Robert A. Forczyk (ur. Stany Zjednoczone) to amerykański historyk wojskowości, emerytowany oficer United States Army, doktor nauk o stosunkach międzynarodowych i autor specjalizujący się w historii wojen pancernych, ze szczególnym uwzględnieniem frontu wschodniego II wojny światowej oraz operacji desantowych i powietrznodesantowych. Forczyk posiada wykształcenie akademickie w dziedzinie stosunków międzynarodowych i bezpieczeństwa narodowego: uzyskał tytuł licencjata na University of Notre Dame, tytuł magistra na University of Virginia oraz doktorat w dziedzinie International Relations and National Security na University of Maryland. Służbę wojskową odbył w United States Army jako oficer broni pancernej i wywiadu wojskowego, osiągając stopień podpułkownika i służąc w 2. Dywizji Piechoty, 4. Dywizji Piechoty oraz 29. Dywizji Piechoty (Lekkiej). Po zakończeniu służby czynnej kontynuował zaangażowanie w rezerwach armii, a obecnie pracuje jako konsultant w obszarze bezpieczeństwa i obronności w regionie Waszyngtonu.
Ken Ford (ur. 1943, Hampshire, Wielka Brytania) to brytyjski historyk wojskowości, autor i księgarz specjalizujący się w historii II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem kampanii w Afryce Północnej, operacji desantowych aliantów oraz walk na froncie zachodnim w latach 1944–1945. Urodzony w hrabstwie Hampshire w 1943 roku, Ford kształcił się jako inżynier i spędził prawie trzydzieści lat pracując w przemyśle telekomunikacyjnym. Po zakończeniu kariery zawodowej poświęcił się w pełni pisarstwu historycznemu oraz działalności księgarskiej, specjalizując się w literaturze militarnej. Obecnie mieszka w Southampton.
Robert Forsyth jest autorem, redaktorem i wydawcą, specjalizującym się w lotnictwie wojskowym i historii wojskowości. Jest autorem ponad 30 tytułów dla Osprey Publishing, poświęconych samolotom, jednostkom i operacjom Luftwaffe, którymi interesował się od dzieciństwa. Jest autorem artykułów dla "The Aviation Historyn", "Aerojournal", "Airplane Monthly", "Aviation News", "Combat Aircraft" i "FlyPast", jest także członkiem zespołu redakcyjnego "The Aviation Historian".
Christopher F. Foss to brytyjski historyk wojskowości, autor i redaktor specjalizujący się w historii współczesnej techniki pancernej, systemach uzbrojenia oraz przemyśle obronnym, uznawany za jednego z najważniejszych światowych autorytetów w dziedzinie dokumentacji pojazdów bojowych XX i XXI wieku. Jako badacz Foss posiada unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie dziennikarskie z głęboką wiedzą techniczną w dziedzinie konstrukcji pojazdów bojowych. Przez wiele lat pełnił funkcję redaktora naczelnego prestiżowych publikacji referencyjnych Jane's Information Group, w tym "Jane's Armour and Artillery" oraz "Jane's Military Vehicles and Logistics", co dało mu bezpośredni dostęp do informacji technicznych, specyfikacji fabrycznych i danych operacyjnych niedostępnych dla szerokiego grona badaczy.
Bryan Fosten (ur. 1928, zm. 2020) to brytyjski artysta, ilustrator i autor, uznawany za cenionego eksperta w dziedzinie historii wojskowej okresu wojen napoleońskich oraz mundurologii British Army XVIII i XIX wieku. Jako badacz i artysta Fosten posiadał unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie artystyczne z praktycznym doświadczeniem wojskowym i pasją do historii militarnej. Urodził się w 1928 roku jako syn Mistrza Hafciarza Wojskowego i Nadwornej Hafciarki, co od wczesnego dzieciństwa zapewniło mu bezpośredni kontakt z detalami mundurowymi i heraldyką wojskową. Służył w armii brytyjskiej w Egipcie i Palestynie, po czym powrócił do cywila i podjął pracę w przemyśle poligraficznym. Od 1973 roku poświęcił się w pełni badaniom historycznym i ilustracji wojskowej. Był założycielem i pierwszym redaktorem naczelnym innowacyjnego magazynu "Tradition" poświęconego historii wojskowej i modelarstwu.
Donald S. V. Fosten (1924–2018) to brytyjski historyk wojskowości, autor i badacz mundurologii, uznawany za cenionego specjalistę w dziedzinie historii British Army i armii niemieckiej okresu I wojny światowej. Jako badacz Fosten posiadał unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie wojskowe z rygorystycznym podejściem historycznym. Urodził się w Londynie w 1924 roku jako syn mistrza hafciarza wojskowego i nadwornej hafciarki. Pracował jako student u Malarza Heraldycznego w College of Arms, zanim wstąpił do służby wojskowej podczas II wojny światowej. Służył w Welch Regiment w Afryce Północnej, na Sycylii, we Włoszech, w Austrii i w Niemczech. Po wojnie poświęcił się badaniom historycznym i pisarstwu, stając się uznanym ekspertem w dziedzinie historii mundurów wojskowych.
Will Fowler (ur. ok. 1947) to brytyjski historyk wojskowy, dziennikarz i autor, uznawany za cenionego specjalistę w dziedzinie historii konfliktów zbrojnych od XIX wieku po współczesność, ze szczególnym uwzględnieniem operacji sił specjalnych i wojen partyzanckich. Jako badacz Fowler posiada unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie wojskowe z rygorystycznym podejściem historycznym i dziennikarskim. Pracuje w dziennikarstwie i wydawnictwach od 1972 roku, raportując dla magazynów europejskich, amerykańskich, azjatyckich i arabskich z Europy, USA, Bliskiego Wschodu, Chin i Azji Południowo-Wschodniej. Przez 30 lat służył w brytyjskiej Territorial Army (TA), gdzie został oficerem w 4. Batalionie Royal Green Jackets i zgłosił się na ochotnika do operacji "Granby" w Zatoce Perskiej w latach 1990–1991. W 1993 roku ukończył kurs oficerów sztabowych rezerwy armii francuskiej w École Militaire w Paryżu.
Aldo Fraccaroli (17 września 1919 - 22/23 marca 2010) był włoskim historykiem marynarki i fotografem specjalizującym się w historii włoskiej marynarki wojennej XX wieku.Służył w Regia Marina (Królewskiej Marynarki Wojennej Włoch) podczas II wojny światowej i krótko w Marina Militare w latach pięćdziesiątych.
John Franklin to profesjonalny historyk wojskowości, mieszkający w Szwajcarii, który specjalizuje się w okresie napoleońskim, a w szczególności w kampanii waterlooskiej. Jest absolwentem Uniwersytetu w Bernie oraz członkiem prestiżowego International Napoleonic Society. Przez wiele lat prowadził jedno z najbardziej wszechstronnych badań nad kampanią 1815 roku, mające na celu udostępnienie szerokiej publiczności bogactwa wcześniej niepublikowanych materiałów dotyczących różnych armii i kontyngentów uczestniczących w decydującej fazie tego ważnego okresu historii Europy. Większość prac Johna Franklina opiera się na źródłach rękopiśmiennych i archiwalnych, z naciskiem na badania pierwotne, co nadaje jego publikacjom wyjątkową wartość naukową i dokumentacyjną. Jest autorem cenionych opracowań korespondencji dotyczącej armii hanowerskiej i niderlandzkiej, a także pełni funkcję konsultanta historycznego przy produkcji telewizyjnej BBC „Waterloo – The Soldiers' Stories". Jego interdyscyplinarne podejście łączy rygorystyczną metodologię badawczą z przystępnością narracji, dzięki czemu jego książki trafiają zarówno do środowiska akademickiego, jak i do szerokiego grona miłośników historii wojskowości.
Norman Franks jest jednym z czołowych światowych autorytetów w dziedzinie lotnictwa myśliwskiego z okresu I wojny światowej, który opublikował kilka przełomowych prac na ten temat. Opracował również długą listą tomów o asach Wielkiej Wojny dla serii Aircraft of the Aces firmy Osprey.
Maciej K. Franz (ur. w 1969 roku w Toruniu) to polski historyk wojskowości, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni. Specjalizuje się w historii wojskowości epoki nowożytnej, historiografii wojskowej i historii wojen kozackich oraz morskich XIX i XX wieku.
David Fraser (właśc. General Sir David William Fraser, GCB, OBE, 1920–2012) to brytyjski generał, historyk wojskowości i autor, uznawany za jednego z najważniejszych brytyjskich pisarzy wojskowych drugiej połowy XX wieku. Jako badacz Fraser posiadał unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie bojowe z rygorystycznym podejściem historycznym. Urodził się 30 grudnia 1920 roku w Camberley w hrabstwie Surrey jako syn brygadiera Williama Frasera. Kształcił się w Eton College oraz w Christ Church na Uniwersytecie Oksfordzkim. Po wybuchu II wojny światowej wstąpił do Grenadier Guards, gdzie służył w Guards Armoured Division, biorąc udział w kampanii w Europie Północno-Zachodniej w latach 1944–1945. Po wojnie kontynuował służbę, uczestnicząc w działaniach w Malajach, podczas kryzysu sueskiego oraz na Cyprze. Dosłużył się stopnia generała, pełniąc kluczowe stanowiska: Dowódcy 4. Dywizji Piechoty (1969–1971), Wiceszefa Sztabu Generalnego (1973–1975), Przedstawiciela Wojskowego Wielkiej Brytanii przy NATO (1975–1977) oraz Komendanta Royal College of Defence Studies (1978–1980).