Patrick Mercer OBE (ur. 1956, Wielka Brytania) to brytyjski historyk wojskowości, oficer British Army, dziennikarz i polityk specjalizujący się w historii wojny krymskiej, konfliktów wiktoriańskich oraz operacji pokojowych końca XX wieku. Urodzony w 1956 roku, Mercer studiował historię nowożytną na Uniwersytecie Oksfordzkim, po czym wstąpił do British Army. Służył przez 25 lat w armii brytyjskiej, głównie w Irlandii Północnej, Ugandzie i Bośni, gdzie dowodził batalionem piechoty. Za swoją służbę otrzymał wyróżnienie za odwagę, a w 1997 roku został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego (OBE).
Peter B. Mersky to wybitny amerykański historyk lotnictwa morskiego, autor i emerytowany oficer United States Navy, urodzony w 1945 roku, którego twórczość koncentruje się na historii lotnictwa Marynarki Wojennej USA i Korpusu Piechoty Morskiej, ze szczególnym uwzględnieniem konfliktów drugiej połowy XX wieku, w tym wojny w Wietnamie. Ukończył Rhode Island School of Design, uzyskując tytuł licencjata w dziedzinie ilustracji, co stanowi unikalne połączenie kompetencji artystycznych i historycznych w jego późniejszej działalności. Służył w marynarce wojennej przez 23 lata, w tym na stanowiskach aktywnych i w rezerwie, dochodząc do stopnia komandora podporucznika (Commander). W trakcie służby latał na wielu typach samolotów, o których później pisał, w tym na A-7 Corsair II, a także pracował jako autor, a następnie redaktor naczelny magazynu "Approach", poświęconego bezpieczeństwu lotniczemu Marynarki i Korpusu Piechoty Morskiej.
Nicholas Michael to autor specjalizujący się w historii wojskowości późnego średniowiecza, którego głównym i najbardziej znanym dziełem jest wydana w 1983 roku książka "Armies of Medieval Burgundy 1364–1477" – wartościowe kompendium dla historyków, modelarzy i rekonstruktorów zainteresowanych organizacją, wyposażeniem i taktyką wojsk burgundzkich w okresie ich największej potęgi i tragicznego upadku.
Mihályi Balázs to współczesny węgierski kartograf i historyk wojskowości, urodzony w 1980 roku w Budapeszcie, którego twórczość koncentruje się na badaniach nad oblężeniem Budapesztu w latach 1944–1945 oraz fortyfikacjami XX wieku w regionie Karpat. W 1994 roku rozpoczął naukę w budapeszteńskim gimnazjum im. Istvána Széchenyiego, gdzie zdał maturę w 1998 roku, po czym podjął studia kartograficzne na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Loránda Eötvösa, które ukończył w 2003 roku. Już w trakcie studiów zorientował się w kierunku historycznych map, a jego praca dyplomowa poświęcona była kartograficznemu opracowaniu oblężenia Budapesztu, co zaowocowało współpracą z historykiem Krisztiánem Ungvárym i udziałem w publikacji jego książki "Budapest ostroma". W latach 2003–2006 studiował stosowaną geoinformatykę na Uniwersytecie Technicznym w Budapeszcie, a równolegle w latach 2003–2007 ukończył studia doktoranckie na Uniwersytecie Loránda Eötvösa, uzyskując w 2007 roku stopień doktora na podstawie rozprawy o geoinformatycznym przetwarzaniu wydarzeń historycznych.
Alexander Mikaberidze (gruz. ალექსანდრე მიქაბერიძე) to wybitny gruzińsko-amerykański historyk, prawnik i autor, urodzony 27 stycznia 1978 roku w Aktobe w Kazachskiej SRR, gdzie jego rodzice przebywali w ramach pracy zawodowej. W 1990 roku rodzina powróciła do Gruzińskiej SRR, która rok później uzyskała niepodległość. Mikaberidze ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Państwowym w Tbilisi w 1999 roku, uzyskując dyplom z prawa międzynarodowego, a następnie w latach 1996–2000 pracował w gruzińskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych, zajmując się kwestiami praw człowieka oraz relacjami z Radą Europy. W 2000 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, aby poświęcić się badaniom historycznym, i uzyskał tytuł doktora historii w 2003 roku w Instytucie Napoleona i Rewolucji Francuskiej na Florida State University.
Marcin Mikiel to polski marynista, publicysta, miłośnik spraw wojennomorskich, autor artykułów i publikacji w prasie specjalistycznej, m.in. w magazynie "Okręty Wojenne" oraz "Okręty".
Marian Mikołajczuk to polski historyk i publicysta, specjalizujący się w lotnictwie wojskowym. Jest autorem wielu artykułów i publikacji w prasie specjalistycznej.
Simon Millar (ur. 1957, Malezja) to brytyjski historyk wojskowości, były oficer British Army i autor specjalizujący się w historii militarnej XVII i XVIII wieku, ze szczególnym uwzględnieniem wojen Fryderyka Wielkiego, kampanii napoleońskich oraz konfliktów z Imperium Osmańskim. Urodzony w Malezji w 1957 roku, Millar kształcił się w Wielkiej Brytanii, po czym w 1977 roku wstąpił do Royal Military Academy Sandhurst i rozpoczął służbę w British Army. Służył w elitarnym pułku Irish Guards, gdzie zdobył praktyczne doświadczenie wojskowe, które później wzbogaciło jego prace badawcze o perspektywę operacyjną i taktyczną. W 1994 roku przeszedł na emeryturę ze służby czynnej, jednak w 2001 roku powrócił do swojego pułku, kontynuując zaangażowanie w działalność wojskową w charakterze rezerwy.
Douglas Miller to brytyjski historyk wojskowości, emerytowany akademik i autor specjalizujący się w historii militarnej Europy Środkowej okresu renesansu i reformacji, ze szczególnym uwzględnieniem wojskowości niemieckiej i szwajcarskiej pierwszej połowy XVI wieku. Jako badacz Miller posiada unikalne kwalifikacje łączące wykształcenie akademickie z ponad czterdziestoletnim doświadczeniem w badaniach archiwalnych nad historią wojskową Niemiec i Szwajcarii lat 1300–1550. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu organizacji, taktyki, umundurowania i wyposażenia formacji piechoty najemnej, w tym słynnych Landsknechtów oraz szwajcarskich rejtarów i pikinierów.
Vernon J. Miller to amerykański historyk marynistyki i badacz specjalizujący się w historii United States Navy okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem strat okrętów podwodnych oraz dużych jednostek floty w działaniach wojennych. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim fundamentalną pracę „An Analysis of US Submarine Losses During World War II", opublikowaną w prestiżowym roczniku „Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press, w numerze 41 „Warship Quarterly" (styczeń 1987). Artykuł ten stanowi szczegółową analizę przyczyn i okoliczności zatopienia amerykańskich okrętów podwodnych w trakcie konfliktu na Pacyfiku, opartą na kwerendzie archiwalnej, raportach bojowych oraz dokumentacji operacyjnej US Navy.
Luke Millis to współczesny autor i historyk marynarki wojennej, którego działalność koncentruje się na rekonstrukcjach technicznych i historycznych opisach okrętów wojennych z okresu I i II wojny światowej. Jako autor współpracuje z polskim wydawnictwem specjalistycznym Kagero, dla którego przygotował monografię "The Battleship SMS Baden" z prestiżowej serii "Super Drawings in 3D", wydaną w 2016 roku. Publikacja ta, licząca 84 strony i zawierająca 130 fotorealistycznych renderów 3D, stanowi szczegółową analizę konstrukcji i wyposażenia SMS "BADEN" – ostatniego i najnowocześniejszego pancernika Cesarskiej Marynarki Wojennej Niemiec, który ukończono podczas I wojny światowej.
Nicholas Millman jest jednym z czołowych brytyjskich badaczy japońskiego lotnictwa wojskowego. Oprócz publikowania artykułów w czasopismach specjalistycznych i wspierania badań innych autorów, prowadzi własny serwis poświęcony tej tematyce, który przyciąga gości ze 111 krajów. Jest członkiem Pacific Air War History Associates, międzynarodowej grupy autorów i badaczy zajmujących się tą dziedziną. Spędziwszy większość swojego życia zawodowego na Dalekim Wschodzie, żywo interesuje się historią lotnictwa wojskowego w tej części świata oraz znajomością geografii, języków i ludzi z pierwszej ręki.