Drugi numer rosyjskiego almanachu «Морская кампания» (Kampania Morska) z 2012 roku (nr 2/47) różni się od poprzednich wydań. Zamiast jednej, obszernej monografii poświęconej jednemu tematowi, jest to klasyczny, 64-stronicowy numer zbiorczy, zawierający zestaw kilku niezależnych artykułów autorstwa różnych historyków i badaczy.
Oto szczegółowe rozwinięcie poszczególnych tekstów opublikowanych w tym numerze:
- Канонерки для «самоусиления» (Kanonierki dla «samowzmocnienia») - Kiselew Dmitrij W. - Tekst osadzony jest w realiach II połowy XIX wieku, w okresie tzw. Ruchu Wzmacniania Państwa (洋务运动). Kisielow opisuje pierwsze, często bolesne i pełne błędów, próby Imperium Qing unowocześnienia swojej floty. Autor skupia się na początkach chińskiego przemysłu stoczniowego (m.in. w arsenale w Fuzhou), gdzie przy pomocy europejskich inżynierów i technologii próbowano budować nowoczesne (jak na tamte czasy) okręty wojenne, kanonierki i krążowniki. Artykuł przybliża ich konstrukcję, uzbrojenie oraz smutne losy w trakcie wojny z Francją i wojny chińsko-japońskiej.
- Сторожевые суда типа «Барсук» (Okręty strażnicze typu "BARSUK") - Sutormin Władimir A. - Jest to kontynuacja cyklu artykułów poświęconego mało znanej flocie sowieckich wojsk ochrony pogranicza (NKWD/KGB). Autor szczegółowo omawia specyficzne radzieckie okręty patrolowe i strażnicze typu "BARSUK". Tekst przybliża ich konstrukcję, uzbrojenie oraz specyfikę służby na rozległych i strzeżonych granicach morskich Związku Radzieckiego w okresie przedwojennym i podczas zimnej wojny.
- Легкий крейсер «Эмиль Бертэн» (Lekki krążownik "ÉMILE BERTIN") - Patianin Siergiej W. - Najobszerniejszy tekst w tym numerze, stanowiący kolejną część cyklu poświęconego francuskim krążownikom z okresu II wojny światowej. Artykuł w całości opisuje unikalny francuski lekki krążownik "ÉMILE BERTIN". Oficjalnie klasyfikowany jako lekki krążownik, w rzeczywistości został zaprojektowany jako szybki stawiacz min (mający zabierać na pokład do 240 min) oraz okręt szkolny. Autor omawia jego nietypowe uzbrojenie główne (trzy dwudziałowe wieże kalibru 155 mm) oraz bogatą historię służby, w tym rolę jako jednej z pierwszych jednostek, które dołączyły do Sił Wolnej Francji po upadku Francji w 1940 roku.
- Минный заградитель «Ульм» (Stawiacz min "ULM") - Praca poświęcona jest niemieckiemu stawiaczowi min "ULM". Autor relacjonuje dzieje tego okrętu, jego specyfikację techniczną oraz przebieg służby w szeregach Kriegsmarine. Tekst koncentruje się na operacjach minowych i innych działaniach bojowych, w których uczestniczył "ULM", ze szczególnym uwzględnieniem epizodów związanych z wojną w Arktyce.
- Китобойное судно «Рау IX» (Statek wielorybniczy "RAU IX") - Pieskin Dmitrij I. - Artykuł wyłamujący się z typowo wojskowej tematyki almanachu. Autor opisuje historię cywilnego motorowego statku wielorybniczego "RAU IX", zbudowanego w 1939 roku dla firmy Walter Rau. Tekst przybliża specyfikę budowy tego typu jednostek (był to jeden z ostatnich drewnianych statków wielorybniczych) oraz ich trasy rejsów. Artykuł ma również współczesny epilog - Pieskin opisuje, jak "RAU IX" przetrwał do naszych czasów i stał się cennym eksponatem-muzeum w Niemieckim Muzeum Morskim (Deutsches Schiffahrtsmuseum) w Bremerhaven.
- Дополнения – уточнения (Dodatki i sprostowania) - Kulagin Konstantin L. - W tej rubryce publikowane jest obszerne zestawienie materiałów dotyczących przezbrajania zdobycznych okrętów Pińskiej Flotylli Wojennej. Opracowanie rzuca nowe światło na losy rzecznych jednostek bojowych przejętych przez Sowietów po kampanii wrześniowej 1939 roku (na terytorium II RP) i ich późniejszą, często improwizowaną, modernizację oraz adaptację do radzieckich standardów.
- Вопрос – ответ (Pytanie i odpowiedź) - Standardowa rubryka na końcu czasopisma, w której redakcja publikuje nadesłane przez czytelników i badaczy uzupełnienia do wcześniejszych numerów, drobne sprostowania błędów faktograficznych oraz odpowiada na pytania dotyczące historii okrętów, barw kamuflażu czy detali konstrukcyjnych.