Mihályi Balázs to współczesny węgierski kartograf i historyk wojskowości, urodzony w 1980 roku w Budapeszcie, którego twórczość koncentruje się na badaniach nad oblężeniem Budapesztu w latach 1944–1945 oraz fortyfikacjami XX wieku w regionie Karpat. W 1994 roku rozpoczął naukę w budapeszteńskim gimnazjum im. Istvána Széchenyiego, gdzie zdał maturę w 1998 roku, po czym podjął studia kartograficzne na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Loránda Eötvösa, które ukończył w 2003 roku. Już w trakcie studiów zorientował się w kierunku historycznych map, a jego praca dyplomowa poświęcona była kartograficznemu opracowaniu oblężenia Budapesztu, co zaowocowało współpracą z historykiem Krisztiánem Ungvárym i udziałem w publikacji jego książki "Budapest ostroma". W latach 2003–2006 studiował stosowaną geoinformatykę na Uniwersytecie Technicznym w Budapeszcie, a równolegle w latach 2003–2007 ukończył studia doktoranckie na Uniwersytecie Loránda Eötvösa, uzyskując w 2007 roku stopień doktora na podstawie rozprawy o geoinformatycznym przetwarzaniu wydarzeń historycznych.
Alexander Mikaberidze (gruz. ალექსანდრე მიქაბერიძე) to wybitny gruzińsko-amerykański historyk, prawnik i autor, urodzony 27 stycznia 1978 roku w Aktobe w Kazachskiej SRR, gdzie jego rodzice przebywali w ramach pracy zawodowej. W 1990 roku rodzina powróciła do Gruzińskiej SRR, która rok później uzyskała niepodległość. Mikaberidze ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Państwowym w Tbilisi w 1999 roku, uzyskując dyplom z prawa międzynarodowego, a następnie w latach 1996–2000 pracował w gruzińskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych, zajmując się kwestiami praw człowieka oraz relacjami z Radą Europy. W 2000 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, aby poświęcić się badaniom historycznym, i uzyskał tytuł doktora historii w 2003 roku w Instytucie Napoleona i Rewolucji Francuskiej na Florida State University.
Marcin Mikiel to polski marynista, publicysta, miłośnik spraw wojennomorskich, autor artykułów i publikacji w prasie specjalistycznej, m.in. w magazynie "Okręty Wojenne" oraz "Okręty".
Marian Mikołajczuk to polski historyk i publicysta, specjalizujący się w lotnictwie wojskowym. Jest autorem wielu artykułów i publikacji w prasie specjalistycznej.
Simon Millar (ur. 1957, Malezja) to brytyjski historyk wojskowości, były oficer British Army i autor specjalizujący się w historii militarnej XVII i XVIII wieku, ze szczególnym uwzględnieniem wojen Fryderyka Wielkiego, kampanii napoleońskich oraz konfliktów z Imperium Osmańskim. Urodzony w Malezji w 1957 roku, Millar kształcił się w Wielkiej Brytanii, po czym w 1977 roku wstąpił do Royal Military Academy Sandhurst i rozpoczął służbę w British Army. Służył w elitarnym pułku Irish Guards, gdzie zdobył praktyczne doświadczenie wojskowe, które później wzbogaciło jego prace badawcze o perspektywę operacyjną i taktyczną. W 1994 roku przeszedł na emeryturę ze służby czynnej, jednak w 2001 roku powrócił do swojego pułku, kontynuując zaangażowanie w działalność wojskową w charakterze rezerwy.
Douglas Miller to brytyjski historyk wojskowości, emerytowany akademik i autor specjalizujący się w historii militarnej Europy Środkowej okresu renesansu i reformacji, ze szczególnym uwzględnieniem wojskowości niemieckiej i szwajcarskiej pierwszej połowy XVI wieku. Jako badacz Miller posiada unikalne kwalifikacje łączące wykształcenie akademickie z ponad czterdziestoletnim doświadczeniem w badaniach archiwalnych nad historią wojskową Niemiec i Szwajcarii lat 1300–1550. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu organizacji, taktyki, umundurowania i wyposażenia formacji piechoty najemnej, w tym słynnych Landsknechtów oraz szwajcarskich rejtarów i pikinierów.
Vernon J. Miller to amerykański historyk marynistyki i badacz specjalizujący się w historii United States Navy okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem strat okrętów podwodnych oraz dużych jednostek floty w działaniach wojennych. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim fundamentalną pracę "An Analysis of US Submarine Losses During World War II", opublikowaną w prestiżowym roczniku "Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press, w numerze 41 "Warship Quarterly" (styczeń 1987). Artykuł ten stanowi szczegółową analizę przyczyn i okoliczności zatopienia amerykańskich okrętów podwodnych w trakcie konfliktu na Pacyfiku, opartą na kwerendzie archiwalnej, raportach bojowych oraz dokumentacji operacyjnej US Navy.
Luke Millis to współczesny autor i historyk marynarki wojennej, którego działalność koncentruje się na rekonstrukcjach technicznych i historycznych opisach okrętów wojennych z okresu I i II wojny światowej. Jako autor współpracuje z polskim wydawnictwem specjalistycznym Kagero, dla którego przygotował monografię "The Battleship SMS Baden" z prestiżowej serii "Super Drawings in 3D", wydaną w 2016 roku. Publikacja ta, licząca 84 strony i zawierająca 130 fotorealistycznych renderów 3D, stanowi szczegółową analizę konstrukcji i wyposażenia SMS "BADEN" – ostatniego i najnowocześniejszego pancernika Cesarskiej Marynarki Wojennej Niemiec, który ukończono podczas I wojny światowej.
Nicholas Millman jest jednym z czołowych brytyjskich badaczy japońskiego lotnictwa wojskowego. Oprócz publikowania artykułów w czasopismach specjalistycznych i wspierania badań innych autorów, prowadzi własny serwis poświęcony tej tematyce, który przyciąga gości ze 111 krajów. Jest członkiem Pacific Air War History Associates, międzynarodowej grupy autorów i badaczy zajmujących się tą dziedziną. Spędziwszy większość swojego życia zawodowego na Dalekim Wschodzie, żywo interesuje się historią lotnictwa wojskowego w tej części świata oraz znajomością geografii, języków i ludzi z pierwszej ręki.
Dmitrij Mironow (ros. Дмитрий Миронов, ang. Dmitry Mironov) to rosyjski artysta cyfrowy, specjalista od wizualizacji 3D i grafik komputerowy z Rostowa nad Donem, uznawany w międzynarodowym środowisku historyków marynarki wojennej za jednego z czołowych twórców cyfrowych rekonstrukcji historycznych okrętów. Jako twórca wizualizacji Mironow specjalizuje się w tworzeniu szczegółowych modeli 3D jednostek pływających, ze szczególnym uwzględnieniem pancerników i dużych okrętów wojennych z okresu I i II wojny światowej. Jego prace charakteryzują się niezwykłą dbałością o detale konstrukcyjne, wiernym odtworzeniem uzbrojenia, nadbudówek i wyposażenia technicznego oraz realistycznym renderingiem materiałów i oświetlenia, co czyni je nieocenionym źródłem referencyjnym dla historyków i modelarzy.
Andrzej Mista to ceniony polski historyk techniki morskiej, który w swoich publikacjach na łamach "Okrętów Wojennych" koncentruje się na drobiazgowej analizie konstrukcyjnej okrętów wojennych z XIX i XX wieku. Jego dorobek wyróżnia się technicznym podejściem do opisywanych jednostek, gdzie priorytetem jest zrozumienie rozwiązań inżynieryjnych, takich jak systemy opancerzenia, układy napędowe czy wewnętrzna struktura kadłuba. Dzięki skrupulatnemu badaniu detali budowy okrętów, prace Misty stanowią istotne dopełnienie polskiej literatury marynistycznej, pozwalając czytelnikom zajrzeć pod pancerz najsłynniejszych jednostek floty wojennej i zrozumieć ewolucję inżynierii okrętowej.
Alastair Mitchell to brytyjski historyk marynistyki i specjalista w dziedzinie techniki radarowej, znany przede wszystkim z artykułów publikowanych w prestiżowym roczniku „Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press pod redakcją Johna Robertsa. Jego dorobek publikacyjny obejmuje wieloczęściowe opracowanie poświęcone rozwojowi radaru w Royal Navy: „The Development of Radar in the Royal Navy (1935–45)", opublikowane w numerach 13 i 14 czwartego tomu „Warship", oraz kontynuację „The Development of Radar in the Royal Navy 1945-1960", która ukazała się w numerze 17 piątego tomu tego periodyku. Prace te stanowią fundamentalne źródło wiedzy o ewolucji brytyjskich systemów wykrywania i kierowania ogniem w okresie II wojny światowej i pierwszych latach zimnej wojny.
Mihályi Balázs to współczesny węgierski kartograf i historyk wojskowości, urodzony w 1980 roku w Budapeszcie, którego twórczość koncentruje się na badaniach nad oblężeniem Budapesztu w latach 1944–1945 oraz fortyfikacjami XX wieku w regionie Karpat. W 1994 roku rozpoczął naukę w budapeszteńskim gimnazjum im. Istvána Széchenyiego, gdzie zdał maturę w 1998 roku, po czym podjął studia kartograficzne na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Loránda Eötvösa, które ukończył w 2003 roku. Już w trakcie studiów zorientował się w kierunku historycznych map, a jego praca dyplomowa poświęcona była kartograficznemu opracowaniu oblężenia Budapesztu, co zaowocowało współpracą z historykiem Krisztiánem Ungvárym i udziałem w publikacji jego książki "Budapest ostroma". W latach 2003–2006 studiował stosowaną geoinformatykę na Uniwersytecie Technicznym w Budapeszcie, a równolegle w latach 2003–2007 ukończył studia doktoranckie na Uniwersytecie Loránda Eötvösa, uzyskując w 2007 roku stopień doktora na podstawie rozprawy o geoinformatycznym przetwarzaniu wydarzeń historycznych.
Alexander Mikaberidze (gruz. ალექსანდრე მიქაბერიძე) to wybitny gruzińsko-amerykański historyk, prawnik i autor, urodzony 27 stycznia 1978 roku w Aktobe w Kazachskiej SRR, gdzie jego rodzice przebywali w ramach pracy zawodowej. W 1990 roku rodzina powróciła do Gruzińskiej SRR, która rok później uzyskała niepodległość. Mikaberidze ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Państwowym w Tbilisi w 1999 roku, uzyskując dyplom z prawa międzynarodowego, a następnie w latach 1996–2000 pracował w gruzińskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych, zajmując się kwestiami praw człowieka oraz relacjami z Radą Europy. W 2000 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, aby poświęcić się badaniom historycznym, i uzyskał tytuł doktora historii w 2003 roku w Instytucie Napoleona i Rewolucji Francuskiej na Florida State University.
Simon Millar (ur. 1957, Malezja) to brytyjski historyk wojskowości, były oficer British Army i autor specjalizujący się w historii militarnej XVII i XVIII wieku, ze szczególnym uwzględnieniem wojen Fryderyka Wielkiego, kampanii napoleońskich oraz konfliktów z Imperium Osmańskim. Urodzony w Malezji w 1957 roku, Millar kształcił się w Wielkiej Brytanii, po czym w 1977 roku wstąpił do Royal Military Academy Sandhurst i rozpoczął służbę w British Army. Służył w elitarnym pułku Irish Guards, gdzie zdobył praktyczne doświadczenie wojskowe, które później wzbogaciło jego prace badawcze o perspektywę operacyjną i taktyczną. W 1994 roku przeszedł na emeryturę ze służby czynnej, jednak w 2001 roku powrócił do swojego pułku, kontynuując zaangażowanie w działalność wojskową w charakterze rezerwy.
Nicholas Millman jest jednym z czołowych brytyjskich badaczy japońskiego lotnictwa wojskowego. Oprócz publikowania artykułów w czasopismach specjalistycznych i wspierania badań innych autorów, prowadzi własny serwis poświęcony tej tematyce, który przyciąga gości ze 111 krajów. Jest członkiem Pacific Air War History Associates, międzynarodowej grupy autorów i badaczy zajmujących się tą dziedziną. Spędziwszy większość swojego życia zawodowego na Dalekim Wschodzie, żywo interesuje się historią lotnictwa wojskowego w tej części świata oraz znajomością geografii, języków i ludzi z pierwszej ręki.
Dmitrij Mironow (ros. Дмитрий Миронов, ang. Dmitry Mironov) to rosyjski artysta cyfrowy, specjalista od wizualizacji 3D i grafik komputerowy z Rostowa nad Donem, uznawany w międzynarodowym środowisku historyków marynarki wojennej za jednego z czołowych twórców cyfrowych rekonstrukcji historycznych okrętów. Jako twórca wizualizacji Mironow specjalizuje się w tworzeniu szczegółowych modeli 3D jednostek pływających, ze szczególnym uwzględnieniem pancerników i dużych okrętów wojennych z okresu I i II wojny światowej. Jego prace charakteryzują się niezwykłą dbałością o detale konstrukcyjne, wiernym odtworzeniem uzbrojenia, nadbudówek i wyposażenia technicznego oraz realistycznym renderingiem materiałów i oświetlenia, co czyni je nieocenionym źródłem referencyjnym dla historyków i modelarzy.