Douglas C. Dildy to amerykański historyk wojskowości, emerytowany pułkownik United States Air Force i autor specjalizujący się w historii lotnictwa wojskowego, ze szczególnym uwzględnieniem walk powietrznych II wojny światowej, wojny koreańskiej oraz współczesnych operacji lotniczych. Dildy ukończył United States Air Force Academy jako specjalista historii, a następnie uzyskał tytuł magistra nauk politycznych. Służył w siłach powietrznych Stanów Zjednoczonych przez 26 lat, latając na myśliwcach przechwytujących McDonnell Douglas F-15 Eagle i osiągając około 3200 godzin nalotu na samolotach odrzutowych. Pełnił funkcję dowódcy 32. Eskadry Myśliwskiej oraz zastępcy dowódcy 33. Skrzydła Myśliwskiego, a jako dowódca eskadry egzekwował strefę zakazu lotów nad Irakiem, co uczyniło go ekspertem w zakresie taktycznego zastosowania myśliwców F-15. Po zakończeniu służby czynnej osiedlił się w Albuquerque w stanie Nowy Meksyk, gdzie kontynuuje działalność pisarską i badawczą.
Denis A. Dołganow (ros. Денис А. Долганов, ang. Denis A. Dolganov) to rosyjski miłośnik spraw wojennomorskich, autor artykułów w prasie specjalistycznej.
Grzegorz Dominik był jedną z legendarnych postaci polskiego nurkowania technicznego, instruktorem oraz wybitnym eksploratorem, który wywarł ogromny wpływ na rozwój tej dyscypliny w Polsce. Jako współzałożyciel znanych baz nurkowych (m.in. w Egipcie) i instruktor federacji IANTD, specjalizował się w ekstremalnie głębokich nurkowaniach na mieszankach gazowych oraz w eksploracji wrakowej. Do jego najbardziej spektakularnych osiągnięć należało ustanowienie w 2005 roku (wraz z Katarzyną Andrzejewską) ówczesnego rekordu Polski w nurkowaniu głębokim, wynoszącego 210 metrów, co było wówczas wynikiem światowej klasy. Dominik był znany z niezwykle profesjonalnego podejścia do planowania nurkowań, propagowania konfiguracji technicznych oraz odkrywania nowych, głębokich wraków na Morzu Czerwonym i Bałtyku. Jego tragiczna śmierć podczas nurkowania na wraku "GOYA" w 2006 roku wstrząsnęła środowiskiem, ale pozostawione przez niego standardy szkoleniowe i duch eksploracji do dziś inspirują kolejne pokolenia nurków technicznych.
Wilhelm Maximilian Donko (ur. 16 grudnia 1960 w Linzu nad Dunajem) to austriacki dyplomata, historyk marynistyki i autor specjalizujący się w historii marynarki wojennej, ze szczególnym uwzględnieniem austro-węgierskiej floty wojennej (k.u.k. Kriegsmarine) oraz techniki morskiej United States Navy okresu zimnej wojny. Urodzony w Linzu, wychowany w Schärding w Górnej Austrii, Donko od 1979 roku publikował liczne artykuły w morskich periodykach specjalistycznych jako dziennikarz niezależny, zajmując się głównie tematyką marynarki amerykańskiej. Po ukończeniu studiów historyczno-geograficznych na Uniwersytecie w Salzburgu (tytuł magistra w 1987 roku) odbył studia podyplomowe z historii na Uniwersytecie Tokijskim (1988–1990). W 1990 roku zdał egzaminy wstępne do austriackiej służby dyplomatycznej i podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Wiedniu, w departamencie rozbrojenia i kontroli zbrojeń.
Clayton Donnell to amerykański historyk wojskowości i autor licznych publikacji poświęconych fortyfikacjom oraz działaniom zbrojnym XIX i XX wieku. Jest weteranem United States Air Force, posiada wykształcenie historyczne i od ponad trzydziestu lat pasjonuje się historią militarną oraz inżynierią fortyfikacyjną. Przez wiele lat mieszkał w Europie, gdzie prowadził badania terenowe nad architekturą i archeologią najsłynniejszych systemów obronnych Belgii, Francji i Niemiec. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się szczególnie na fortyfikacjach typu Brialmont w Liège i Namur, Linii Maginota oraz systemach obronnych Verdun i Metzu. Donnell jest twórcą pierwszego anglojęzycznego serwisu internetowego poświęconego Linii Maginota oraz strony o twierdzy i bitwie o Liège, co czyni go jednym z pionierów popularyzacji wiedzy o fortyfikacjach w przestrzeni cyfrowej.
James Donnell to amerykański historyk wojskowości i autor specjalizujący się w dziejach wojny secesyjnej. Jego pasja do historii Amerykańskiej Wojny Domowej narodziła się już w dzieciństwie, podczas wizyty na polu bitwy pod Gettysburgiem, i towarzyszy mu nieprzerwanie od tamtej pory. Przez dwadzieścia pięć lat zgłębiał taktykę i strategię konfliktu secesyjnego, gromadząc rozległą bibliotekę źródeł poświęconych historii militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem lat 1861–1865. W roku 2000 zakończył służbę w United States Air Force, po czym osiadł w południowo-wschodniej Wirginii – regionie szczególnie bogatym w miejsca pamięci związane z wojną domową, które regularnie odwiedza i bada w ramach swojej działalności badawczej.
Louis B. Dorny to amerykański historyk lotnictwa wojskowego i emerytowany komandor United States Navy, który przez całą swoją karierę poświęcił się badaniom nad historią lotnictwa morskiego, ze szczególnym uwzględnieniem słynnej łodzi latającej PBY Catalina. Przez 29 lat służby w marynarce wojennej zdobył bogate doświadczenie morskie i operacyjne, które później wykorzystał w swojej działalności pisarskiej i badawczej. Jako autor Dorny jest znany przede wszystkim z książki "US Navy PBY Catalina Units of the Pacific War", opublikowanej w 2007 roku nakładem wydawnictwa Osprey Publishing w prestiżowej serii Combat Aircraft. Publikacja ta stanowi szczegółowe opracowanie historii operacyjnej jednostek lotnictwa Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych wyposażonych w samoloty PBY Catalina podczas wojny na Pacyfiku. Praca ta, oparta na czterech dekadach badań i licznych wywiadach z weteranami, ukazuje kluczową rolę Cataliny jako skutecznego niszczyciela okrętów podwodnych oraz samolotu ratunkowego dla alianckich załóg.
Robert F. Dorr (11 września 1939 - 12 czerwca 2016) był amerykańskim pisarzem i emerytowanym dyplomatą, który napisał i opublikował ponad 70 książek, setki opowiadań i liczne współczesne artykuły non-fiction dotyczące spraw międzynarodowych, kwestii wojskowych i wojny w Wietnamie. Ostatnio kierował cotygodniową kolumną opinii "Back Talk" w gazecie Military Times oraz miesięcznikiem "Washington Watch" w Aerospace America. Publikował również jako redaktor techniczny "Air Power History", czasopisma Fundacji Historycznej Sił Powietrznych i był korespondentem w Waszyngtonie dla wycofanego "World Air Power Journal". Występował jako ekspert w wielu programach CNN, History News Network, C-SPAN i innych programach telewizyjnych.
Ed Dovey to brytyjski artysta i ilustrator specjalizujący się w sztuce militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem historii wojskowości XVIII–XX wieku. Dovey jest doświadczonym ilustratorem wojskowym, który od wielu lat współpracuje z prestiżowym wydawnictwem Osprey Publishing. Jego prace charakteryzują się dbałością o detale historyczne, precyzją w odwzorowaniu umundurowania i wyposażenia żołnierzy oraz realistycznym stylem malarskim.
Hilary Louis Doyle (ur. 1943) to irlandzki historyk wojskowości, inżynier i autor specjalizujący się w historii niemieckich pojazdów pancernych z okresu II wojny światowej, uznawany za jednego z najważniejszych światowych autorytetów w dziedzinie techniki pancernej III Rzeszy. Jako badacz Doyle posiada unikalne kwalifikacje łączące wykształcenie inżynierskie z rygorystycznym podejściem historycznym. Początkowo kształcił się jako kreślarz inżynierii lądowej w Irish Railways, a później uzyskał status Chartered Engineer. W 1967 roku był pionierem technicznych komputerów stacjonarnych w Irlandii, a od 1973 roku jego kariera zawodowa toczyła się w branży komputerowej, gdzie otrzymał tytuł Fellow of the Irish Computer Society. Mieszka z żoną w pobliżu Dublina i ma ośmioro wnuków.
Stefan Dramiński to współczesny polski badacz historii marynarki wojennej, ilustrator i autor, urodzony i mieszkający w Toruniu w Polsce. Od 2002 roku pracuje nad licznymi publikacjami z zakresu historii militarnej, specjalizując się w tematyce okrętów wojennych od okresu żaglowców po współczesne jednostki. Jego twórczość koncentruje się na tworzeniu wysoce szczegółowych i historycznie wiernych modeli cyfrowych okrętów, samolotów oraz pojazdów wojskowych przy użyciu zaawansowanego oprogramowania 3D.
Brian Drohan to współczesny amerykański historyk wojskowości i oficer United States Army, specjalizujący się w historii międzynarodowej i militarnej XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień humanitaryzmu, praw człowieka oraz operacji pokojowych w kontekście konfliktów zbrojnych. Posiada tytuł doktora nauk historycznych uzyskany na Uniwersytecie Karoliny Północnej w Chapel Hill, a wcześniej ukończył studia magisterskie i licencjackie na Uniwersytecie Pensylwanii. Zawodowo związany jest z Akademią Wojskową Stanów Zjednoczonych w West Point, gdzie pełni funkcję profesora nadzwyczajnego w Katedrze Historii i Studiów nad Wojną, kształcąc przyszłe pokolenia oficerów w zakresie analizy historycznej i strategicznej.