Peter Elliott (1922–) to brytyjski historyk marynistyki, specjalizujący się w historii Royal Navy okresu II wojny światowej oraz dziejach brytyjskich baz morskich na Morzu Śródziemnym. Jego dorobek publikacyjny obejmuje cenione monografie, w tym „Allied Escort Ships of World War II: A Complete Survey" (1977), stanowiącą kompleksowe opracowanie alianckich okrętów eskortowych, oraz „Allied Minesweeping in World War 2" (1979), poświęconą operacjom trałowym i jednostkom przeznaczonym do zwalczania min. Najbardziej znaną pracą Elliotta jest „Cross and the Ensign: Naval History of Malta, 1798-1979" (1980), wydana przez Naval Institute Press i Patrick Stephens Ltd, która szczegółowo dokumentuje rolę Malty jako strategicznej bazy Royal Navy na przestrzeni dwóch stuleci. Elliott publikował również artykuły w prestiżowym roczniku „Warship", w tym opracowanie „Escort Ship Production in WWII", analizujące procesy produkcyjne i logistyczne alianckich stoczni w czasie konfliktu. Jego prace wyróżniają się rzetelnością źródłową, korzystaniem z dokumentacji admiralicji oraz dbałością o szczegóły operacyjne i taktyczne. Publikacje Petera Elliotta, adresowane do historyków marynarki wojennej, modelarzy i pasjonatów Royal Navy, dostępne są w księgarniach specjalistycznych, bibliotekach morskich oraz na rynku wtórnym publikacji historycznych.
Brad Elward to współczesny amerykański autor, dziennikarz lotniczy i emerytowany prawnik specjalizujący się w historii lotnictwa wojskowego, ze szczególnym uwzględnieniem lotnictwa Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Rozpoczął pisanie o tematyce lotnictwa wojskowego w połowie lat 90. XX wieku, publikując swój pierwszy artykuł w prestiżowym czasopiśmie "World Air Power Journal" - był to tekst poświęcony samolotowi Lockheed S-3 Viking, który szybko stał się uznanym źródłem wiedzy na temat tej maszyny. Jako autor i korespondent współpracuje z wieloma uznanymi czasopismami branżowymi. Przez prawie dwadzieścia lat pełnił funkcję korespondenta w Stanach Zjednoczonych dla magazynu "Combat Aircraft", dla którego pisał o samolotach takich jak F/A-18 Hornet i Super Hornet, EA-18G Growler, S-3 Viking, P-3 Orion oraz P-8 Poseidon. Opublikował ponad 50 artykułów poświęconych lotnictwu wojskowemu.
Gerry Embleton (ur. 1956, Wielka Brytania) to brytyjski historyczny artysta, ilustrator i rekonstruktor specjalizujący się w sztuce militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem okresu średniowiecza, wojen stuletniej i róż, konfliktów szwajcarskich oraz wojskowości XVIII wieku. Embleton urodził się w 1956 roku w Wielkiej Brytanii. Od wczesnej młodości wykazywał talent artystyczny oraz głębokie zainteresowanie historią wojskowości, szczególnie okresem średniowiecza. Po ukończeniu studiów artystycznych rozpoczął karierę jako ilustrator, szybko zdobywając uznanie dzięki niezwykłej dbałości o detale historyczne, precyzji w odwzorowaniu uzbrojenia i umundurowania oraz dynamicznej kompozycji scen batalistycznych.
Ron Embleton (1930–1988) to brytyjski artysta, ilustrator i malarz, uznawany za jednego z najwybitniejszych twórców profili barwnych i ilustracji historycznych w dziedzinie literatury militarnej XX wieku. Jako badacz i artysta Embleton posiadał unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie artystyczne z pasją do historii wojskowości i kostiumologii historycznej. Urodził się w Newcastle upon Tyne, a kształcił się w lokalnej szkole artystycznej. Wczesną karierę rozpoczął jako ilustrator komiksów i książek przygodowych, szybko wypracowując charakterystyczny, dynamiczny styl malarski, który przyniósł mu szerokie uznanie w środowisku wydawców i czytelników.
Adrian J. English to brytyjski autor i historyk wojskowy, uznawany za specjalistę w dziedzinie konfliktów zbrojnych w Ameryce Łacińskiej oraz sił zbrojnych regionu. Jako badacz English posiada unikalne kwalifikacje łączące rygorystyczne podejście archiwalne z głęboką znajomością historii militarnej Ameryki Południowej i Środkowej. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu organizacji, taktyki, umundurowania i wyposażenia formacji wojskowych z konfliktów takich jak wojna o Chaco, hiszpańska wojna domowa oraz wojna falklandzka. Jako autor English współpracował z prestiżowym wydawnictwem Osprey Publishing, tworząc prace dla cenionych serii Men-at-Arms, Modern Warfare oraz Naval Warfare. Do jego najważniejszych prac dla Osprey należy tom "Battle for the Falklands (2): Naval Forces" (Men-at-Arms 134), opublikowany w 1982 roku i napisany wspólnie z Anthonym Wattsem, stanowiący szczegółowe opracowanie historii, organizacji i działań sił morskich podczas wojny falklandzkiej.
John English to brytyjski historyk marynistyki i autor specjalizujący się w historii Royal Navy okresu I wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem konstrukcji niszczycieli, krążowników oraz operacji floty na Morzu Północnym. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim liczne fundamentalne artykuły opublikowane w prestiżowym roczniku „Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press. Do najważniejszych prac Englisha należą: „The Admiralty V Class Destroyers" (części 1-3), opublikowane w numerach 49, 50 i 51 tomu XIII (1989–1990), stanowiące szczegółową analizę konstrukcyjną i operacyjną brytyjskich niszczycieli typu "V", które odegrały kluczową rolę w działaniach Royal Navy podczas Wielkiej Wojny.
Gabriele Esposito to współczesny włoski historyk, badacz i autor specjalizujący się w historii militarnej, urodzony i mieszkający we Włoszech, gdzie pełni funkcję profesora kontraktowego historii średniowiecznej, nowożytnej i współczesnej na Uniwersytecie „Luigi Vanvitelli" w Kampanii. Jest uznanym ekspertem w dziedzinie uniformologii, a jego zainteresowania badawcze obejmują szerokie spektrum okresów historycznych – od starożytnych cywilizacji po konflikty postkolonialne XIX i XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem wojen włoskich, hiszpańskich i latynoamerykańskich. Jego podejście do badań łączy rygor akademicki z pasją kolekcjonerską, co pozwala mu na prezentowanie szczegółowych analiz uzbrojenia, umundurowania i organizacji wojskowej w sposób przystępny dla szerokiego grona odbiorców.
Martin Marix Evans (ur. 25 grudnia 1939, Southport, Lancashire, Wielka Brytania) to brytyjski historyk wojskowości, niezależny pisarz, wydawca i badacz specjalizujący się w historii militarnej XVII–XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem angielskiej wojny domowej, wojny burskiej oraz I wojny światowej. Urodzony w Southport w Lancashire, Evans jest synem Jean-Paula (prawnika i przedsiębiorcy) oraz Margaret Marix Evans. Kształcił się na Uniwersytecie w Cambridge, gdzie uzyskał tytuł licencjata w 1963 roku oraz magistra w 1985 roku. W latach 1959–1960 odbył stypendium zagraniczne na Wesleyan University w Stanach Zjednoczonych. Od wczesnej młodości wykazywał pasję do historii militarnej, która z czasem przekształciła się w specjalizację zawodową i badawczą.
J. Kenneth Eward to współczesny amerykański historyk wojskowości, autor i ilustrator, którego twórczość koncentruje się na historii United States Marine Corps, współczesnych mundurach bojowych oraz działaniach sił specjalnych w okresie po 2000 roku. Wykłada w American Military University, gdzie dzieli się swoją wiedzą z przyszłymi pokoleniami specjalistów od bezpieczeństwa i studiów wojskowych. Pełni również funkcję prezesa Helicopter Conservancy, Ltd., muzeum śmigłowców w Stanach Zjednoczonych, co świadczy o jego głębokim zaangażowaniu w ochronę dziedzictwa lotnictwa wojskowego.
Jonathan Falconer to brytyjski autor, wydawca i historyk lotnictwa wojskowego, mieszkający i pracujący w Bradford-on-Avon w hrabstwie Wiltshire w południowo-zachodniej Anglii. Posiada ponad 30 lat doświadczenia w specjalistycznym wydawnictwie non-fiction jako redaktor naczelny i autor. Jako badacz Falconer jest uznawany za jednego z wiodących brytyjskich autorytetów w dziedzinie historii RAF-u w okresie II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem Dowództwa Bombowego (Bomber Command). Jego zainteresowania koncentrują się na lotnictwie, historii militarnej oraz historii lokalnej.
Michał Norbert Faszcza (ur. 1985) to polski historyk starożytności, doktor nauk humanistycznych, autor ponad pięćdziesięciu publikacji naukowych. Urodzony w 1985 r. w Gołdapi. W 2009 r. ukończył studia magisterskie na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego, zaś w 2014 r. studia doktoranckie na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W listopadzie 2014 r. obronił rozprawę doktorską pt. "Bunty w późnorepublikańskiej armii rzymskiej (88–30 przed Chr.)", napisaną pod kierunkiem prof. Adama Ziółkowskiego. Przed zatrudnieniem w 2021 r. na stanowisku adiunkta w Instytucie Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach pracował w Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku, Akademii Sztuki Wojennej w Warszawie i na Uniwersytecie Warszawskim. Do jego głównych zainteresowań naukowych należą: historia republiki rzymskiej, militarne dzieje Rzymu, rzymskie prawo publiczne, północne Barbaricum i nowożytna recepcja antycznych koncepcji politycznych i militarnych.
Christoph Fatz to ceniony niemiecki badacz i autor, który na łamach "Okrętów Wojennych" oraz niemieckich periodyków marynistycznych (takich jak "Marine-Rundschau") wyspecjalizował się w historii technicznej i operacyjnej floty niemieckiej (Kriegsmarine) oraz jej sojuszników. Jego prace są szczególnie cenione za dostęp do rzadkich niemieckich archiwaliów oraz umiejętność detektywistycznego śledzenia losów jednostek, które po wojnie trafiły do innych państw.