Thomas G. Lynch to kanadyjski historyk marynistyki i analityk ds. floty wojennej, specjalizujący się w historii technicznej i operacyjnej Royal Canadian Navy (RCN) okresu II wojny światowej oraz powojennego rozwoju kanadyjskich sił morskich. Jego dorobek publikacyjny obejmuje fundamentalne monografie poświęcone kanadyjskim okrętom wojennym, w tym pracę „Canada's Flowers: History of the Corvettes of Canada, 1939-1945" (1981), stanowiącą kompleksowe opracowanie historii kanadyjskich korwet typu Flower, które odegrały kluczową rolę w bitwie o Atlantyk. Lynch jest również autorem prac „Fading memories: Canadian sailors and the Battle of the Atlantic" (1993), dokumentującej doświadczenia kanadyjskich marynarzy w trakcie konfliktu, oraz „The flying 400: Canada's hydrofoil project" (1983), poświęconej pionierskiemu projektowi kanadyjskiego okrętu na poduszkowcach typu "BRAS D'OR".
David Lyon to nieżyjący już (zmarł w 2000 r.) brytyjski historyk wojennomorski i autorytet w dziedzinie historii brytyjskiej Royal Navy. Spędził swoje życie zawodowe w Narodowym Muzeum Morskim w Greenwich, gdzie przez ponad dwadzieścia lat opiekował się kolekcją oryginalnych planów okrętów Royal Navy, zanim został kustoszem Naval Ordnance, następnie Head of Enquiries i wreszcie Chief of Research of the Maritime Information Centre. Służył w Royal Navy Reserve, a po uzyskaniu kwalifikacji oficera nurkowego odegrał kluczową rolę w rozwoju archeologii podwodnej w Wielkiej Brytanii, nurkując między innymi na "MARY ROSE". Jest członkiem Rady Towarzystwa Badań Nautycznych i Powiernictwa Muzeów Morskich. Pisał i wykładał obszernie zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i za granicą, a jego liczne publikacje obejmują zarówno monumentalne dzieła jak i doskonałe merytoryczne artykuły.
Hugh Lyon to brytyjski autor i publicysta specjalizujący się w historii okrętów wojennych oraz współczesnej technice morskiej, aktywny w drugiej połowie XX wieku. Jego twórczość koncentruje się na prezentacji konstrukcji, specyfikacji technicznych i historii rozwoju flot wojennych świata od początku XX wieku po czasy współczesne. Jako autor Lyon współpracował z prestiżowymi wydawnictwami specjalizującymi się w literaturze militarnej i marynistycznej, takimi jak Salamander Books, Kingfisher Books oraz Prentice Hall. Do jego najważniejszych prac należy monumentalna "The Encyclopedia of the World's Warships: A Technical Directory of Major Fighting Ships from 1900 to the Present Day", wydana po raz pierwszy w 1978 roku nakładem Salamander Books, stanowiąca kompleksowe kompendium wiedzy o okrętach wojennych różnych państw. Publikacja ta, licząca ponad 270 stron i bogato ilustrowana, zawierała szczegółowe opisy konstrukcji, dane techniczne oraz fotografie przedstawiające pancerniki, krążowniki, niszczyciele, okręty podwodne i lotniskowce.
Roman Witalijewicz Łapszin (ros. Роман Витальевич Лапшин) to uznany rosyjskojęzyczny historyk marynarki wojennej, badacz oraz autor licznych opracowań poświęconych historii flot wojennych, pomocniczych i handlowych z XIX i XX wieku. Przez lata związany ze środowiskiem badawczym w Zaporożu, Łapszin zyskał status jednego z czołowych specjalistów w zakresie historii floty państw bałtyckich, jednostek rzecznych oraz losów statków cywilnych wcielanych do służby wojennej. Jego prace opierają się na głębokich badaniach źródłowych, analizie dokumentów stoczniowych oraz kwerendach w archiwach państwowych i wojskowych, co zapewnia im niezwykle wysoki poziom szczegółowości faktograficznej.
Wojciech Łuczak (1954–2021) był jednym z najwybitniejszych polskich dziennikarzy zajmujących się tematyką obronną, współtwórcą nowoczesnych mediów branżowych w Polsce oraz wieloletnim wiceprezesem Agencji Lotniczej Altair. Choć kojarzony głównie z lotnictwem i rynkiem uzbrojenia, jego wkład w magazyn "Okręty Wojenne" oraz szeroko pojętą marynistykę był kluczowy dla zrozumienia geopolitycznego i przemysłowego wymiaru modernizacji flot. Wojciech Łuczak słynął z bezkompromisowości i odwagi w wygłaszaniu opinii. Jego felietony i artykuły były często cytowane przez polityków i decydentów. W "Okrętach Wojennych" jego nazwisko pojawiało się najczęściej przy tekstach dotyczących najnowocześniejszych technologii morskich oraz relacjach z największych światowych targów zbrojeniowych (takich jak kielecki MSPO czy paryski Euronaval). Zmarł w 2021 roku, pozostawiając po sobie ogromną spuściznę dziennikarską, która do dziś stanowi punkt odniesienia dla analityków zajmujących się bezpieczeństwem morskim i techniką wojskową.
Paweł Gieorgijewicz Łusta (ros. Павел Георгиевич Луста) to mieszkającym w Penza rosyjski publicysta, historyk-badacz oraz autor literatury faktu, specjalizujący się w tematyce wojskowo-morskiej i historii uzbrojenia. W środowisku rosyjskich miłośników historii militarnej jest ceniony przede wszystkim za drobiazgowość, analityczne podejście do źródeł oraz głęboką wiedzę techniczną. Łusta jest współpracownikiem rosyjskiego magazynu hobbystyczno-historycznego "Морская кампания” (Morskaja Kampanija). W trzecim numerze tego czasopisma z 2010 roku opublikował obszerny artykuł poświęcony radzieckim okrętom desantowym projektu 188.
John M. Maber, Lieutenant-Commander R.N. (Ret.) to brytyjski oficer Royal Navy w stanie spoczynku, inżynier i historyk marynistyki, specjalizujący się w historii techniki okrętowej, ze szczególnym uwzględnieniem systemów napędowych, zasilania elektrycznego oraz ewolucji konstrukcji okrętów Royal Navy okresu XIX i XX wieku. Jego dorobek publikacyjny obejmuje liczne artykuły opublikowane w prestiżowym roczniku „Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press, w tym wieloczęściowe opracowania poświęcone kluczowym zagadnieniom techniki morskiej: „The Steam Engine & the Royal Navy", „HMS Campania 1914-1918", „The Steam Submarine Swordfish", „Nordenfelt Submarines" oraz „The Gas Turbine at Sea". W periodyku „Journal of Naval Engineering" opublikował pracę „Electrical Supply in Warships – A Brief History", stanowiącą szczegółową analizę rozwoju systemów zasilania elektrycznego na okrętach wojennych.
Simon MacDowall (ur. 1950, Londyn, Wielka Brytania) to brytyjsko-kanadyjski historyk wojskowości, były oficer, konsultant komunikacyjny i autor specjalizujący się w historii militarnej okresu późnego cesarstwa rzymskiego, wędrówek ludów oraz wojen nowożytnych. Urodzony w Londynie, MacDowall w wieku 10 lat wyemigrował z rodzicami do Kanady, gdzie się wychował. Ukończył Collège militaire royal de St-Jean, po czym został mianowany oficerem w Royal Canadian Dragoons. Służył w Niemczech, Kanadzie, Nikaragui, Hondurasie oraz na Bałkanach. W 1994 roku pełnił funkcję rzecznika prasowego ONZ w Sarajewie podczas wojny w Bośni, a rok później został szefem prasy i informacji NATO dla Sił Sojuszniczych Europy Północno-Zachodniej, odpowiadając za Wielką Brytanię, Skandynawię i kraje bałtyckie.
Andrzej Mach to polski historyk marynistyki i badacz specjalizujący się w historii techniki okrętowej, ze szczególnym uwzględnieniem konstrukcji pancerników i krążowników marynarek wojennych przełomu XIX i XX wieku. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim ceniony artykuł „The Chinese Battleships", opublikowany w numerze 28 tomu VIII prestiżowego rocznika „Warship" wydawanego przez Conway Maritime Press (1984). Praca ta stanowi szczegółowe opracowanie historyczne i techniczne dwóch unikalnych pancerników zamówionych przez dynastię Qing w Chinach pod koniec XIX wieku – jednostek typu "CHEN YUAN", zbudowanych w stoczniach niemieckich (AG Vulcan w Szczecinie). Okręty te, zwodowane w latach 1881–1883, były pierwszymi nowoczesnymi pancernikami w historii floty chińskiej i wzięły udział w wojnie chińsko-japońskiej 1894–1895, kończąc służbę zatopione w bitwie pod Weihaiwei.
Siergiej Pietrowicz Machow (ros. Сергей Петрович Махов) to rosyjski historyk wojskowości, urodzony 29 lutego 1976 roku w Samarze. W środowisku badaczy uchodzi za jednego z wiodących rosyjskich specjalistów od historii wojen morskich w epoce żagla (XVI-XIX wiek). Jego głównym przedmiotem zainteresowań jest ewolucja dawnej taktyki morskiej, budownictwo okrętowe tamtych lat oraz strategie mocarstw kolonialnych. W swoich badaniach skupia się na wielkich konfliktach zbrojnych na morzu, takich jak wojny o sukcesję czy konflikty angielsko-holenderskie, a także szczegółowo analizuje strukturę i działania potężnych korporacji o charakterze morskim, na czele z brytyjską Kompanią Wschodnioindyjską.
Richard Brabazon Macrory, CBE, Hon KC (ur. 30 marca 1950) jest emerytowanym profesorem prawa ochrony środowiska w University College London. Jest jednym z czołowych prawników ochrony środowiska swojego pokolenia i miał znaczący wpływ na rozwój brytyjskiego prawa i polityki ochrony środowiska. Jego praprapradziadek to Eldred Pottinger ("bohater Heratu", który przeżył Odwrót), a jego ojciec napisał pierwszą współczesną relację z pierwszej wojny afgańskiej, "Signal Catastrophe", opublikowaną w 1966 roku. Macrory posiada bogatą kolekcję prac z tego okresu, w tym oryginalne kopie pamiętnika Lady Sale, relację porucznika Eyre'a i "Historię wojny afgańskiej" Kaye.
Jarosław Malinowski to ceniony historyk i redaktor, wieloletni redaktor naczelny "Okrętów Wojennych", powszechnie uznawany za jednego z najwybitniejszych polskich specjalistów w dziedzinie techniki okrętowej okresu wojen światowych. Jego bogaty dorobek obejmuje fundamentalne monografie dotyczące wielu okrętów wojennych, a także dziesiątki opracowań. Prace Malinowskiego, publikowane regularnie w pismach "Okręty Wojenne" oraz "Morze, Statki i Okręty", stanowią wzorzec rzetelności historycznej, łącząc drobiazgową analizę inżynieryjną z unikalną dokumentacją fotograficzną i planistyczną.