Kraj: Wielka Brytaniaklasa: krążownik zwiadowczy |
|
Specyfikacja |
| Nazwa okrętu | Stocznia | Położenie stępki | Wodowanie | Ukończenie budowy | Los okrętu |
| FORESIGHT | Fairfield | 24.10.1903 | 08.10.1904 | 08.09.1905 | Sprzedany w 1920 r. |
| FORWARD | Fairfield | 22.10.1903 | 27.08.1904 | 22.08.1905 | Sprzedany w 1921 r. |
Dane taktyczno-techniczne |
Wymiary:
| Wyporność pełna | 3100 ts |
| Wyorność normalna | 2850 ts |
| Długość całkowita | 115,52 m (379 ft 0 in) |
| Długość między pionami | 111,25 m (365 ft 0 in) |
| Szerokość | 11,96 m (39 ft 3 in) |
| Zanurzenie średnie | 4,34 m (14 ft 3 in) |
Napęd:
| Maszyny | Dwie 3-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania; 12 kotłów wodnorurkowych firmy Thornycroft, 2 śruby |
| Moc indykowana | w trybie forsownym: 16 500 ihp |
| Prędkość projektowana | w trybie forsownym: 25 węzłów |
| Paliwo | 500 t. węgla |
| Zasięg | brak danych |
Opancerzenie:
| Pokład | 9 mm - 29 mm (5/8 in - 1 1/8 in) |
| Pas pancerny | 51 mm (2 in) |
| Stanowisko dowodzenia | 76 mm (3 in) |
Uzbrojenie:
| Początkowe | 10 dział 76 mm (3 in) 12-funtowych (12 pdr) 18 cwt QF; 8 dział 47 mm (1,85 in) 3-funtowych (3 pdr) QF; 2 wyrzutnie torped 457 mm (18 in) |
| Modernizacja w 1905 r. | 12 dział 76 mm (3 in) 12-funtowych (12 pdr) 18 cwt QF; 8 dział 6-funtowych (6 pdr) Hotchkiss QF; 2 wyrzutnie torped 457 mm (18 in) |
| Modernizacja w latach 1913 - 1914 | 9 dział 102 mm (4 in) Mk. IV QF; 8 dział 6-funtowych (6 pdr) Hotchkiss QF; 2 wyrzutnie torped 457 mm (18 in) |
Ludzie:
| Załoga | 289 oficerów i marynarzy (spotyka się także liczbę 268) |
Projekt |
Zasadniczym zadaniem krążowników klasy zwiadowczej (ang. scout) wg. Admiralicji miało być wspieranie niszczycieli w atakach torpedowych, obrona własnej floty i niszczycieli flotylli przed atakami wrogich lekkich okrętów oraz zadania zwiadowcze prowadzone na rzecz floty. Dlatego też w założeniach miały one rozwijać odpowiednią prędkość, ustaloną dla pierwszych typów na minimum 25 węzłów. W maju 1902 r. Admiralicja zasadniczo nakreśliła tylko podstawowe ramy i wymagania (oprócz prędkości zależało im na niewielkim zanurzeniu, opancerzeniu odpowiadającym półtoracalowemu pancerzowi w stylu krążowników pancernopokładowych lub w postaci pasa burtowego oraz odpowiedniemu uzbrojeniu, które zostało określone z góry), szczegóły konstrukcji zostawiając poszczególnym z czterech stoczni. Każda z nich dostała za zadanie zaprojektowanie i wybudowanie dwóch jednostek - po jednej zamówiono w Programie Rozbudowy Floty na lata 1902/03, i po jeszcze jednym okręcie w nadchodzącym roku. Stocznia Fairfield Shipbuilding and Engineering Company była autorem krążowników zwiadowczych podtypu "FORWARD". Cztery kolejne 12-funtówki zostały dodane do specyfikacji w sierpniu 1902 r., gdyż uznano że początkowa liczba 6 takich dział może okazać się niewystarczająca.
Konstrukcja |
Kadłub
Wyporność pełna nowych okrętów wynosiła 3100 ts, a więc okręty typu "FORWARD" były nieco większe od krążowników typu "ADVENTURE". Jednak nie pod względem długości, a raczej proporcji kadłuba. Długość całkowita wynosiła 115,52 m (379 ft 0 in), pomiędzy pionami 111,25 m (365 ft 0 in). Szerokość okrętów liczyła 11,96 m (39 ft 3 in). Zanurzenie średnie wynosiło 4,34 m (14 ft 3 in). Z racji tego iż każda z czterech stoczni dostałą wolną rękę w trakcie projektowania kadłubów i nadbudówek, różniły się one wyglądem w podtypach. Krążowniki typu "FORWARD" od względem budowy kadłuba charakteryzowały się umieszczeniem trzech kominów i dziobu typu taranowego.
Uzbrojenie
Uzbrojenie okrętów było niemal identyczne we wszystkich czterech typach krążowników zwiadowczych. Początkowo uzbrojenie okrętów składało się z 10 dział 76 mm (3 in) 12-funtowych (12 pdr) 18 cwt QF, 8 dział 47 mm (1,85 in) 3-funtowych (3 pdr) QF oraz 2 wyrzutnie torped 457 mm (18 in). Działa 12-funtowe byłu umieszczone po trzy na dziobie i na rufie, pozostałe cztery znajdowały się na burtach, na śródokręciu. Niedługo po ukończeniu budowy dodano dwa dodatkowe działa 12-funtowe umieszczone na burtach tuż za dziobową nadbudówką, zamieniono rónież działa 3-funtowe na 6-funtowe. Mimo to nadal okręty te były krytykowane za niedostateczne uzbrojenie w artylerię, więc w latach 1913 - 1914 zdecydowano o kolejnym przezbrojeniu. Zamiast dział 12-funtowych zamontowano 9 dział 102 mm (4 in) Mk. IV QF.
Opancerzenie
Jeżeli chodzi o różnice pomiędzy projektami poszczególnych typów krążowników zwiadowczych, to oprócz wyglądu zmiany dotknęły głównie opancerzenia. Na krążownikach typu "FORWARD" oprócz znanego z wcześniejszych projektów pancernego pokładu o grubości od 9 mm do 29 mm (5/8 in - 1 1/8 in), zdecydowano się zastosować na wysokości maszynowni i kotłowni burtowy pas pancerny o grubości 51 mm (2 in). Dodatkowo na burtach znajdowały się bunkry węglowe. Stanowisko dowodzenia było chronione pancerzem o grubości 76 mm (3 in).
Napęd
Krążowniki tego typu wyposażono w dwie 3-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania, każda z nich przekazywała napęd na oddzielną śrubę. Okręty były wyposażone w 10 kotłów wodnorurkowych firmy Thornycroft. Moc generowana przez maszyny została zaprojektowana na 16 500 ihp co przekładało się na osiąganie przez te okręty 25 węzłów. Szybko okazało się iż prędkość ta stała się niewystarczająca w dobie nowoczesnych konstrukcji. Podczas I wojny światowej były wykorzystywane jak tradycyjne krążowniki pancernopokładowe.
Służba |
HMS Foresight
| 24.10.1903 | Położenie stępki pod okręt w stoczni Fairfield Shipbuilding and Engineering Company. |
| 08.10.1904 | Wodowanie okrętu. |
| 08.09.1905 | Ukończenie budowy. |
| 1905 - 1909 | Po ukończeniu budowy okręt skierowano do rezerwy, w składzie Portsmouth Division. |
| 1909 - 1910 | Okręt przydzielono jako przewodnik flotylli do 2. Destroyer Flotilla, Second Division, Home Fleet. |
| 1910 - 1912 | Okręt został przydzielony do 3. Destroyer Flotilla, 3. Fleet. |
| 1912 - 1913 | Okręt został skierowany do rezerwy. |
| 1913 - 1914 | Okręt pełnił funkcję przewodnika dla 6. Destroyer Flotilla, Portsmouth. W listopadzie 1913 r. okręt zderzył się z niszczycielem "FALCON". |
| 1914 - 1915 | Okręt przeniesiono do Dover Patrol, a nieco później przydzielono do 8. Destroyer Flotilla. Brał udział w operacjach u wybrzeży Flandrii w październiku 1914 roku, które pomogły chronić aliancką flankę podczas bitwy nad Yser. |
| 05.1915 | Okręt wysłano do Humber, gdzie został przydzielony do 6. Light Cruiser Squadron. Głównym zadaniem eskadry była ochrona wschodniego wybrzeża przed nalotami Zeppelinów. |
| 1915 - 1919 | Okręt został wysłany na Morze Śródziemne. W lipcu 1916 r. okręt wraz z bliźniaczym HMS "FORWARD" został przeniesiony na Morze Egejskie, gdzie przebywał do końca wojny. W litopadzie okręt udzielił pomocy rozbitkom z HMHS "BRITANNIC". |
| 06.1919 | Okręt został zdjęty ze służby w Chatham. |
| 03.03.1920 | Okręt został sprzedany z przeznaczeniem na złom do Granton S. Bkg. Co. |
Znani dowódcy (przydziały)
| 08.1905 - 14.03.1906 | Commander Aubrey C. H. Smith | ||
| 13.03.1906 (?) - 13.03.1908 | Commander John Luce | ||
| 13.03.1908 - 02.02.1910 | Commander Fawcet Wray | ||
| 02.02.1910 - 14.06.1912 | Commander Charles Tibbits | ||
| 14.06.1912 - 03.03.1913 | Captain Herbert N. Garnett | ||
| 01.07.1913 - 12.11.1914 | Captain Herbert N. Garnett | ||
| 12.11.1914 - 23.12.1914 | Commander Lancelot N. Turton (został wypożyczony na HMS "ATTENTIVE", wrócił 9 lutego 1915 r.) | ||
| 23.12.1914 - 09.02.1915 | Captain Charles D. Johnson (tymczasowo, oraz Captain (D) 6. Destroyer Flotilla) | ||
| 09.02.1915 - 05.12.1915 | Commander Lancelot N. Turton | ||
| 10.01.1916 - 08.1917 | Commander Charles N. Tindal-Carill-Worsley | ||
| 29.08.1917 - 01.1918 | Commander Richard Horne | ||
| 25.01.1918 - 01.1918 | Commander Andrew L. Strange | ||
| 31.01.1918 - 01.10.1919 | Commander Francis G. G. Chilton | ||
| 06.11.1918 - 20.01.1919 | Acting Commander Richard L. Edwards (tymczasowo, w czasie nieobecności Chiltona) | ||
HMS Forward
| 22.10.1903 | Położenie stępki pod okręt w stoczni Fairfield Shipbuilding and Engineering Company. |
| 27.08.1904 | Wodowanie okrętu. |
| 22.08.1905 | Ukończenie budowy. |
| 1905 - 1907 | Okręt po ukończeniu budowy został skierowany do rezerwy. |
| 1907 - 1909 | Okręt dołączył do Channel Fleet. |
| 1909 | Okręt został przydzielony jako przewodnik flotylli do 2. Destroyer Flotilla, Home Fleet. |
| 10.1909 - 1910 | Okręt w podobnej roli służył w 4. Destroyer Flotilla, Portsmouth. W 1910 r. okręt dołączył do Nore Command jako przewodnik dla 3. Destroyer Flotilla. |
| 1910 - 1914 | Okręt został wcielony do 3. Fleet. |
| 1914 | W momencie rozpoczęcia I wojny światowej okręt został włączony w skład 9. Destroyer Flotilla, Shetland Patrol. |
| 1914 - 1915 |
Okręt został przeniesiony do 7. Destroyer Flotilla, Humber. W dniu 15 grudnia 1914 r. okręt był w Hartlepool, wraz z HMS "PATROL" i niszczycielami z 3. Division, 9. Destroyer Flotilla, podczas gdy 4. Division patrolował Whitby. Rankiem 16 grudnia Hartlepool był przedmiotem niemieckiego rajdu, przeprowadzonego przez krążowniki liniowe "SEYDLITZ" i "MOLTKE" oraz krążownik pancerny "BLÜCHER". W związku z tym iż port Hartlepool był portem pływowym, krążownikom z racji większego zanurzenia podczas odpływu trudno było wydostać się na morze. Tego ranka niszczyciele HMS "DOON", HMS "WAVENEY", HMS "MOY" i HMS "TEST" zostały wysłane o 5:30 rano aby zbadać stan pływów i przekazano z nich informację o wysokim ryzyku dla krążowników w razie gdyby musiały awaryjnie ukryć się w porcie. O 8.00 rano niemieckie okręty pojawiły się pod Hartlepool i otworzyły ogień do miasta. Ich początkowymi celami były dwa stanowiska artylerii nabrzeżnej, które chroniły port, ale wkrótce niemieckie okręty otworzyły ogień do doków i wejścia do portu. Podczas gdy HMS "PATROL" był w stanie wydostać się na morze (gdzie został trafiony i poważnie uszkodzony), "FORWARD" został opóźniony przez niemiecki ostrzał. Kiedy w końcu wydostał się z Hartlepool, niemieckie krążowniki skręciły już na wschód. Brytyjski krążownik miał utrzymywać z nimi kontakt, ale wkrótce napastnicy ukryli się we mgle. Dopiero po rajdzie okręt został wysłany do 7. Destroyer Flotilla, Humber. W maju 1915 r. okręt dołączył do czterech innych krążowników zwiadowczych w 6. Light Cruiser Squadron. Głównym zadaniem eskadry była ochrona wschodniego wybrzeża przed nalotami Zeppelinów. |
| 1915 - 1919 | Okręt wysłano na Morze Śródziemne. W lipcu 1916 r. okręt wraz z bliźniaczym HMS "FORESIGHT" został przeniesiony na Morze Egejskie, gdzie przebywał do końca wojny. Na początku 1919 r. krążownik ewakuował członków rodziny Tołstoja z Odessy, która została zajęta przez bolszewików. |
| 1919 | Okręt został zdjęty ze służby w Nore. |
| 27.07.1921 | Okręt został sprzedany z przeznaczeniem na złom do Fryer, Sunderland. |
Znani dowódcy (przydziały)
| 12.08.1905 - 08.1907 | Commander Edward G. W. Davy | ||
| 13.08.1907 - 20.01.1909 | Commander Charles P. R. Coode | ||
| 26.01.1909 - 26.01.1911 | Commander Alan C. Bruce | ||
| 26.01.1911 - 01.04.1913 | Commander Charles J. Wintour | ||
| 10.07.1913 - 20.08.1913 | Commander Charles J. Wintour | ||
| 08.1913 - 04.1914 | Captain Cecil H. Fox (oraz jako Captain (D) 3. Destroyer Flotilla) | ||
| 04.1914 - 08.02.1915 | Commander Frederick P. Loder-Symonds | ||
| 08.02.1915 - 19.04.1915 | Commander Cecil G. Chichester | ||
| 20.05.1915 - 05.1918 | Commander Cecil G. Chichester | ||
| 11.05.1918 - 19.04.1919 | Commander (I, Fr.) Arthur E. F. Bedford | ||
Galeria |
Źródła:
- Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing.
- Chesneau, Roger; Kolesnik, Eugene M., eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Wikipedia, oraz inne strony internetowe.

Kraj: Wielka Brytania