Paul Cornish to historyk i kurator Imperial War Museum. Urodził się w Devon w 1959 roku. Jego edukacja akademicka rozpoczęła się w latach 1978-1981 na University of Birmingham, gdzie ukończył studia licencjackie (BA Hons) z zakresu historii średniowiecznej i nowożytnej (Medieval and Modern History). To solidne wykształcenie historyczne stanowiło fundament pod jego późniejszą specjalizację w dziedzinie historii wojskowości i muzealnictwa.
Patrice Courcelle (ur. 1950, północna Francja) to francuski artysta, historyk wojskowości i ilustrator specjalizujący się w sztuce militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem epoki rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich. Urodzony w 1950 roku w północnej Francji, Courcelle od wczesnego dzieciństwa wykazywał głębokie zainteresowanie historią wojskowości. W wieku siedmiu lat, po zobaczeniu wystawy miniaturowych żołnierzy, rozwinął pasję do modelarstwa i rysunku, która towarzyszyła mu przez całe życie. Studiował przedmioty klasyczne i odbył krótkie szkolenie w École des Beaux-Arts w Lille, jednak zrezygnował z formalnej edukacji artystycznej na rzecz bezpośredniej nauki u mistrzów sztuki historycznej. Dzięki paryskiemu mistrzowi Eugène'owi Lelièpvre'owi Courcelle stał się spadkobiercą tradycji słynnych malarzy batalistycznych epoki Ludwika XIV.
Dr Ross H. Cowan to brytyjski historyk i autor specjalizujący się w historii wojskowości starożytnego Rzymu, z okazjonalnymi pracami poświęconymi szkockiej historii militarnej. Studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie w Glasgow, gdzie w 2003 roku obronił doktorat na temat elitarnych jednostek armii cesarskiego Rzymu – Gwardii Pretoriańskiej i Drugiego Legionu Partyjskiego. Obecnie mieszka i pracuje w okolicach Glasgow jako niezależny badacz i pisarz. Zainteresowania badawcze Rossa Cowana koncentrują się na strukturze, taktyce i życiu codziennym legionistów rzymskich, a także na kampaniach wojennych Republiki i Cesarstwa Rzymskiego.
Kent Rand Crawford to amerykański historyk i badacz, magister historii, doktor nauk, profesor historii naturalnej, specjalizujący się w historii uzbrojenia marynarki wojennej (naval ordnance). Przez ponad czterdzieści lat prowadził badania nad artylerią okrętową, ze szczególnym uwzględnieniem XIX-wiecznej techniki morskiej. Wykształcenie zdobył w Stanach Zjednoczonych, a przez wiele lat współpracował z kolegami po fachu w Wielkiej Brytanii, Hiszpanii i Rosji. Obecnie na emeryturze, mieszka i pracuje w Kostaryce, gdzie kontynuuje swoje badania. Jest autorem około 50 publikacji naukowych, w tym monografii takich jak Identification of the Parameters of Naval Artillery (współautorstwo z N.W. Mitiukovem, Praga 2013) oraz artykułów poświęconych zagadkom historycznym, np. Mystery of the First Russian Rifle Naval Guns, analizującego dostawy brytyjskich dział systemu Blakely do Rosji w latach 60. XIX wieku. Jego prace, często powstające w międzynarodowej współpracy, łączą metody ilościowe z tradycyjną kwerendą źródłową, a tematyka obejmuje ewolucję artylerii morskiej, wpływy traktatów ograniczających zbrojenia oraz technologię uzbrojenia w epoce przejścia od żaglowców do okrętów pancernych. Publikacje dostępne są w bazach naukowych takich jak ResearchGate, Academia.edu czy w czasopiśmie Voennyi Sbornik.
Eddie J. Creek to brytyjski historyk lotnictwa wojskowego i autor specjalizujący się w historii lotnictwa niemieckiego z okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem konstrukcji odrzutowych i bombowców Luftwaffe. Jako autor Creek jest współautorem licznych przełomowych publikacji poświęconych samolotom Luftwaffe, w tym monumentalnej czterotomowej serii "Me 262" wydanej w latach 1997–2000, stanowiącej kompleksowe opracowanie historii pierwszego operacyjnego myśliwca odrzutowego świata. Do jego najważniejszych prac należy również monografia "Heinkel He 177 Greif" z 2009 roku, poświęcona niemieckiemu bombowcowi strategicznemu.
Paul F. Crickmore to brytyjski ekspert lotniczy, fotograf i autor specjalizujący się w historii lotnictwa wojskowego, ze szczególnym uwzględnieniem legendarnych konstrukcji firmy Lockheed, takich jak samoloty rozpoznawcze A-12 i SR-71 Blackbird, myśliwiec stealth F-117 Nighthawk oraz myśliwiec McDonnell F-15 Eagle. Jako autor Crickmore jest uznawany za wiodącego dokumentalistę historii, dziedzictwa i legendy programów samolotów Blackbird. Jego pierwsza książka dla wydawnictwa Osprey Publishing została zamówiona 35 lat temu, a od tego czasu napisał łącznie 20 publikacji, w tym 12 dla Osprey. Jest również honorowym członkiem kilku stowarzyszeń weteranów programów A-12 i SR-71, co potwierdza jego wyjątkową pozycję w społeczności entuzjastów lotnictwa.
Jim Crossley (wł. F. Jim Crossley) to brytyjski historyk, były inżynier oraz autor licznych publikacji poświęconych historii wojskowości i marynarki wojennej, ze szczególnym uwzględnieniem Royal Navy z okresu I i II wojny światowej. Ukończył studia z zakresu historii nowożytnej na Uniwersytecie Cambridge, a prywatnie wychowywał się w rodzinie o bogatych tradycjach morskich - jego ojciec służył na pancerniku HMS "RESOLUTION" podczas I wojny światowej.
Mike Crutch to brytyjski autor, fotograf i publicysta specjalizujący się w tematyce lotnictwa wojskowego, ze szczególnym uwzględnieniem współczesnych samolotów bojowych United States Navy oraz Royal Air Force z okresu zimnej wojny i lat powojennych. Jako autor Crutch współpracuje z prestiżowymi wydawnictwami specjalizującymi się w literaturze militarnej i lotniczej, takimi jak Osprey Publishing (część Bloomsbury Publishing), Midland Publishing oraz Key Publishing. Do jego najważniejszych prac należy tom "A-7 Corsair II Units 1975-91" z prestiżowej serii Osprey Combat Aircraft (tom 135), opublikowany w 2021 roku, w którym pełnił funkcję współautora i konsultanta merytorycznego wspólnie z Peterem B. Mersky, Tony Holmesem oraz ilustratorem Jimem Laurierem. Publikacja ta stanowi szczegółowe opracowanie historii operacyjnej jednostek lotnictwa Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych wyposażonych w samolot szturmowy LTV A-7 Corsair II w okresie po wojnie w Wietnamie.
Károly Csonkaréti (1924–2017) był najwybitniejszym węgierskim historykiem marynistyki, autorem licznych książek i wieloletnim współpracownikiem czasopisma "Okręty Wojenne". To on stał się dla polskich czytelników głównym źródłem wiedzy o historii morskiej i rzecznej Węgier oraz marynarki wojennej Austro-Węgier (K.u.K. Kriegsmarine). Károly Csonkaréti był dla polskiej marynistyki "oknem na Budapeszt". Dzięki jego współpracy z polską redakcją, historia morskich i rzecznych ambicji Węgier stała się elementem szerszej, środkowoeuropejskiej narracji historycznej. Jego prace charakteryzowały się ogromnym patriotyzmem połączonym z rzetelnością naukową, co pozwalało mu na obiektywną ocenę techniki i strategii floty monarchii naddunajskiej.
Bruce Culver (ur. 1940) to amerykański autor, ilustrator i historyk wojskowości, specjalizujący się w historii pojazdów pancernych okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem niemieckiej techniki pancernej i praktyk kamuflażowych. Jako badacz Culver posiada unikalne kwalifikacje łączące profesjonalne doświadczenie w dziedzinie ilustracji medycznej z głęboką pasją do historii wojskowości. Przez wiele lat pracował jako profesjonalny ilustrator medyczny, co dało mu niezwykłą precyzję w odtwarzaniu szczegółów technicznych i anatomicznych, umiejętność tę przenosząc następnie na dokumentację wizualną pojazdów bojowych. Jest aktywnym członkiem IPMS USA (International Plastic Modellers' Society), co świadczy o jego zaangażowaniu w społeczność modelarską i dbałości o historyczną wierność rekonstrukcji.
Andriej Wiktorowicz Czapłygin (ros. Андрей Викторович Чаплыгин) to rosyjski badacz i publicysta historyczny z Kurska, specjalizujący się w historii marynarki wojennej przełomu XIX i XX wieku oraz okresu I wojny światowej. Jest autorem monografii publikowanych w rosyjskim czasopiśmie specjalistycznym "Morskaja Kampanija" (Морская кампания), w tym cenionej pracy "Линейные крейсера типов «Лайон» и «Тайгер»" (nr 5/2016), poświęconej brytyjskim krążownikom liniowym typu "LION" i "TIGER".
Wiktor Nikołajewicz Czausow (ros. Виктор Николаевич Чаусов) to białoruski inżynier, modelarz okrętowy oraz uznany historyk i popularyzator historii wojskowości, mieszkający i tworzący w Mińsku. W międzynarodowym środowisku miłośników marynistyki uchodzi za jednego z czołowych rosyjskojęzycznych ekspertów specjalizujących się w architekturze, specyfikacji technicznej oraz historii operacyjnej amerykańskich pancerników (okrętów liniowych) z pierwszej połowy XX wieku. Jego warsztat badawczy wyróżnia się rygorystycznym podejściem do detali konstrukcyjnych, co przejawia się w regularnym sięganiu po rzadkie, oryginalne materiały archiwalne, w tym amerykańskie instrukcje okrętowe oraz plany stoczniowe z okresu międzywojennego.