Shah (1873)

Wyporność okrętu wynosiła 6250 ts, tonaż 4210 bm, długość między pionami 101,80 m (334 ft 0 in), szerokość 15,84 m (52 ft 0 in) natomiast zanurzenie średnie 7,56 m (25 ft 5½ in). Okręt posiadał kadłub wykonany w całości z żelaza. Był on pokryty dwoma warstwami drewna o grubości 76 mm (3 in) każda. Elementy obu warstw zostały ułożone w taki sposób, aby się krzyżować. Warstwy drewna zostały na koniec pokryte blachą miedzianą, aby zabezpieczyć pokrycie kadłuba przed szkodliwym wpływem wody w rejonach tropików. W przeciwieństwie do pozostałych dwóch fregat o żelaznym kadłubie, drewniane pokrycie zostało wykonane z teku zamiast z dębu. Okręt nie miał podwójnego dna jednak posiadał boczne przedziały wodoszczelne, sięgające aż do pokładu górnego. Był wyposażony w ster balansowy.

Okręt był uzbrojony w 2 działa 229 mm (9 in) 254 pdr (12-ton) MLR, 16 dział 179 mm (7 in) 112 pdr 6,5-tonowych MLR, 8 dział 160 mm (6,3 in) 64-funtowych (64 pdr) 64 cwt MLR, 4 działa 20-funtowe (20 pdr) RBL, 12 karabinów maszynowych oraz 2 wyrzutnie torped. Na pokładzie górnym znajdowały się działa 9-calowe i 6 z 8 dział 64-funtowych. Działa 7-calowe i 2 działa 64-funtowe znajdowały się na pokładzie bateryjnym.

Okręt był pozbawiony opancerzenia.

Okręt wyposażony był w poziomą 2-cylindrową maszynę parową z tłokiem rurowym pojedynczego rozprężania firmy John Penn & Sons. Maszyna osiągała moc 7360 ihp co pozwalało na osiąganie prędkości 16,2 węzła. Maszyna zamontowana na tym okręcie posiadała moc i gwarantowała prędkość niespotykaną do tej pory w brytyjskiej marynarce. Kotły kufrowe zamontowane na okręcie pozwalały wytworzyć parę o ciśnieniu 30 psi. Okręt był wyposażony w teleskopowe kominy i podnoszoną śrubę. Średnica cylindrów wynosiła 2,97 m (117 in), natomiast skok 1,22 m (48 in).