Angus Konstam (ur. 2 stycznia 1960, Aberdeen, Szkocja) to szkocki historyk, pisarz i autor specjalizujący się w historii morskiej, marynarce wojennej, atlasach historycznych oraz historii piractwa. Urodzony w Aberdeen, Konstam dorastał na Wyspach Orkadzkich. W 1978 roku, po ukończeniu Kirkwall Grammar School, wstąpił do Royal Navy. Po wstępnym szkoleniu oficerskim w Britannia Royal Naval College w Dartmouth oraz dalszym szkoleniu morskim, podjął studia historyczne na University of Aberdeen. W tym okresie był związany z Aberdeen University Royal Naval Unit i jej tendrem HMS "THORNHAM". Po uzyskaniu tytułu magistra (MA) powrócił do służby czynnej w Royal Navy, odwiedzając wiele miejsc, o których później pisał w swoich książkach, w tym na Karaibach. W tym czasie zdobył również cenną wiedzę na temat służby wojskowej, zwyczajów morskich, żeglugi i nawigacji. Po opuszczeniu służby w 1983 roku studiował na kierunku studiów morskich na University of St Andrews, gdzie połączył historię z archeologią morską i napisał pracę magisterską na temat wczesnej artylerii morskiej.
Michał Kopacz to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych autorów młodszego pokolenia publikujących na łamach "Okrętów Wojennych". Jego nazwisko stało się dla czytelników synonimem najwyższej jakości w dziedzinie grafiki 3D oraz technicznej rekonstrukcji jednostek pływających.
Wiktor Anatolijewicz Korołkow (ros. Виктор Анатольевич Корольков; 17 października 1958, Chabarowsk, ZSRR – 2004) to rosyjski artysta malarz i ilustrator specjalizujący się w sztuce historycznej i fantasy, ze szczególnym uwzględnieniem mitologii słowiańskiej, pogańskiej Rusi oraz konfliktów zbrojnych średniowiecza. Urodzony 17 października 1958 roku w Chabarowsku w rodzinie wojskowego, Korołkow dorastał w Penzie, gdzie ukończył Penzeńską Szkołę Sztuk Pięknych im. K.A. Sawickiego w 1981 roku. Od wczesnej młodości wykazywał głębokie zainteresowanie historią i folklorem słowiańskim, co z czasem stało się centralnym motywem jego twórczości artystycznej.
Witalij Wasiljewicz Kostriczenko (1956 - 2017) to ukraiński historyk wojennomorski (ukr. Костриченко Віталій Васильович, ros. Костриченко Виталий Васильевич, ang. Vitaly Vasilievich Kostrichenko), lekarz, były oficer Marynarki Wojennej. Mieszkał w Sewastopolu, był autorem wielu prac i monografii dotyczących historii okrętów radzieckiej i rosyjskiej Marynarki Wojennej. Witalij urodził się 1 stycznia 1956 roku w Sewastopolu w rodzinie z morskimi tradycjami. Jego dziad Iwan Aleksandrowicz Ananin, oficer - dziennikarz floty, wojował w latach II wojny światowej na Bałtyku i Morzu Czarnym, a matka - Lidia Georgijewna - instruktor sanitarny piechoty morskiej Flotylli Dunajskiej. Dziadek z racji swej służby często przebywał na okrętach, wiele fotografował, pozostawiając wnukowi w spadku bogate archiwum. Po ukończeniu Instytutu Medycznego w Simferopolu WitaIij Kostriczenko pracował w Sewastopolu na różnych stanowiskach, odbył r6wnież służbę w charakterze młodszego lekarza krążownika rakietowego "KERCZ".
Artem Aleksandrowicz Kostylew (ros. Артём Александрович Костылёв, ang. Artyom Alexandrovich Kostylev) to rosyjski historyk i badacz dziejów wojennomorskich, mieszkający w Seattle w Stanach Zjednoczonych. Specjalizuje się w historii marynarki wojennej przełomu XIX i XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem konstrukcji i służby okrętów wojennych flot europejskich i amerykańskich. Jest autorem artykułów publikowanych w polskim czasopiśmie specjalistycznym „Okręty Wojenne", w którym w numerze 170 (6/2021) zamieścił pracę „Opancerzony taranowiec 'KATAHDIN'", poświęconą amerykańskiemu okrętowi pancernemu z końca XIX wieku. Jego teksty wyróżniają się szczegółową analizą techniczną, korzystaniem z materiałów archiwalnych oraz dbałością o historyczne detale konstrukcyjne. Tematyka jego badań obejmuje ewolucję okrętów pancernych, rozwój artylerii morskiej oraz mało znane epizody z dziejów flot wojennych okresu przeddrednotów. Prace Kostylewa, adresowane do pasjonatów historii marynarki, modelarzy i badaczy, dostępne są w formie elektronicznej oraz w specjalistycznych księgarniach internetowych.
Witold Koszela to współczesny polski historyk marynarki wojennej i autor, urodzony i mieszkający w Rzeszowie, którego twórczość koncentruje się na historii floty polskiej oraz okrętów wojennych różnych państw od okresu I wojny światowej po czasy współczesne. Należy do młodego pokolenia autorów, którym bliskie są dzieje marynarki wojennej, a jego prace charakteryzują się połączeniem rzetelnej analizy historycznej z bogatym materiałem ilustracyjnym, w tym autorskimi planami modelarskimi odtwarzającymi sylwetki nieistniejących już jednostek.
Daniel Kowalczuk to polski historyk wojskowości, publicysta i analityk specjalizujący się w konfliktach postkolonialnych oraz tematyce morskiej. Jest znawcą wojen w Afryce Subsaharyjskiej, Kongo, Biafrze oraz Indochinach po 1945 roku. Publikuje zarówno książki, jak i artykuły w czasopismach specjalistycznych, takich jak „Militaria", „Lotnictwo", „Morze, Statki i Okręty", „Aero" i „Okręty Wojenne". Jego dorobek obejmuje monografie z serii Africa@War wydawanej przez Helion & Company, m.in. „Operations 'Leopard' and 'Red Bean' – Kolwezi 1978" (interwencja francusko-belgijska w Zairze) oraz „Air Wars over Congo, Volume 1: 1960–1968". W zakresie marynistyki jest autorem pracy „Dinassaut. Oddziały uderzeniowe floty śródlądowej", poświęconej francuskim jednostkom rzecznym w wojnie w Indochinach. Współpracuje z polskimi wydawnictwami, takimi jak Bellona i Kagero, a jego teksty dostępne są w księgarniach internetowych oraz bibliotekach specjalistycznych. Obecnie mieszka i pracuje w Glasgow w Wielkiej Brytanii, kontynuując działalność jako niezależny autor i dziennikarz historyczny.
Reinhard Kramer to niemiecki autor i historyk, który na łamach polskiego magazynu "Okręty Wojenne" specjalizuje się w historii niemieckiej marynarki wojennej, ze szczególnym uwzględnieniem jednostek pomocniczych, trałowców oraz powojennych flot niemieckich (zarówno zachodnioniemieckiej Bundesmarine, jak i wschodnioniemieckiej Volksmarine). Jego teksty dostarczyły polskim czytelnikom unikalnej i często niedostępnej w innych polskich wydawnictwach wiedzy na temat specyficznych, niszowych jednostek, które umykały uwadze autorów skupiających się wyłącznie na wielkich okrętach bojowych.
Andrzej Kraśnicki to polski autor i publicysta, którego twórczość koncentruje się na popularyzacji historii morskiej, ze szczególnym uwzględnieniem dramatycznych wydarzeń, katastrof i bitew na morzu w XIX i XX wieku. Jako autor jest znany przede wszystkim z książki "Statki i okręty – tajemnice, katastrofy, bitwy", wydanej w 2021 roku nakładem Wydawnictwa Księży Młyn Dom Wydawniczy w Łodzi. Publikacja ta, licząca około 200 stron, stanowi zbiór opowieści o niezwykłych epizodach z dziejów żeglugi, obejmujących zarówno czasy starożytne, jak i współczesne. W książce czytelnik znajdzie m.in. historię marynarzy krążownika USS "INDIANAPOLIS", którzy zginęli w dramatycznych okolicznościach po dostarczeniu elementów amerykańskiej bomby atomowej, a także inne opowieści o niebezpieczeństwach i niespodziewanych zwrotach akcji na morzu. Prace Kraśnickiego charakteryzują się przystępnym stylem narracji, dbałością o emocjonalny wymiar opisywanych wydarzeń oraz umiejętnym łączeniem faktów historycznych z elementami reportażu. Autor sięga po historie z różnych epok, ukazując codzienne życie na morzu pełne wyzwań, tragedii i heroizmu.
Władimir Jakowlewicz Kriestjaninow (ros. Владимир Яковлевич Крестьянинов) to wybitny współczesny rosyjski historyk i badacz dziejów marynarki wojennej, od wielu lat związany z Państwowym Muzeum Historii Kronsztadu w Petersburgu. Jego praca naukowa koncentruje się na historii Rosyjskiej Floty Imperatorskiej w latach 1856-1917, ze szczególnym uwzględnieniem ewolucji krążowników i pancerników, wojny rosyjsko-japońskiej (w tym morskiej wojny minowej pod Port Artur), dziejów Floty Czarnomorskiej oraz historii Kronsztadu jako miasta-twierdzy i centrum wydarzeń politycznych.
Jochen Krüsmann to niemiecki historyk marynistyki i publicysta, specjalizujący się w historii marynarki wojennej przełomu XIX i XX wieku oraz okresu I wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem operacji na Morzu Śródziemnym, Morzu Czarnym i w rejonie Bosforu. Jest współautorem, wraz z Berndem Langensiepenem i Dirkiem Nottelmannem, cenionej monografii „Halbmond und Kaiseradler. Goeben und Breslau am Bosporus 1914–1918" (wyd. Mittler & Sohn, 1999), która szczegółowo rekonstruuje historię ucieczki niemieckich krążowników "GOEBEN" i "BRESLAU" do Konstantynopola oraz ich rolę w przystąpieniu Imperium Osmańskiego do wojny po stronie Państw Centralnych. Publikuje artykuły w polskim czasopiśmie specjalistycznym „Okręty Wojenne", w których podejmuje tematykę osmańskiej żeglugi rzecznej na Eufracie i Tygrysie, niemieckich krążowników pancernych oraz tajnych baz zaopatrzeniowych U-Bootów na wybrzeżu Azji Mniejszej. Jego prace, często powstające w międzynarodowej współpracy, wyróżniają się korzystaniem z materiałów archiwalnych, szczegółową analizą techniczną oraz bogatym aparatem ikonograficznym. Publikacje Krüsmanna adresowane są do pasjonatów historii floty wojennej i modelarzy, a dostępne są w specjalistycznych księgarniach internetowych oraz w formie elektronicznej.