Prince Albert (1864)

Wyporność normalna okrętu wynosiła 3687 ts, natomiast pełna 3880 ts. Długość między pionami wynosiła 73,33 m (240 ft 7 in), szerokość 14,66 m (48 ft 1 in), zanurzenie dla wyporności lekkiej na dziobie wynosiło 5,69 m (18 ft 8 in), natomiast na rufie 6,20 m (20 ft 4 in). Konstrukcja kadłuba była prosta, z wolną burtą o wysokości 2,13 m (7 ft) w celu zapewnienia odpowiedniej stabilności choćby porównywalnej do wcześniej konstruowanych okrętów z artylerią rozmieszczoną na burtach. Brak nadbudówek rufowej i dziobowej powodował, iż przy złej pogodzie okręt nie mógł być (bezpiecznie) wykorzystywany, natomiast pozwalał na prowadzenie ognia osiowego przez skrajnie umieszczone wieże.

Planowano początkowo uzbroić okręt aż w 6 wież jednak ostatecznie uzbrojenie okrętu złożyło się z 4 dział 229 mm (9 in) MLR umieszczonych w 4 wieżach. Każda z nich była wykonana ręcznie i ważyła 11 ts. Wszystkie wieże były umieszczone w linii centralnej kadłuba. Były obracane ręcznie - 18 mężczyzn wykonywało pełny obrót w około minutę. Po 1880 roku zamontowano dodatkowo 6 małokalibrowych działek szybkostrzelnych i dwa lekkie działa.

Pas pancerny ciągnął się przez całą długość kadłuba i sięgał od górnego pokładu aż do poziomu 0,92 m (3 ft) poniżej linii wodnej. Grubość pancerza na śródokręciu wynosiła 114 mm (4,5 in), zmniejszając się w kierunku dziobu i rufy do 89 mm (3,5 in). Pod pancerzem kadłub miał grubość 457 mm (18 in) i był wykonany z dębu. Wieże działowe były ochraniane pancerzem o grubości 140 mm (5,5 in) i dodatkowo w okolicy furty działowej miały zamocowane płyty pancerne o grubości 127 mm (5 in).

Napęd okrętowi zapewniała 2-cylindrowa, jednotłoczyskowa pozioma maszyna parowa z normalnie prowadzonym korbowodem pojedynczego rozprężania firmy Humphreys & Tennant. Średnica cylindrów wynosiła 1,83 m (72 in) natomiast skok tłoków wynosił 0,91 m (36 in). Maszyna osiągała moc 2128 ihp co pozwalało na osiągnięcie prędkości 11,26 węzłów. Silnik napędzał śrubę o średnicy 5,18 m (17 ft).