Jerzy Obrzanowski to wybitny znawca historii marynarki wojennej XIX wieku, którego publikacje stanowią fundament polskiej wiedzy o francuskiej szkole budownictwa okrętowego okresu pary i stali. Jako stały współpracownik "Okrętów Wojennych", wyspecjalizował się w opisywaniu narodzin i rozwoju pancerników taranowych oraz wczesnych krążowników, łącząc analizę techniczną uzbrojenia i pancerza z szerszym kontekstem strategicznym rywalizacji mocarstw. Jego prace, charakteryzujące się wykorzystaniem bogatych źródeł francuskojęzycznych, pozwalają polskiemu czytelnikowi zrozumieć unikalne rozwiązania konstrukcyjne, które przez dekady stanowiły alternatywę dla brytyjskiej dominacji na morzach.
Jacek Ochman to ceniony polski historyk marynistyki, którego prace stanowią istotny filar merytoryczny czasopisma "Okręty Wojenne". Specjalizując się w historii technicznej flot Austro-Węgier oraz Rosji, autor z dużą skrupulatnością rekonstruuje procesy projektowe i modyfikacje jednostek, które kształtowały układ sił na Adriatyku i Bałtyku. Jego publikacje, łączące rzetelną analizę inżynieryjną z opisem działań operacyjnych, są szczególnie cenione przez pasjonatów epoki pary i stali za odkrywanie mniej znanych epizodów z dziejów budownictwa okrętowego oraz za popularyzację rzadkich materiałów archiwalnych.
Grzegorz Ochmiński to ceniony polski autor i badacz marynistyki, którego nazwisko w magazynie "Okręty Wojenne" pojawia się najczęściej w kontekście niezwykle szczegółowych analiz dotyczących historii technicznej i operacyjnej floty brytyjskiej (Royal Navy) oraz amerykańskiej (US Navy). Specjalizuje się w tematach wymagających dużej precyzji faktograficznej, takich jak ewolucja konkretnych klas okrętów oraz rekonstrukcja przebiegu bitew morskich na podstawie dzienników działań bojowych. Grzegorz Ochmiński pisze w sposób rzeczowy i analityczny. Jego teksty są pozbawione zbędnej beletrystyki, co czyni je idealnym materiałem dla czytelników szukających twardej wiedzy historyczno-technicznej. Jest autorem, który potrafi w sposób klarowny wytłumaczyć skomplikowane procesy projektowe, jakie zachodziły w brytyjskiej Admiralicji na przestrzeni dekad. Często publikuje również opracowania w seriach specjalnych (jak "Numer Specjalny" OW), gdzie podejmuje się całościowego opisu wybranych typów okrętów, tworząc kompendia, które służą innym badaczom jako materiał referencyjny.
Odajnik Anatolij Nikołajewicz (ukr. Одайник Анатолій Миколайович, ros. Анатолий Николаевич Одайник, ang. Odainyk Anatoly Mykolayovych) to ukraiński publicysta, historyk i badacz dziejów wojennomorskich, mieszkający w Odessie. Autor kilku książek i wielu artykułów w prasie specjalistycznej.
Piotr Olender to wybitny historyk i badacz, który wprowadził polską marynistykę na poziom światowy, szczególnie w zakresie analizy konfliktów morskich w Azji Wschodniej na przełomie wieków. Jego prace charakteryzują się niezwykłą skrupulatnością w odtwarzaniu przebiegu bitew oraz głębokim zrozumieniem technologii okrętowej tamtej epoki. Jest postacią kluczową dla każdego, kto chce zrozumieć, jak ewolucja dział gwintowanych i pancerzy sprawdziła się w brutalnej praktyce wielkich bitew morskich.
Leonid Anatoliewicz Oljunin (ros. Олюнин Леонид Анатольевич) to wybitny rosyjski historyk marynistyki i rysownik techniczny, którego prace stanowią jeden z filarów merytorycznych magazynu "Okręty Wojenne". Jest uznawany za światowej klasy specjalistę od historii technicznej i operacyjnej niszczycieli oraz sił lekkich, ze szczególnym uwzględnieniem floty rosyjskiej (carskiej i radzieckiej) oraz francuskiej. Leonid Oljunin to autor, który w polskiej marynistyce kojarzony jest z "szkołą niszczycieli". Jego artykuły są lekturą obowiązkową dla tych, którzy chcą zrozumieć, jak z małych, szybkich torpedowców wyewoluowały potężne, uniwersalne niszczyciele II wojny światowej. Dla modelarzy jego rysunki techniczne są często ostatecznym punktem odniesienia przy budowie replik rosyjskich i francuskich jednostek.
Urodzony w Holandii Ronnie Olsthoorn rysuje samoloty, odkąd tylko mógł utrzymać ołówek. Zamienił pędzle i farbę na mysz i klawiaturę w 1996 roku i wkrótce odkrył, że ilustracja 3D to idealne połączenie rysunku, malarstwa, fotografii i modelowania – wszystkich rzeczy, które wtedy uwielbiał robić. Po ukończeniu inżynierii lotniczej Ronnie przeniósł się do branży gier komputerowych i udoskonalił swoje umiejętności 3D, których nauczył się jako samouk.
Radosław Opaliński to uznany polski historyk marynistyki i publicysta, który na łamach "Okrętów Wojennych" oraz w publikacjach specjalistycznych wyspecjalizował się w historii operacyjnej i technicznej floty brytyjskiej (Royal Navy) oraz badaniu starć morskich z okresu I i II wojny światowej. Jego prace charakteryzują się bardzo rzetelnym podejściem do źródeł anglojęzycznych i umiejętnością syntetycznego opisu skomplikowanych kampanii morskich.
Timothy J. Orr to współczesny amerykański historyk wojskowości i autor, którego twórczość koncentruje się na historii wojny secesyjnej Stanów Zjednoczonych, ze szczególnym uwzględnieniem działań Armii Potomaku oraz bitwy pod Gettysburgiem. Pełni funkcję profesora nadzwyczajnego historii wojskowości na Old Dominion University w Norfolk w stanie Wirginia, gdzie kształci przyszłe pokolenia historyków i specjalistów od studiów militarnych. Tytuł doktora nauk historycznych uzyskał w Richards Civil War Era Center na Uniwersytecie Stanowym Pensylwanii, co stanowi solidne fundamenty akademickie dla jego badań nad konfliktem secesyjnym.
Sławomir Ostrowicki to współczesny polski artysta 3D i modelarz cyfrowy, specjalizujący się w tworzeniu fotorealistycznych modeli statków powietrznych, okrętów oraz pojazdów wojskowych do celów ilustracyjnych i komercyjnych. Mieszka i pracuje w Polsce, gdzie współpracuje z międzynarodowymi studiami graficznymi i wydawnictwami specjalistycznymi. Jako profesjonalny modelarz 3D Ostrowicki współpracuje z uznanymi artystami i ilustratorami, takimi jak Piotr Forkasiewicz oraz Waldemar Góralski, przygotowując trójwymiarowe modele maszyn wojskowych do publikacji książkowych i magazynowych. Do jego najważniejszych realizacji należą modele myśliwców i bombowców z okresu II wojny światowej, w tym japońskiego myśliwca Zero do ilustracji okładkowej magazynu „History of War" przedstawiającej atak na Pearl Harbor, czy amerykańskiego samolotu szturmowego AJ-1 Savage do serii wydawniczej Squadron Signal Publications.
Rudolf Otto von Ottenfeld (1856–1913), w publikacjach wydawniczych często występujący pod skróconą formą "R. Ottenfeld" lub błędnie jako "Richard Ottenfeld", to austriacki malarz batalistyczny, ilustrator wojskowy i profesor Akademii Sztuk Pięknych w Pradze, uznawany za jednego z najważniejszych twórców dokumentacji wizualnej mundurów i wyposażenia wojskowego okresu nowożytnego. Jako badacz i artysta Ottenfeld posiadał unikalne kwalifikacje łączące wykształcenie akademickie z pasją do historii wojskowości. Urodził się 21 lipca 1856 roku w Weronie, a kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu pod kierunkiem Carla Wurzingera i Leopolda Carla Müllera. Mieszkał i pracował w Monachium w latach 1883–1893 oraz w Wiedniu w latach 1893–1900. Był współzałożycielem wiedeńskiej Secesji i zasiadał w jej komitecie roboczym, a także projektował okładki dla oficjalnego czasopisma ruchu artystycznego "Ver Sacrum". Po śmierci Juliusa Mařáka w 1899 roku został mianowany profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Pradze, gdzie pracował przez trzynaście lat aż do śmierci.
Charles Henry Owen to brytyjski oficer, profesor na Royal Military Academy, Woolwich. Autor wielu dzieł z dziedziny teorii i praktycznego wykorzystania artylerii w siłach zbrojnych Wielkiej Brytanii i na świecie. Major General Charles Henry Owen, Royal Artillery był synem Henry'ego Owena (adwokata) i Sophii Mary Owen (z domu O'Brien). Kadet w Królewskiej Akademii Wojskowej w Woolwich 9 listopada 1846 r. Wcielony do Królewskiej Artylerii 2 grudnia 1848 r. Awansowany na porucznika 19 grudnia 1848 r., na kapitana 15 maja 1855 r., na majora 2 listopada 1855 r., na podpułkownika 4 lutego 1867 r. i na pułkownika 1 października 1877 r. 8 grudnia 1851 r. poślubił Emily Linzee Hunt (córkę Warwika Augustusa Hunta (adwokata) i Emily Wooldridge Hunt (z domu Linzee) z Plymouth) w kościele św. Dunstana na Zachodzie przy Fleet Street w Londynie. Mieli pięcioro dzieci.