Keith Fretwell (zmarły) był wybitnie utalentowanym brytyjskim artystą i ilustratorem technicznym, specjalizującym się w historii lotnictwa wojskowego. Przez wiele lat ściśle współpracował z renomowanym wydawnictwem Osprey Publishing, tworząc ilustracje do licznych, cenionych tomów z prestiżowych serii "Aircraft of the Aces" oraz "Combat Aircraft". Jego dorobek obejmuje szczegółowe profile i dynamiczne rekonstrukcje scen walk powietrznych, przedstawiające maszyny takie jak Supermarine Spitfire, Messerschmitt Bf 109, Grumman Wildcat, F-105 Thunderchief czy Avro Lancaster.
Norman Friedman to jeden z najważniejszych i najbardziej wpływowych współczesnych amerykańskich analityków morskich i historyków, powszechnie uznawany za absolutny autorytet w dziedzinie historii United States Navy (US Navy), ewolucji morskich systemów uzbrojenia oraz strategii morskiej XX wieku. W przeciwieństwie do wielu tradycyjnych historyków, którzy skupiają się na suchych danych taktyczno-technicznych czy kronice bitew, Friedman zrewolucjonizował podejście do historiografii morskiej, tworząc i popularyzując nurt znany jako "design history” (historia projektowania).
Mieszkający w Chorwacji nurek sportowy, a od 2000 roku instruktor PF2. brał udział w licznych konkursach, a także był organizatorem aż 6 chorwackich mistrzostw w fotografii podwodnej. Jest jednym z inicjatorów stworzenia oficjalnego katalogu współczesnych jednostek zatopionych na chorwackim wybrzeżu Adriatyku w celu ich ochrony przed dewastacją.
Jan Front to uznany polski historyk marynistyki i stały współpracownik czasopisma "Okręty Wojenne", którego publikacje wnoszą istotny wkład w zrozumienie rozwoju technologii morskich na przełomie wieków. Specjalizując się w historii Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii, autor łączy rzetelną analizę techniczną poszczególnych jednostek z szerszym kontekstem ich powstania i zastosowania bojowego. Jego prace, charakteryzujące się dbałością o detale uzbrojenia i opancerzenia, stanowią cenne źródło wiedzy dla pasjonatów epoki "pary i stali", wypełniając lukę w polskiej literaturze dotyczącą specyfiki dalekowschodnich potęg morskich.
Mike Fuller to brytyjski artysta, ilustrator techniczny i grafik specjalizujący się w dokumentacji wizualnej pojazdów pancernych, artylerii i wyposażenia wojskowego z okresu II wojny światowej oraz współczesności. Jako badacz i artysta Fuller posiada unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie artystyczne z praktycznym doświadczeniem w przemyśle lotniczym i obronnym. Rozpoczął karierę w brytyjskim przemyśle lotniczym, pracując w dziale publikacji technicznych Hawker Siddeley Aviation nad projektami takimi jak Harrier i Hawk, a następnie w British Aircraft Corporation przy programie Concorde. Przez kilka lat pełnił funkcję specjalistycznego starszego ilustratora i projektanta w Ministerstwie Obrony Wielkiej Brytanii (MOD), zajmując się głównie bojowymi wozami pancernymi.
Aleksiej Anatoliewicz Gajduk (ros. Алексей Анатольевич Гайдук) to rosyjski historyk wojskowości i badacz z Sankt Petersburga, specjalizujący się w historii technicznej oraz operacyjnej marynarki wojennej XIX i XX wieku. W kręgu jego szczególnych zainteresowań badawczych znajduje się historia mniejszych okrętów, jednostek pomocniczych, niszczycieli oraz sił morskich państw europejskich i nadbałtyckich. Jego prace cenione są za rzetelność faktograficzną, bogactwo unikalnych planów technicznych oraz głębokie oparcie na kwerendach w archiwach morskich. Często tworzy w kooperacji z innymi uznanymi historykami floty, takimi jak Siergiej Patianin czy Roman Lapszyn.
Mark Galeotti to wybitny brytyjski historyk, politolog i publicysta, urodzony 15 października 1965 roku w Kingston upon Thames w Anglii, którego twórczość koncentruje się na bezpieczeństwie Rosji, przestępczości transnarodowej oraz historii militarnej Europy Wschodniej. Wykształcenie zdobył w prestiżowych instytucjach – ukończył historię w Robinson College na Uniwersytecie w Cambridge, a następnie obronił doktorat w London School of Economics pod kierunkiem Dominica Lievena, pisząc pracę o wpływie wojny w Afganistanie na Związek Radziecki. Jego kariera akademicka obejmuje stanowiska profesorskie na New York University, Keele University oraz funkcje wizytujące na moskiewskim MGIMO i Uniwersytecie Karola w Pradze. Obecnie jest profesorem honorowym w School of Slavonic and East European Studies przy University College London oraz dyrektorem firmy konsultingowej Mayak Intelligence, specjalizującej się w analizie bezpieczeństwa i spraw rosyjskich.
Gino Galuppini ( Bolonia , 27 grudnia 1914 - Rzym , 16 października 2010 ) był włoskim admirałem i historykiem. Gino Galuppini ukończył instytut techniczny dla geodetów w 1933 r., w sierpniu 1935 r. wstąpił do Królewskiej Akademii Marynarki Wojennej w Livorno na kierunku inżynierii morskiej Korpusu zostając kierownikiem kursu pod koniec pierwszego roku i utrzymując tę funkcję do opuszczenia go w 1938 r. w stopniu aspiranta. W 1939 roku został awansowany do stopnia podporucznika i przez cztery miesiące zaokrętował się na "CONTE DI CAVOUR", zanim został wysłany na Uniwersytet w Genui, gdzie uzyskał stopień inżyniera marynarki wojennej. Został mianowany porucznikiem działu inżynierii i zaokrętowany na "BARTOLOMEO COLLEONI", po wybuchu wojny brał udział w bitwie pod Capo Spada 19 lipca 1940.
Wiktor Anatoljewicz Gałynia (ros. Виктор Анатольевич Галыня) to uznany badacz i historyk marynarki wojennej, który na co dzień mieszka w Witebsku na Białorusi. Z wykształcenia i zawodu jest celnikiem, jednak w środowisku miłośników historii floty zasłynął jako jeden z najbardziej płodnych i cenionych autorów magazynu "Морская кампания". Jego głównym obszarem badawczym jest historia Cesarskiej Marynarki Wojennej Niemiec (Kaiserliche Marine) oraz niemieckiej floty z okresu II wojny światowej (Kriegsmarine). Gałynia uchodzi za czołowego rosyjskojęzycznego eksperta w dziedzinie historii niemieckich rajderów, pomocniczych krążowników oraz niszczycieli, a jego zainteresowania obejmują również mniej popularne w zachodniej literaturze tematy, takie jak marynarka wojenna Austro-Węgier.
Robert Gardiner to wybitny brytyjski historyk marynistyki, redaktor i wydawca, uznawany za jednego z najważniejszych współtwórców współczesnej literatury poświęconej historii okrętów wojennych. Przez wiele lat pełnił funkcję redaktora naczelnego prestiżowego rocznika "Warship" wydawanego przez Conway Maritime Press, kształtując jego profil jako wiodącego forum wymiany wiedzy dla badaczy floty wojennej na całym świecie. Jego największym osiągnięciem edytorskim jest współredagowanie, wraz z Rogerem Chesneau i Eugenem M. Kolesnikiem, fundamentalnego dzieła "Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905" (1979), stanowiącego kompendium wiedzy o okrętach wojennych okresu przejścia od żaglowców do jednostek pancernych. Gardiner był również inicjatorem i redaktorem kolejnych tomów tej prestiżowej serii, obejmujących okresy 1906-1921 oraz 1922-1946, które do dziś pozostają podstawowymi źródłami dla historyków i modelarzy.
Gérard Garier to jeden z najwybitniejszych francuskich historyków marynistyki współczesnej, uznawany za absolutny autorytet w dziedzinie historii francuskich okrętów podwodnych. Jego współpraca z czasopismem "Okręty Wojenne" oraz liczne publikacje książkowe (seria L'Odyssée technique et humaine du sous-marin français) uczyniły go postacią kultową wśród badaczy broni podwodnej. Gérard Garier to autor, który w polskiej marynistyce pełni rolę "kustosza” francuskiej myśli podwodnej. Jego prace pozwalają zrozumieć, że Francja była jednym z największych innowatorów w dziedzinie okrętów podwodnych, a ich konstrukcje (często niedoceniane w literaturze anglosaskiej) były owocem genialnej inżynierii. Dzięki jego skrupulatności, polscy pasjonaci poznali historię nie tylko zwycięstw, ale i tragicznych awarii oraz technicznych wyzwań, z jakimi mierzyli się francuscy podwodniacy.
Marsh Gelbart to brytyjski pisarz i dziennikarz specjalizujący się w tematyce obronności i wojskowości. Urodził się w północnej Anglii, a przez kilka lat mieszkał na Bliskim Wschodzie, co dało mu bezpośredni dostęp do tematyki regionalnej i unikalną perspektywę w analizowaniu konfliktów oraz technologii wojskowych tego regionu. Jest wolnym pisarzem (freelancerem), którego prace koncentrują się na współczesnych systemach uzbrojenia, szczególnie izraelskiej technice pancernej.
Keith Fretwell (zmarły) był wybitnie utalentowanym brytyjskim artystą i ilustratorem technicznym, specjalizującym się w historii lotnictwa wojskowego. Przez wiele lat ściśle współpracował z renomowanym wydawnictwem Osprey Publishing, tworząc ilustracje do licznych, cenionych tomów z prestiżowych serii "Aircraft of the Aces" oraz "Combat Aircraft". Jego dorobek obejmuje szczegółowe profile i dynamiczne rekonstrukcje scen walk powietrznych, przedstawiające maszyny takie jak Supermarine Spitfire, Messerschmitt Bf 109, Grumman Wildcat, F-105 Thunderchief czy Avro Lancaster.
Norman Friedman to jeden z najważniejszych i najbardziej wpływowych współczesnych amerykańskich analityków morskich i historyków, powszechnie uznawany za absolutny autorytet w dziedzinie historii United States Navy (US Navy), ewolucji morskich systemów uzbrojenia oraz strategii morskiej XX wieku. W przeciwieństwie do wielu tradycyjnych historyków, którzy skupiają się na suchych danych taktyczno-technicznych czy kronice bitew, Friedman zrewolucjonizował podejście do historiografii morskiej, tworząc i popularyzując nurt znany jako "design history” (historia projektowania).
Mieszkający w Chorwacji nurek sportowy, a od 2000 roku instruktor PF2. brał udział w licznych konkursach, a także był organizatorem aż 6 chorwackich mistrzostw w fotografii podwodnej. Jest jednym z inicjatorów stworzenia oficjalnego katalogu współczesnych jednostek zatopionych na chorwackim wybrzeżu Adriatyku w celu ich ochrony przed dewastacją.
Mike Fuller to brytyjski artysta, ilustrator techniczny i grafik specjalizujący się w dokumentacji wizualnej pojazdów pancernych, artylerii i wyposażenia wojskowego z okresu II wojny światowej oraz współczesności. Jako badacz i artysta Fuller posiada unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie artystyczne z praktycznym doświadczeniem w przemyśle lotniczym i obronnym. Rozpoczął karierę w brytyjskim przemyśle lotniczym, pracując w dziale publikacji technicznych Hawker Siddeley Aviation nad projektami takimi jak Harrier i Hawk, a następnie w British Aircraft Corporation przy programie Concorde. Przez kilka lat pełnił funkcję specjalistycznego starszego ilustratora i projektanta w Ministerstwie Obrony Wielkiej Brytanii (MOD), zajmując się głównie bojowymi wozami pancernymi.
Mark Galeotti to wybitny brytyjski historyk, politolog i publicysta, urodzony 15 października 1965 roku w Kingston upon Thames w Anglii, którego twórczość koncentruje się na bezpieczeństwie Rosji, przestępczości transnarodowej oraz historii militarnej Europy Wschodniej. Wykształcenie zdobył w prestiżowych instytucjach – ukończył historię w Robinson College na Uniwersytecie w Cambridge, a następnie obronił doktorat w London School of Economics pod kierunkiem Dominica Lievena, pisząc pracę o wpływie wojny w Afganistanie na Związek Radziecki. Jego kariera akademicka obejmuje stanowiska profesorskie na New York University, Keele University oraz funkcje wizytujące na moskiewskim MGIMO i Uniwersytecie Karola w Pradze. Obecnie jest profesorem honorowym w School of Slavonic and East European Studies przy University College London oraz dyrektorem firmy konsultingowej Mayak Intelligence, specjalizującej się w analizie bezpieczeństwa i spraw rosyjskich.
Gino Galuppini ( Bolonia , 27 grudnia 1914 - Rzym , 16 października 2010 ) był włoskim admirałem i historykiem. Gino Galuppini ukończył instytut techniczny dla geodetów w 1933 r., w sierpniu 1935 r. wstąpił do Królewskiej Akademii Marynarki Wojennej w Livorno na kierunku inżynierii morskiej Korpusu zostając kierownikiem kursu pod koniec pierwszego roku i utrzymując tę funkcję do opuszczenia go w 1938 r. w stopniu aspiranta. W 1939 roku został awansowany do stopnia podporucznika i przez cztery miesiące zaokrętował się na "CONTE DI CAVOUR", zanim został wysłany na Uniwersytet w Genui, gdzie uzyskał stopień inżyniera marynarki wojennej. Został mianowany porucznikiem działu inżynierii i zaokrętowany na "BARTOLOMEO COLLEONI", po wybuchu wojny brał udział w bitwie pod Capo Spada 19 lipca 1940.
Wiktor Anatoljewicz Gałynia (ros. Виктор Анатольевич Галыня) to uznany badacz i historyk marynarki wojennej, który na co dzień mieszka w Witebsku na Białorusi. Z wykształcenia i zawodu jest celnikiem, jednak w środowisku miłośników historii floty zasłynął jako jeden z najbardziej płodnych i cenionych autorów magazynu "Морская кампания". Jego głównym obszarem badawczym jest historia Cesarskiej Marynarki Wojennej Niemiec (Kaiserliche Marine) oraz niemieckiej floty z okresu II wojny światowej (Kriegsmarine). Gałynia uchodzi za czołowego rosyjskojęzycznego eksperta w dziedzinie historii niemieckich rajderów, pomocniczych krążowników oraz niszczycieli, a jego zainteresowania obejmują również mniej popularne w zachodniej literaturze tematy, takie jak marynarka wojenna Austro-Węgier.
Marsh Gelbart to brytyjski pisarz i dziennikarz specjalizujący się w tematyce obronności i wojskowości. Urodził się w północnej Anglii, a przez kilka lat mieszkał na Bliskim Wschodzie, co dało mu bezpośredni dostęp do tematyki regionalnej i unikalną perspektywę w analizowaniu konfliktów oraz technologii wojskowych tego regionu. Jest wolnym pisarzem (freelancerem), którego prace koncentrują się na współczesnych systemach uzbrojenia, szczególnie izraelskiej technice pancernej.