TB99 (1885)

Wyporność tych okrętów wynosiła 12 ts. Długość całkowita liczyła 19,71 m (64 ft 8 in), długość między pionami 19,20 m (63 ft 0 in), szerokość 2,44 m (8 ft 0 in), natomiast zanurzenie 1,09 m (3 ft 7 in). Posiadały 1 wąski komin i niewielką nadbudówkę na rufie. Okręty te były nieco większe od zbudowanych wcześniej torpedowcach II klasy typu "TB76".

Okręty nie posiadały opancerzenia.

Uzbrojenie okrętów tego typu składało się wyłącznie z torped. Na dziobie znajdowały się umieszczone obok siebie wyrzutnie torped 356 mm (14 in) Whitehead. W przeciwieństwie do poprzednich konstrukcji torpedy były wyrzucane za pomocą ładunków prochowych. HMS "TB100" w ramach doposażenia w sprzęt przydatny do działaności szkoleniowej po 1889 r. został wyposażony w burtowe zrzutnie torped.

Oba okręty były wyposażone w 2-cylindrową pionową maszynę parową o cylindrach podwieszanych podwójnego rozprężania. Torpedowiec HMS "TB99" był wyposażony w tradycyjny kocioł typu lokomotywowego, natomiast HMS "TB100" w kocioł typu wodnorurkowego, jednego z pierwszych modeli opracowanych w stoczni Thornycroft. Z biegiem czasu okazało się iż prototypowy kocioł Thornycrofta działał nadspodziewanie dobrze, generując wysokie ciśnienie pary i bez problemów z jej utrzymywaniem, jednakże wyrażono obawy dotyczące dostępu do elementów kotła w celu czyszczenia.Maszyna parowa generowała moc 189 ihp. Kontraktowa prędkość miała sięgać 16,4 węzła. Na próbach morskich HMS "TB99" osiągnął 16,808 węzła. Te torpedowce wyróżniały się także zastosowaniem otunelowanej śruby oraz podwójnego steru co znacząco pozytywnie wpłynęło na ich zwrotność.