Paweł Gieorgijewicz Łusta (ros. Павел Георгиевич Луста) to mieszkającym w Penza rosyjski publicysta, historyk-badacz oraz autor literatury faktu, specjalizujący się w tematyce wojskowo-morskiej i historii uzbrojenia. W środowisku rosyjskich miłośników historii militarnej jest ceniony przede wszystkim za drobiazgowość, analityczne podejście do źródeł oraz głęboką wiedzę techniczną. Łusta jest współpracownikiem rosyjskiego magazynu hobbystyczno-historycznego "Морская кампания” (Morskaja Kampanija). W trzecim numerze tego czasopisma z 2010 roku opublikował obszerny artykuł poświęcony radzieckim okrętom desantowym projektu 188.
John M. Maber, Lieutenant-Commander R.N. (Ret.) to brytyjski oficer Royal Navy w stanie spoczynku, inżynier i historyk marynistyki, specjalizujący się w historii techniki okrętowej, ze szczególnym uwzględnieniem systemów napędowych, zasilania elektrycznego oraz ewolucji konstrukcji okrętów Royal Navy okresu XIX i XX wieku. Jego dorobek publikacyjny obejmuje liczne artykuły opublikowane w prestiżowym roczniku "Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press, w tym wieloczęściowe opracowania poświęcone kluczowym zagadnieniom techniki morskiej: "The Steam Engine & the Royal Navy", "HMS Campania 1914-1918", "The Steam Submarine Swordfish", "Nordenfelt Submarines" oraz "The Gas Turbine at Sea". W periodyku "Journal of Naval Engineering" opublikował pracę "Electrical Supply in Warships - A Brief History", stanowiącą szczegółową analizę rozwoju systemów zasilania elektrycznego na okrętach wojennych.
Simon MacDowall (ur. 1950, Londyn, Wielka Brytania) to brytyjsko-kanadyjski historyk wojskowości, były oficer, konsultant komunikacyjny i autor specjalizujący się w historii militarnej okresu późnego cesarstwa rzymskiego, wędrówek ludów oraz wojen nowożytnych. Urodzony w Londynie, MacDowall w wieku 10 lat wyemigrował z rodzicami do Kanady, gdzie się wychował. Ukończył Collège militaire royal de St-Jean, po czym został mianowany oficerem w Royal Canadian Dragoons. Służył w Niemczech, Kanadzie, Nikaragui, Hondurasie oraz na Bałkanach. W 1994 roku pełnił funkcję rzecznika prasowego ONZ w Sarajewie podczas wojny w Bośni, a rok później został szefem prasy i informacji NATO dla Sił Sojuszniczych Europy Północno-Zachodniej, odpowiadając za Wielką Brytanię, Skandynawię i kraje bałtyckie.
Andrzej Mach to polski historyk marynistyki i badacz specjalizujący się w historii techniki okrętowej, ze szczególnym uwzględnieniem konstrukcji pancerników i krążowników marynarek wojennych przełomu XIX i XX wieku. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim ceniony artykuł „The Chinese Battleships", opublikowany w numerze 28 tomu VIII prestiżowego rocznika „Warship" wydawanego przez Conway Maritime Press (1984). Praca ta stanowi szczegółowe opracowanie historyczne i techniczne dwóch unikalnych pancerników zamówionych przez dynastię Qing w Chinach pod koniec XIX wieku – jednostek typu "CHEN YUAN", zbudowanych w stoczniach niemieckich (AG Vulcan w Szczecinie). Okręty te, zwodowane w latach 1881–1883, były pierwszymi nowoczesnymi pancernikami w historii floty chińskiej i wzięły udział w wojnie chińsko-japońskiej 1894–1895, kończąc służbę zatopione w bitwie pod Weihaiwei.
Siergiej Pietrowicz Machow (ros. Сергей Петрович Махов) to rosyjski historyk wojskowości, urodzony 29 lutego 1976 roku w Samarze. W środowisku badaczy uchodzi za jednego z wiodących rosyjskich specjalistów od historii wojen morskich w epoce żagla (XVI-XIX wiek). Jego głównym przedmiotem zainteresowań jest ewolucja dawnej taktyki morskiej, budownictwo okrętowe tamtych lat oraz strategie mocarstw kolonialnych. W swoich badaniach skupia się na wielkich konfliktach zbrojnych na morzu, takich jak wojny o sukcesję czy konflikty angielsko-holenderskie, a także szczegółowo analizuje strukturę i działania potężnych korporacji o charakterze morskim, na czele z brytyjską Kompanią Wschodnioindyjską.
Richard Brabazon Macrory, CBE, Hon KC (ur. 30 marca 1950) jest emerytowanym profesorem prawa ochrony środowiska w University College London. Jest jednym z czołowych prawników ochrony środowiska swojego pokolenia i miał znaczący wpływ na rozwój brytyjskiego prawa i polityki ochrony środowiska. Jego praprapradziadek to Eldred Pottinger ("bohater Heratu", który przeżył Odwrót), a jego ojciec napisał pierwszą współczesną relację z pierwszej wojny afgańskiej, "Signal Catastrophe", opublikowaną w 1966 roku. Macrory posiada bogatą kolekcję prac z tego okresu, w tym oryginalne kopie pamiętnika Lady Sale, relację porucznika Eyre'a i "Historię wojny afgańskiej" Kaye.
Jarosław Malinowski to polski redaktor, historyk marynista oraz publicysta, będący jedną z najważniejszych postaci kształtujących polską prasę historyczno-morską po 1989 roku. Jest wieloletnim redaktorem naczelnym renomowanego czasopisma naukowo-historycznego "Okręty Wojenne”, które pod jego kierownictwem stało się wiodącym periodykiem dla pasjonatów floty i modelarzy w Polsce. Jako autor i współautor opublikował dziesiątki specjalistycznych artykułów monograficznych skupiających się na technice okrętowej, historii konstrukcji oraz działaniach sił morskich w XIX i XX wieku. Do jego flagowych prac autorskich należą m.in. opracowania dotyczące rzadziej opisywanych flot, takie jak historia chilijskich niszczycieli typu "SERRANO", chińskich krążowników lekkich typu "NING HAI", kanonierek typu "PIZARRO", a także publikacje książkowe, w tym wydana wspólnie z Tadeuszem Grzesikowiakiem monografia "Marynarka Wojenna RP 1994". Oprócz samodzielnego pisania tekstów, Malinowski od dekad zarządza procesem wydawniczym numerów standardowych i specjalnych "Okrętów Wojennego”, koordynując pracę międzynarodowego zespołu historyków i popularyzując mało znane epizody z dziejów wojen morskich.
Hugh St. Aubyn Malleson (1902–1997) to brytyjski oficer Royal Navy i historyk marynistyki, specjalizujący się w historii techniki okrętowej oraz tradycji floty brytyjskiej. Służył w Royal Navy, otrzymując promocję na stopień midshipmana w 1920 roku i porucznika w 1925 roku. W trakcie kariery służył na pancernikach "KING GEORGE V" i "MARLBOROUGH", niszczycielu "VIVACIOUS" oraz trałowcu "ROSS", pełniąc między innymi funkcję oficera łączności i sygnałowego w 6. Flotylli Niszczycieli. Awansowany do stopnia lieutenant-commander w 1933 roku, został przeniesiony w stan spoczynku w 1935 roku. Po zakończeniu służby czynnej Malleson poświęcił się pracy pisarskiej i badaniom historycznym.
Arsenij Anatoljewicz Małow (ros. Арсений Анатольевич Малов) to znany rosyjski historyk i badacz specjalizujący się w historii marynarki wojennej, ze szczególnym uwzględnieniem okresu I i II wojny światowej. Mieszkający w Moskwie autor zajmuje się szczegółową analizą taktyczno-techniczną okrętów wojennych, badając ich uzbrojenie, opancerzenie, napęd oraz ewolucję projektów konstrukcyjnych. Jego szczególnym przedmiotem zainteresowań są zagadnienia związane z malowaniem i kamuflażem jednostek pływających poszczegnych flot, co czyni go jednym z czołowych ekspertów w tej wąskiej dziedzinie.
Petko Mandżukow (bułg. Петко Манджуков) to ceniony bułgarski historyk i badacz lotnictwa, który wraz ze Stefanem Boszniakowem tworzy trzon ekspercki zajmujący się dokumentowaniem historii Bułgarskich Królewskich Sił Powietrznych. Jako autor współpracujący z wydawnictwem Osprey Publishing, wniósł kluczowy wkład w popularyzację mało znanych na Zachodzie działań bułgarskich pilotów myśliwskich podczas II wojny światowej, współtworząc m.in. bogato ilustrowane opracowania dotyczące kamuflaży i oznaczeń (seria Fighter Colours). Mandżukow specjalizuje się w drobiazgowej analizie operacji lotniczych nad Bałkanami, ze szczególnym uwzględnieniem dramatycznej obrony Bułgarii przed zmasowanymi nalotami amerykańskich bombowców B-17 i B-24 w latach 1943–1944. Jego prace są cenione za rzetelność w zestawianiu bułgarskich meldunków bojowych z archiwami alianckimi oraz za unikalne materiały ikonograficzne dokumentujące służbę na maszynach takich jak Messerschmitt Bf 109G czy francuskich Dewoitine D.520, co czyni go jednym z najważniejszych kronikarzy historii lotnictwa Europy Południowo-Wschodniej.
Siergiej Anatoliewicz Marczenko (ros. Сергей Анатольевич Марченко) to ukraiński badacz i publicysta historyczny z Kijowa, specjalizujący się w historii marynarki wojennej XX wieku. Zajmuje się przede wszystkim konstrukcją i historią służby okrętów wojennych, ze szczególnym uwzględnieniem jednostek mniejszych kalibru, takich jak kanonierki, kutry artyleryjskie oraz okręty pomocnicze. Jego prace publikowane są w rosyjskojęzycznych periodykach specjalistycznych, takich jak „Morskaja Kampanija" (Морская кампания), gdzie zadebiutował w 2017 roku artykułem poświęconym brytyjskim parowym kanonierkom typu "SGB". Współpracuje również z innymi autorami, m.in. z Donatem Kleftorowem, przy przygotowywaniu numerów tematycznych poświęconych konkretnym klasom okrętów. Jego publikacje, często o charakterze mini-monografii, wyróżniają się szczegółową analizą techniczną, korzystaniem z materiałów archiwalnych oraz bogatym aparatem ikonograficznym. Prace Marczenki adresowane są do pasjonatów historii floty wojennej i modelarzy, a dostępne są w formie elektronicznej oraz w specjalistycznych księgarniach internetowych.
Wawrzyniec Markowski to współczesny polski historyk marynarki wojennej, publicysta i duchowny Kościoła ewangelicko-metodystycznego, którego twórczość koncentruje się na historii działań morskich podczas II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem wojny podwodnej na Atlantyku, historii floty radzieckiej oraz japońskiej broni pancernej. Urodził się w Przemyślu, a obecnie mieszka i pracuje w Gdańsku, gdzie pełni posługę duszpasterską w lokalnej parafii metodystycznej.
Paweł Gieorgijewicz Łusta (ros. Павел Георгиевич Луста) to mieszkającym w Penza rosyjski publicysta, historyk-badacz oraz autor literatury faktu, specjalizujący się w tematyce wojskowo-morskiej i historii uzbrojenia. W środowisku rosyjskich miłośników historii militarnej jest ceniony przede wszystkim za drobiazgowość, analityczne podejście do źródeł oraz głęboką wiedzę techniczną. Łusta jest współpracownikiem rosyjskiego magazynu hobbystyczno-historycznego "Морская кампания” (Morskaja Kampanija). W trzecim numerze tego czasopisma z 2010 roku opublikował obszerny artykuł poświęcony radzieckim okrętom desantowym projektu 188. 
Simon MacDowall (ur. 1950, Londyn, Wielka Brytania) to brytyjsko-kanadyjski historyk wojskowości, były oficer, konsultant komunikacyjny i autor specjalizujący się w historii militarnej okresu późnego cesarstwa rzymskiego, wędrówek ludów oraz wojen nowożytnych. Urodzony w Londynie, MacDowall w wieku 10 lat wyemigrował z rodzicami do Kanady, gdzie się wychował. Ukończył Collège militaire royal de St-Jean, po czym został mianowany oficerem w Royal Canadian Dragoons. Służył w Niemczech, Kanadzie, Nikaragui, Hondurasie oraz na Bałkanach. W 1994 roku pełnił funkcję rzecznika prasowego ONZ w Sarajewie podczas wojny w Bośni, a rok później został szefem prasy i informacji NATO dla Sił Sojuszniczych Europy Północno-Zachodniej, odpowiadając za Wielką Brytanię, Skandynawię i kraje bałtyckie.
Siergiej Pietrowicz Machow (ros. Сергей Петрович Махов) to rosyjski historyk wojskowości, urodzony 29 lutego 1976 roku w Samarze. W środowisku badaczy uchodzi za jednego z wiodących rosyjskich specjalistów od historii wojen morskich w epoce żagla (XVI-XIX wiek). Jego głównym przedmiotem zainteresowań jest ewolucja dawnej taktyki morskiej, budownictwo okrętowe tamtych lat oraz strategie mocarstw kolonialnych. W swoich badaniach skupia się na wielkich konfliktach zbrojnych na morzu, takich jak wojny o sukcesję czy konflikty angielsko-holenderskie, a także szczegółowo analizuje strukturę i działania potężnych korporacji o charakterze morskim, na czele z brytyjską Kompanią Wschodnioindyjską.
Richard Brabazon Macrory, CBE, Hon KC (ur. 30 marca 1950) jest emerytowanym profesorem prawa ochrony środowiska w University College London. Jest jednym z czołowych prawników ochrony środowiska swojego pokolenia i miał znaczący wpływ na rozwój brytyjskiego prawa i polityki ochrony środowiska. Jego praprapradziadek to Eldred Pottinger ("bohater Heratu", który przeżył Odwrót), a jego ojciec napisał pierwszą współczesną relację z pierwszej wojny afgańskiej, "Signal Catastrophe", opublikowaną w 1966 roku. Macrory posiada bogatą kolekcję prac z tego okresu, w tym oryginalne kopie pamiętnika Lady Sale, relację porucznika Eyre'a i "Historię wojny afgańskiej" Kaye.
Jarosław Malinowski to polski redaktor, historyk marynista oraz publicysta, będący jedną z najważniejszych postaci kształtujących polską prasę historyczno-morską po 1989 roku. Jest wieloletnim redaktorem naczelnym renomowanego czasopisma naukowo-historycznego "Okręty Wojenne”, które pod jego kierownictwem stało się wiodącym periodykiem dla pasjonatów floty i modelarzy w Polsce. Jako autor i współautor opublikował dziesiątki specjalistycznych artykułów monograficznych skupiających się na technice okrętowej, historii konstrukcji oraz działaniach sił morskich w XIX i XX wieku. Do jego flagowych prac autorskich należą m.in. opracowania dotyczące rzadziej opisywanych flot, takie jak historia chilijskich niszczycieli typu "SERRANO", chińskich krążowników lekkich typu "NING HAI", kanonierek typu "PIZARRO", a także publikacje książkowe, w tym wydana wspólnie z Tadeuszem Grzesikowiakiem monografia "Marynarka Wojenna RP 1994". Oprócz samodzielnego pisania tekstów, Malinowski od dekad zarządza procesem wydawniczym numerów standardowych i specjalnych "Okrętów Wojennego”, koordynując pracę międzynarodowego zespołu historyków i popularyzując mało znane epizody z dziejów wojen morskich.
Wawrzyniec Markowski to współczesny polski historyk marynarki wojennej, publicysta i duchowny Kościoła ewangelicko-metodystycznego, którego twórczość koncentruje się na historii działań morskich podczas II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem wojny podwodnej na Atlantyku, historii floty radzieckiej oraz japońskiej broni pancernej. Urodził się w Przemyślu, a obecnie mieszka i pracuje w Gdańsku, gdzie pełni posługę duszpasterską w lokalnej parafii metodystycznej.