Trzeci numer rosyjskiego czasopisma «Морская кампания» (Kampania Morska) z 2012 roku (nr 3/48) to wydanie specjalne w formie 64-stronicowej monografii, a nie zbioru różnych, niezależnych artykułów. Cały numer został poświęcony historii dwóch unikalnych francuskich krążowników z przełomu XIX i XX wieku: "CHÂTEAURENAULT" i "GUICHEN". W annotacji wydawniczej zaznaczono, że okręty te, pojawiając się na przełomie wieków, były klasyfikowane jako "krążowniki pancernopokładowe", "szybkościowe", a nawet "krążowniki-korsarze". Co ciekawe, choć projektowano je jako typowe "rajdery" (commerce raiders), nigdy nie udało im się spełnić tej roli. Do jedynej dużej wojny (I wojny światowej) weszły już jako mocno przestarzałe i wykorzystywano je głównie do zadań drugoplanowych. Mimo to, jako jedyne przedstawicielki swojego typu, stanowią niezwykle ciekawy przykład francuskiej myśli technicznej tamtej epoki. Podstawą do napisania książki były dla autora głównie francuskojęzyczne źródła, w szczególności cykl artykułów Luca Férona publikowanych na łamach magazynu "Marine Magazine".

Poniżej znajduje się szczegółowe rozwinięcie poszczególnych rozdziałów (działów) tej monografii, zgodnie z opublikowanym spisem treści:

1. История появления проекта (Historia powstania projektu) - Rozdział ten osadza genezę "CHÂTEAURENAULT" i "GUICHEN" w kontekście francuskiej doktryny morskiej tzw. Jeune École (Młodej Szkoły). We władzach decydujących o rozwoju marynarki francuskiej ścierały się wówczas poglądy zwolenników Jeune École i tradycjonalistów, czego jednym z efektów była budowa licznych pojedynczych okrętów o różnych charakterystykach w celu poszukiwania optymalnych rozwiązań. W tym rozdziale omówiono proces projektowy, dyskusje w Sztabie Generalnym Marynarki oraz ostateczne zatwierdzenie koncepcji dwóch wielkich, szybkich krążowników, które miały operować na oceanach.
2. Описание конструкции (Opis konstrukcji) - Część techniczna monografii, w której Jakimowicz szczegółowo analizuje budowę obu okrętów. Autor opisuje ich specyficzny, bardzo długi i smukły kadłub, który miał zapewniać rekordową prędkość. Znajdziemy tu szczegółowe informacje o uzbrojeniu (działa kalibru 164 mm i 100 mm, wyrzutnie torpedowe), specyficznym francuskim systemie ochrony podwodnej oraz opancerzeniu pokładu. Opisano również siłownię, składającą się z potężnych maszyn parowych i kotłów, które pozwalały tym okrętom rozwijać prędkość przekraczającą 23-24 węzły, co na owe czasy było wartością imponującą.
3. Постройка и испытания (Budowa i próby) - Ten rozdział relacjonuje proces stoczniowy. Autor opisuje, w jakich stoczniach (m.in. w La Seyne-sur-Mer i Saint-Nazaire) stawiano kadłuby, z jakimi trudnościami borykali się inżynierowie oraz jak przebiegał montaż wyposażenia. Szczegółowo omówiono również próby morskie, podczas których weryfikowano osiągi okrętów, ich manewrowość oraz zachowanie na fali, co przy tak długich kadłubach nie było prostym zadaniem.
4. Служба и модернизации (Służba i modernizacje) - Najobszerniejsza część książki, opisująca losy operacyjne obu krążowników. Jakimowicz relacjonuje ich służbę w okresie pokoju, rejsy kolonialne i uczestnictwo w paradach. Następnie autor przechodzi do wybuchu I wojny światowej. Zgodnie z annotacją, zamiast polować na brytyjskie konwoje, przestarzałe już "CHÂTEAURENAULT" i "GUICHEN" zostały przesunięte do zadań drugoliniowych. Opisano tu ich rolę jako transportowców wojska, okręty wsparcia na Morzu Śródziemnym, a także działania na Adriatyku. Rozdział zawiera również informacje o przeprowadzanych w trakcie wojny i po niej modyfikacjach, takich jak zmiana uzbrojenia przeciwlotniczego czy demontaż zbędnych elementów wyposażenia.
5. Оценка проекта (Ocena projektu) - W ostatnim rozdziale autor podsumowuje całe przedsięwzięcie. Jakimowicz ocenia, na ile francuska koncepcja "krążowników-korsarzy" sprawdziła się w zderzeniu z rzeczywistością. Wskazuje, że choć okręty te były niewątpliwie imponujące pod względem prędkości i zasięgu, ich słabe uzbrojenie w stosunku do rozmiarów oraz szybki postęp technologiczny (pojawienie się nowocześniejszych krążowników) sprawiły, że ich kariera bojowa okazała się rozczarowująca. Mimo to, autor podkreśla ich wartość jako unikalnego eksperymentu francuskiej szkoły budowy okrętów, który na zawsze zapisał się w historii światowego okrętownictwa.