskany w Glassboro State College (obecnie Rowan University) w stanie New Jersey. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu rozwoju, konstrukcji i operacyjnego zastosowania amerykańskich systemów broni pancernej drugiej połowy XX wieku.
Jonathan David Latimer (24 czerwca 1964, Prestatyn, Walia – 4 stycznia 2009) to brytyjski historyk wojskowości, oceanograf i autor specjalizujący się w historii konfliktów zbrojnych XVIII–XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem kampanii północnoafrykańskich II wojny światowej, wojny brytyjsko-amerykańskiej 1812 roku oraz historii piractwa na Karaibach. Urodzony w Prestatyn w Walii, Latimer kształcił się w Christleton County High School w Chester. Studiował geografię na University College w Swansea, po czym zmienił kierunek i ukończył oceanografię. Pracował jako oceanograf i naukowiec środowiskowy, zanim w 1997 roku poświęcił się w pełni pisarstwu historycznemu. W 2003 roku został honorowym pracownikiem naukowym swojej alma mater (wówczas już Swansea University) oraz wykładowcą historii w ramach programu studiów „Wojna i Społeczeństwo". Był również wykładowcą gościnnym w Joint Services Command and Staff College w Shrivenham.
James "Jim" Laurier to światowej klasy artysta lotniczy i ilustrator, znany z niezwykle realistycznych i historycznie dokładnych obrazów przedstawiających samoloty wojskowe. Urodził się w Nowej Anglii i już od najmłodszych lat łączył pasję do rysowania z fascynacją lotnictwem. Ukończył Paier School of Art w Connecticut w 1978 roku z wyróżnieniem, po czym rozpoczął profesjonalną karierę, początkowo ilustrując magazyny science fiction w Nowym Jorku. Co wyróżnia Lauriera na tle innych artystów lotniczych, to jego bezpośrednie doświadczenie w lataniu różnymi typami samolotów, w tym myśliwcami o napędzie tłokowym i odrzutowym. To rzadka umiejętność, która pozwala mu na unikalne zrozumienie dynamiki lotu i warunków atmosferycznych, co przekłada się na niezwykły realizm jego dzieł.