Konstantin Leonidowicz Kulagin (ros. Константин Леонидович Кулагин) to znany rosyjski historyk wojskowy, specjalizujący się w historii marynarki wojennej oraz doktor nauk historycznych. Jest jednym z wiodących badaczy historii floty radzieckiej i zagranicznej z pierwszej połowy i połowy XX wieku, a jego prace są szeroko cenione zarówno w środowisku akademickim, jak i wśród miłośników historii oraz modelarstwa redukcyjnego. Urodził się 7 grudnia 1975 roku, mieszka i pracuje w Moskwie. W 2007 roku z powodzeniem obronił rozprawę doktorską zatytułowaną "Uzbrojenie okrętów Marynarki Wojennej ZSRR w latach 1922–1945: historyczno-statystyczne studium”. |
W krąg zainteresowań badawczych K.L. Kulagina wchodzi przede wszystkim radziecka flota podwodna, a dokładniej historia jej powstawania, rozwoju i zastosowania bojowego w okresie międzywojennym oraz podczas wielkiej wojny ojczyźnianej. Zajmuje się on również nawodnymi okrętami radzieckimi, takimi jak krążowniki, niszczyciele (w szczególności projekty 30 i 30K) czy kutry torpedowe. Ponadto jego badania obejmują historię flot zagranicznych, ze szczególnym uwzględnieniem włoskiej marynarki wojennej (Regia Marina) oraz chińskich sił morskich.
Konstantin Kulagin jest autorem i współautorem licznych książek wydanych w wiodących seriach historycznych, takich jak "Morskaja Kollekcyja”, "Arsienał-Kollekcyja” czy "Wojna na morzu”. Do jego najważniejszych prac należą m.in. fundamentalne dzieło "Radziecka flota podwodna 1922–1945”, napisane we współpracy z M.E. Morozowem, "Okręty podwodne Stalina. Radzieckie okręty podwodne typów P i K” oraz "Szczuki: legendy radzieckiej floty podwodnej”. Wspólnie z historykiem A.A. Czernyszewem opublikował książkę "Radzieckie krążowniki wielkiej wojny ojczyźnianej”, a z B.W. Sołomonowem opracował temat kutrów torpedowych serii "G-5”. W jego dorobku znajdują się również pozycje takie jak "Wielka Flota w przededniu wielkiej wojny”.
Kulagin jest także częstym autorem i konsultantem popularnych czasopism wojskowo-historycznych wydawanych przez oficyny takie jak "Modelist-Konstruktor”, "Eksmo”, "Jauza” i "Kollekcyja”. Na łamach magazynu "Morskaja Kampanija” publikował artykuły poświęcone chińskim krążownikom typu "CHAOYONG” oraz radzieckim niszczycielom projektów 30/30K, a w "Morskoj Kollekcyi” współtworzył opracowania dotyczące radzieckich okrętów podwodnych typu "SZCZUKA”. Brał również udział jako współautor i redaktor w tworzeniu materiałów o flocie włoskiej, na przykład o lekkich zwiadowcach typu "LEONE”. Najczęściej współpracuje ze znanym historykiem floty Mirosławem Eduardowiczem Morozowem, z którym napisał szereg książek o radzieckich okrętach podwodnych, a także z inżynierem-konstruktorem okrętów, kapitanem I rangi Władimirem Pietrowiczem Zabłockim z Kijowa, przy przygotowywaniu materiałów o radzieckich niszczycielach.
Prace Konstantina Leonidowicza są wysoko cenione za oparcie na odtajnionych dokumentach archiwalnych oraz szczegółowe, statystyczne podejście do technicznego uzbrojenia okrętów. Dzięki temu jego książki i artykuły stanowią nieocenione źródło wiedzy dla poważnych badań historycznych oraz dla modelarzy dążących do stworzenia jak najwierniejszych odwzorowań jednostek pływających.
Publikacje jego autorstwa:
| Periodyk | Tytuł publikacji | Rok wydania |
| Morskaja Kampanija (35) | Подводные лодки типа «Правда» (Okręty podwodne typu "PRAWDA") | 2010 |
| Morskaja Kampanija (36) | Морская кампания - Сборник статей - 07/2010 (Morskaja Kampanija - zbiór artykułów - 07/2010) | 2010 |
| Morskaja Kampanija (42) | Эскадренные миноносцы пр. 30/30К (Niszczyciele projektu 30/30K) | 2011 |
Konstantin Leonidowicz Kulagin (ros. Константин Леонидович Кулагин) to znany rosyjski historyk wojskowy, specjalizujący się w historii marynarki wojennej oraz doktor nauk historycznych. Jest jednym z wiodących badaczy historii floty radzieckiej i zagranicznej z pierwszej połowy i połowy XX wieku, a jego prace są szeroko cenione zarówno w środowisku akademickim, jak i wśród miłośników historii oraz modelarstwa redukcyjnego. Urodził się 7 grudnia 1975 roku, mieszka i pracuje w Moskwie. W 2007 roku z powodzeniem obronił rozprawę doktorską zatytułowaną "Uzbrojenie okrętów Marynarki Wojennej ZSRR w latach 1922–1945: historyczno-statystyczne studium”.