Bullfinch (1898)

Szczegóły
Kategoria: Niszczyciele
HMS BullfinchMające spore kłopoty finansowe stocznia Earle’s Shipbuilding and Engineering Company Limited, Hull, Yorkshire była kolejną firmą zaangażowaną w rozbudowę floty niszczycieli w ramach 1896 – 1897 Naval Estimates. Problemy finansowe stoczni spowodowały że niszczyciele typu "BULLFINCH" zostały oddane stosunkowo późno do służby.
Kraj: Wielka Brytania
klasa: niszczyciel

Specyfikacja
Nazwa okrętu Stocznia Położenie stępki Wodowanie Ukończenie budowy Los okrętu
BULLFINCH Earle 17.09.1896 10.02.1898 ?.06.1901 Złomowany w 1919 r.
DOVE Earle 17.09.1896 21.03.1898 ?.07.1901 Złomowany w 1920 r.

Dane taktyczno-techniczne

Wymiary:

Wyporność pełna 390 ts
Wyporność normalna 345 ts
Długość całkowita 65,38 m (214 ft 6 in)
Długość pomiędzy pionami 64,01 m (210 ft 0 in)
Szerokość 6,25 m (20 ft 6 in)
Głębokość 3,70 m (12 ft 1½ in)
Zanurzenie 2,39 m (7 ft 10 in)

Napęd:

Maszyny Dwie 4-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania; 4 kotły wodnorurkowe firmy Thornycroft; 2 śruby
Moc indykowana  5800 ihp
Prędkość 30 węzłów (kontraktowa 30 węzłów)
Paliwo od 40 ton do 80 ton węgla
Zasięg 1490 mil morskich przy prędkości 11 węzłów

Opancerzenie:

Brak  

Uzbrojenie:

Początkowe 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF; 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowych (6 pdr) 8 cwt QF; 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in)

Ludzie:

Załoga 63 oficerów i marynarzy

Projekt

Niszczyciele typu "BULLFINCH" zostały zbudowane w stoczni Earle’s Shipbuilding and Engineering Company Limited, Hull, Yorkshire w ramach 1896 – 1897 Naval Estimates. Stocznia rozpoczynając budowę tych okrętów postanowiła wzorować się na swoich wcześniejszych okrętach, niszczycielach 27-węzłowych typu "SALMON" jedynie częściowo. Przebudowano układ napędowy, zastosowano system odprowadzania spalin opierający się na trzech kominach, zamiast jak we wcześniejszym typie na czterech. Okręty zostały zamówione 21 kwietnia 1896 r., jednak pod koniec lat 90-tych firma popadła w poważne problemy finansowe, jak również zaczęło brakować rąk do pracy. W sporej mierze przyczyniły się do tego również oficjalne testy prędkościowe obu niszczycieli, które nie osiągnęły zakładanych 30 węzłów i nie zostały one przejęte przez Royal Navy w zakładanym czasie. W 1900 r. prominentny brytyjski stoczniowiec Charles Wilson zakupił firmę za 170 000 funtów, zachowując jej nazwę jednak czyniąc z niej filię będącą w całości własnością Wilson Line. Perturbacje finansowe spowodowały iż oba niszczyciele typu "BULLFINCH" zostały wykończone i oddane do służby wyjątkowo późno. 30 sierpnia 1912 r. dokonano klasyfikacji niszczycieli. Jeżeli chodzi o serię 30-węzłową, to wydzielono 3 typy. Niszczyciele czterokominowe zaklasyfikowano do typu "B", trzykominowe do typu "C", natomiast dwukominowe do typu "D". Do typu "C" należały właśnie niszczyciele typu "BULLFINCH".

Konstrukcja

Służba

Galeria


Źródła:
- Chesneau, Roger; Kolesnik, Eugene M., eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Norman Friedman (2009). British Destroyer - From Earliest Days to the Second World War. Seaforth Publishing
- Эдгар Дж.Марч. Британские эсминцы. История эволюции. 1892—1953. Часть 1. — "Галея Принт", 2012
- Wikipedia oraz inne strony internetowe.