Jurij Fiodorowicz Katorin (ros. Юрий Федорович Каторин, ang. Katorin Yury Fedorovich) to rosyjski naukowiec i badacz. Uznany specjalista w dziedzinie walki elektronicznej i technicznych środków bezpieczeństwa informacji. Autor 120 prac naukowych i 18 wynalazków. Urodził się 13 kwietnia 1948 roku w Moskwie w rodzinie oficera pierwszej linii. Ukończył Wydział Inżynierii Radiowej Leningradzkiej Akademii Inżynierii Wojskowej Czerwonego Sztandaru Służył w Wojskach Kosmicznych, gdzie z kadeta awansował na pułkownika - profesora Wojskowej Akademii Kosmicznej. Żonaty, ma 2 dzieci. Jego książka "The Great Encyclopedia of Industrial Espionage", opublikowana w 2000 roku, stała się pierwszą publicznie dostępną pracą kapitałową w Rosji na ten wcześniej zamknięty temat. Członek Rady Rozpraw GUMRF im. Admirała S.O. Makarowa z dyplomem z bezpieczeństwa informacji. Akademik Międzynarodowej Akademii Informatyzacji. Poważnie zaangażowany w badanie historii techniki wojskowej. Doktor nauk wojskowych ze stopniem naukowym historii wojskowości. Członek Rady Dyplomowej Piechoty Morskiej Piotra Wielkiego w tej specjalności. Członek Akademii Nauk Wojskowych. Autor 42 książek popularnonaukowych i 150 artykułów na ten temat.
Samuel M. Katz (ur. 1963) to amerykańsko-izraelski autor, dziennikarz, konsultant ds. bezpieczeństwa i historyk wojskowości, uznawany za jednego z czołowych światowych ekspertów w dziedzinie izraelskich sił specjalnych, walki z terroryzmem oraz konfliktów na Bliskim Wschodzie. Jako badacz Katz posiada unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie wojskowe z głęboką wiedzą analityczną na temat bezpieczeństwa regionalnego. Służył w Izraelskich Siłach Obronnych (IDF), konkretnie w Heyl Hayam (izraelskiej marynarce wojennej), biorąc udział w konflikcie libańskim w 1982 roku. Jego bezpośrednie doświadczenie bojowe oraz dostęp do źródeł pierwotnych i relacji uczestników wydarzeń nadały jego pracom autentyczność i głębię analityczną cenioną przez czytelników i specjalistów na całym świecie.
William Kemmis (1839–1900) był wysokiej rangi brytyjskim oficerem artylerii (pułkownikiem Royal Artillery) oraz jednym z czołowych instruktorów i teoretyków uzbrojenia w Królewskim Arsenale w Woolwich pod koniec XIX wieku. Jego rola w historii techniki morskiej i lądowej jest kluczowa ze względu na systematyzację wiedzy o nowoczesnych materiałach wybuchowych i konstrukcjach dział w okresie przechodzenia na technologię stalową.
Anthony Kemp (1939–2018) to brytyjski pisarz, dziennikarz i historyk wojskowości, uznawany za cenionego specjalistę w dziedzinie historii II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem dowódców alianckich i niemieckich oraz operacji desantowych w Normandii. Jako badacz Kemp posiadał unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie akademickie z praktycznym doświadczeniem w produkcji dokumentów telewizyjnych. Urodził się w Londynie w 1939 roku, a jako dziecko mieszkał w hrabstwie Hampshire, gdzie zachował wyraźne wspomnienia z przygotowań do lądowania w Normandii. Kształcił się w Brighton College, a po służbie w Royal Air Force spędził kilka lat w Niemczech, po czym powrócił do Wielkiej Brytanii, aby studiować historię nowożytną w Pembroke College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Po krótkim okresie pracy jako wykładowca uniwersytecki, Kemp przez dwanaście lat pracował jako badacz, producent i reżyser programów dokumentalnych dla brytyjskiej telewizji, w szczególności dla Television South.
Kalevi Keskinen to wybitny fiński historyk lotnictwa i militariów, który zdobył międzynarodowe uznanie jako współautor kluczowych monografii poświęconych fińskim siłom powietrznym i morskiej historii wojny. W ramach współpracy z prestiżowym brytyjskim wydawnictwem Osprey Publishing, Keskinen (często w duecie z Karim Stenmanem) stworzył fundamentalne prace, takie jak Finnish Aces of World War 2 czy Lentolaivue 24, które wprowadziły rzetelną wiedzę o fińskich asach myśliwskich do obiegu zachodniego. Jego dorobek obejmuje również monumentalną, kilkudziesięciotomową serię Suomen Ilmavoimien Historia oraz opracowania dotyczące marynarki wojennej (Suomen Laivasto Sodassa) i lotnictwa morskiego (Maritime Aircraft), co czyni go jednym z najważniejszych dokumentalistów działań militarnych na Bałtyku i północy Europy. Jego prace są cenione za unikalne materiały archiwalne, precyzyjne zestawienia zwycięstw powietrznych oraz dbałość o detale techniczne, stanowiąc do dziś główne źródło referencyjne dla historyków i modelarzy na całym świecie.
Barry Ketley prowadził własne wydawnictwo lotnicze, które specjalizowało się w bardziej ezoterycznych aspektach lotnictwa wojskowego.Od lat 60. studiuje wojenne wyczyny Armée de l’Air.Napisał kilka książek na temat samolotów z okresu I i II wojny światowej.Poruszał tematy tak różnorodne, jak francuskie asy myśliwskie z czasów II wojny światowej, jednostki szkoleniowe Luftwaffe i KG200.
Donald L. Kindell (7 grudnia 1947 - 10 marca 2021) to amerykański historyk i badacz specjalizujący się w historii Royal Navy, uznawany za jednego z najważniejszych współczesnych dokumentalistów dziejów brytyjskiej marynarki wojennej okresu XX i XXI wieku. Był twórcą i głównym redaktorem portalu Naval-History.Net, stanowiącego jedno z najbardziej wszechstronnych kompendiów wiedzy o personelu, operacjach i stratach Royal Navy oraz dominionskich marynarek wojennych. Jego dorobek publikacyjny obejmuje ponad 20 monografii poświęconych brytyjskim okrętom wojennym, w tym wielotomowe serie dokumentujące straty osobowe Royal Navy w okresie I i II wojny światowej oraz latach międzywojennych, takie jak „Royal Navy Roll of Honour World War 1, 1914-1918" oraz „Royal Navy Roll of Honour – Between the Wars, 1918-1939". Kindell współpracował również z innymi wybitnymi badaczami marynistyki, takimi jak Donald A. Bertke i Gordon Smith, przy monumentalnym dziele „World War II Sea War" wydawanym przez Bertke Publications.
James "Jim" Kinnear to brytyjsko-kanadyjski historyk wojskowości, autor i badacz specjalizujący się w historii sowieckiej i rosyjskiej techniki pancernej okresu zimnej wojny oraz współczesności. Jako badacz Kinnear posiada unikalne kwalifikacje łączące rygorystyczne podejście archiwalne z głęboką wiedzą techniczną w dziedzinie konstrukcji pojazdów bojowych. Jego zainteresowania koncentrują się przede wszystkim na ewolucji sowieckich czołgów głównego pola walki, dokumentacji fabrycznej, specyfikacjach technicznych oraz operacyjnym zastosowaniu bojowym pojazdów pancernych Związku Radzieckiego i Rosji.
S. Kirby to autor i badacz specjalizujący się w historii techniki morskiej, znany przede wszystkim z artykułu poświęconego amerykańskiemu okrętowi wojennemu z okresu wojny secesyjnej. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim pracę „USS Keokuk", opublikowaną w prestiżowym roczniku „Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press (tom VII, numer 28, edycja pod redakcją Johna Robertsa). Artykuł ten stanowi szczegółowe opracowanie techniczne i historyczne unikalnego okrętu pancernego typu "KEOKUK", który brał udział w działaniach wojennych Unii podczas oblężenia Charlestonu w 1863 roku.
Robert Kirchubel (ur. Stany Zjednoczone) to amerykański historyk wojskowości, emerytowany oficer United States Army, doktor nauk humanistycznych i autor specjalizujący się w historii frontu wschodniego II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem operacji „Barbarossa" oraz kampanii niemieckich w Związku Radzieckim w latach 1941–1945. Kirchubel od wczesnej młodości wykazywał głębokie zainteresowanie historią militarną, które z czasem przekształciło się w pasję badawczą skoncentrowaną na kampaniach frontu wschodniego II wojny światowej, a w szczególności na operacji „Barbarossa". Służbę wojskową odbył w United States Army jako oficer broni pancernej, osiągając stopień podpułkownika i służąc w różnych regionach świata, obejmujących osiemnaście stref czasowych. Po zakończeniu służby czynnej kontynuował zaangażowanie w Gwardii Narodowej Armii Kalifornii, gdzie pełnił funkcję dowódcy batalionu.
Leonid Illicz Kirylasz (ukr. Леонід Ількович Кирилаш; zmarł przed 2024 rokiem, w niektórych opracowaniach translacja finetyczna jego nazwiska brzmi Kirilasz, lub Kiriłasz) był ukraińskim historykiem marynarki wojennej, dziennikarzem, kolekcjonerem oraz oficerem marynarki wojennej w stanie spoczynku. Pochodzący z Zaporoża badacz, będący wieloletnim członkiem Narodowego Związku Dziennikarzy Ukrainy (Національна спілка журналістов України), zyskał w międzynarodowym środowisku marynistycznym status jednego z czołowych ekspertów i pionierów badań nad historią techniczną oraz operacyjną floty austro-węgierskiej (Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine) na przełomie XIX i XX wieku. Jako jeden z niewielu badaczy z Europy Wschodniej regularnie uczestniczył w międzynarodowych sympozjach historycznych organizowanych w dawnych bazach cesarsko-królewskiej marynarki (m.in. w chorwackiej Puli), gdzie aktywnie współpracował z historykami z Austrii, Chorwacji, Słowenii oraz Węgier, a jego unikalne opracowania koncentrowały się na niszowych, rzadko opisywanych klasach okrętów oraz zapomnianym dziedzictwie biograficznym tamtej epoki.
Dmitrij Wiktorowicz Kiselew (ros. Дмитрий Викторович Киселёв) to rosyjski historyk floty oraz uznany specjalista-sinolog mieszkający i tworzący w Moskwie. Na tle innych badaczy wyróżnia się swoją unikalną i niezwykle wąską niszą naukową, jaką jest historia chińskich sił morskich - zarówno floty imperialnej z epoki Qing, jak i floty wczesnorepublikańskiej - ze szczególnym uwzględnieniem drugiej połowy XIX i pierwszej połowy XX wieku oraz wojny chińsko-japońskiej (1894-1895). W swoim warsztacie badawczym Kiselew opiera się przede wszystkim na unikalnych, oryginalnych chińskich materiałach źródłowych, planach oraz dokumentach tamtejszych stoczni i arsenałów. Dzięki rzadkiej umiejętności krytycznej analizy dokumentów pisanych tradycyjnym pismem chińskim, jego prace pozwalają na odkłamanie wielu europocentrycznych mitów oraz niedokładności narosłych wokół realnej wartości bojowej i konstrukcyjnej dawnej floty Chin.
Jurij Fiodorowicz Katorin (ros. Юрий Федорович Каторин, ang. Katorin Yury Fedorovich) to rosyjski naukowiec i badacz. Uznany specjalista w dziedzinie walki elektronicznej i technicznych środków bezpieczeństwa informacji. Autor 120 prac naukowych i 18 wynalazków. Urodził się 13 kwietnia 1948 roku w Moskwie w rodzinie oficera pierwszej linii. Ukończył Wydział Inżynierii Radiowej Leningradzkiej Akademii Inżynierii Wojskowej Czerwonego Sztandaru Służył w Wojskach Kosmicznych, gdzie z kadeta awansował na pułkownika - profesora Wojskowej Akademii Kosmicznej. Żonaty, ma 2 dzieci. Jego książka "The Great Encyclopedia of Industrial Espionage", opublikowana w 2000 roku, stała się pierwszą publicznie dostępną pracą kapitałową w Rosji na ten wcześniej zamknięty temat. Członek Rady Rozpraw GUMRF im. Admirała S.O. Makarowa z dyplomem z bezpieczeństwa informacji. Akademik Międzynarodowej Akademii Informatyzacji. Poważnie zaangażowany w badanie historii techniki wojskowej. Doktor nauk wojskowych ze stopniem naukowym historii wojskowości. Członek Rady Dyplomowej Piechoty Morskiej Piotra Wielkiego w tej specjalności. Członek Akademii Nauk Wojskowych. Autor 42 książek popularnonaukowych i 150 artykułów na ten temat.
Samuel M. Katz (ur. 1963) to amerykańsko-izraelski autor, dziennikarz, konsultant ds. bezpieczeństwa i historyk wojskowości, uznawany za jednego z czołowych światowych ekspertów w dziedzinie izraelskich sił specjalnych, walki z terroryzmem oraz konfliktów na Bliskim Wschodzie. Jako badacz Katz posiada unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie wojskowe z głęboką wiedzą analityczną na temat bezpieczeństwa regionalnego. Służył w Izraelskich Siłach Obronnych (IDF), konkretnie w Heyl Hayam (izraelskiej marynarce wojennej), biorąc udział w konflikcie libańskim w 1982 roku. Jego bezpośrednie doświadczenie bojowe oraz dostęp do źródeł pierwotnych i relacji uczestników wydarzeń nadały jego pracom autentyczność i głębię analityczną cenioną przez czytelników i specjalistów na całym świecie.