Marek Krzyształowicz to współczesny polski historyk marynarki wojennej, autor i tłumacz, urodzony i mieszkający w Polsce, którego twórczość koncentruje się na historii okrętów podwodnych, ze szczególnym uwzględnieniem niemieckich U-Bootów typu "VII" oraz działań wojny podwodnej na Atlantyku podczas II wojny światowej. Służył jako oficer w polskiej marynarce wojennej, gdzie doszedł do stanowiska dowódcy trałowca floty, a po zakończeniu służby wojskowej pracował jako starszy oficer w różnych przedsiębiorstwach żeglugowych oraz w przemyśle naftowym na morzu.
Krzysztof Kubiak to intelektualny filar polskiej marynistyki współczesnej. Jako naukowiec i oficer, wprowadził do polskiego piśmiennictwa militarnego nową jakość – zamiast skupiać się wyłącznie na grubości pancerza (choć i to potrafi precyzyjnie opisać), analizuje dlaczego i jak toczone są nowoczesne wojny. Jego prace są niezbędne dla każdego, kto chce zrozumieć ewolucję współczesnej sztuki operacyjnej na morzu oraz rolę, jaką we współczesnym świecie odgrywają mniejsze, ale nasycone technologią jednostki rakietowe i podwodne.
Piotr Kubiszewski to polski autor, badacz i modelarz, który w kręgach czytelników "Okrętów Wojennych" oraz literatury modelarskiej kojarzony jest przede wszystkim z niezwykle precyzyjną dokumentacją brytyjskiej i polskiej broni podwodnej oraz sił lekkich okresu II wojny światowej. Piotr Kubiszewski to autor dla "dociekliwych". W "Okrętach Wojennych" jego nazwisko pojawia się tam, gdzie potrzeba wyjaśnić, dlaczego dany okręt wyglądał tak, a nie inaczej, i jakie zmiany konstrukcyjne wprowadzono w nim podczas remontów. Jego prace są fundamentem dla każdego, kto chce zrozumieć budowę okrętu podwodnego "od śruby po peryskop".
Konstantin Leonidowicz Kulagin (ros. Константин Леонидович Кулагин) to znany rosyjski historyk wojskowy, specjalizujący się w historii marynarki wojennej oraz doktor nauk historycznych. Jest jednym z wiodących badaczy historii floty radzieckiej i zagranicznej z pierwszej połowy i połowy XX wieku, a jego prace są szeroko cenione zarówno w środowisku akademickim, jak i wśród miłośników historii oraz modelarstwa redukcyjnego. Urodził się 7 grudnia 1975 roku, mieszka i pracuje w Moskwie. W 2007 roku z powodzeniem obronił rozprawę doktorską zatytułowaną "Uzbrojenie okrętów Marynarki Wojennej ZSRR w latach 1922–1945: historyczno-statystyczne studium”.
Wiktor Kulikow (ros. Виктор Куликов, ang. Viktor Kulikov) to rosyjski historyk, specjalista od dziejów awiacjii. Wiktor Kulikow przez całe życie interesował się lotnictwem imperialno-rosyjskim podczas I wojny światowej i był szczególnie aktywny w gromadzeniu informacji z rosyjskich archiwów. Wiele jego artykułów, poświęconych historii lotnictwa imperialnej Rosji, zostało opublikowanych w czasopismach w Wielkiej Brytanii (Windsock International i Cross & Cockade), Francji (Avions i Aero-Journal) oraz USA (Over the Front, WW I Aero and Air Power History).
Bohdan A. Kuliński to współczesny polski historyk, nautolog i dyplomowany archiwista, urodzony w 1986 roku, którego twórczość koncentruje się na badaniach dziejów okrętu i żeglugi u schyłku średniowiecza oraz w okresie nowożytnym. Jest doktorantem na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie realizuje badania naukowe w zakresie historii marynarki wojennej i cywilnej. Jako badacz szczególnie interesuje się budową i ewolucją konstrukcji okrętów wiosłowo-żaglowych i żaglowych, kształtowaniem się polskojęzycznej terminologii związanej z żeglugą oraz historią żeglugi wiślanej. Od 2014 roku zatrudniony jest w archiwach zakładowych instytucji zajmujących się ochroną zdrowia oraz wspierających rehabilitację osób niepełnosprawnych, co łączy jego kompetencje archiwalne z praktycznym zastosowaniem w sektorze publicznym.
Andriej Jarosławowicz Kuzniecow (ros. Андрей Ярославович Кузнецов) to uznany rosyjski historyk marynarki wojennej i badacz, stale związany z Niżnym Nowogrodem, który w swojej pracy naukowej specjalizuje się w działaniach flot w czasie II wojny światowej. Jego głównym obszarem zainteresowań badawczych jest teatr czarnomorski, ze szczególnym uwzględnieniem operacji desantowych, niemieckich lotniczych zagród minowych oraz radzieckiej taktyki zwalczania zagrożenia minowego. Publikacje Kuzniecowa cieszą się dużym uznaniem w środowisku marynistycznym ze względu na wysoki profesjonalizm, bogatą i rzetelną bazę źródłową - opierającą się na konfrontacji dokumentów radzieckich z niemieckimi - a także samodzielnie opracowywane, precyzyjne schematy, rekonstrukcje pól minowych oraz mapy operacji.
John Laffin (właśc. John Alfred Charles Laffin, 1922–2000) to australijski historyk wojskowości, dziennikarz i autor, uznawany za jednego z najbardziej płodnych pisarzy w dziedzinie historii militarnej XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem doświadczeń australijskich sił zbrojnych oraz konfliktów na Bliskim Wschodzie. Jako badacz Laffin posiadał unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie bojowe z pasją do dokumentowania historii wojskowej. Urodził się 21 września 1922 roku w Mosman w Sydney w Australii jako najstarsze z trojga dzieci. Oboje jego rodzice służyli w Australian Imperial Force podczas I wojny światowej – ojciec jako oficer piechoty, a matka jako pielęgniarka, co miało istotny wpływ na jego późniejsze zainteresowania. W latach 30. XX wieku pracował jako praktykant dziennikarski w "Smith's Weekly" oraz "Wagga Wagga Advertiser". W 1941 roku wstąpił do 2. Australian Imperial Force, służąc w kampanii nowogwinejskiej podczas II wojny światowej w szeregach 2/31. Batalionu, zanim został ewakuowany z powodu choroby i zwolniony ze służby we wrześniu 1945 roku.
Ernst Lehner to niemiecki miłośnik i badacz dziejów wojennomorskich, autor wielu artykułów w prasie specjalistycznej. Od 1959 r. jako ochotnik służył w Federalnej Marynarce Wojennej (BUMA), obecnie Niemieckiej Marynarce Wojennej. Dowodził szkoleniem podstawowym i kursem gościnnym w Glücksburg/Meierwik, kompanią sztabową szkoły artylerii morskiej w Kilonii/Holtenau, służył również na niszczycielu "Z-5" (Type 119 Zerstörer 1). Jest także członkiem stowarzyszenia sponsorskiego Traunstein.
Benjamin Lai to brytyjsko-hongkoński historyk wojskowości, autor i konsultant specjalizujący się w dziejach militarnej Azji, ze szczególnym uwzględnieniem Chin, Japonii oraz konfliktów w regionie Pacyfiku. Urodził się w Hongkongu, a w wieku dwunastu lat przeprowadził się z rodziną do Wielkiej Brytanii, gdzie odebrał wykształcenie. Jest absolwentem Royal Military Academy Sandhurst, a w latach 80. i 90. XX wieku służył jako oficer w brytyjskiej armii terytorialnej (Territorial Army). Płynnie posługuje się językiem chińskim i angielskim, co umożliwia mu korzystanie z szerokiego spektrum źródeł pierwotnych i prowadzenie badań w sposób interdyscyplinarny. Obecnie mieszka w Chinach, dzieląc czas między Hongkong a Szanghaj, gdzie pracuje jako konsultant biznesowy i rozwojowy, jednocześnie kontynuując działalność pisarską.
Jon Lake to brytyjski autor książek o lotnictwie i wojskowości. Pasjonat lotnictwa i latania, Jon dorastał wśród samolotów, nauczył się szybować, zanim zaczął prowadzić samochód, nauczył się latać w eskadrze lotniczej Uniwersytetu Londyńskiego i od 1984 roku publikuje w branży lotniczej. Dwukrotny zwycięzca w kategorii obronności w prestiżowym konkursie Aerospace Journalist of the Year Awards, Jon ma w swoim CV pracę jako redaktor World Air Power Journal, Warplane, Take Off i RotorHub, kompilator rosyjskich i międzynarodowych sekcji Jane's All the World's Aircraft, był również długoletnim członkiem zespołu dzienników Flight Daily News i Arabian Aerospace SHOW BUSINESS. Jest również autorem wielu publikacji dla wydawnictwa Osprey.