Chris Henry to brytyjski historyk wojskowości, kurator muzealny i autor specjalizujący się w historii artylerii oraz uzbrojenia morskiego, ze szczególnym uwzględnieniem okresów wojen napoleońskich, angielskiej wojny domowej oraz konfliktów XX wieku. Henry od wczesnego dzieciństwa wykazywał głębokie zainteresowanie historią wojskowości. Jego pasja do artylerii rozwinęła się podczas pracy jako wolontariusz w Tower of London w Londynie. Zawodowo związany z muzealnictwem wojskowym, pełnił funkcję starszego kuratora w Royal Armouries Museum of Artillery w Fort Nelson. Następnie był kierownikiem działu zbiorów w Firepower!, Muzeum Artylerii Królewskiej. Obecnie jest kuratorem Explosion!, Muzeum Morskiej Siły Ognia w Priddy's Hard w hrabstwie Hampshire.
Brian Lane Herder to współczesny amerykański historyk i autor specjalizujący się w historii militarnej Stanów Zjednoczonych, ze szczególnym uwzględnieniem wojen światowych oraz rozwoju amerykańskiej marynarki wojennej. Urodził się w 1981 roku, a swoją edukację zakończył uzyskaniem licencjatu z historii na Uniwersytecie Kansas w 2003 roku oraz tytułu magistra bibliotekoznawstwa na Emporia State University w 2009 roku. Zawodowo pracuje jako bibliotekarz legislacyjny w administracji stanowej Kansas, co pozwala mu łączyć praktyczną wiedzę archiwalną z pasją badawczą.
Polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN w Krakowie. Urodzony 31 sierpnia 1960 w Andrychowie. Absolwent Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Andrychowie. W 1997 roku uzyskał doktorat w Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie pracy "Flota Czarnomorska w strategii wojennej Rosji w latach 1853-1917" - jego promotorem był prof. Marian Zgórniak. W 2000 r. został zatrudniony na UP w Krakowie. Habilitował się w roku 2011 na Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN na podstawie rozprawy "Rosyjska flota wojenna na Bałtyku w latach 1905-1917". Członek Polskiego Towarzystwa Nautologicznego i PTH. W 2015 r. został sekretarzem Komisji Historii Wojen i Wojskowości Wydziału Historyczno-Filozoficznego PAU. Członek Komisji Historycznej Wydziału Nauk Humanistycznych i Społecznych Polskiej Akademii Nauk i sekretarz Komisji Historii Wojen i Wojskowości. Autor prawie 100 prac naukowych, rozdziałów w monografiach na temat historii wojskowości, a w szczególności historii rosyjskiej floty wojennej XX wieku.
Pierre Hervieux to wybitny francuski historyk marynistyki i publicysta, którego prace stanowią jeden z fundamentów merytorycznych czasopisma "Okręty Wojenne". Jest on uznawany za światowego eksperta w dziedzinie historii operacyjnej flot okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem niemieckiej Kriegsmarine oraz działań mniejszych jednostek uderzeniowych. Pierre Hervieux to autor, który w polskiej marynistyce kojarzony jest z „historią bitewną” najwyższej próby. Jego publikacje w "Okrętach Wojennych" pozwoliły czytelnikom wyjść poza ogólnikowe opisy kampanii morskich i poznać losy konkretnych okrętów oraz ich załóg. Dzięki jego pracy, szczegółowa historia walk niemieckich niszczycieli pod Narwikiem czy operacji na wodach arktycznych stała się dostępna w języku polskim w formie rzetelnych, techniczno-historycznych studiów.
Bodo Herzog (1925–2005) był jednym z najwybitniejszych niemieckich historyków marynistyki XX wieku, uznawanym za światowej klasy autorytet w dziedzinie historii niemieckiej broni podwodnej. Jego prace stanowią fundament współczesnej wiedzy o U-bootach, a on sam był bliskim współpracownikiem i przyjacielem redakcji czasopisma "Okręty Wojenne". Bodo Herzog to postać, bez której współczesna historia wojen morskich byłaby znacznie uboższa. Dla czytelników "Okrętów Wojennych" jego nazwisko było synonimem absolutnej wiarygodności. Dzięki jego pracy, polscy pasjonaci mogli poznać historię U-bootów nie przez pryzmat propagandy, lecz przez pryzmat precyzyjnej dokumentacji technicznej i operacyjnej. Herzog był mentorem dla wielu polskich autorów (takich jak Mariusz Borowiak czy Dariusz Sieńkowski), przekazując im pasję do rzetelnego badania archiwów.
William N. Hess był jednym z najbardziej szanowanych amerykańskich historyków lotnictwa i weteranem II wojny światowej (służył jako strzelec na bombowcach B-17), co nadawało jego pracom unikalną perspektywę uczestnika walk. Jako niezwykle płodny autor współpracujący z wydawnictwem Osprey Publishing, przygotował fundamentalne tomy w serii Aircraft of the Aces, w tym m.in. P-47 Thunderbolt Aces of the Eighth Air Force oraz P-51 Mustang Aces of the Eighth Air Force. Hess specjalizował się w dokumentowaniu działań amerykańskiego lotnictwa myśliwskiego nad Europą, skupiając się na losach pilotów 8. i 9. Armii Powietrznej USAAF. Jego książki są cenione za rzetelność historyczną, bogactwo relacji z pierwszej ręki oraz szczegółowe wykazy zwycięstw powietrznych, które pomogły ugruntować legendę takich maszyn jak Mustang czy Thunderbolt. Przez dziesięciolecia pełnił funkcję dyrektora Stowarzyszenia Asów Myśliwskich Ameryki (American Fighter Aces Association), co pozwoliło mu na zebranie i ocalenie od zapomnienia tysięcy osobistych historii pilotów, czyniąc go jednym z najważniejszych kronikarzy amerykańskiej potęgi powietrznej XX wieku.
Peter Hodges to brytyjski historyk marynistyki i specjalista w dziedzinie uzbrojenia morskiego, znany przede wszystkim z prac poświęconych rozwojowi artylerii okrętowej i broni morskiej w XIX i XX wieku. Jego dorobek publikacyjny obejmuje cenione monografie, w tym „The Big Gun: Battleship Main Armament 1860-1945" (1981) oraz „Naval Weapons of World War One" (1990), które stanowią fundamentalne źródła wiedzy o ewolucji uzbrojenia głównego i pomocniczego okrętów wojennych. Hodges współpracował z prestiżowymi wydawnictwami specjalistycznymi, takimi jak Conway Maritime Press i Naval Institute Press, a jego teksty regularnie pojawiały się w roczniku „Warship".
Peter Hofschröer to brytyjski historyk wojskowości i autor specjalizujący się w historii wojen napoleońskich, ze szczególnym uwzględnieniem roli armii pruskiej, państw niemieckich oraz kampanii 1815 roku. Hofschröer jest uznawany za jednego z wiodących ekspertów w dziedzinie wkładu Niemiec i Prus w zwycięstwo nad Napoleonem. Jego badania często kwestionują tradycyjne, brytyjsko-centryczne narracje historyczne, szczególnie w odniesieniu do bitwy pod Waterloo, podkreślając kluczowe znaczenie interwencji armii pruskiej pod dowództwem Gebharda von Blüchera. Jest znany z dogłębnej analizy źródeł niemieckich, które przez długi czas były marginalizowane w zachodniej historiografii wojskowej.
Wojciech Holicki to współczesny polski historyk i autor specjalizujący się w historii marynarki wojennej, ze szczególnym uwzględnieniem okrętów wojennych XX wieku oraz polskiej floty w okresie międzywojennym i podczas II wojny światowej. Urodzony w 1961 roku w Jaworze, mieszka i pracuje w regionie dolnośląskim, gdzie angażuje się w działalność muzealną i popularyzatorską. Jako historyk zawodowy Holicki związany jest z Muzeum Historycznym w Lubinie, gdzie pełni funkcję autora tekstów i koordynatora merytorycznego wystaw plenerowych poświęconych historii militarnej. Przygotował katalogi i opracowania do ekspozycji takich jak "Polska Marynarka Wojenna 1939–1947" prezentowanej w Parku Leśnym w Lubinie oraz wystawy upamiętniającej Powstanie Styczniowe. Pełni również funkcję przewodnika podczas spacerów historycznych, oprowadzając grupy po fortyfikacjach miejskich i innych zabytkach militarnych regionu.
Alexander Lyman Holley (Lakeville, Connecticut, 20 lipca 1832 - Brooklyn, Nowy Jork, 29 stycznia 1882) był amerykańskim inżynierem mechanikiem, wynalazcą i członkiem-założycielem Amerykańskiego Stowarzyszenia Inżynierów Mechaników (ASME). Był uważany za czołowego inżyniera i projektanta stali i instalacji przemysłowych swoich czasów, zwłaszcza w odniesieniu do zastosowania badań w nowoczesnych procesach produkcji stali.
David Hollins (ur. 1962, Aberdeen, Szkocja) to brytyjski historyk wojskowości i autor specjalizujący się w historii militarnej Austrii Habsburgów oraz konfliktów epoki napoleońskiej, ze szczególnym uwzględnieniem organizacji, taktyki i wyposażenia armii austriackiej XVIII i XIX wieku. Urodzony w Aberdeen w Szkocji, Hollins ukończył studia na University College London, po czym odbył szkolenie prawnicze jako solicitor specjalizujący się w prawie morskim i rozpoczął karierę w sektorze żeglugi handlowej. Obecnie mieszka w hrabstwie Lincolnshire w Wielkiej Brytanii. Zainteresowania badawcze Hollinsa koncentrują się na wojskowości austriackiej okresu wojen napoleońskich, organizacji jednostek grenadierskich i piechoty, artylerii polowej, wojskach pogranicza (Grenzers) oraz kawalerii lekkiej, w szczególności huzarów węgierskich. Autor wyróżnia się dogłębną znajomością źródeł archiwalnych w języku niemieckim oraz rzetelnością w prezentacji parametrów taktyczno-organizacyjnych opisywanych jednostek.
Peter Hollins to nieżyjący brytyjski autor i badacz specjalizujący się w historii marynarki wojennej, znany przede wszystkim z artykułu „Dolphins & Brass Funnels" opublikowanego w prestiżowym roczniku „Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press (tom VI, numer 22, edycja pod redakcją Johna Robertsa). Jego dorobek publikacyjny, choć ograniczony do nielicznych pozycji, obejmuje prace poświęcone szczegółom technicznym i historycznym okrętów Royal Navy, w tym zagadnieniom związanym z wyposażeniem, malowaniem oraz elementami konstrukcyjnymi jednostek wojennych. Artykuł „Dolphins & Brass Funnels" analizuje charakterystyczne detale wizualne i funkcjonalne brytyjskich okrętów, takie jak dziobnice (dolphin strikers) oraz malowanie kominów, które stanowiły istotny element rozpoznawczy floty w okresie przełomu XIX i XX wieku.
Chris Henry to brytyjski historyk wojskowości, kurator muzealny i autor specjalizujący się w historii artylerii oraz uzbrojenia morskiego, ze szczególnym uwzględnieniem okresów wojen napoleońskich, angielskiej wojny domowej oraz konfliktów XX wieku. Henry od wczesnego dzieciństwa wykazywał głębokie zainteresowanie historią wojskowości. Jego pasja do artylerii rozwinęła się podczas pracy jako wolontariusz w Tower of London w Londynie. Zawodowo związany z muzealnictwem wojskowym, pełnił funkcję starszego kuratora w Royal Armouries Museum of Artillery w Fort Nelson. Następnie był kierownikiem działu zbiorów w Firepower!, Muzeum Artylerii Królewskiej. Obecnie jest kuratorem Explosion!, Muzeum Morskiej Siły Ognia w Priddy's Hard w hrabstwie Hampshire.
Brian Lane Herder to współczesny amerykański historyk i autor specjalizujący się w historii militarnej Stanów Zjednoczonych, ze szczególnym uwzględnieniem wojen światowych oraz rozwoju amerykańskiej marynarki wojennej. Urodził się w 1981 roku, a swoją edukację zakończył uzyskaniem licencjatu z historii na Uniwersytecie Kansas w 2003 roku oraz tytułu magistra bibliotekoznawstwa na Emporia State University w 2009 roku. Zawodowo pracuje jako bibliotekarz legislacyjny w administracji stanowej Kansas, co pozwala mu łączyć praktyczną wiedzę archiwalną z pasją badawczą.
Polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN w Krakowie. Urodzony 31 sierpnia 1960 w Andrychowie. Absolwent Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Andrychowie. W 1997 roku uzyskał doktorat w Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie pracy "Flota Czarnomorska w strategii wojennej Rosji w latach 1853-1917" - jego promotorem był prof. Marian Zgórniak. W 2000 r. został zatrudniony na UP w Krakowie. Habilitował się w roku 2011 na Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN na podstawie rozprawy "Rosyjska flota wojenna na Bałtyku w latach 1905-1917". Członek Polskiego Towarzystwa Nautologicznego i PTH. W 2015 r. został sekretarzem Komisji Historii Wojen i Wojskowości Wydziału Historyczno-Filozoficznego PAU. Członek Komisji Historycznej Wydziału Nauk Humanistycznych i Społecznych Polskiej Akademii Nauk i sekretarz Komisji Historii Wojen i Wojskowości. Autor prawie 100 prac naukowych, rozdziałów w monografiach na temat historii wojskowości, a w szczególności historii rosyjskiej floty wojennej XX wieku.
Pierre Hervieux to wybitny francuski historyk marynistyki i publicysta, którego prace stanowią jeden z fundamentów merytorycznych czasopisma "Okręty Wojenne". Jest on uznawany za światowego eksperta w dziedzinie historii operacyjnej flot okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem niemieckiej Kriegsmarine oraz działań mniejszych jednostek uderzeniowych. Pierre Hervieux to autor, który w polskiej marynistyce kojarzony jest z „historią bitewną” najwyższej próby. Jego publikacje w "Okrętach Wojennych" pozwoliły czytelnikom wyjść poza ogólnikowe opisy kampanii morskich i poznać losy konkretnych okrętów oraz ich załóg. Dzięki jego pracy, szczegółowa historia walk niemieckich niszczycieli pod Narwikiem czy operacji na wodach arktycznych stała się dostępna w języku polskim w formie rzetelnych, techniczno-historycznych studiów.
Bodo Herzog (1925–2005) był jednym z najwybitniejszych niemieckich historyków marynistyki XX wieku, uznawanym za światowej klasy autorytet w dziedzinie historii niemieckiej broni podwodnej. Jego prace stanowią fundament współczesnej wiedzy o U-bootach, a on sam był bliskim współpracownikiem i przyjacielem redakcji czasopisma "Okręty Wojenne". Bodo Herzog to postać, bez której współczesna historia wojen morskich byłaby znacznie uboższa. Dla czytelników "Okrętów Wojennych" jego nazwisko było synonimem absolutnej wiarygodności. Dzięki jego pracy, polscy pasjonaci mogli poznać historię U-bootów nie przez pryzmat propagandy, lecz przez pryzmat precyzyjnej dokumentacji technicznej i operacyjnej. Herzog był mentorem dla wielu polskich autorów (takich jak Mariusz Borowiak czy Dariusz Sieńkowski), przekazując im pasję do rzetelnego badania archiwów.
Peter Hofschröer to brytyjski historyk wojskowości i autor specjalizujący się w historii wojen napoleońskich, ze szczególnym uwzględnieniem roli armii pruskiej, państw niemieckich oraz kampanii 1815 roku. Hofschröer jest uznawany za jednego z wiodących ekspertów w dziedzinie wkładu Niemiec i Prus w zwycięstwo nad Napoleonem. Jego badania często kwestionują tradycyjne, brytyjsko-centryczne narracje historyczne, szczególnie w odniesieniu do bitwy pod Waterloo, podkreślając kluczowe znaczenie interwencji armii pruskiej pod dowództwem Gebharda von Blüchera. Jest znany z dogłębnej analizy źródeł niemieckich, które przez długi czas były marginalizowane w zachodniej historiografii wojskowej.
Alexander Lyman Holley (Lakeville, Connecticut, 20 lipca 1832 - Brooklyn, Nowy Jork, 29 stycznia 1882) był amerykańskim inżynierem mechanikiem, wynalazcą i członkiem-założycielem Amerykańskiego Stowarzyszenia Inżynierów Mechaników (ASME). Był uważany za czołowego inżyniera i projektanta stali i instalacji przemysłowych swoich czasów, zwłaszcza w odniesieniu do zastosowania badań w nowoczesnych procesach produkcji stali.
David Hollins (ur. 1962, Aberdeen, Szkocja) to brytyjski historyk wojskowości i autor specjalizujący się w historii militarnej Austrii Habsburgów oraz konfliktów epoki napoleońskiej, ze szczególnym uwzględnieniem organizacji, taktyki i wyposażenia armii austriackiej XVIII i XIX wieku. Urodzony w Aberdeen w Szkocji, Hollins ukończył studia na University College London, po czym odbył szkolenie prawnicze jako solicitor specjalizujący się w prawie morskim i rozpoczął karierę w sektorze żeglugi handlowej. Obecnie mieszka w hrabstwie Lincolnshire w Wielkiej Brytanii. Zainteresowania badawcze Hollinsa koncentrują się na wojskowości austriackiej okresu wojen napoleońskich, organizacji jednostek grenadierskich i piechoty, artylerii polowej, wojskach pogranicza (Grenzers) oraz kawalerii lekkiej, w szczególności huzarów węgierskich. Autor wyróżnia się dogłębną znajomością źródeł archiwalnych w języku niemieckim oraz rzetelnością w prezentacji parametrów taktyczno-organizacyjnych opisywanych jednostek.