Vixen (1865)

HMS WaterwitchTe okręty tak naprawdę nie stanowiły jednolitego typu. Zostały zbudowane w ramach eksperymentu, mającego zbadać zasadność projektowania okrętów pancernych rozmiarów kanonierek. Każdy z trzech okrętów należących do tej serii charakteryzował się nieco innym podejściem do projektu, jednakże ogólnie były do siebie podobne.
Kraj: Wielka Brytania
klasa: kanonierka śrubowa, pancerna kanonierka śrubowa, "gunboat"

Specyfikacja

Nazwa okrętu Stocznia Położenie stępki Wodowanie Ukończenie budowy Los okrętu
VIXEN Lungley DYd ?.?.1864 18.11.1865 ?.?.1866 Sprzedany w 1896 r.
VIPER Dudgeon DYd ?.?.1864 21.12.1865 ?.?.1867 Sprzedany w 1908 r.
WATERWITCH Thames DYd ?.?.1864 28.06.1866 ?.?.1867 Sprzedany w 1890 r.

Dane taktyczno-techniczne

Wymiary:

Wyporność 1228 ts ("WATERWITCH": 1280 ts)
Tonaż "VIXEN": 754 bm; "VIPER": 737 bm; "WATERWITCH": 777 bm
Długość pomiędzy pionami 48,77 m (160 ft 0 in) ("WATERWITCH": 49,38 m (162 ft 0 in))
Długość stępki dla obliczeń tonażu "VIXEN": 41,10 m (134 ft 10¼ in); "VIPER": 41,26 m (135 ft 4 5/8 in); "WATERWITCH": 43,52 m (142 ft 9½ in)
Szerokość "VIXEN": 9,88 m (32 ft 5 in); "VIPER": 9,75 m (32 ft 0 in); "WATERWITCH": 9,78 m (32 ft 1 in)
Zanurzenie 3,35 m (11 ft 0 in)

Napęd:

Maszyny Dwie 2-cylindrowe maszyny parowe z powrotnymi korbowodami podwójnego rozprężania Maudslay, Sons & Field ("WATERWITCH": 3-cylindrowy poziomy silnik hydrauliczny Ruthven firmy J & W Dudgeon); 2 kotły firmy Maudslay; 2 śruby ("WATERWITCH": napęd strugowodny)
Ożaglowanie Typu barkentyna o nieustalonej powierzchni, 3 maszty.
Moc nominalna 160 nhp ("WATERWITCH": 167 nhp)
Moc indykowana  "VIXEN": 740 ihp; "VIPER": 696 ihp; "WATERWITCH": 780 ihp
Prędkość  "VIXEN": 8,894 węzła; "VIPER": 9,587 węzła; "WATERWITCH": 8,878 węzła
Paliwo 110 ton węgla ("WATERWITCH": 100 ton)
Zasięg 1080 mil morskich przy prędkości 10 węzłów

Opancerzenie:

Burty 114 mm (4½ in) z podbiciem z drewna o grubości 254 mm (10 in)
Przegrody 114 mm (4½ in)

Uzbrojenie:

Początkowe 2 działa 178 mm (7 in) 6½ ton L/16 MLR; 2 działa 20-funtowe (20 pdr) Armstrong RBL

Ludzie:

Załoga 80 oficerów i marynarzy

Projekt

Te trzy kanonierki zostały zamówione 22 marca 1864 r. (HMS "VIPER" i HMS "VIXEN") oraz 29 października 1864 r. (HMS "WATERWITCH"). Te okręty nie stanowiły jednolitego typu, były eksperymentem mającym wykazać wady i zalety budowy okrętów pancernych wielkości kanonierek. Każdy z tych trzech okrętów został zbudowany przy wykorzystaniu nieco odmiennego podejścia do konstruowania okrętów. HMS "VIXEN" został zbudowany metodą mieszaną (kompozytową), z wewnętrzną strukturą wykonaną z żelaza i drewnianym poszyciem. HMS "VIPER" w całości został wykonany z żelaza. HMS "WATERWITCH" (główny projektant Rear-Admiral George Elliot ) miał kadłub wykonany w całości z żelaza, jednak w przeciwieństwie do obu siostrzanych jednostek miał odmienny typ silnika, eksperymentalną maszynę typu Ruthven oraz napęd strugowodny. Miał również zdublowane wyloty napędowe na dziobie i na rufie, co wraz ze zdublowanym sterem pozwalało mu na pływanie do przodu i do tyłu z niemal identyczną prędkością. HMS "WATERWITCH" okazał się najbardziej nieudany ze wszystkich okrętów typu, pozostałe dwa również były krytykowane za bardzo słabe właściwości morskie. Generalnie uznano cały eksperyment za nietrafiony, zaś żadna z trzech jednostek nie okazała się na tyle udana, aby zbudować kolejne niewielkie jednostki pancerne tej klasy dla Royal Navy.

Konstrukcja

Służba

Galeria

- Roger Chesneau, Eugene M. Kolesnik, eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing.
- Rif Winfield (2014). British Warship of the Age of Sail 1817 - 1863. Seaforth Publishing.
- Wikipedia, The Dreadnought Project oraz inne strony internetowe.