Robert Andrzej Jamka to uznany polski badacz i publicysta marynistyczny, specjalizujący się w historii techniki okrętowej i artylerii z połowy XIX wieku. Jego dorobek, koncentrujący się wokół czasopisma "Okręty Wojenne", obejmuje rzetelne monografie pierwszych pancerników, takich jak brytyjski HMS "DEFENCE" czy francuski "GLOIRE", w których autor z niezwykłą precyzją łączy analizę ewolucji uzbrojenia gwintowanego z konstrukcją pancerzy żelaznych. Dzięki głębokiej znajomości źródeł z epoki i technicznemu podejściu do opisywanych zagadnień, prace Jamki stanowią kluczowe ogniwo w polskiej literaturze poświęconej narodzinom nowoczesnych flot wojennych, wypełniając lukę między ogólną historią morską a specjalistyczną inżynierią balistyczną.
Iwan Jankow (buł. Иван Янков) z Płowdiwu to bułgarski badacz, historyk i współautor specjalistycznych opracowań z zakresu historii wojskowości, który w międzynarodowym środowisku marynistycznym dał się poznać przede wszystkim jako skrupulatny badacz archiwów. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół historii floty wojennej krajów bałkańskich z początku XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem okresu wojen bałkańskich oraz I wojny światowej. Praca badawcza Jankowa opiera się w dużej mierze na wnikliwych kwerendach w bułgarskich archiwach państwowych i wojskowych. Dzięki docieraniu do niepublikowanych wcześniej dokumentów, rozkazów i raportów operacyjnych, autor ten wnosi do literatury przedmiotu unikalne fakty, które pozwalają na weryfikację i prostowanie wielu zakorzenionych dotąd błędów historiograficznych.
Dr hab prof. nadzw. Stanisław Januszewski (ur. 16 marca 1948 roku w Warszawie) – historyk techniki, do roku 2011 zajmował stanowisko profesora nadzwyczajnego Politechniki Wrocławskiej. Ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego (1974), pracę magisterską poświęcając historii lotnictwa. Zagadnienia z tej dziedziny podjął także w rozprawach doktorskiej (Politechnika Wrocławska, 1978) i habilitacyjnej (Polska Akademia Nauk, 1998). Założyciel Fundacji Otwartego Muzeum Techniki, przewodniczący (2006–2011) Polskiego Komitetu Międzynarodowego Towarzystwa Ochrony Dziedzictwa Przemysłowego (The International Committee for the Conservation of the Industrial Heritage), autor koncepcji Otwartego Muzeum Techniki we Wrocławiu (1983), twórca Ośrodka Dawnej i Nowej Techniki Górniczej w Wałbrzychu (1986–1991), Muzeum Energetyki w Elektrowni Wodnej Lubachów (1996), Muzeum Odry FOMT we Wrocławiu – umieszczonego na jedynym utrzymanym w Polsce śródlądowym statku parowym – HP "NADBOR" (1949), na ostatnim w kraju dźwigu pływającym DP "WRÓBLIN" (1939) i na barce towarowej "Ż-2107" "Irena" (1936), założyciel Sowiogórskiego Muzeum Techniki (2003–2013), kurator Studenckiego Koła Naukowego Politechniki Wrocławskiej „Ochrony Zabytków Techniki HP Nadbor” (2001–2011).
Michał Jarczyk to wybitny polski badacz i publicysta specjalizujący się w historii techniki morskiej, powszechnie uznawany za jednego z największych krajowych ekspertów w dziedzinie konstrukcji pancerników okresu II wojny światowej. Jego dorobek obejmuje niezwykle szczegółowe monografie okrętów, takich jak japoński Yamato czy brytyjski King George V, a także dziesiątki specjalistycznych artykułów publikowanych na łamach pism "Morze, Statki i Okręty" oraz "Okręty Wojenne". Prace Jarczyka wyróżniają się unikalnym połączeniem rzetelnej analizy inżynieryjnej – dotyczącej zwłaszcza systemów opancerzenia i balistyki – z głęboką wiedzą o historii operacyjnej marynarek wojennych Japonii, Wielkiej Brytanii i Niemiec.
Michał Jarocki to współczesny polski dziennikarz i ekspert ds. obronności, mieszkający i pracujący w Warszawie, którego działalność koncentruje się na analizie współczesnych sił zbrojnych, modernizacji armii oraz bezpieczeństwie militarnym w regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Jest niezależnym korespondentem specjalistycznych portali branżowych, takich jak Shephard Media, gdzie regularnie publikuje raporty dotyczące rozwoju polskiej i regionalnej marynarki wojennej, sił lądowych oraz lotnictwa.
Jarek Jarosz to polski autor i publicysta historyczny, którego nazwisko jest ściśle związane z literaturą poświęconą historii okrętów wojennych, zwłaszcza z monografiami wydawanymi w specjalistycznych seriach, takich jak Okręty Wojenne. Specjalizuje się w dogłębnej analizie technicznej, konstrukcyjnej i operacyjnej jednostek pływających z okresu obu wojen światowych, a jego prace są cenione przez modelarzy i entuzjastów historii marynarki wojennej za precyzję detali, schematy w skali i rzetelne przedstawienie służby poszczególnych klas okrętów.. Urodzony w 1961 r. w Gdyni, mieszka i pracuje w Gdańsku. Z zawodu trener pływania.
Wiktor Wieniaminowicz Jarowoj (ros. Виктор Вениаминович Яровой, ang. Viktor Veniaminovich Yarovoy) to rosyjski historyk marynarki wojennej i niezależny badacz, na co dzień mieszkający w Nowokuźniecku w obwodzie kemerowskim. W środowisku miłośników historii floty, modelarzy oraz na specjalistycznych forach dyskusyjnych jest powszechnie ceniony jako skrupulatny autor, który specjalizuje się w tworzeniu niezwykle szczegółowych kompendiów i spisów dotyczących składu okrętowego Rosyjskiej Floty Imperatorskiej. Choć nie jest zawodowym pracownikiem akademickim, jego rygorystyczne podejście do kwerendy archiwalnej sprawiło, że stał się jednym z ważniejszych autorytetów w dziedzinie rosyjskiego okrętownictwa przełomu XIX i XX wieku.
Andrzej Marian Jaskuła (8 XII 1951, Gądki – 11 II 2024, Żukowo) to polski inżynier okrętowiec, historyk marynistyki, publicysta i nauczyciel, uznawany za nestora środowiska polskich pasjonatów historii floty wojennej. Ukończył Instytut Okrętowy Politechniki Gdańskiej, uzyskując tytuł magistra inżyniera mechanika budownictwa okrętowego. W latach 1977–1989 pracował w Stoczni Gdańskiej na stanowiskach mistrza, dyspozytora i planisty. Od 1989 roku poświęcił się pracy dydaktycznej jako nauczyciel techniki, fizyki i informatyki w gdańskich szkołach, awansując do stopnia nauczyciela dyplomowanego. Jego dorobek publicystyczny obejmuje kilkaset artykułów na tematy wojennomorskie, publikowanych w czołowych polskich periodykach marynistycznych: „Morze", „Morza, Statki i Okręty", „Okręty Wojenne", „Nowa Technika Wojskowa" oraz „Przeglądzie Morskim". Był jednym z trzech założycieli dwumiesięcznika „Morza, Statki i Okręty", pełniąc funkcję jego redaktora naczelnego w latach 2002–2008 oraz zastępcy redaktora naczelnego w innych okresach.
Ilja Aleksandrowicz Jastrebkow (ros. Илья Александрович Ястребков) to rosyjski badacz i publicysta historyczny z Petersburga, specjalizujący się w historii marynarki wojennej XIX i XX wieku. Zajmuje się przede wszystkim konstrukcją i dziejami służby okrętów zagranicznych flot, ze szczególnym uwzględnieniem jednostek z Ameryki Południowej oraz techniki morskiej okresu przełomu wieków. Jest współautorem, wraz z Aleksandrem W. Wielmożko, cenionej monografii o brazylijskich pancernikach "RIASHUELO" i "AQUIDABAN", opublikowanej w czasopiśmie „Morskaja Kampanija" (nr 7/2017), która wyróżnia się korzystaniem z kopii oryginalnych planów konstrukcyjnych. Regularnie publikuje artykuły w rosyjskojęzycznych periodykach specjalistycznych, takich jak „Morskaja Kampanija" czy "Żurnal 'Morskaja Kampanija'", poruszając tematykę rozwoju okrętów pancernych, jednostek pomocniczych oraz mało znanych epizodów historii flot wojennych. Jego prace, adresowane do pasjonatów i modelarzy, charakteryzują się drobiazgową analizą techniczną i bogatym materiałem ikonograficznym, a dostępne są w formie elektronicznej oraz w specjalistycznych księgarniach internetowych.
Jarosław Jastrzębski to doktor nauk humanistycznych w zakresie historii. Specjalizuje się w historii administracji, prawa i wojskowości, ze szczególnym uwzględnieniem szkolnictwa wyższego II Rzeczypospolitej oraz Japońskiej Marynarki Wojennej. Jest autorem ponad 100 publikacji naukowo-badawczych i popularnonaukowych, w tym kilkunastu opracowań monograficznych. Aktywnie działa społecznie, m.in. pełniąc rozmaite funkcje w organach lub komisjach kilku stowarzyszeń naukowych i sportowych. Jest stałym współpracownikiem czasopisma popularnonaukowego "Okręty Wojenne".
Mieczysław Jastrzębski to wybitny polski historyk wojskowości i dokumentalista, który w świecie marynistycznym zyskał status jednego z czołowych ekspertów w dziedzinie technologii i działań operacyjnych niemieckiej broni podwodnej (U-Bootwaffe). Jego dorobek opiera się na unikalnym połączeniu tytanicznej pracy archiwalnej z nowoczesną wizualizacją techniczną, co najlepiej obrazują jego światowej sławy monografie z serii Super Drawings in 3D (wydawnictwa Kagero), poświęcone oceaniczny okrętom podwodnym typu VII C oraz IX. Jastrzębski specjalizuje się w bezlitosnej weryfikacji faktów, konfrontując dzienniki bojowe dowódców Kriegsmarine z alianckimi raportami strat, co pozwala mu na prostowanie historycznych mitów na łamach prestiżowych pism takich jak „Morze, Statki i Okręty”. Jego publikacje, obejmujące zarówno szczegółowe analizy konstrukcyjne kadłubów i systemów uzbrojenia, jak i opisy niszowych aspektów wojny o Atlantyk (np. podwodnych zaopatrzeniowców typu XIV, tzw. Milchkuh), stanowią dziś absolutny fundament wiedzy dla modelarzy redukcyjnych oraz historyków poszukujących twardych, technicznych danych o podwodnej potędze III Rzeszy.
Robert Andrzej Jamka to uznany polski badacz i publicysta marynistyczny, specjalizujący się w historii techniki okrętowej i artylerii z połowy XIX wieku. Jego dorobek, koncentrujący się wokół czasopisma "Okręty Wojenne", obejmuje rzetelne monografie pierwszych pancerników, takich jak brytyjski HMS "DEFENCE" czy francuski "GLOIRE", w których autor z niezwykłą precyzją łączy analizę ewolucji uzbrojenia gwintowanego z konstrukcją pancerzy żelaznych. Dzięki głębokiej znajomości źródeł z epoki i technicznemu podejściu do opisywanych zagadnień, prace Jamki stanowią kluczowe ogniwo w polskiej literaturze poświęconej narodzinom nowoczesnych flot wojennych, wypełniając lukę między ogólną historią morską a specjalistyczną inżynierią balistyczną.
Dr hab prof. nadzw. Stanisław Januszewski (ur. 16 marca 1948 roku w Warszawie) – historyk techniki, do roku 2011 zajmował stanowisko profesora nadzwyczajnego Politechniki Wrocławskiej. Ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego (1974), pracę magisterską poświęcając historii lotnictwa. Zagadnienia z tej dziedziny podjął także w rozprawach doktorskiej (Politechnika Wrocławska, 1978) i habilitacyjnej (Polska Akademia Nauk, 1998). Założyciel Fundacji Otwartego Muzeum Techniki, przewodniczący (2006–2011) Polskiego Komitetu Międzynarodowego Towarzystwa Ochrony Dziedzictwa Przemysłowego (The International Committee for the Conservation of the Industrial Heritage), autor koncepcji Otwartego Muzeum Techniki we Wrocławiu (1983), twórca Ośrodka Dawnej i Nowej Techniki Górniczej w Wałbrzychu (1986–1991), Muzeum Energetyki w Elektrowni Wodnej Lubachów (1996), Muzeum Odry FOMT we Wrocławiu – umieszczonego na jedynym utrzymanym w Polsce śródlądowym statku parowym – HP "NADBOR" (1949), na ostatnim w kraju dźwigu pływającym DP "WRÓBLIN" (1939) i na barce towarowej "Ż-2107" "Irena" (1936), założyciel Sowiogórskiego Muzeum Techniki (2003–2013), kurator Studenckiego Koła Naukowego Politechniki Wrocławskiej „Ochrony Zabytków Techniki HP Nadbor” (2001–2011).
Michał Jarocki to współczesny polski dziennikarz i ekspert ds. obronności, mieszkający i pracujący w Warszawie, którego działalność koncentruje się na analizie współczesnych sił zbrojnych, modernizacji armii oraz bezpieczeństwie militarnym w regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Jest niezależnym korespondentem specjalistycznych portali branżowych, takich jak Shephard Media, gdzie regularnie publikuje raporty dotyczące rozwoju polskiej i regionalnej marynarki wojennej, sił lądowych oraz lotnictwa.